dinsdag 22 augustus 2017

Een shop-dag

Ongelofelijk hoe snel je weer in je oude ritme zit! Voelde het gisteren nog heel ´nieuw´ om weer in vol ornaat aan de ontbijttafel te zitten, vandaag was het heel gewoon. Wat ook gewoon was: het brood. Tenminste, Jan maakte de opmerking: ¨Gelukkig hebben we weer gewóón brood.¨ Eerst begreep ik niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde dat er weer ´gewoon, zelfgebakken, brood´ was. Inderdaad! In de vakantie heb ik weleens brood in de winkel gekocht, als dat zo uitkwam. Maar dat wordt hier nooit echt gewaardeerd. Grappig dat ze zelfgebakken brood ´gewoon´ vinden en dat gewone waarderen. Ook vandaag werd er weer gewoon brood gebakken. Twee rechttoe, rechtaan bruine broden en één met pompoenpitten erdoor. Lekker!

in de narijs, klaar om in de oven te gaan

en smullen maar
Het opruimrondje duurde een stuk korter dan gisteren en de wassen konden fijn buiten drogen.

Ik besloot er een shop-dag van te maken. Niet dat ik op stap ging om te shoppen, maar ik ging aan m´n webshop werken. Er stond weer aardig wat klaar om in te pakken, om uit te pakken, om te prijzen en om in de schappen te zetten.

Net toen ik me geïnstalleerd had met weegschaal, zakken, etiketten enzovoorts, kwam Maaike beneden: ¨O, gaat u inpakken? Zal ik helpen?¨ ¨Ja, graag! Super!¨ Samen inpakken is 100 keer gezelliger en bovendien schiet het natuurlijk veel meer op. We schepten, wogen, stickerden en plakten lekker snel door. Om half 12 namen we pauze met een ijsje in het zonnetje. Daarna hadden we nog een half uurtje voor de lunch. Wat zouden we het beste kunnen doen? Laten we gewoon de shop goed opruimen, spiegelen en stofzuigen. Goed plan! In één ochtend is m´n shop veranderd van een chaos in een nette tent. Ik ben helemaal blij!



Vanmiddag was het een feest om de bestellingen klaar te gaan maken. Ik kon alles zó pakken en had zelfs genoeg ruimte om alle dozen in de shop klaar te maken. De laatste weken zat ik in de gang :-).

Maria hoefde vandaag maar kort naar school en had vanmiddag niets te doen. Ze zag me appelringen inpakken en vroeg: ¨Zal ik vanavond nieuwe appelringen maken?¨ ¨Prima, hoor. Maar je mag het nú ook wel doen. Het oventje is net leeg.¨ OK. Maria gaf eens een flinke slinger aan de appelschiller en legde het oventje weer helemaal vol. We hebben heel wat appels staan en ik wil proberen om deze week een voorraadje gedroogde appelringen te maken, waar we een poosje mee toe kunnen. Ik maak ze niet alleen voor in de webshop, maar ook voor onszelf.



Er staat altijd een grote glazen stopfles met appelringen op het aanrecht voor wie trek heeft. Lekker gezond snoepen. Snoep uit de winkel heb ik nauwelijks meer in huis. Ik vergeet het domweg te kopen. Toen zaterdag de kleinkinderen zouden komen, moest ik eraan denken om even wat snoepjes te kopen voor in de trommel. Want oma´s horen snoepjes te hebben, toch ;-)?

We aten vanavond weer uit de agf-voorraad van de markt: witlof. En ook vandaag was er weer een grote schaal fruit toe: meloen, banaan, mango, grapefruit. Wat een rijkdom toch!

Ik had vandaag een heel stuk minder last van mijn bekken, gelukkig. Of beter: vandaag had ik er last van, gisteren en de dagen ervòòr had ik er pijn aan. Dat is een heel verschil. Vrijdag moet ik weer naar de bekkenbodemtherapeut. En voor donderdag heb ik, op aanraden van een bloglezeres, een afspraak gemaakt bij een manueel therapeut. Hopelijk heeft één van beiden (of misschien wel allebei) de oplossing.

maandag 21 augustus 2017

Weer aan de slag en veel geld uitgegeven

Dat was weer oud en vertrouwd vanmorgen: Willem z´n wekker en die van mij, die synchroon om 5 uur afgingen :-). We schoten direct wakker en Willem ging z´n rondje langs de molens lopen. Ik bleef nog even in bed zitten om het afsluitende vakantielogje te tikken. Maar daarna wipte ik ook snel het bed uit. Ik wilde graag zo snel mogelijk in het gewone huishoudritme komen. Op maandagochtend betekent dat: een was aanzetten en de strijkteil van zaterdag leegstrijken.

Ik had me net achter de plank geïnstalleerd, toen Willem terug kwam van z´n rondje lopen. ¨Pak nu je kruk toch eens,¨ zei hij bezorgd. Iemand had gemaild, dat ik beter kon gaan zitten bij het strijken. Sowieso is dat beter voor je, maar zéker met mijn bekkenpijn. Tja, die kruk...Ik wist eigenlijk niet goed waar die stond. Ik heb zo´n inklapbare barkruk, die vooral tijdens mijn zwangerschappen goede diensten heeft bewezen. Als ik dan lang achter het aanrecht moest staan, pakte ik die hoge kruk erbij en deed mijn werk zittend. Ook de strijk deed ik dan zittend op die kruk. Maar zodra de baby was geboren, werd die kruk weer opgeruimd. Ik vind het gewoon totaal niet prettig werken, zittend strijken. Maar goed. Het is toch wel beter. En dus had ik al bedacht om die kruk eens op te gaan zoeken. Dat hoefde al niet meer, want Willem kwam ermee aangedragen. Hij had hem voor me opgezocht. Na zoveel zorgzaamheid was ik natuurlijk zéker verplicht om te gaan zitten :-).


Tegen 7 uur gingen we aan het ontbijt. In de vakantie gaat dat hier nogal buffetgewijs. Maar als de scholen zijn begonnen, ontbijten we weer als gezin. Behalve dan de jongens, die al eerder naar hun werk vertrekken.

Na het eten maakte ik Willem z´n salade klaar en zorgde ik dat Henk helemaal klaar was voor vertrek. Hij had buikpijn van de zenuwen. Ach, hoe herkenbaar! En voor het eerst sinds 24 jaar zou ik na de zomervakantie níet naar school gaan. Henk had het op zich nog wel leuk gevonden, als ik was meegegaan, maar ik doe om 8 uur moe d´r kous. En aangezien Henk al naar groep 7 gaat, vond ik, dat hij ook best alléén kon. En dat kon hij zéker! Ik had het wekkertje op 8.10 gezet, zodat hij precies wist wanneer hij naar school zou moeten. Het is helemaal goed gekomen ;-).

Nadat ik bij moe vandaan kwam, schoot ik, net als vorige week, even bij de Dirk naar binnen voor wat aanbiedingen. Nu, na de vakantie, moet ook het financiële gedeelte van mijn huishoudkunsten weer in een strak gareel ;-).

Er waren wat aanbiedingen, die ik de moeite waard vond:


Dreft, omdat ik dat het allerfijnste afwasmiddel vind, maar er nooit meer dan 0,99 cent per fles voor wil neertellen. Vleeswaren voor Leendert. Die neemt elke dag een pakje mee naar zijn werk. Toiletpapier: 24 rollen voor 2,99. Ik heb nog wel een voorraadje liggen, dus nam ik maar 1 pak mee. En zo nog wat dingetjes.

Wat niet op mijn lijstje stond, maar wat ik wèl meenam: een rol breed plakband, doorzichtig. Ik vind dat altijd heerlijk om boeken mee te restaureren. Ik had het niet meer in huis, omdat ik voor de webshop overgegaan ben op papieren plakband. Ik had het nu nodig, omdat Henk gisteren in de kerk zijn Psalmboekje in mijn tas deed, om het thuis te laten repareren. Ik had het al eens met breed plakband gerepareerd, maar dat plakband liet los. Kijk, dat klusje kon ik bij thuiskomst meteen even klaren. Het Psalmboekje zit inmiddels gerepareerd in mijn kerktas voor volgende week zondag.




Zo! En nu geen omweggetjes meer! Ik wilde gewoon mijn werk doen en verder niets. Ik zette m´n stopwatch omdat ik nieuwsgierig was, hoe lang het zou duren, voordat ik de benedenverdieping helemaal glad had.

Na een klein uurtje was alles keurig aan kant, maar had ik verder nog geen soplap of stofdoek in mijn handen gehad. Hoe andere mensen dat toch doen, die in een uurtje hun hele huis kuisen? Ik kan het niet!


Ik hoorde mijn wasmachine piepen en besloot nu eerst een poosje aan de was te gaan werken. Ook omdat ik een deel zittend kon doen (vouwen). Ik was wel aan zitten toe, want had helaas weer/nog flinke bekkenpijn. Wellicht komt het door de oefeningen van de therapeut. Die heb ik tot en met vrijdag keurig gedaan. Maar sindsdien heb ik teveel pijn.

Na een half uur was de koek op. Ik moest een poosje gaan liggen. Jammer, jammer, want ik had zoveel plannen :-(. Ik noemde het maar bekkenpauze en gelukkig kon ik daarna toch nog wel verder. Ik heb de hele dag heel goed opgelet, dat ik niet zware dingen tilde of onnodige dingen deed. Ook heb ik steeds rustige werkjes ingelast, zoals boontjes afhalen (in het zonnetje) enzo.

Maria ging met me mee naar de markt. Ik had geen fruit meer en mijn voorraadje groenten was ook niet alles meer. Toen de groentenboer sms-te, of ik nog langskwam en Maria wel mee wilde om te sjouwen, ben ik dus maar gegaan. Met de kofferbak vol, reed ik terug naar huis.


Uitgegeven: 27 euro. We hebben hier vanavond meteen boontjes van gegeten en een enorme bak fruitsalade voor toe. Verder loopt iedereen steeds met een banaan in z´n mond, ha ha. Er is genoeg en fruit snoepen vind ik prima.

Maaike en Jan gingen hun fietsen ophalen bij de fietsenmaker. Dat zijn altijd flinke kostenposten. Ze mochten 78,90 aftikken. Pff. Net als je de touwtjes eens strak wil aantrekken natuurlijk.

Als laatste werd er nog geld bij de Hema gestort. Jan had nog geen schoolspullen gekocht. 19,55 voor schriften, balpennen, potloden, gum, puntenslijper, agenda. Mwah. Gaat wel. Maar alles bij elkaar was het dus een echt spend-day!

Vanavond was het de opening van het schooljaar van Maria. Daarvoor gingen Willem en ik met haar naar de Singelkerk in Ridderkerk. We kregen een korte boodschap mee: ¨Volg Mij¨ (zei Jezus tot Levi in het tolhuis). Nog korter dan de boodschap van gisterenavond: ¨Gij zult liefhebben!¨ Maar juist die korte boodschappen zijn vaak zo krachtig. Genoeg om over na te denken.

Zomervakantie 2017, dag 41 en 42; familie-tijd

Zaterdag en zondag waren de laatste twee dagen van de zomervakantie. Het is weer voorbij. Heel jammer, maar toch hebben we er wel weer zin in om aan de slag te gaan. Bij mij kwam die zin zaterdag terug. Ik was boodschappen aan het doen en werd helemaal vrolijk van de bedrijvigheid om me heen. En ineens had ik iets van: ¨Goed om weer aan de slag te gaan!¨

Meestal doen we de laatste zaterdag van de vakantie nog iets leuks. Maar het was zaterdagochtend koud en grauw. Niet het weer om eens naar Ouddorp te rijden of een bbq te organiseren of wat dan ook. Het gaf niet. Ongepland werd het een ouderwetse, gezellige, familiedag.

Dat begon ´s morgens al met het zaterdagse bakkie koffie bij moe. En net na de middag kwam Willem z´n broer met z´n vriendin iets bij ons halen. Maar ze kwamen ook iets brèngen: ik kreeg een prachtige fles badolie van Fenjal. Een speciale geur, die niet in NL verkrijgbaar is en die ze voor me uit Duitsland hadden meegebracht. ¨Omdat je altijd zo lief bent voor iedereen.¨ Ach, wat lief!! Daar word ik verlegen van , hoor. Ze bleven meteen nog even een bakkie koffie doen. Gezellig.

Daarna gingen Willem en ik aan de slag om alles netjes te maken voor de zondag.


Willem had beloofd om aan het einde van de middag zijn moeder op te halen. Dan zou ze meeëten en na het eten samen met Willem een stukje wandelen. En Wim en Geertje zouden met de kleinkinderen op cavia-kraambezoek komen :-). We wilden dus graag op tijd klaar zijn met het zaterdagse werk.

Het werd een heel gezellige familie-tijd, toen iedereen tegen etenstijd kwam binnenrollen. Dirk kwam ook. Henk had bij hem gelogeerd en ze waren samen naar Blijdorp geweest. Echt een super feest voor Henk! Zo is het wel erg leuk, om een ´grote broer´ te hebben ;-).

Een verwen-ontbijtje bij Dirk

Zo! Dat is dichtbij!
Dirk had al afgesproken om samen met Henk bij ons aan te schuiven. Willem had vrijdag 5 kilo aardappels geschild, in repen gesneden en voorgebakken. Nou, die lading patat verdween als sneeuw voor de zon, met 13 man aan tafel :-).

We hadden een genoeglijke avond. Ook toen Willem z´n broer en vriendin nóg eens langs kwamen en weer mee koffie dronken.

Vooral het zang-uurtje was erg fijn. Dirk speelde mee op de blokfluit. Hij heeft als kind jarenlang les gehad en heeft een aardig nivo bereikt. Hij was er zó fanatiek in, dat hij destijds van z´n krantengeld diverse mooie fluiten heeft opgespaard: een sopraan, een sopranino en een alt. Maar we hebben hem in geen jaren meer horen fluiten. Hij bleek het nog best te kunnen ;-).

En zo is er een einde gekomen aan een zomervakantie, die heel anders verlopen is, dan wij ons tevoren hadden voorgesteld. Wat is er veel gebeurd! Niet zo heel veel echt in gezinsverband (zoals wanneer je met elkaar op vakantie gaat), maar toch. Iedereen heeft van alles gedaan en gezien en de thuisbasis fungeerde als een echte basis: waar je vandaan trekt, maar ook weer op terugkomt. En dat was goed.

Nu staan we weer in de startblokken. Henk hoopt straks het spits af te bijten en wordt om half 9 op school verwacht. Morgen is het de beurt aan Maria en woensdag mag Jan weer aan de slag. De mbo-ers, Maaike en Koos, beginnen pas volgende week. Het is dus nog heel even rommelig, hoewel er niemand meer echt vakantie viert. Maaike en Koos werken deze hele week. Nou ja, dat is waar ook: Jan benadrukte gisterenavond, dat hij beslist niet wakker gemaakt wilde worden, deze morgen. Hij wil de vakantie tot de laatste minuut uitpuren en dus vandaag en morgen nog uitslapen :-)). Ha, ha.

zaterdag 19 augustus 2017

Zomervakantie 2017, dag 40; dienend bezig

Het was een dag van dienend bezig zijn.

Willem stelde gisterenavond voor om mee te gaan naar zijn moeder, als ik de kous ging aantrekken en het prikje ging geven. Dat vond ik fijn. Dan konden we de dag samen beginnen en ook meteen een kopje thee drinken bij moe.

Toen we inderdaad vanmorgen bij moe aan de thee zaten, kregen we een appje van Maria. Zij was deze week met 5 vriendinnen nog een midweek kamperen op een camping in Woudenberg. Dit doen de meiden nu voor het derde jaar. Het is best bijzonder, deze meidenvriendschap. Ze zijn een hecht clubje wat sinds de basisschool met elkaar optrekt. Na de basisschool zijn ze op verschillende scholen (en nivo´s) in het voortgezet onderwijs terecht gekomen. Toch bleven ze met elkaar in contact. Hoe mooi is dat!

Willem zou vanmiddag naar de camping gaan om Maria en Noah op te halen en ook een vracht gemeenschappelijk gebruikte spullen, zoals stoelen, een tafel, een koelkastje enzovoorts mee te nemen. Maria voelde zich echter niet lekker en vroeg of ze eerder gehaald kon worden. Ter plekke bedachten Willem en ik om dan meteen maar te gaan rijden. Op zich kwam het wel mooi uit, want nu kon ik mee. Als Willem vanmiddag was gegaan, had dat niet gekund. Zulke autoritten zo met z´n tweeën zijn altijd fijne gelegenheden voor een gesprek.

We reden naar huis voor de tankpas, ik slingerde nog een was aan en gaf instructies aan de kinderen die thuis waren. Op naar Woudenberg!

Op de camping waren de meisjes hard bezig met opruimen en inpakken en wij hielpen een handje mee. Het was nog een gepuzzel om alles in de auto gepropt te krijgen. Maria en Noah zaten tegen elkaar geplakt op de achterbank naast de koelkast en met hun voeten op slaapzakken. Zelf zat ik met mijn knieën in het dashboardkastje. Ha ha. Halverwege zijn we bij een tankstation gestopt. Willem en ik hadden nog niet ontbeten en waren behoorlijk flauw na enkel dat kopje thee bij moe. We namen koffie en een broodje en de meisjes kozen ook iets uit om te eten en te drinken. Best leuk zo´n stop bij zo´n druk benzinestation met een AH To Go. Altijd leuk om ´mensen te kijken´ toch ;-)?

We kwamen tijdens een vreselijke stortbui thuis. We hadden een dienende bezigheid als taxi gehad. Maar het was beslist geen onaangename dienstbaarheid!

Mijn volgende dienst deze dag was van een andere orde. Trijnie had een afspraak in een kliniek om spataderen te laten laseren. Ze is echter nogal flauwvallerig en zag er daarom best tegenop. Tot haar opluchting zou ik met haar meegaan en mocht ik bij wijze van uitzondering zelfs mee in de behandelkamer. Ja, je maakt als moeder echt van alles mee :-).

Voordat het zover was dat Trijnie me zou komen ophalen kon ik nog precies de webshopbestellingen inpakken. Willem zou ze vandaag voor me naar het postkantoor brengen.

Toen we in de kliniek aankwamen, was Trijnie meteen aan de beurt. De dokter wilde nog even zeker weten, of ik er wel tegen zou kunnen. Ja hoor, geen probleem. De arts was super aardig en leidde Trijnie geweldig goed af, door naar haar vakantie te vragen en over zijn eigen vakantie te praten. Tijdens het verdoven mocht ik naast Trijnie staan, zodat ze in mijn hand kon knijpen. Toen het laseren begon, moest ik op een stoel aan het voeteneind gaan zitten. Het ging allemaal super goed en snel. En in no time werden de groene kleden weggehaald, werd het wondje afgeplakt en werd de steunkous aan getrokken (wat heb ik toch met kousen de laatste weken ;-)).

Trijnie moest nog even een kwartiertje in de wachtkamer zitten om te kijken of het goed bleef gaan. We kregen koffie en er moest nog een formulier ingevuld worden. En dat was het dan.

Om te vieren dat het zo goed gegaan was en omdat Trijnie me graag wilde bedanken gingen we de stad in om ergens koffie te drinken. Lekker met een taartje erbij. Echt feestelijk hoor! Nu we toch in de stad waren, liepen we nog even wat winkeltjes in en uit. Ik kocht een zakje thee bij zo´n Simon Levelt koffie- en theezaakje. We keken onze ogen uit in een leuke brocante winkel. Ik paste een jas bij de H&M. We zochten naar een jurk bij een winkel in tweedehandskleding, waar mijn zus me over getipt had (Helaas was die jurk gisteren verkocht). Al met al was het echt even een heerlijk moeder-dochter uurtje en dus ook al geen onaangename dienstbaarheid :-).

Ik was pas om 18 uur thuis. Moest toen nog wel eten klaarmaken. Kip Tandoori stond er op het menu. Lekker met gewokte spercieboontjes.

Na het eten ben ik even gaan liggen. Helaas had ik wéér hoofdpijn. Jammer dat ik daar de laatste tijd zoveel last van heb. Maar ja. Ik heb een avond rust genomen. Heb zitten lezen en verder niets. Nog een paar dagen, dan beginnen de scholen weer. Weliswaar in etappes, maar toch. Dan komt er weer wat meer regelmaat in het dagelijkse leven. Op zich is dat altijd wel goed voor een mens. Maar eerlijk gezegd ben ik de vakantie nog lang niet beu...

vrijdag 18 augustus 2017

Zomervakantie 2017, dag 39; Groesbeek, Gennep, Milsbeek, Papendrecht

Zei ik van de week al eens, dat er toch best veel in één dag past, vandaag was dat zéker weer van toepassing. Al was het alleen al, dat we half Nederland doorkruist hebben.

De dag begon in de B&B in Groesbeek, waar we even na half 8 ontwaakten. We hadden afgesproken om om kwart over 8 naar beneden te gaan voor het ontbijt. In twee slaapkamers ontstond drukte vanwege douchen, tassen inpakken enzovoorts. Henk waande zich nog steeds een koning met al de luxe in de B&B. Zoals bijvoorbeeld de föhn, die bij de douche ophing. Wij hebben geen föhn in huis en dus moest dit apparaat natuurlijk uitgeprobeerd worden :-).


Het ontbijtbuffet liet hem ook nog wel een poosje in die waan! Want zóveel lekkers, waar je zómaar uit mag kiezen! Hij kon er niet over uit en wilde eerst nog heel zuinigjes doen, want: ¨Dat is toch zeker wel héél duur?¨ Pas toen ik hem verteld had, dat hij echt alles mocht nemen, wat hij wilde, omdat alles al was betaald, viel het kwartje.


Na het ontbijt scheidden onze wegen. De mannen gingen Pieterpadten en ik ging aan de boemel.



De mannen zouden naar Gennep lopen. Maar het was de vraag, of Henk dat zou halen. Qua aantal kilometers is het niet eens zo heel ver. Maar er zitten nog wel aardige klimmertjes in de route. Voor het geval Henk het niet zou halen, zou ik in de buurt blijven. Ik kon hem dan altijd nog ergens langs de route gaan oppikken met de auto.

Ik besloot eerst naar de beroemde Zuidmolen in Groesbeek te gaan. Deze molen verkoopt meel- en bakproducten in de molen en online. Het assortiment is gigantisch en het leek me leuk om daar eens rond te snuffelen. Nou, leuk was het zéker. Ik kreeg er een flinke portie inspiratie door :-).



Na mijn bezoekje aan de molen besloot ik naar Gennep te rijden en daar wat rond te lummelen. Gennep is veel groter, dan ik had gedacht. Dat zag ik al snel. Eerst ben ik bij AH naar binnen gegaan, om wat inkopen voor mijn lunch te doen. Ik kocht een speltbroodje met kaas, een bakje fruitsalade en een yoghurtje. Omdat ik alle tijd had, dronk ik er op mijn gemakje een bakkie gratis koffie. Dat doe ik normaal nooit, in een supermarkt. Ik voelde me eerlijk gezegd een beetje armoeïg: dat gratis bakkie koffie aan dat armetierige tafeltje in een onaangenaam koude supermarkt, waar verder niemand aan een bakkie zat. Maar goed. De koffie smaakte prima en ik hoopte dat met de cafféïne-shot mijn hinderlijk aanwezige hoofdpijn zou zakken.

In de auto zocht ik een adres van een Kringloopwinkel in Gennep op en tikte dat in in de TomTom. De computer-stem leidde me zonder mankeren naar het gewenste adres. Ik nam er alle tijd voor om eens rustig de winkel door te struinen. Paste wat kleding, die helaas allemaal weer terug in het rek ging, vanwege ´net niet´. Ik stond soms met iets in de handen, maar legde het weer terug vanwege ´niet nodig´.



Tot ik een plakbandapparaat zag, waar je zakjes mee kunt sluiten. Dat wilde ik voor die 3 euro wel graag voor de webshop hebben. Daar kan ik o.a. de zakjes met Keltisch zeezout goed mee dichtmaken.

Het was lunchtijd en in de auto op de parkeerplaats genoot ik van mijn lekkers. Daarna reed ik op de bonnefooi wat verder en stopte op een andere parkeerplaats. Dat was meer in het oude centrum. Ik besloot daar wat rond te wandelen.

Het 400 jaar oude stadhuis


Het was intussen gaan regenen en ik liep een beetje winkeltje in, winkeltje uit. In een 2nd hand boutique (wat een chique naam) vond ik een mooie blouse voor mezelf. Ha, fijn!

Willem appte, dat Henk last had van blaren. Ze waren maar ergens een kop koffie gaan doen. Jan dacht, dat ze pas om half vier in Gennep zouden aankomen. Dat was te laat vanwege het vervolg van onze planning en ook geen goed idee met die blaren van Henk. Ik stelde voor, dat ze nog 1 uur zouden lopen, tot ongeveer half 3. Dan konden ze bij een volgende keer Pieterpadten de draad oppakken, waar ze hem vandaag zouden laten liggen. Dat vonden ze een prima voorstel. Even later appte Willem, dat ze hadden besloten om tot Milsbeek te lopen. Dat is één dorp voor Gennep. Prima hoor. Ik stapte in de auto en reed een dorp terug. Het was echter nog geen half 3. Zelfs nog geen 2 uur. Daarom stapte ik ergens langs de kant van de weg uit, om wat bramen te plukken.



Al snel kreeg ik het berichtje, dat de mannen bij de kerk in Milsbeek op me wachtten. OK. Ik kom al!

Ze hadden een prachtige tocht gehad. Hadden reeën gezien en bijna het hele stuk door de bossen gelopen. Dat was maar goed ook, want nu waren ze niet heel nat geworden.

De vermoeide benen konden uitrusten. Moeders reed. We moesten van Milsbeek naar Braamt rijden, waar Willem en Jan eergisteren hun wandeltocht begonnen zijn. Het bleek nog best een lange rit te zijn. We reden ook een flink stuk door Duitsland.

In Braamt splitsten we op. Willem en Jan in de ene auto, Henk en ik in de andere. In colonne(tje) op weg naar huis. Het werd een lange rit, met file en pittige buien. Pas om 5 uur kwamen we thuis. Ik had er toen ongeveer 3 uur non-stop autorijden op zitten en was best gaar.

Het volgende programmapunt van deze dag was: een etentje met mijn brussen en aanhang. We deden dat jarenlang 1 keer per jaar. Maar nu mijn ouders er niet meer zijn, hebben we er behoefte aan, om het vaker te doen. Zodoende is het vandaag al de tweede keer in 2017. Mijn broer Jan en zijn vrouw waren aan de beurt om de locatie te kiezen. Ze hadden gekozen voor Willaert in Papendrecht.

Het was erg gezellig om zo weer met z´n achten bij elkaar te zijn voor lekker eten, een lach en een traan (nou ja, niet echte tranen, maar wel serieuze stuff).


Aan het einde van deze gezellige avond, mochten Willem en ik nog even voor taxi spelen en onze Maaike ophalen bij haar vriend in Rotterdam. Er paste inderdaad weer heel veel in deze dag!

En dan gaat er toch wel door de gedachten hoe wonderlijk het is, om allemaal gespaard te zijn in deze zomer. Allemaal (ons gezin, maar ook mijn familie) hebben we overal rond gezworven. En als je dan vanavond beelden ziet van de afschuwelijke aanslag in Barcelona, in de straat waar Hans vorige week met zijn vrienden spaghetti zat te eten op een terras...

woensdag 16 augustus 2017

Zomervakantie 2017, dag 38; onze wegen kruisen zich in Groesbeek!

Willem en Jan hadden vannacht prima geslapen in hun vintage hotelkamer :-). Ze genoten royaal van het ontbijtbuffet en gingen vervolgens al vroeg in de benen. Al vòòr achten kreeg ik de eerste mooie plaatjes geappt.


Voor mij was dat genieten van het natuurschoon nog even toekomstmuziek. Er moest eerst nog flink gewerkt worden. Ik wilde zoveel mogelijk wassen aan de lijn hebben hangen, voordat ik rond half 2 samen met Henk naar Groesbeek zou rijden. Verder was daar natuurlijk moe, waar ik de kous ging aantrekken en de prik ging geven. Moe vroeg, of ik een kopje thee wilde meedrinken. Ja hoor, natuurlijk. Dan praten we meteen even bij!
Er waren nog wat pakjes klaar te maken voor de webshop. En ik wilde heel graag nog weer een klein stukje aan het inruimen van de kasten werken. Ik koos een bananendoos uit met spulletjes, die van mijn moeder geweest zijn. Al haar mooie spulletjes had ze al een paar jaar geleden verdeeld. Ze had dat allemaal opgeschreven en na haar overlijden vonden we haar zorgvuldige briefjes. Alles even zorgzaam en netjes, zoals mijn moedertje was.

Op mijn briefje stond onder andere: het tinnen stelletje en de Engelse kop en schotels. Die heb ik dan vandaag eindelijk voor de dag gehaald. En eigenlijk is het wel goed zo, dat er eerst een tijd overheen gegaan is. Nu waren de herinneringen niet zo scherp en pijnlijk, maar juist zacht en ontroerend. Samen met Maaike zocht ik alles uit en poetste ik alles schoon. De spulletjes kregen een plekje op moeders kastje. 


Uiteindelijk was het nog haasten om om half twee weg te rijden. Maar het lukte. Henk mocht nog een stripboek uitkiezen bij het postkantoor. En daarna mocht hij ook nog chips en koeken uitkiezen. Hij was helemaal opgetogen :-). De rit ging heel voorspoedig, ook al verdwaalde ik bij Nijmegen een beetje. We kwamen zelfs te vroeg in Groesbeek aan. We konden vanaf 16.00 uur inchecken bij de B&B en het was nog maar kwart over 3. We hebben de auto in het centrum geparkeerd en liepen wat winkels in en uit. Was best even leuk. Ik kreeg inmiddels van Willem een appje, dat hij dacht om 17.00 te arriveren. Dat viel alles mee, want eerder hadden ze gedacht om om 18.00 uur aan te komen.

Even na 16.00 uur ging ik met Henk naar de B&B en checkte in. Henk keek werkelijk zijn ogen uit! Ik had twee kamers gereserveerd en die blijken fijn recht tegenover elkaar te liggen. We kunnen zó bij elkaar in en uit lopen, zonder andere gasten te storen.


Op de derde etage is er een loungeroom, met een prachtig panoramaraam. Er is tafelvoetbal, een schaakbord, een biljarttafel, fitnessapparaten enzovoorts. Alles keurig verzorgd.



Om 17.00 appte Willem. De B&B lag volgens Google Maps 2 kilometer van het Pieterpad. Of ik Willem en Jan even met de auto wilde komen halen. Met alle plezier! Ik kreeg de locatie door, waar ze waren en stapte de auto in. Google Maps bleek abuis: Willem en Jan waren op 200 meter van de B&B! Lachen!!

De mannen waren compleet doorgezweten. Het is hier best heuvelachtig en ze hadden er uiteindelijk 34 kilometer op zitten! En verder hadden ze reuze trek. Dat kon allemaal gemakkelijk verholpen worden. Eerst een douche en daarna reed ik met ze naar een restaurantje, wat ik eerder had gezien en wat me wel leuk leek. En dat was het. Zo gezellig, zo met z´n viertjes :-)


Na het eten wilde Willem nog even langs het Canadian War Cemetery. Hij was daar met Jan al langs gekomen en wilde dat graag aan Henk en mij laten zien. Heel indrukwekkend, die 2000 gedenkstenen van jonge Canadezen die hier het leven lieten voor onze vrijheid...







En zo was het al snel 21.00 uur. De jongens trokken zich met de chips terug op hun kamer. En wij op die van ons. We gaan op tijd slapen, want morgen wil Willem samen met Jan en Henk nog wat Pieterpadtkilometers maken!

dinsdag 15 augustus 2017

Zomervakantie 2017, dag 37; moederdag, Pieterpad en servieskast

Het leek vanmorgen wel Moederdag! Moederdag? Ja, echt!

Willem z´n zus zou moe gaan helpen met douchen en haar kous aantrekken. Ik had dus een ochtendje ´vrij´ :-). Ik moet zeggen, dat dat wel een heel speciaal vakantiegevoel gaf, hoor. Ik was er om zes uur even uit gegaan voor de jongens, die vroeg naar hun werk moesten. Maar daarna schoof ik onbekommerd nog even tussen de lakens, zonder de wekker te zetten. Wij zijn geen echte uitslapers, maar een morgen zonder verplichtingen en zonder wekker is toch wel een keer fijn.

Op enig moment vroeg Willem: ¨Zal ik eens havermout voor je gaan maken?¨ Oh, ja. Wat een verwennerij. Eigenlijk gebeurt dat nooit. En ik vond het heerlijk :-). Ik kreeg op een gegeven moment een appje met de vraag, hoe lang de havermout moest koken. Ha, ha, mijn keukenprins! En daar kwam Willem dan aan, met twee kommetjes havermout. Mmmm! ¨Het lijkt wel Moederdag!¨ bedacht ik.

En het was nog niet afgelopen, want Willem zei na het ontbijt: ¨Ga eerst maar eens lekker in bad en doe rustig aan.¨ Ik liet het me lekker aanleunen en liep naar de badkamer. OEPS!!! Gisteren had ik maar één trommel wasgoed weggewerkt, want we waren naar het strand geweest! En ergens tussen gisterenochtend en vanochtend had zich iets vermenigvuldigd, geloof ik...


Mijn bad duurde niet heel lang en ik vergat m´n heerlijke lavendelzeep te gebruiken. Het was uit met het geluier! Ik ging als een speer aan de was. Helaas was het geen lekker weer, zoals gisteren. Alle was moest binnen opgehangen worden, om te drogen. Maar ja.

Intussen was Willem ook aan de slag gegaan. Er moest nog even het één en ander afgewerkt worden, voordat hij rond de middag met Jan zou vertrekken. De mannen zijn weer een paar dagen aan het Pieterpadten! Dit wordt een heel speciale keer. Normaal gaan ze twee of drie dagen en vind ik het heel leuk voor ze, maar baal ik tegelijkertijd ook wel een beetje, omdat ik Willem dan mis. Daar hebben we nu iets leuks op gevonden:

Vandaag zijn Willem en Jan van Braamt naar Elten gelopen. Morgen willen ze een lange route lopen, namelijk van Elten naar Groesbeek (ongeveer 32 kilometer). In Groesbeek heb ik voor vier personen een Bed&Breakfast geboekt. Ik rijd er samen met Henk in de middag naar toe. We hopen dan met z´n vieren een gezellige avond te hebben. De derde loopdag staat er dan een kort traject op de planning (12 kilometer) en hoopt Henk een dag mee te wandelen. Ik vermaak me intussen wel in Groesbeek of omgeving. Als de mannen uitgewandeld zijn, haal ik ze op en rijd naar Willem z´n auto, die in Braamt geparkeerd staat. Daarna rijden we naar huis. We hebben er zin in!

Intussen hebben Willem en Jan vandaag al genoten van het lopen in -alweer- een prachtige omgeving. Ze kwamen een leraar geschiedenis tegen, die een geschiedenisles ten beste gaf. Altijd leuk, die onverwachtse ontmoetingen!




Vannacht slapen ze in een hotel. Willem stuurde een paar foto´s van de inrichting en schreef erbij: prehistorisch. Inderdaad ziet het er bijna hilarisch uit. Volgens mij is de badkamer minstens 40 jaar oud. Maar vooruit: als je het ´vintage´ noemt, is het helemaal hip :-).Het was er in elk geval brandschoon en dat is fantastisch. Dan mag het er verder best prehistorisch uitzien!


Thuis zat ik helemaal in ´the flow´ en was ik eindelijk aan het inruimen van de servieskast begonnen. Toen de nieuwe vloer gelegd werd, moest de hele kamer leeg. Ik had het serviesgoed allemaal in kratten gedaan en bij Maaike op haar slaapkamer gezet. Daar staan die kratten nu al ruim twee maanden. Tja, mijn zomertje verloopt een beetje anders dan gepland. Het geeft niet, hoor. Maar zo langzamerhand word je het erg beu, dat verhuissfeertje. Hoogtijd om het allemaal eens af te gaan maken. Het serviesgoed was stoffig en viezig en bord voor bord en kopje voor kopje haalde ik door het sop en droogde ik keurig af. Al snel kreeg ik aardigheid in het klusje. Wat ook meehielp was, dat onze huisschilder rond de middag belde, of hij vanmiddag terecht kon om de plinten te komen lakken. Ja! Graag! En zo zijn er vanmiddag fijn wat puntjes op i-tjes gezet :-).



Vannacht heb ik het bed voor mezelf. Ik ga dan ook maar eens overdwars in ons tweepersoonbed liggen, denk ik :-). Nee hoor. Grapje. Eigenlijk vind ik er niets aan. Maar goed. Het is zó morgen. En dan wacht er een leuk programma!! En vandaag was het sowieso een leuke Moederdag in Augustus :-).

maandag 14 augustus 2017

Zomervakantie 2017, dag 35 en 36; eindelijk naar het strand!

We zijn alweer in de laatste week van de zomervakantie aangekomen. Voor Leendert, Hans en Koos was het vanmorgen uit met de pret. Zij moesten al vroeg aantreden en gingen weer met hun pakje brood onder de arm de deur uit naar hun werk.

Willem heeft heerlijk nog een hele week vrij! En dat houdt het vakantiegevoel nog even vast :-).

Gisteren hadden we voor het eerst sinds een paar weken weer eens de kerkbank vol zitten. En na de diensten zat ook onze eettafel weer gezellig vol. ´s Avonds hadden we een doopdienst gehad en bij het zondagavond-zingen-bij-de-piano zongen we een toepasselijk lied uit onze nieuwe zangbundel:

Mijn ouders brachten mij
naar ´t doopvont en daarbij
sprak toen Uw knecht voluit
Uw Naam met eerbied uit.

Het water op mijn hoofd
bewijst dat U belooft
dat U een groot getal
van zondaars redden zal.

Mijn voorhoofd draagt voortaan
(het zal steeds mèt mij gaan)
het teken van de doop.
Ik zondig niet goedkoop.

Het is een voorrecht dat
ik van U heb gehad.
Het is uw eigen merk.
Ik hoor nu bij de kerk.

U zette mij apart,
maar donker is mijn hart.
Het teken is wel groot,
maar redt niet van de dood.

Daarom houd ik mijn oog
tot U, o Heer´, omhoog
en bid om ´t eeuwig goed;
was mij toch in Uw bloed.

Willem leest na het zingen altijd nog een poosje voor. Dat kan ik elke ouder aanraden te doen, ook al zijn de kinderen al groot/groter. Soms is het lastig om een boek te vinden wat iedereen kan boeien. Met allerlei leeftijden is dat niet altijd te doen. We hebben een tijd lang twee voorleessessies gedaan: één voor de jonge kinderen en één voor de oudere kinderen. Maar inmiddels is het leeftijdsverschil niet echt storend meer en kunnen we met één ronde toe. Het is altijd een fijne afsluiting van de zondag.

Vanmorgen was ik al op tijd de deur uit om moe d´r kous aan te gaan trekken. Op de terugweg kwam ik langs de Dirk (supermarkt) en ging ik meteen even om wat aanbiedingen en om eieren. Ik krijg de aanbiedingen van de Dirk altijd per e-mail en maak dan een boodschappenlijstje. Het is niet zo, dat ik er wekelijks heenga. Maar als ik er dan toch langs rijd, dan is het leuk om het één en ander mee te pikken.

Toen ik thuis kwam was Willem hard aan het stofzuigen en daarna ging de mop over de vloer. Wat knapte dat lekker op! Het werkt fantastisch, die nieuwe (pvc-)vloer! Ik maakte ons havermout-ontbijt klaar en zette een bakkie koffie. Zo. Even een genietmomentje samen!

Er rijpte een plannetje. 
Het weer was prachtig! 
En wij zijn héél dol op de zee en het strand. 
En we waren daar nog heel de zomer niet geweest. 
En dat moesten we al wekenlang horen. 
En om te voorkomen, dat we in 2027 nóg zouden moeten horen, dat we in 2017 de héle zomer niet naar het strand waren geweest....
Je begrijpt het al: we gingen ein-de-lijk naar het strand!!!

Maar eerst was er nog werk aan de winkel. Er waren flink wat bestellingen in de webshop en die moesten toch heus de deur uit! Ik moest daarvoor ook nog Lamme Teun (advokaat) maken en kaneel inpakken. Even doorpakken dus!

Terwijl ik de pakketjes op het postkantoor afleverde, vloog Jan samen met z´n vriend even door de AH voor chocoladebroodjes en krentenbollen voor de lunch. En daar gingen we: met z´n vijven naar Ouddorp. Jan, vriend Gerard, Henk, Willem en ik.

We zijn er bijna

Het was zó lekker aan zee! Warm en licht en zonnig. De jongens zijn de hele middag in het water geweest. Willem en ik zaten fijn uit te rusten. Ik had mijn haakwerk meegenomen. Toch fijn om iets om handen te hebben. We keken, luisterden, praatten en laadden zo onze batterijen op. 




Sorry, de zee loopt leeg :-)
Ik hield m´n telefoon weer eens scheef

Het was kort en krachtig. Kort, omdat we weer op tijd thuis moesten zijn. Sowieso wilde ik koken voor de jongens, die de hele dag hard gewerkt hadden. En daarnaast zou de kapper om 19.00 present zijn om de jongens te kortwieken. Om half vijf moesten we de knullen de zee uit ´sleuren´ :-) en gingen we weer op huis aan.

Ik had geen zin in uitgebreid koken en koos voor een semi-kant-en-klaar maaltijd: gekruide krieltje, die ik frituurde. Een enorme bak salade erbij met ijsbergsla, gemengde sla, snoeptomaatjes, komkommer, feta en een lekkere dressing. Voor de vleeseters een kipschnitzel, gevuld met champignons. Een ijsje voor toe maakte de maaltijd kompleet. Ik had er de inkopen voor bij de Lidl gedaan en was nog geen 17,00 euro kwijt voor 9 personen. OK. Niet heel goedkoop. Maar toch veel voordeliger dan ergens iets afhalen of bestellen en het kostte nauwelijks meer moeite. Zo heb je als moeder toch ook eens vakantie (ook al vinden de kinderen dat ik ´altijd vakantie´ heb :-)).




De kapper kwam net voordat we klaar waren met eten en hapte nog even een ijsje mee. Daarna gingen er zes mannen onder de schaar door. Allemaal weer pico bello!




Zo konden Willem en ik nog even een bakkie gaan doen bij Willem z´n jongste broer, die jarig is. Het was gezellig om daar verwend te worden met verrukkelijke, zelfgemaakte taart. En om weer even bij te kletsen natuurlijk :-). Wat past er toch eigenlijk véél in een dag! Maar het is dan ook inmiddels bijna twaalf uur. De dag is vol! Tijd om de oogjes maar eens een poosje dicht te gaan doen.