Ik zit thuis

Iemand die geen betaald werk buitenshuis doet, 'zit thuis', zoals men dat zo leuk zegt. Maakt niet uit wat je dan thuis doet, hoe druk je het hebt, of wat dan ook. Je zit thuis...Ik zit dus ook thuis. Al zo'n 28 jaar :-). Maar heus, vandaag leek het er toch echt op: ik ZAT! Eerst omdat mijn lieve tante Teunie een bakkie koffie kwam drinken voor mijn verjaardag. Later omdat mijn schoonmama thee kwam drinken omdat het dinsdag is. En nog weer later zat ik op verjaarsvisite bij een jarig nichtje. Nou...heb ik dan gezeten, of gezeten?!

Heb ik verder nog wat gedaan? Ehm, ja, beetje.

Vanmorgen vroeg deed ik de strijk. Daarna dekte ik voor 9 personen de ontbijttafel. Na het ontbijt maakte ik Willem z'n lunchsalade klaar. (Weer wat groenten (en fruit) van m'n voorraad.)

Voordat m'n tante kwam ruimde ik de ontbijtboel op, slingerde de stofzuiger door de benedenverdieping en vouwde het strijkgoed op. En, o ja, ik bakte ook een kruidkoek. Voor bij de koffie natuurlijk.

Toen tante weg was maakte ik drie brooddegen en begon vast voorbereidingen te treffen voor het avondeten. Dat werd een variatie op hetzelfde thema als gisteren. Ik nam bijna dezelfde spullen uit mijn groentenvoorraad. Alleen nam ik dit keer geen champignons, maar biologische shii takes. Ze waren niet meer moeders mooisten, maar dat maakt voor de smaak niet uit. Ook nam ik niet zomaar een schaaltje snoeptomaatjes, maar een heel grote schaal vol! Genoeg ingrediënten voor een overheerlijke pastasaus. Helemaal van verse producten.

De tomaten waste en halveerde ik en daarna zette ik ze met een beetje water op en liet ze zacht koken. De rest van de groenten werden gewassen en in stukjes gesneden en geroerbakt. Net als gisteren dus. Ik zette de staafmixer in de zachtgekookte tomaatjes en mixte ze glad. Daarna gingen de geroerbakte groenten erbij. Ik kruidde het zaakje met Italiaanse kruiden, zout en peper. Ziezo. De pastasaus stond alvast klaar.

Nog net voordat Jan en Henk thuiskwamen voor de lunch maakte ik een grote fruitsalade van een tros gehalveerde druiven, een meloen, een ananas en een rode grapefruit. En een paar kaasresten maalde ik in m'n raspaardje (Tupperware) tot geraspte kaas.

Na de lunch had ik nog zo'n drie kwartier voordat schoonmama zou arriveren. Genoeg tijd om een was af te halen, een was op te hangen, een nieuwe was aan te zetten, bedden op te maken en een stapel schone baddoeken te vouwen.

Tijdens het thee-uurtje liet ik de breipennen lekker tikken. De bruidssjaal moet af! Ook bakte ik de drie broden die inmiddels de voorrijs en de narijs hadden gehad.

En om half vier tufte ik met twee kinderen naar het jarige nichtje in Dordrecht. Daar zat ik alwéér aan de thee. Met lekkere appeltaart. Mmm.

Ik kwam om half zes thuis en hoefde alleen maar de pastasaus op te warmen, macaroni te koken en voor de vleeseters wat gehakt te rullen. Zo stond in een handomdraai het eten op tafel.

Ook vanavond heb ik nog een slingertje aan het huishouden gegeven. Nog weer was afgehaald en opgehangen. Er stond nog een dikke vaat. En we reden ook nog even naar de bouwmarkt voor fietsverlichting. Er waren van drie fietsen achterlichtjes afgehaald :-(. Ik heb nu duurdere gekocht, die je met een beugel onder het zadel bevestigt. Hopelijk gaan die wat langer mee. Fietsers zonder licht...levensgevaarlijk!!

Zo. Dat was dan een dagje (thuis) zitten. Morgen maar eens echt aan de slag?

Gewoon...

Ziezo. Dat was dan de eerste gewone werkdag van 2015. Nou ja, gewoon...Wat is dat eigenlijk? Als twee kinderen pas het derde uur moeten beginnen en twee andere kinderen meteen al een middag vrij hebben? Dan is het toch weer niet zó gewoon, dat je eens lekker in je uppie je op het huishouden kunt focussen, hè.

Maar goed. Dat huishouden. Dat hield vandaag vooral 'opruimen' in. Rommel van twee weken kerstvakantie. Van twee weken lummelen. Van twee weken met rond de elf personen in één huis bivakkeren. Van monopoly spelen en gamen en 'raar' eten en leuke dingen doen en handwerken en lezen en vrienden over de vloer hebben en en en. Tja...het spoor wat dat alles nalaat is natuurlijk niet in één dag uitgewist. Maar toch ben ik wel lekker opgeschoten. Heerlijk hoor, alles weer op z'n plek. De bedden strak opgemaakt. De was en de strijk bij.

En dan was daar de groenten-en-fruit-inventarisatie, waar ik vorige week al over schreef. Oef, wat heb ik nog een grote voorraad! Maar als we een poosje weer 'gewoon' (daar heb je dat woord weer) eten, dan gaat het best wel weer hard. En gewoon betekent hier: aardappels (of pasta of rijst), groenten en meestal vlees. En voor zolang in voorraad: fruit toe.

Vandaag stond er op het menu: gebakken aardappels, geroerbakte (wat een raar woord) groenten, voor de vleeseters een balletje gehakt en voor iedereen een schaaltje fruit toe. Best simpel, maar toch wel aardig wat werk om voor zoveel personen klaar te maken. Eerst maar een paar kilo aardappels geschild en in schijfjes gesneden. Daar ging even de kook over.

Intussen waste ik groenten en sneed die in stukjes: 500 gram champignons, twee rode puntpaprika's, een courgette, twee uien, een hand snijbonen, een portie peultjes, wat snoeptomaatjes, twee preien en dat was het, geloof ik. De champignons waren niet zo mooi meer en het groen van de preien was wat gelig. Een kniesoor die daar op let. Deels waren het foute (= niet van het seizoen) groenten. Maar ja. Anders waren ze bij de groentenboer in de container gegaan. Kunnen we ze beter maar opeten...

Het was een grote schaal vol. De peultjes hield ik apart, want die hoeven echt maar twee minuutjes geroerbakt te worden. De rest iets langer.

Ik bakte alles in porties gaar, deed er gerookt zout over, wat peper, een half gedroogd pepertje en twee tenen knoflook. Mmmm, wat rook het lekker. Ik bakte de gekookte aardappelschijfjes in olijfolie en braadde een pan gehaktballen.

Voor het toetje sneed ik een ananas en een meloen in blokjes en deed er vier in partjes gesneden mineola's bij. Wat een rijkdom! (en dat bijna voor nop!)

2015

En zo is vandaag de derde dag van 2015 alweer begonnen. Alle lezers wens ik voor dit nieuwe jaar het allerbeste toe!

Zoals altijd waren de eerste dagen druk en vol ontmoetingen. Op Nieuwjaarsdag kwam Willem z'n familie bij ons over de vloer. Willem z'n moeder was bij ons, zodat iedereen elkaar hier Gelukkig Nieuwjaar kon wensen. En aangezien Willem uit een heel grote familie komt, was dat dus lekker druk ;-).

Gisteren was het de beurt aan mijn familie. Mijn ouders huren hiervoor al jaren een zaaltje, omdat ook mijn familie tamelijk groot is. We eten dan altijd met elkaar en dit samenzijn geeft dan meteen mijn verjaardag een feestelijk tintje. Want ja, ik ben op 2 januari jarig. Een datum die ik verder altijd maar zonder poespas voorbij laat gaan, omdat iedereen zo langzamerhand snakt naar 'het gewone leven'. Zonder feestjes en hapjes en drankjes.

Vandaag zal het dus de eerste 'gewone' dag van het nieuwe jaar moeten worden. Ik ben benieuwd. Zaterdagen zijn hier eigenlijk nooit 'gewoon'. Ik verwacht meer een dag vol geroezemoes en drukte. Voor mezelf staat er een redelijk gewoon programma op: wassen, strijken, brood bakken en rommel ruimen. Hetzelfde liedjes dus als altijd ;-). Misschien dat ik met Koos en Leendert nog even op stap ga. Ze hebben allebei een nieuwe winterjas nodig. Eens kijken of we die in de uitverkoop kunnen scoren.

Verder hangt er (weer) een zwaar hangslot aan mijn portemonnee. Ik wil de komende week alleen dingen kopen die écht nodig zijn. En ook een flink gat slaan in de voedselvoorraad. Ik heb zóveel in huis. Ook dingen die snel op moeten. Ik ga maar eens een inventarisatie doen en een eetplannetje maken voor de komende tijd.

Wat wel altijd doorgaat: kadootjes. Daar schreef ik al eerder over. In zo'n grote familie en met zo'n groot gezin is er altijd wel iets te vieren. Ik wil proberen om zoveel als mogelijk is kadootjes te geven uit mijn voorraad óf zelfgemaakt, zodat ik ook wat dat betreft zo min mogelijk het hangslot van m'n portemonnee hoef te halen. Vandaag is er een nichtje jarig. Ik ga er niet zelf heen, maar Maria gaat. Ik haakte voor haar polswarmers. Hopelijk vindt ze ze leuk. Het patroon komt van Garnstudio.

\

Voor mijn vriendin Ellen haakte ik een omslagdoek voor haar verjaardag. Van het bekende Fenna-garen wat ik nog had. Ik heb alleen deze keer eens een ander patroon gebruikt dan de Southbay, die ik al twee keer maakte. Ik vond een patroon op Garnstudio. Een steekje wat lekker weghaakt.

Nu ben ik wat handwerken betreft weer hard verder aan het breien aan de bruidssjaal, die ik voor iemand in opdracht maak. Hij is al voor ruim driekwart af. Eigenlijk had ik hem met oud&nieuw af willen hebben. De vertraging is echter niet erg, want de bruiloft is pas in maart.

Zo. Dan nu maar eens aan de slag hier. Ik zit nota bene nog bij een koude kachel!

Met uitzicht op de maan

De kerstvakantie verloopt precies zoals alle kerstvakanties hier altijd verlopen: het is gezellig druk, rommelig en vol afwisseling. Eerst de aanloop naar de Kerstdagen, dan de Kerstdagen zelf, de veel te korte dagen met Ellen, Marco en Markus en dan vandaag ook nog het feestje van Jan.

Jan was al in de zomervakantie jarig. Maar ja, middenin de zomervakantie zijn de meeste vrienden weg. Dus vieren we zijn feestje altijd (flink) wat later.

Jan zit in groep 8 en het laatste basisschoolfeestje heeft altijd een bijzonder tintje. Dat mag dan ook wat uitgebreider gevierd worden. In overleg met Jan besloten we met de kinderen naar een sterrenwacht te gaan. Het werd Sterrenwacht Tweelingen in Spijkenisse. Na wat heen en weer gemail over wat een goede datum zou zijn, prikten we een datum ergens in November. Dat leverde problemen op, want middenin een schoolweek pas om 22.00 uur thuiskomen van een feestje, is niet zo'n goed idee. Daarom verschoven we het hele gebeuren naar de kerstvakantie. En wat hebben we geluk gehad! Want juist vanavond schoven de wolken weg en hadden we prachtig uitzicht op de maan!

Maar zover was het nog niet. De jongens arriveerden al om half vijf. Ze kregen drinken en een chocoladekoekje. Daarna mocht Jan aan de slag. Hij moest opdrachten uitvoeren om z'n kadootjes te verdienen.

Intussen dekte ik de tafel en deed de frituurpan aan. De patatten lagen al voorgebakken klaar. Eigenlijk had ik iets anders willen eten, omdat ik de frituurpan vast had willen klaarmaken voor de oliebollenbakkerij van morgen. Maar nee. Volgens Jan wilde IEDEREEN patat eten. Nou ja. Dan patat ;-).

Willem maakte onze beroemde pindasaus en we schoven met z'n dertienen aan tafel. Altijd feest.

Na het eten reden we met z'n negenen in twee auto's naar Spijkenisse. We werden er om 19.00 uur verwacht. De twee mannen van de Sterrenwacht die deze avond voor ons verzorgden, stonden ons al op te wachten. Helemaal blij dat het helder was. Want ja, wat is er nu leuker dan zelf door die mooie grote telescoop naar de maan te kijken!

We kregen een korte introductie en klommen toen de smalle trap op naar boven, naar de koepel. De koepel werd opengeschoven en de telescoop in orde gebracht. Het licht ging uit en daar stonden we. Eén voor één mochten we kijken. Eerst gewoon 'zomaar', maar daarna gericht naar een bergkam en een bepaalde krater. De namen weet ik niet allemaal meer, hoor. We kregen zóveel informatie! Alle vragen werden beantwoord, of het nu ging over wat we zagen of over de apparatuur waarmee we keken. Het was heel interessant.

Op het laatste werd er nog weer een ander hulpstuk op de telescoop geplaatst. Hiermee kon prachtige foto's op Willem z'n smartphone worden gemaakt. Hoe gaaf is dat!

We zijn, denk ik, een klein uurtje boven geweest. Daarna gingen we naar beneden, waar het lekker warm was en naar koffie rook. De jongens kregen cola en er was wat te snoepen. Willem en ik kregen koffie met koek. Intussen werd er een computerprogramma opgestart waarmee we de sterrenhemel konden bekijken. We kregen een uitgebreide lezing over sterren, sterrenbeelden en alles wat er zoal aan vragen van ons langs kwam. Het bleef boeien van a tot z.

Ter afsluiting kreeg Jan nog een informatief boek over de zon. Daar kan hij nog uren in lezen en kijken.

Het was al met al heel geslaagd. De Sterrenwacht in Spijkenisse is elke vrijdagavond open voor belangstellenden en zeker een bezoekje waard. Ik denk, dat we daar op een heldere avond vast nog weleens te vinden zullen zijn.

We reden terug naar huis en brachten de jongens thuis. Nog even uitzakken en bloggen. En dan nu maar snel een tukkie gaan doen. Morgen wil ik bijtijds opstaan om oliebollenbeslag te maken.

Alle lezers wens ik een goede jaarwisseling toe!

Kerstboodschappen

Al jaren geleden ben ik gestopt met me erover verwonderen hoeveel de mensen hun hol huis inslepen voor die twee (twéé) kerstdaagjes. En ook zorg ik er al jaren voor dat ik de dagen vòòr de Kerst níet in de winkels hoef te zijn.

Daarom had ik vorige week al de noodzakelijke inkopen gedaan. Er hoefde niet heel veel extra gekocht te worden. De extraatjes zijn: het kerstbrood wat ik van m'n moeder kreeg, de kookpudding met Tova die in een kerstpakket zat, de échte hagelslag (we hebben altijd die goedkope zakjes chocokorrels) die ook in een kerstpakket zat en zo nog het één en ander.

Toch miste ik nog een paar dingetjes. Zo had ik te weinig stoofperen en moest dus nog wat bijkopen. En er was een verzoek om cranberrycompôte en witlof met ham uit de oven. En, o ja, een wit wijntje zou ook wel lekker zijn en dat heb ik niet in huis. Ok dan. Ik maakte een lijstje en ging vanavond samen met Maaike om die laatste boodschapjes. We dachten dat het niet druk zou zijn, maar kregen spontaan de slappe lach, toen we het overvolle parkeerterrein op reden. Niet druk...??? :-).

We waren ook verbaasd, want we horen al dagenlang dat mensen úren bezig zijn met boodschappen doen.

In de winkel zagen we gestresste mensen hun karren volgooien met luxe spullen. Mensen die zuchtten: ¨Ik geloof dat ik de helft vergeet!¨ (Waarom maak je dan geen lijstje, vraag ik me dan af). Mensen die mopperen over de drukte en het niet kunnen vinden van (exotische?) dingen. En af en toe een monter mens, die al die drukte wel leuk vindt.

Al snel hadden we onze spullen bij elkaar gesprokkeld. Het paste in één boodschappentas. Ziezo. Onze kerstboodschappen voor 11 personen ;-).

We liepen nog even naar de Xenos. Ik wilde kijken voor een lamp. De jongens hebben gisteren en vandaag hard gewerkt in wat wij 'het kantoortje' noemen, maar wat meer het jeugdhonk is. Het is de helft van onze garage, waar we, toen we hier kwamen wonen, een kamertje van gemaakt hebben, waar Willem rustig in kon werken. Door de jaren heen is het langzaam maar zeker door de kinderen geannexeerd. Tegenwoordig zitten de grotere kinderen er vaak met hun vrienden.

Er stond een bankje wat ooit voor een kratje bier is geruild. Daar was niet veel meer van over. Ook was de indeling heel onhandig. Al een tijdje was ik dat erg zat en ik had gezegd, dat we in de kerstvakantie het kantoortje zouden gaan opknappen.

Zo gezegd, zo gedaan. Er is eerst en vooral een hoop zooi uit gegaan. Ook het oude bankje. Daarvoor in de plaats is op Marktplaats een slaapbankje gekocht. Dat is handig voor als er iemand wil blijven logeren. Nu Dirk morgen weer hoopt huis te komen (na vier maanden Suriname), is het weer echt full house. Als er een vriendin blijft logeren is dat nog niet zo'n probleem. Dan gaat er een matras bij de meiden op de kamer. Maar als er een vriend wil logeren, kunnen we niet veel meer bieden dan een bank. Nu dus een slaapbank. Dat voelt fijn.

Hans witte de muren. Leen timmerde een soort standaard voor het computerscherm, wat aan de muur hing, maar wat nu een plaatsje op een lage schuifkast heeft gekregen.

En vanavond kwam er dus een lamp. Want ik vond een heel mooie bij Xenos. Precies goed voor in een jeugdhonk ;-).

Vanmorgen ben ik al vroeg op stap geweest met Maria. Na negen weken mocht eindelijk het gips van haar arm. Zelfs eerder dan aanvankelijk was afgesproken. Ze mag alleen nog niet gymmen. Dat moet nog even wachten tot na de controle op 13 januari. Toch super dat d'r pootje er nu uit is!!

Vanmiddag ging ik verder waar ik gisteren gestopt was: met poetsen. Het opruimen en opknappen van het kantoortje prikkelde me om elders in ons huis ook eindelijk eens wat puntjes op de 'i' te zetten. Bijkomend voordeel was, dat Maria me gisteren graag wilde helpen en Maaike zelfs al twee dagen van de partij is. Het werkt gewoon super aanstekelijk, dat ontrommelen!

Zo stond er al maanden een boekenkast te wachten om opnieuw ingeruimd te worden. We hadden hem leeggehaald, toen er op de overloop nieuwe vloerbedekking kwam. De overloop was zonder die kast zó heerlijk leeg en luchtig, dat we hem er eigenlijk niet terug wilden plaatsen. Ik had bedacht, dat hij maar een verdieping hoger geplaatst moest worden. En ook, dat hij dan geverfd moest worden. Hij was donkerbruin en Maaike en ik hebben hem wit geverfd met krijtverf van Annie Sloan. Nu stond die kast dus al een paar maanden op één van de slaapkamers in de weg wit te zijn, maar er kwam niets van om hem een trap omhoog te verhuizen. Simpelweg, omdat daar eigenlijk geen ruimte is. Dus besloot ik gisteren dat de kast tóch terug zou gaan naar de overloop en dat eindelijk de kratten met boeken van de meiden d'r kamer zouden verdwijnen. Hè, hè, dat ik dat nu toch niet gewoon eerder deed. De kast staat echt zo gek nog niet op de overloop, nu hij wit geverfd is.

De leeggekomen ruimte op de meiden d'r kamer inspireerde daar tot ontrommelen, soppen en opleuken. Het is gewoon weer een gezellige meidenkamer!

Maaike gaf de douche een goede beurt. Daar moest nodig een harde borstel over de voegen. En de randen langs het plafond werden met van dat vreselijke schimmelvreter behandeld. Soms moet je wat...Het ziet er nu gelukkig weer schoon en fris uit en het ruikt naar zwembad.

Er werden ramen gezeemd en kozijnen uitgesopt. Beddengoed gewassen en kledingkasten opgeruimd. Het leek wel de voorjaarsschoonmaak. Maar ja, wat wil je ook: buiten een graad of 10 en vanmiddag zelfs volop zon. Je zou voor minder voorjaarskriebels krijgen.

Maar goed dat er nu toch kouder weer aan lijkt te komen. Het is wel erg onnatuurlijk zo. En ja, die rukwinden al dagenlang. Ik zat best in de piepzak, omdat mijn vriendin Ellen met man en zoon vanmiddag op Schiphol zou landen. Zou alles goed gaan?

En morgen wachten we onze Dirk. Wat kijken we naar hem uit! We gaan morgen in colonne naar Schiphol ;-).

Advertorial

De laatste advertorial van 2014. Eén van onze regelmatig terugkerende adverteerders wil zich nog graag een keer presenteren via deze blog: Knulst Houten Vloeren.

Vloersoorten
Telkens als ik op de website van Knulst rondkijk valt het me op hoeveel kennis en vakmanschap er nodig is om een echte vloerenspecialist te kunnen zijn. Heeft u er ooit bij stil gestaan hoeveel vloersoorten er zijn als we het hebben over houten vloeren? Op de website van Knulst kunt u er alles over lezen. Denk daarbij aan: massief parket, multiplank vloer, lamelparket, dat wat in de volksmond gewoon 'parketvloer' heet, visgraat parket, of hoogkant parket....Al deze vloeren hebben zo hun specifieke toepassingen. Je moet er maar verstand van hebben. Bij Knulst wordt u van a tot z begeleid in het maken van een juiste keuze.

Magazine
Om op uw gemakje, thuis vanaf de bank, uitgebreid te dromen over uw nieuwe vloer, vraagt u eenvoudig het gratis Inspiratie Magazine aan.

Of toch liever PVC?
Om het allemaal nog een tikkeltje veelzijdiger te maken, kunt u bij Knulst ook terecht voor pvc-vloeren. Vloeren met de uitstraling van bijvoorbeeld hout, maar dan van pvc. Pvc heeft zo z'n voordelen. Te denken valt aan bijvoorbeeld de slijtvastheid en, wat mij persoonlijk ideaal lijkt: de gehorigheid. Of liever: het ontbreken van gehorigheid! Vraag het speciale pvc-vloeren magazine gerust tegelijkertijd met dat van het houten-vloeren magazine aan.

De állerkleinste soepfabriek

Misschien heb je ze weleens zien staan: de producten van De kleinste soepfabriek. Misschien heb je ze zelfs ook al wel eens geproefd. Lekkere soepen van een bedrijfje dat zo duurzaam mogelijk probeert te werken.

Wel, gisteren heb ik de ALLERkleinste soepfabriek opgericht :-)). Gewoon bij mij thuis. Ook om zo duurzaam mogelijk bezig te zijn. Om ervoor te zorgen dat kilo's en kilo's groenten niet in de kliko, maar in een lekker soepje zouden belanden.

Ik heb dus soep gekookt. Niet gewoon een pannetje. Ook niet een xl-pan (mijn grootste pan is 10 liter), maar een xxl-pan. Ik kookte namelijk soep in mijn weckketel, die een inhoud van 25 liter heeft. Ik kookte ongeveer 17 liter soep. Zes liter staat nu in de koelkast. Die is voor de komende dagen. Ik denk, dat ik er voor moet waken als ik nog wat soep voor zondagavond over zal willen hebben ;-). Zou dat niet lukken, dan is er nog geen man overboord, want 11 liter soep heb ik geweckt. Die staat nu in de kast. Zo voor de grijp, klaar voor gebruik.

Het was best een klus, maar ik voel me zo rijk als een koning!

Voordat ik begon, trok ik een krachtige bouillon van 3 stukken ossenstaart, water, zout en veel verse kruiden (die ik in de diepvriezer had). De bouillon stond lekker te trekken op de houtkachel en de kamer geurde. Dat kwam door de rozemarijn en de salie die meetrokken. Mmm!

Maandag had ik op de markt groenten-inkopen gedaan en er was het een en ander bij wat nodig verwerkt moest worden. Ik maakte een keuze en daarna maakte ik alles schoon en sneed het in stukjes. Dat resulteerde in schalen vol gesneden groenten, die óók al zo lekker geurden:

Paprika, tomaten, coctailtomaatjes, bosuitjes, een kilo champignons, bloemkool, broccoli, courgette en winterpeen. En van een pond gehakt draaide ik soepballetjes. Wat een kleurig gezicht!

's Avonds, na de koffie, ben ik gaan koken. Ik installeerde de weckketel en goot daar de bouillon (door een zeef) in. De weckketel ging op 100 graden. De schaal tomatenstukjes (van de gewone tomaten) kieperde ik in een pan met een laagje water. Ik stak er een paar laurierblaadjes in, knipte een hele gedroogde peper in stukjes erboven en deed er wat zout en peper bij. Ik bracht het zaakje aan de kook en liet het zachtjes pruttelen. Intussen ging ik aan het roerbakken in een grote braadpan. Steeds nam ik een groentensoort, roerbakte die een paar minuten in wat zonnebloemolie en deed het in de weckketel. De ketel werd voller en voller. Als laatste zette ik m'n grote roerzeef op de ketel en roerde daar de zachtgekookte tomaten door. Er ging nog bij: een half zakje vermicelli, een restje vlindermacaroni, de soepballetjes, de stukjes vlees van de ossenstaart, drie eetlepels zelfgemaakte bouillonpoeder, een paar liter water en dat was het, geloof ik.

De soep mocht nog een kwartiertje garen en intussen maakte ik 10 weckpotten schoon: 8 van 1 liter en 2 van 1 1/2 liter. Ik kookte de rubberen ringen uit en daarna kon de soep in de potten. Wat niet in de potten paste ging in een grote soeppan. De ketel moest helemaal leeg, want de soep in de potten moest nog geweck worden. Dat ging er meteen achteraan. Het werd een latertje. De weckerij was pas om kwart over 12 klaar. Maar daar staan ze dan toch: 10 potten heerlijke soep uit mijn eigen, allerkleinste soepfabriek! Rijk gevuld. Weliswaar met heel weinig vlees, maar dat doen we ook al vanwege het duurzame. Voor mij hoeft er al helemaal geen vlees in. Dat beetje is een tegemoetkoming aan de verstokte vleeseters hier ;-).

De soep is al gekeurd en goed bevonden. Mooi. Op naar het volgende project dan maar.

Groenten en fruit van het seizoen, of toch niet?

Wie hier langer meeleest, weet dat ik onze aardappels, groenten en fruit altijd 'aan het einde van de markt' inkoop. Soms bij van Os in Papendrecht, soms op de markt hier in Alblasserdam. Ik koop dan wat er goedkoop weggaat. Spullen die over zijn, of spullen waar iets mee is (gevallen, nat geregend of zoiets). Als ik het niet koop, wordt het weggegooid.

Uiteraard ben ik er helemaal vòòr om groenten en fruit van het seizoen te eten. Die worden namelijk meestal in eigen land, of anders toch in Europa, verbouwd. Op die manier hangen er geen milieuvervuilende kilometers of kaswarmte aan.

Toch leidt dit tot een dilemma. Want wat weegt nu zwaarder: voedsel van ver weg laten gooien omdat je alleen seizoensproducten eet, of het voedsel consumeren wat anders zou worden weggegooid, ongeacht waar het vandaan komt en of het al dan niet van het seizoen is?

Ik opteer voor het laatste. Voedsel wat eerst de halve aardbol over ging om uiteindelijk hier weggegooid te worden, vind ik ècht niet kunnen.

Gevolg: we hadden gisteren druiven uit Brazilië en bramen uit Mexico. Vorige week aten we zeekraal uit Israël. Pff. Hoe decadent!!

Nou ja, hoe dan ook: ik kan erg genieten van die bonte verzameling aan groenten en fruit waar ik altijd weer mee thuiskom. Soms producten die ik anders nooit gekocht zou hebben, omdat ik ze bijvoorbeeld niet ken, of omdat ze normaliter heel duur zijn.

Ik heb weer eens van alles gecombineerd. Ik maakte namelijk een soort tarte tartin, een omgekeerde taart. Maar dan niet met appel, maar met aardappels en allerlei groenten. Je zou het ook een glutenvrije hartige taart kunnen noemen. Het is namelijk een taart zonder deeg. Het is een bewerking van een recept uit een oude Landleven (nr. 8 2013). Daar heet het: aardappeltortilla.  Ook dit is (weer!) een perfect gerecht om allerlei restjes in te verwerken. Er gaat in elk geval een flink restant koude aardappels in. Maar ook restjes groenten zoals erwtjes, worteltjes, bloemkool, bonen kunnen er goed in.

Eerst viste ik dus een rest gekookte aardappels uit de koelkast. Ik sneed ze in blokjes en bakte ze in wat olie in de koekenpan. Ik bedekte met deze gebakken aardappeltjes de bodem van een grote taartvorm. In de koekenpan deed ik opnieuw wat olie en bakte daarin: twee bosjes in ringetjes gesneden bosuitjes, twee bakjes champignons in kwarten en een bekertje oranje snoeppaprikaatjes in stukjes. Intussen had ik een grote pan water opgezet en toen dat kookte schoof ik er twee grote stronken broccoli in roosjes in. De roosjes kookte ik drie minuten en daarna gooide ik ze in een zeef. Ik klopte 5 grote eieren met zout en peper en wat water los. De uitgelekte broccoli schepte ik op de aardappeltjes in de taartvorm. De gebakken groenten kwamen daar bovenop. Ik deed er meteen nog een handje doormidden gesneden olijven bij (die moesten ook op). De taartvorm zat nokkievol. Ik goot het eimengsel er overheen en liet de taart in een warme oven garen tot het ei gestold was. Daarna kwam hij op z'n kop (als tarte tartin) op een mooie schaal op tafel. Mmm!

Voor de vleeseters was er voor elk nog een vers worstje.

Dat de champignons niet mooi wit meer waren was niet te zien. En dat de groene stengels van de bosuitjes niet helemaal vers en knapperig meer waren, was niet te proeven. De cavia's en het konijn vierden feest met de broccolistronken. Iedereen blij :-)).

Als toetje was er een grote schaal fruit. Mèt de druiven uit Brazilië en de bramen uit Mexico...en met Hollandse handperen. Goeie combi ;-). Toch?

Kadootjes geven

Wat is het toch altijd leuk, als je een kadootje voor iemand hebt, waar je zeker van weet, dat het de ander zal verrassen. Je kunt je er dan van tevoren al echt op verheugen om dat kadootje te geven.

In ons grote gezin en enorme familie is er bijna wekelijks wel iets te vieren, waarbij je een kadootje geeft. Verjaardagen, geboortes, huwelijken, verlovingen, jubilea, noem maar op. Al met al gaat er best veel tijd in zitten om voor elke gelegenheid een passend geschenk te vinden. Om het nog maar niet te hebben over het geld wat daarmee gemoeid is...

Als ik aan het winkelen ben heb ik dan ook altijd mijn antenne uitstaan om leuke kadootjes te scoren. Bij voorkeur iets wat flink afgeprijsd is, zodat het financieel te behappen blijft. Nu, vlak na de Sint, heb ik m'n slag geslagen bij Albert Heijn. Daar lagen alle overgebleven Sintkadootjes nu voor de halve prijs. Daar heb ik fijn m'n kadodoos mee aangevuld.

Ook in de Kringloopwinkel is het goed om die antenne uit te hebben staan. Want juist daar vind je die heel speciale kadootjes, waar je iemand echt mee verrast. Iets om een verzameling aan te vullen, bijvoorbeeld. Of een speciaal boek. Zo vond ik pas een heel mooi, nagelnieuw basiskookboek. Ideaal om aan een jong stel te geven bij een verloving of een huwelijk bijvoorbeeld.

En eigenlijk ben ik ook wel altijd bezig met iets te maken voor die of gene. Ik liet een poosje geleden hier al eens de omslagdoeken zien, die ik voor twee nichtjes haakte. Vorige week was er ook weer een nichtje jarig, die een zelfgemaakt kado kreeg. Het meisje werd vijf en is altijd in de weer met poppen. Zij kreeg een mooi poppenbankje. Leendert timmerde het in elkaar. Maaike en Maria verfden het. En zelf naaide ik er twee kussentjes voor. Het bleek een schot in de roos.

Iets zelfgemaakts weggeven is wel het leukste wat er is. Althans, als je weet dat de ontvanger het zal waarderen. Anders is het zwoegen en zweten voor niets. Inspiratie voor zelfmaakkado's is volop op internet te vinden. Je hoeft er dus niet persé supercreatief voor te zijn. Een beetje handig is alleen wel handig ;-).

De houtkachel

Sinds een paar jaar hebben we een houtgestookte cv-haard. Het was een flinke investering, maar oh, wat een lol hebben we ervan! We hebben er destijds lang naar gezocht, want we wilden een schaap met vijf poten. De kachel moest niet alleen onze cv voeden, zodat ons hele huis warm zou zijn. Ik wilde er óók graag een oven in hebben. Uiteindelijk vonden we een kachel, helemaal naar ons zin. We hebben er nu één waar ik op kan koken, waar ik in kan bakken én die ons (grote) huis verwarmt.

Koken doe ik er niet heel vaak op. Maar wèl staat er standaard een grote pan met water op, zodat er altijd heet water voorhanden is. Handig voor de afwas, voor een sopje, voor thee, of bijvoorbeeld om de aardappels mee op te zetten.

De oven van m'n kachel gebruik ik heel regelmatig. Soms bak ik er brood in, maar ook zet ik er graag stoofschotels in enzo.

Het is altijd een sport om aan goed en genoeg hout te komen. Eigenlijk zijn we daar het hele jaar door wel mee bezig. We hebben regelmatig een klief-zaterdagmorgen. Met elkaar kun je dan best veel doen.

Als je hout stookt spaar je daarmee fossiele brandstoffen. En als je een goede kachel hebt, met een hoog rendement, kun je ook aan de uitstoot-kant zo milieuvriendelijk mogelijk bezig zijn.

Bij een zo schoon mogelijke uitstoot is het van belang om niet zomaar van alles in je kachel te gooien. Het best doe je er schoon en droog hout in. Voor wat betreft de droogte: voor het mooi moet hout toch wel een jaar of twee drogen. Om te controleren of je hout droog genoeg is om schoon te stoken, kun je een apparaatje gebruiken wat de vochtigheid meet. Ik heb zo'n apparaatje standby in de la van de kachel liggen, zodat ik bij twijfel altijd even kan controleren. De vochtigheid moet onder de 20% liggen.

Ellen stuurde me een linkje door van een video waarin heel duidelijk wordt uitgelegd, hoe je de uitstoot van rook en roet fors kunt verminderen door goed stookgedrag. Het gaat er daarbij vooral om hoe je de het vuur aanmaakt: op de Zwitserse manier. Dat is precies andersom dan hoe wij dat hebben geleerd! Niet met kleine stukjes hout onderop beginnen en daar de grote stukken op leggen, maar juist de grote stukken onder en de aanmaakstukjes bovenop! Ook het moment van bijvullen is belangrijk. Voor iedereen met een houtkachel of open haard: kijk even naar het verhelderende filmpje. Hoeven de buren ook niet (meer) te klagen over stinkrook, zoals ik pas van iemand hoorde...