Cupkoek

Het vrijdagavondse kopje koffie is altijd feestelijk. De kinderen mogen dan frisdrank in plaats van siroop en er is iets lekkers voor erbij. Meestal is dat iets uit eigen keuken, maar soms is het ook een stroopwafel of iets dergelijks. Vandaag was Maaike een dagje thuis. Ze was niet zo lekker en heeft de hele morgen op bed gelegen. Vanmiddag knapte ze op en ik vroeg haar of ze misschien zin had om even iets te bakken voor bij de koffie.

Zelf ging ik met Leendert op pad naar Bas van Zessen in Brandwijk: poldershoppen. Er waren spijkerbroeken in de aanbieding en Leendert had juist vorige week gezegd dat hij eigenlijk een paar nieuwe broeken nodig had. Het was net begonnen te sneeuwen, maar ik besloot het erop te wagen, omdat ik volgende week compleet volgeboekt ben. Met een slakkengangetje reden we over de rijksweg, over de provinciale weg en door de polder. Het was best een beetje spannend, maar ook geweldig mooi. Alles werd bedekt met een prachtige witte deken. De schapen in de wei zagen er wel heel apart uit, met bovenop hun eigen wollen ´deken´ nog een extra, witte ´sprei´ :-). Toch was ik blij toen we weer heelhuids thuiskwamen.

Maaike had iets leuks bedacht. Ze had mijn boek ¨Dat doen we zelf wel¨ erbij gepakt en het recept voor boterkoek opgezocht. Ze had boterkoekdeeg gemaakt maar in plaats van het in een bakblik te doen had ze er cupjes mee gevuld. Zo had ze in een half uurtje tijd 12 lekker cupkoeken gemaakt. Het is weer eens wat anders, toch?

De kinderen zijn allemaal naar de IJsbaan geweest en ook nu zijn er nog drie schaatsen. Heerlijke tijd! Koos heeft een onbreekbare thermoskan met thee meegenomen. Dat zal best lekker zijn.

De kippen zijn een beetje zielig. Ze kunnen niet krabben in de grond en talen er ook niet naar om uit hun hok te komen. Ik geef ze drie keer per dag een pannetje schoon water, want hun drinkwater is steeds bevroren. En ze hebben echt flinke dorst. Ze leggen iedere dag trouw een ei. Die moet ik dan snel weghalen want anders zijn die ook bevroren. En dan is het hier nog relatief warm. Mijn zwager werkt in Rusland en daar is het zomaar -27 graden. Dat is andere koek. Voorlopig vind ik onze winter al speciaal genoeg :-). En wat bed ik iedere avond dankbaar voor mijn heerlijk warme bed. Wat voel ik me schatrijk als ik lekker onder de dekens kruip!

De cavia´s heb ik dinsdag naar binnen gehaald. Hoewel er al een paar dagen was voorspeld dat het zou gaan vriezen, wilde ik het toch maandagavond pas geloven. Stiekem hoopte ik dat het niet waar was, want ik verlang erg naar het voorjaar. Maar eerlijk is eerlijk, zo´n wintertje als nu is toch ook wel erg lekker! Vooral de ijzig koude, zonnige dagen. Zo lekker prikkelend om dan in de buitenlucht te zijn! Dinsdagochtend ben ik de hele ochtend bezig geweest om nog snel alles klaar te maken voor een vorstperiode. Leendert heeft geholpen met de regenton te legen. Verder hebben we de buitenkraan afgesloten, ruimte gemaakt in de garage om de cavia´s daar te stallen, wat vorstgevoelig planten binnen gehaald enzovoorts. Net op tijd allemaal ;-).