Overvol

Het waren hier overvolle weken. Niet zozeer vanwege veel werk, maar gewoon vol met van alles en nog wat. Er was oogst en overvloed, die verwerkt werd. Er waren jarige kleinkinderen. Er was een uitstapje. Er was een logee. Er waren de dagelijkse wandelingen. Ik slingerde de allerlaatste honing. En vanmorgen had ik ook weer de eerste workshop van het seizoen. Dat alles maakte de dagen en weken bomvol en kwam er precies niets van bloggen. Dat is dan eigenlijk best jammer. Want zo raakt er veel in de vergetelheid.

Om weer een beetje bij te geraken, graaf ik wat in de foto´s op m´n mobiel. Die fungeren als m´n externe geheugen ;-). Het wordt wel een beetje hap snap, dit logje. Maar vooruit.

Eerst dan maar over de oogst en de overvloed. Mijn tomatenplanten stortten in. Door het vochtige herfstweer was er uiteindelijk toch de phytophtora in gekomen en dus heb ik ze geruimd. De laatste groene tomaten liggen nu in de vensterbank en een deel in een kartonnen doos. De meeste daarvan zullen zeker nog rood worden. Dan kan ik daar nog pastasaus van maken. Een paar weken achter elkaar heb ik steeds een hele grote pan pastasaus gekookt. Alles bij elkaar leverde het wel een jaarvoorraad aan potten pastasaus op. Super fijn!

Ook de Wieringer boontjes worden op dit moment geoogst. Dit zijn boontjes die er hetzelfde uitzien als bruine bonen. Alleen zijn ze niet helemaal bruin, maar wit met bruin. Je oogst de boontjes als de peulen helemaal verdord zijn. Door het vochtige weer gingen de peulen, die nog aan de planten hingen, een beetje schimmelen. Ik heb de meeste peulen eraf gehaald en die in de oven op 50 graden helemaal laten drogen. Daarna heb ik de boontjes uit de peulen gehaald. Ze zijn gelukkig nog puntgaaf. Het zijn droogbonen, die je dus de hele winter gewoon in een glazen pot kunt bewaren. Morgen of maandag hoop ik tijd te hebben om ook de laatste peulen te oogsten en dan kunnen meteen de planten eruit. 

Ik was ook druk met het wecken van kipfilet. Af en toe haal ik 10 kilo bij de Turkse slager en betaal daar rond de 50 euro voor. Die prijs wil nog weleens schommelen. Dit keer was het 54,00 euro. In februari had ik het ook gehaald en het toen geweckt. Dat is heel goed bevallen. Ik was eerst bang, dat het vlees droog zou worden. Maar het wordt juist heel zacht en mals. Een beetje zoals pulled chicken. Ik had een foto van de nieuwe voorraad potten op insta gepost en ik kreeg steeds de vraag, hoe ik dat maakte. Ik leg het hier dus even uit. Misschien kun je er iets mee. Ik zag juist, dat het advies voor een noodvoorraad aan voedsel is opgehoogd van drie naar acht dagen. Dat is een serieuze ophoging. Dus misschien is het ook een idee om wat potten geweckte kipfilet op voorraad te hebben.

Zo ga je te werk:

Kruid de kipfilet met de kruiden, die je lekker vindt. Je kunt de kipfilet heel houden, of in stukjes snijden. Hele kipfilets worden hier meestal als onderdeel van een avg-tje gegeten. Stukjes of blokjes zijn handig voor in de nasi, in de bami, in wokgerechten, in pasta´s enzovoorts. Bak de filets (of de stukjes) even aan in de koekenpan. Ik braad meestal in boter, maar doe het gewoon, zoals je dat gewend bent. Laat het vlees daarna even garen en doe het in brandschone potten. Dit kunnen weckpotten zijn, maar schroefdekselpotten zijn ook prima. Verdeel het braadvocht over de potten. Vul de potten daarna af met (kippen)bouillon tot een centimeter onder de rand. Maak de randen van de potten schoon met een doekje met azijn. Sluit de potten en zet ze in een weckketel of grote (soep)pan. Vul de ketel of pan met water totdat de potten bijna onder water staan. Breng het water aan de kook. Vanaf het kookpunt weck je twee uur op 100 graden (is kokend/borrelend water). Haal de potten uit het waterbad en laat ze afkoelen. Als je weckpotten gebruikte, haal je na 24 uur de klemmetjes eraf. Als je schroefdekselpotten gebruikte hoort het deksel hol te staan/ingetrokken te zijn (vacuüm). Het geweckte vlees is jaren houdbaar. Als je het gaat eten, warm je het vooraf even goed door. Je kunt het opwarmen in het braadvet (wat bovenin de pot drijft) met daarbij (een deel van) de bouillon. Zo simpel is het.

Er was nog meer keukenwerk. Eerlijk gezegd gebeurde het meeste in de randen van de nacht. Maar goed. Soms lopen zulke dingen nu eenmaal zo. Ik zou het ook ´s morgens vroeg kunnen doen. Maar de mannen worden hier niet echt blij van allerlei kook- en bakluchtjes op de nuchtere maag :-). Daarom houd ik de ochtenden voor m´n dagelijkse wandeling. Meestal ga ik ergens tussen 6 uur en kwart over 6 op stap. Ik maak een rondje van dik 6 kilometer. Als ik wegga is het nog donker. Als ik terugkom is de zon op. Dat uurtje tussen donker en licht is zó mooi! Als ik af en toe een dag niet kan wandelen, dan mis ik dat echt. 

En dan was er nog nichtje Rhodé, die kwam logeren. We deden simpele, leuke dingen. Zo gingen we heerlijk genieten van de bloemenpracht in de tuin van mijn buurvrouw. De dahlia´s staan daar letterlijk manshoog! Het is gewoon een sprookje!

Nou, dit waren wat highlights. De agenda is nog steeds overvol. We gaan zien, wat er van alle plannetjes terechtkomt...