vrijdag 20 oktober 2017

Shoppen

Maria had kleding nodig. Ze had haast niets meer van vorig jaar, wat ze nog aan kon. Of het was te klein/te kort, of te oud, of te kinderachtig. We hadden dus afgesproken om in de herfstvakantie een hele garderobe bij elkaar te shoppen. Ja, ja, we gingen echt los, voor ons doen, ha, ha.

We vertrokken al om half 10 richting de stad. We gingen naar Zuidplein in Rotterdam. Daar winkel je overdekt en dat was wel fijn, gezien het regenachtige weer. Bovendien vind ik het fijn, dat je daar alles onder één dak kunt kopen wat je nodig hebt en er geen kilometers voor hoeft te lopen.

We hadden afgesproken om eerst naar C&A te gaan. Daar kunnen we meestal goed slagen. Ook vandaag lukte dat uitstekend. Maria had eerst gisterenavond haar hele kledingkast leeggehaald en uitgezocht. De paar kledingstukken die nog konden, hadden een aanvulling nodig. Bijvoorbeeld een truitje bij een rokje en een vestje op een jurkje. Dat. Die kledingstukken had ze meegenomen en we wilden dus eerst proberen om van die losse kledingstukken complete setjes te maken. We struinden de hele winkel door en wat leuk leek hing Maria over haar arm. Met een arm vol kleding verdween ze uiteindelijk in een paskamer. En, ongelofelijk, alles wat we uitgezocht hadden viel precies zoals we dachten/hoopten. Mooi. We hoefden niets terug te hangen op het rek vol kleding, die twee dames aan het uitzoeken waren om weer in de winkel terug te hangen.


Ik appte een foto door naar Willem. Kon hij op z´n werk onze vorderingen volgen en commentaar z´n goedkeuring geven :-).


Met een tas vol kleding liepen we voldaan de winkel uit. We waren al bijna klaar! dachten we.

De volgende winkel was van Haren voor schoenen. Goede schoolschoenen moesten er komen. Graag van echt leer, zodat ze tegen een stootje kunnen.


Er werd van alles gepast. Er was veel leuks. Uiteindelijk moest Maria uit twee paar kiezen. Dat duurde even en was ook prima. Ik wilde dat ze die keuze op haar gemak zou maken en heb zelf mijn mening voor me gehouden. Nu heeft ze echt gekozen wat ze zelf wilde en dat is helemaal goed.

Met alweer een grote tas erbij liepen we de winkel uit. Nog steeds opgetogen dat het allemaal zo vlotjes verliep. Wat gaan we doen? Naar de Primark? Nee, naar Lara Mode. Daar hebben de meiden vorig jaar ook leuke jurkjes gescoord. En ja hoor, ook dit jaar slaagden we daar prima. Maria kocht er een okergele trui met vleermuismouwen. Ik kreeg er nostalgische gevoelens bij en vertelde haar, dat ik,  toen ik 15 was, ook zo´n trui had. En dat toen ook okergeel in de mode was, destijds gecombineerd met paars. Grappig dat dat allemaal zo terug komt.

We waren er bíjna. Nog een zwart lang vest en, als we dat konden vinden, een wat langer kokerrokje. We liepen daarvoor naar H&M. Het vest vonden we daar. Het rokje niet. Het was inmiddels als over twaalven en ineens waren we allebei gaar en hadden we het wel gezien. Nee, voor ons geen eindeloos geshop. Het was gewoon leuk geweest en we waren blij, dat we zo goed geslaagd waren. Tijd voor even gezellig een broodje! En dan snel naar huis.

Het was evengoed al over enen, toen we thuis kwamen en om twee uur wilde ik naar de kerk. We hadden een trouwdienst in onze gemeente. Nog van familie ook (de dochter van mijn neef). Ik deed even een half uurtje m´n ogen dicht, want de dag was al vroeg begonnen en ik was moe van het shoppen. Daarna maakte ik snel de webshopbestellingen af, zodat ik die meteen in de auto mee kon nemen. Die kon ik na de kerkdienst dan mooi naar het postkantoor brengen. Mijn zus belde, of ik haar op wilde halen. Ze wilde ook naar de kerk. Tuurlijk. Gingen we samen. Na de dienst heb ik mijn tante Tilly (oma van de bruid) nog even begroet. Die had ik sinds het overlijden van mijn ouders, vorig jaar mei, niet meer gezien.

Al met al was de dag snel om met al die activiteiten buitenshuis. Van wegwerken van de groenten- en fruitvoorraad is niets meer gekomen. Er verdween alleen een spitskool in de warme maaltijd van vandaag. Maar wie weet wat de dag van morgen brengt. In elk geval geen boswandeling. Brr, wat is het koud en nat! Ik heb de kachel aan gehad, vandaag. En ik kreeg spontaan trek in chocolademelk :-)

donderdag 19 oktober 2017

Dagje uit en dagje thuis

Gisteren was ik de hele dag van huis. Al om 9 uur vertrokken we, mijn zus Maaike, haar zoon Henk, onze Henk en ik. We hadden een afspraak bij Alpha Bedding van Balt van Raamsdonk. Balt is een meneer (83 jaar) met dyslexie en ná zijn pensionering heeft hij daar jarenlang onderzoek naar gedaan. Hij heeft een leesmethode ontwikkeld, die totaal anders is dan de methode waarop onze kinderen lezen leren. Ik zal daar later vast nog weleens over schrijven.

Henk, de zoon van mijn zus, heeft ernstige dyslexie. Hij zit al in groep 6, maar leest, ondanks enorm veel oefenen, nog maar op het nivo van groep 3. En aangezien hij een goede intelligentie heeft, belemmert dit hem heel erg. Toen Willem een poosje geleden een artikel over de methode van Balt las, heeft hij het ter informatie dan ook doorgestuurd naar mijn zus. En zodoende was er nu een afspraak om met Balt en zijn methode kennis te maken.

Maaike vond het fijn als ik mee ging. Twee horen meer dan één. Bovendien hebben wij zelf ook een aantal dyslectische kinderen in ons gezin en heeft zoiets dus zeker ook mijn interesse.

We hebben een interessante ochtend gehad en zijn heel positief over alles wat we hoorden. Het was nuttig en daarbij ook nog aangenaam. Wat wil je nog meer?

Nou, een pannenkoek! Maaike had bedacht om in Kesteren, bij molen de Zwaluw, een pannenkoek te gaan eten. De kinderen konden na het eten dan nog fijn een poosje spelen in de speeltuin bij de molen en zo zou het, óók voor de kinderen, een leuke herfstvakantiedag worden.

We reden van Leersum, via een omweg vanwege werk aan de weg, naar Kesteren en kwamen bij de molen. Ik was er nog nooit geweest en keek m´n ogen uit. Want het is niet zomaar alleen een molen met een pannenkoekenrestaurant, maar een compleet imperium van een zakenfamilie, waar je van alles kunt kopen en van álles kunt doen.

Alles, behalve een pannenkoek eten, bleek helaas. Het bak-apparaat was in revisie. Dat was wel even dikke pech, vooral voor de knullen, die zich erg op een pannenkoek hadden verheugd. Maar we konden wel iets anders van de lunchkaart bestellen. Dat deden we dan maar. Maaike en ik kozen voor een uitsmijter, en de jongens namen patat met een frikandel. Dat de uitsmijter voortreffelijk smaakte, maakte de pannenkoekenflater wel goed :-).




De jongens vermaakten zich nog een poosje in de speeltuin, terwijl Maaike en ik onder het genot van een bakkie koffie nog gezellig natafelden.

Om een uur of half vier waren we thuis. Zodoende kon ik nog even mijn handen laten wapperen in de huishouden. Dat had ik trouwens ´s morgens vroeg ook al gedaan. Ik zit namelijk nog met die grote groenten- en fruitvoorraad, die weggewerkt moet worden vóórdat het rijp is voor de groencontainer.

´s Morgens vroeg had ik al een doos mineola´s geperst. Dat leverde 4 1/2 liter heerlijk sap op. Een 2-literkan ging de koelkast in voor direct gebruik. De rest ging in plastic flessen de vriezer in voor in het weekend.

Nu, in de middag, besloot ik voor het eten koken in een hoge versnelling nog weer een kist jonagold te verwerken. Mijn droogoventje legde ik weer helemaal vol met appelschijven en ik kookte een grote pan appelmoes. Genoeg voor weer vier grote potten. Oh, wat een heerlijkheid, zo´n voorraadje!



Tussen de bedrijven door bakte ik nog een keer de suikervrije flapjacks, die Willem zo lekker vond. Dat was om mijn schuldgevoel te sussen ;-). Ik zou ´s avonds namelijk alwéér weggaan. Samen met mijn vriendin ging ik naar het ´brei-avondje´ van onze gezamenlijke tante. Ik heb gezorgd, dat Willem eerst een bakkie koffie mèt flapjack voor z´n neus had staan, voordat ik vertrok :-).


Het recept vind je bij Ekodis en deze flapjacks zijn zeer ´verantweurd´, maar vooral heel lekker!

Op het brei-avondje haakte ik aan m´n sjaal. (o ja, logisch, op een brei-avond haak je ;-)). Hij schiet al aardig op. Ik moet drie wolletjes ophaken en heb er nu bijna twee gedaan.



Het was een fijne dag, maar ik voelde hem best zitten, toen ik ´s avonds m´n mandje inrolde. En ik had ook echt geen zin om vanmorgen vroeg op te staan om hard aan de slag te gaan. Het was dik zes uur, voordat ik opstond en ik heb niet veel uitgevoerd, voordat ik tegen half 8 met een ontbijt-voor-twee naar boven liep. 

Willem en ik ontbijten in de vakantie altijd gezellig samen en meestal op bed. Ik heb er dan altijd al een paar uurtjes opzitten, Willem wordt later wakker. Ik maakte ons lievelingsontbijt klaar: havermout. Lekker van havervlokken. Dat is veel lekkerder dan van (voorgegaarde) instant havermout. Het basisrecept is: 1 kopje havervlokken, 1 kopje melk, 1 kopje water en een snuf zout per persoon. Aan de kook brengen en een minuut of 10 laten pruttelen. Je kunt de havervlokken ook vast de avond ervoor in de week zetten. Dan is de kooktijd korter. Ik vind het echter niet erg om even op die havervlokken te moeten wachten. Dan kan ik mooi de vaatwasser uit- en inruimen of zoiets. Ik deed er rozijnen door, schepte er een lepel (zelfgemaakte) appelmoes over, een lepeltje honing én een klontje roomboter erop. Oh, zó lekker!


Ik maakte Willem z´n salade klaar, zodat hij naar z´n werk kon vertrekken.



Daarna sorteerde ik al het wasgoed wat ik had liggen. Het is vandaag voorlopig even de laatste droge dag, als de weersvoorspelling uitkomt. Daar wilde ik goed van profiteren.

Ik deed wat routineklusjes totdat het 10 uur was. Dat was het tijdstip wat ik met Jan afgesproken had, om naar de fietsenmaker te gaan. Jan z´n fiets is 2 weken geleden bij de bushalte gestolen en er moest dus een nieuwe komen. Nou ja, nieuwe, tweedehands dan toch. Maar wel bij de fietsenmaker vandaan, zodat we er vanuit kunnen gaan, dat het echt een goede is. Dat is ook wel nodig, want hij fietst elke schooldag 22 kilometer heen en terug naar school en huis.

De fietsenmaker had maar één fiets in Jan z´n maat en die was nog niet opgeknapt. Niet erg. We hebben hem gekocht en de fietsenmaker gaat hem keurig reviseren. Zaterdag krijgt Jan een leenfiets, zodat hij DV maandag weer naar school kan fietsen. En dan zal de nieuwe fiets ergens in de volgende week geleverd worden.

Het liep allemaal vlot en ik kon dus thuis naadloos verder aan de slag. Ik heb de bijkeuken gesopt. Dat was hard nodig. De tuindeur is op slot gegaan en het komende seizoen lopen we via de garage en de bijkeuken. Het is namelijk niet zo prettig als steeds de tuindeur opengaat en er een vlaag kou de kamer in komt. Maar de bijkeuken moest daarom strak opgeruimd en gepoetst worden. De vuilnisbak kreeg ook een andere plek, zodat die niet in de nieuwe looproute staat. Fijn hoor, alles blinkt weer.



Intussen heb ik de wasmand zo goed als leeg gewassen en is alles fijn droog gekomen, buiten. Top!

Ook vanmiddag heb ik weer een slinger aan de fruitvoorraad gegeven. Ik had er 12 kilo mandarijnen bij zitten. Mandarijnen, die bijna niet te pellen waren, zo´n strakke, dunne schil. En ze waren aan de datum (ook al vind ik het onzin, dat er op zo´n product een houdbaarheidsdatum zit). Het beste was om deze mandarijnen, net als de mineola´s van gisterenochtend, maar te persen. Gelukkig had ik hulp: Henk heeft dapper mee gedaan, ook al was hij het na een kilo of zes al spuugbeu. Ja, ja, leren afmaken. Dat is belangrijk, jongen!





Het leverde maar liefst zes liter sap op. Hoe fijn is dat!

Ik ging naar de post om pakjes weg te brengen en haalde meteen een nieuwe lamp voor in de bijkeuken. En omdat ik in de opruimmodus stond, leverde ik lege flessen in bij de Lidl, stortte glas in de glasbak en textiel in de textielbak. Alle beetjes helpen, om de boel fijn opgeruimd te krijgen.

We aten spercieboontjes (uit de groentenvoorraad) met gekookte aardappels én gebakken aardappels (restje van zondag). Een kipfiletje erbij en appelmoes. De pannen gingen schoon leeg. Ook het toetje was deels een leftover en deels vers klaargemaakt. Ik had nog wat amandelgriesmeelpudding van zondag en daarnaast kookte ik, lekker ouderwets, gruttenpap. Dat was om karnemelk op te maken, wat al over de datum was. Zo hoefde er niets weggegooid te worden en was er voor elk was wils.



dinsdag 17 oktober 2017

Appels, spinazie en een kringloopvondst

Vanmorgen vroeg ging ik verder waar ik gisterenavond gebleven was: met de appels. Moesde ik gisterenavond 5 kilo elstar, vanmorgen pakte ik een kist jonagold. Ook deze appels waren gevallen en hier en daar behoorlijk gebutst of bruin onder de schil.



Toch zaten hier genoeg goede appels tussen om mijn droogoventje mee te vullen.




Van de rest maakte ik weer appelmoes. Een aantal grote potten en ook nog 5 kleine potjes. Die kleintjes zijn voor schoonmama. Precies een mooi maatje voor een eenpersoonshuishouden.

Het huisartsverhaal ging vandaag niet door. Het was precies zoals ik verwachtte: de praktijk is vanwege de vakantie gesloten en je kunt alleen voor spoedgevallen terecht bij de vervanger. Ik snap daar werkelijk geen bal van. Elke vakantie is die praktijk domweg dicht. Ik mocht willen dat Willem elke schoolvakantie vrij had, zeg! Maar ja. Gelukkig was de pijn vandaag een heel stuk minder. Anders had ik er toch heus een spoedgeval van gemaakt. Nu wachten we maar tot later.

Nu Maria zich zoveel beter voelde, besloten we om vandaag dan maar het kringloopuitstapje te doen, wat we op de wensenlijst hadden staan. Gezellig hoor, zo samen! We hebben heel erg op ons gemakje de hele kringloopwinkel doorgestruind en kwamen leuke dingen tegen. Zo scoorde Maria een rokje voor maar 2,45 en vulde ik mijn glasvoorraad aan. Dé vondst was een pianokruk voor slechts 3,95!! Ok, voor het comfort zou ik er misschien een kussentje op moeten maken. Maar verder: perfect!



Bij de kassa stond een meneer heel jaloers te kijken: ¨Hé, die heb ik helemaal niet gezien!¨ zei hij. ¨Dat klopt,¨ zei ik, ¨want ik had hem al gepakt :-)¨. De meneer wilde hem wel van me kopen. Maar nee, ik was er zelf veel te gelukkig mee!

We hebben ook lekker in de kringloopwinkel geluncht. Een kom champignonsoep en een pistoletje gezond. Echt genieten.



Vanmiddag kwam schoonmama op de koffie, bakte ik brood, maakte bestellingen klaar en spoelde een doos vol spinazie.



Die zat gisteren ook bij het partijtje van de groentenboer. Het was spinazie met klein blad en lange stelen en werd daarom niet verkocht. Mij maakt het niet uit. We lusten spinazie met steel en al. Ik had 6 kilo. Eén kilo ging vanavond door de pasta.



De andere 5 kilo´s heb ik per kilo geblancheerd, gesneden en in zakjes in de vriezer gedaan.




Zo heb ik 5 porties om door de pasta of de lasagne te verwerken. Of ik maak er spinazietaart van. Ik zie wel. Voor gewoon gestoofde spinazie is het vanwege de stelen niet zo geschikt. Daarvoor heb ik liever grootbladige spinazie, wat een fluweelzacht eindresultaat geeft. Vooral met een scheutje room erdoor. Mmm.

Na het eten reden Willem en ik naar de molen voor de wekelijkse bestelling. De hele gang stond vol en moest vanavond allemaal opgeruimd worden. Morgen ben ik namelijk een dag de hort op.



Al met al was het een drukke dag, ook al waren het leuke bezigheden. Ik ga mijn mandje opzoeken.


maandag 16 oktober 2017

Van uitstel kwam toch geen afstel :-)

Op deze zomerse herfstdag had ik natuurlijk kunnen gaan wandelen, of fietsen, of naar het bos of het strand gaan. Maar dat is het niet geworden. Ik heb een klus gedaan, die ik eigenlijk in de zomervakantie had willen doen, maar waar niets van gekomen is, doordat we schoonmama een tijdje in huis hadden. Ik had me er al bij neergelegd, dat die klus dan (dit jaar) maar níet gedaan zou worden. Maar nu, met een paar dagen heerlijk weer in het vooruitzicht, pakte ik toch die koe maar eens bij de horens: de grote opruimbeurt van de garage!

Ik moest er wel moed voor verzamelen om er aan te beginnen. De garage (of eigenlijk is het een halve garage) is echt het ondergeschoven kindje in mijn huishouden. Het staat er bomvol en op de één of andere manier verdwijnt daar alles wat geen vaste plek heeft of wat tijdelijk even ergens gestald moet worden. Zoiets als wat bij andere mensen de zolder is, denk ik. (Wij hebben geen zolder of vliering en dus dient die garage dat doel.)

Maar goed. Nadat ik moed verzameld en weerzin overwonnen had, ging ik toch maar aan de slag. En, zoals dat altijd gaat: als je dan een half uurtje bezig bent, krijg je er vanzelf plezier in. Ik heb zo´n tweeëneenhalf uur stug doorgewerkt en ben echt een eind gekomen. Er is weer loopruimte! En er is geveegd, gestofzuigd, geraagd. Oef, wat ben ik vreselijk veel spinnen tegengekomen. Grote, kleine, dikke, sprietige. Gelukkig ben ik er niet bang voor :-)))

Hopelijk lukt het morgen nog weer een poosje verder te werken. Maar dat hangt nog even in de lucht. Maria heeft al sinds zaterdag erge buikpijn. Vannacht heb ik zelfs met haar op de dokterspost gezeten. Maar de dokter kon niets vinden. Morgen ga ik toch maar weer bij de huisarts aan de bel trekken. En daar kan zomaar een hoop tijd mee heengaan. We gaan het zien. Wat gedaan is, is gedaan en daar ben ik gewoon heel blij mee.

Mijn dag verliep verder als een gewone maandag, ook al waren er vier kinderen thuis vanwege herfstvakantie. De kinderen vermaakten zichzelf en dus kon ik m´n boeltje opruimen, wassen, bestellingen klaarmaken enzovoorts.

Vanmiddag belde de groentenboer, of ik langs kwam. Hij had nog e.e.a. voor me. Prima. Ik moest toch naar het postkantoor met de pakketjes van de shop. De groentenboer had gevallen appels. Elstar en Jonagold. Nou, kom maar op. Ook nog wat restanten groenten en Teun was weer blij. We aten vandaag meteen al van de nieuwe voorraad, want ik had juist geen verse groenten meer in huis. Het werd bloemkool. Ik had er vier, maar gebruikte er maar twee. We waren ´maar´ met z´n zevenen. Ik bakte er zalmburgers bij. Die waren bij de Lidl in de reklame. Nog duur zat, maar nu we met een wat kleiner clubje waren had ik er aan 6 genoeg en dat was 5,94. Samen met de bloemkool (die drie keer niets kostte) en gekookte aardappels en (uiteraard zelfgemaakte) mosterdsaus was het een koningsmaal.

Vanavond heb ik eerst een poos uitgerust. Na die gebroken nacht en het garage-opruim-feest was ik echt moe! Maar na de koffie besloot ik toch een beginnetje te maken met het wegwerken van de appelvoorraad. Gevallen appels kun je nu eenmaal niet heel lang goed houden. Ik pakte twee zakken Elstars, samen 5 kilo, en haalde ze door mijn appelschilmachientje.


Eigenlijk had ik er gedroogde appelringen van willen maken, maar de appels hadden teveel bruine plekken. Het werd dus appelmoes. Ook goed :-).


Terwijl de appelstukjes in een bodempje water met wat suiker en kaneel tot moes kookten, zette ik de spulletjes klaar om havermoutrepen te bakken.


Daar had Willem pas om gevraagd. Dat ging nu mooi tussen de bedrijven door. De havermoutkoek staat nu in de oven en de appelmoes is klaar. Vier grote potten voor de voorraad. En een pot met een restje, wat meteen gebruikt gaat worden. Al met al geeft het toch een voldaan gevoel, dat er alvast 5 kilo appels is verwerkt. Fijn, zo´n bezig dagje!


En die garage? Daar loop ik steeds even heen om ervan te genieten ;-).

zaterdag 14 oktober 2017

Wat is de herfst mooi!

Vanmorgen stond ik om half 6 op en gooide me meteen in de hoogste versnelling.

Brood bakken,



wassen,


en strijken.


Om 10 uur was ik klaar en kon ik met Willem naar schoonmama voor het zaterdagochtend-bakkie.

Daarna wilden we van de herfst gaan genieten. Al een paar jaar is er niet van gekomen om eens lekker in de herfst naar het bos te gaan. En op de één of andere manier lukte dat steeds niet. Maar nu hebben we het voor een aantal jaar tegelijk gedaan. We hebben een stukje Pieterpad gelopen in de buurt van Stokkum. Oh, wat hebben we genoten!!

Uiteraard waren er paddestoelen. In alle kleuren, maten, soorten. En steeds moest ik tóch weer even stilstaan en ze bewonderen.






De grootste die we tegenkwamen!
Ineens was daar een beekje. Met een doorwaadplaats en een plek waar kinderen aan het spelen waren.


Er was een hoge uitkijktoren. Willem was daar al eens met Jan op geweest. Nu gingen we samen. Wat een prachtig uitzicht!







En behalve bos, was daar het boerenland. 




Akkers met bloemenranden! Zo mooi!
Goed voor de bijen :-).

Het was Genieten met een hoofdletter!!
Zó bijzonder dat ik nu weer kan lopen. Vanavond voelde ik me wel enigszins gekraakt. Maar dat mag, na een paar uur huishoudelijk werk, anderhalf uur in de auto, drie uur lang non-stop wandelen en weer anderhalf uur in de auto. Toch?