Advertorial

Spelregels

Vooraf even de ´spelregels´ voor wie hier nog maar kort meeleest en zich afvraagt: ¨Een advertorial op deze blog? Hoezo?¨
Aan de linkerkant van m´n blog (en soms bovenaan) draaien banners van adverteerders. Dit zijn speciaal geselecteerde adverteerders, die producten of diensten aanbieden, die passen binnen ¨Eenvoudig Leven¨. Niet zelden ken ik de mensen en/of hun producten of diensten persoonlijk en kan ik uit eigen ervaring ze van harte aanbevelen.
Voor nieuwe adverteerders schrijf ik altijd een advertorial, om ze goed onder de aandacht te brengen. Terugkerende adverteerders vragen soms ook, of ik een advertorial wil schrijven. Bijvoorbeeld om aandacht te vragen voor een nieuw product, een actie, of iets dergelijks.
Omdat niemand zit te wachten op verborgen reclame, geef ik zo´n bericht altijd de titel ´Advertorial´ mee. U kunt dan zelf beslissen, of u verder wilt lezen, of de reclame aan u voorbij laat gaan. Elke maand verschijnt er maximaal één advertorial.

Deze maand breng ik drie bedrijven onder de aandacht.

1) Bellebien

Eerst is daar Bellebien. Mijn favoriete webshop als het om linnengoed gaat. Ik ben dól op linnengoed. Altijd al geweest. En als ik bij Bellebien in de WEBSHOP kijk, ga ik spontaan kwijlen. Zo mooi! En dat geldt zéker nu de webshop sinds kort helemaal is vernieuwd. De prachtige collectie linnengoed komt nu nog beter tot zijn recht.

Pompdoek
Bellebien is bekend geworden vanwege de pompdoek, die Lisette (van Bellebien) weer tot leven heeft gebracht. U weet wel: die bekende ruitstof van de doek die vroeger bij de pomp hing. Aanvankelijk waren er alleen pomptheedoeken. Maar nu zijn er ook keukendoeken, pannenlappen, schorten en tafelkleden van pompdoek. En nee, niet in 1 kleur. Ook niet in twee, of drie. Maar in maar liefst ELF kleuren.

Tafel dekken
Om je tafel te dekken, moet je beslist bij Bellebien zijn. Of u hem nu landelijk wilt hebben (mooie ruiten), of voor chique kiest (damast), of van eenvoudig houdt (effen katoen met een subtiel ajourrandje), het kan allemaal. Heeft u een bijzondere maat tafel? Ook dat is geen probleem. Bij Bellebien kan uw tafellaken op maat gemaakt worden.

Beddengoed
Bellebien heeft ook een heel mooi assortiment aan beddengoed. Niet alleen dekbedhoezen en kussenslopen, maar ook wafeldekens in zes kleuren en spreien in allerlei soorten en maten. Ik geloof dat ik acuut mijn verlanglijstje ga uitbreiden....:-).

ACTIE: gratis-verzending!
Bellebien heeft een leuke actie. Tot 31 oktober 12.00 uur betaalt u geen verzendkosten! Een extra reden om eens fijn rond te snuffelen in de webshop. Want behalve wat ik hierboven heb genoemd, is er nog veeeeel meer moois! Misschien een ideetje om alvast te kijken naar een mooi kerstkleed?

2) De Baanhoeve

De tweede adverteerder is nieuw hier. Het is: De Baanhoeve. De Baanhoeve mag dan nieuw zijn op deze blog, de eigenaar van de Baanhoeve is een oude bekende van mij. Ik ken Arie namelijk al vanaf mijn achtste jaar (en dat is al veertig jaar geleden. Poeh, wat worden we oud ;-)).

Af en toe kruisen onze wegen zich. En onlangs gebeurde dat opnieuw. Vanwege het overlijden van mijn ouders en het daaraan verbonden leeghalen van het ouderlijk huis, waren er opeens allerlei meubels, die een nieuw plekje moesten hebben. Mijn moeder hield van mooie spulletjes en had ook aardig wat antieke meubeltjes. We hebben geprobeerd om alles een goed plekje te geven en zo kwam het, dat er ook het één en ander ons huis in kwam. En: nog ons huis in moet komen. (Een deel staat namelijk even opgeslagen bij De Baanhoeve.)

Advies
Ik kwam eigenlijk een beetje met de handen in het haar bij De Baanhoeve terecht. 

Arie hoorde geduldig mijn verhaal aan. Ik had oude meubels, die weg mochten. Oude meubels die moesten blijven. Meubels van mijn ouders, die ik wilde plaatsen. Meubels die aan vervanging toe waren. En als we dan toch moesten veranderen, dan moest er eigenlijk meteen maar gewit worden. O ja, de vloerbedekking ligt er ook alweer een jaar of zeven/acht en is aan het slijten. En de raambekleding...is nog van de vorige bewoners en stamt uit de vorige eeuw...

Maar Arie stelde me gerust. Het zou allemaal prima goed komen. En eigenlijk geloofde ik dat meteen, want in zijn winkel (een verbouwde stal) ziet het er tip top uit en Arie heeft al dat moois zèlf prachtig bijeen gebracht!

Oud en nieuw
Arie z´n hart ligt bij antiek. Hij weet er veel van en raakt er volgens mij nooit op uitgekeken en nooit over uit gepraat. Maar daarnaast levert hij ook nieuwe meubels. Hij weet oud en nieuw prachtig te combineren. Nieuwe meubels heeft hij in twee prijsklassen, zodat er voor elk wat wils is. Hij levert van de merken Nixdesign en van Bendic.

Lang en kort
Om een lang verhaal kort te maken: Arie kwam op een maandagochtend bij mij aan huis voor advies. En ongelofelijk maar waar: hij verschoof wat meubels en mijn kamer zag er direct een stuk beter uit. Meer zoals ik het wilde. En meer zodat het klopte. Ik ben er heel blij mee! Arie gaf adviezen en ik bemerkte zijn perfectionisme. Hij zou het liefst álles aangepakt hebben. Niet alleen de woonkamer, maar ook de hal en de tuin :-). Ho, stop maar Arie. Het is zo genoeg! We gaan voorlopig alleen de woonkamer doen. Zo´n project is me al uitdaging genoeg.

Ik heb erg genoten en ben erg geïspireerd geraakt door mijn bezoek aan De Baanhoeve. En t.z.t. zal ik op deze blog vast en zeker showen, hoe het allemaal geworden is en wat ik bij Arie gekocht heb.

Openingstijden en assortiment
Als u ook enthousiast geworden bent, ga dan een kijkje nemen bij De Baanhoeve. Let op, Arie is alleen op vrijdag en op zaterdag geopend. Overigens kunt u ook wel op andere dagen terecht, maar dan dient u even een afspraak te maken. Arie heeft niet alleen grote meubelen, maar ook een mooie collectie schilderijen, spiegels en kleinere sfeer-makers. En de koffie staat klaar!

3) Binnenkant
Over één ding was Arie van De Baanhoeve snel duidelijk: hij kon niet goed adviseren voor wat betreft kleuren. Maar daar wist ik zelf wel iemand voor: Jacquelien Koopman van Binnenkant.

Veelzijdig
Jacquelien is een veelzijdige vrouw. Zij is ondermeer opruimcoach met een unieke online cursus opruimen: de thuisstudie Opgeruimd Wonen. Jacquelien is collega blogster. Maar Jacquelien is ook binnenhuisarchitect. En in die laatste hoedanigheid had ik haar nodig :-). 

En ja, voor veel mensen klinkt het als overdreven of als kostbaar als ze horen, dat je een binnenhuisarchitect in de arm neemt om je huiskamer te laten inrichten. Maar daar ben ik het beslist mee oneens. Ik ben gewoon geen natuurtalent als het om dingen als inrichting gaat. Dat laat ik met alle plezier aan iemand over, die daarvoor gestudeerd heeft. En duur vind ik het al helemaal niet. Jacquelien hanteert een heel schappelijk uurtarief en heeft zo´n projectje als bij ons in een paar uurtjes bekeken. Het scheelt me vast een zeker één of meerdere miskopen, dus ik heb dat geld er heel snel uit.

Mailcontact
Ik vertelde per e-mail aan Jacquelien waar ik tegenaan liep: 
*jarenlang ´niets gedaan´ aan ons interieur, dat daardoor nogal gedateerd is
*meubels van mezelf, maar ook van mijn ouders, die een match moeten gaan maken
*een advies voor een nieuwe opstelling gekregen van Arie, maar daar wilde ik graag een advies van Jacquelien naast hebben, om zo tot de beste keuze te komen
*kleuradvies met name wat betreft de vloer, de muren en de raambekleding
*een nieuw, warm, gezellig ´nestje´ maken met veelal bestaande ´ingrediënten´ en daarbij één en ander nieuw aanschaffen
*en dat alles moest ook nog in het budget passen

Persoonlijk bezoek
Jacquelien wist raad. Gelukkig :-). Ze kwam de situatie persoonlijk in ogenschouw nemen. Ze moest daarvoor best een reis maken, maar dat was geen punt. Jacquelien vindt het heel belangrijk om haar cliënten te leren kennen, hun wensen aan te horen en vooral: de sfeer te proeven. Daarmee schept ze voor zichzelf een vertrekpunt waar vandaan ze haar plannen maakt en haar adviezen geeft. In een uurtje of drie (ik weet het niet eens precies meer, het voelde eigenlijk gewoon als ´gezellig´) stelde Jacquelien een plan op. Een plan voor de raambekleding, het raamkozijn, de vloer, de muren, de eethoek, de zithoek, ALLES! Alles werd netjes uitgewerkt in een soort stappenplan. Er waren dingen bij, waarmee ik direct aan de slag kon. Andere dingen zijn voor later. Daar moeten Willem en ik rustig de tijd voor nemen om te kijken, te kiezen, te kopen. Dat geeft niet. Er staat geen druk op de ketel. Het was sowieso een heel ontspannen gebeuren. Dat heb je als je een echt onafhankelijk advies krijgt! Jacquelien werkt niet samen met een meubelverkoper, vloerenlegger, gordijnenspeciaalzaak of wat dan ook. Een groot verschil met wanneer je interieuradvies vraagt bij bijvoorbeeld een meubelspeciaalzaak. Die weten altijd precies wat je allemaal moet aanschaffen, voordat je interieur klopt. Bij Jacquelien mogen je oude meubeltjes best blijven, als die nog goed zijn. Ze geeft hooguit een advies om zo´n meubelstuk een andere ´look´ of een andere toepassing te geven.

Blij
Ja, ik ben blij, dat ik deze stap genomen heb. Ik ben de drempel over, om het één en ander te gaan aanpakken. Omdat Jacquelien ons huis met eigen ogen heeft gezien, kan ik haar ook later nog mailen of bellen, als ik ergens over twijfel. Dat is een rustig idee. En Jacquelien is een fijne vrouw. Praktisch en ook perfectionistisch. Ik kan haar aanbevelen als binnenhuisarchitect (ze doet zowel grote als kleine, zowel zakelijke als privé projecten). En ik weet wel zeker, dat ze ook een heel goede opruimcoach is!

Strakke planning en het beloofde recept voor roggebrood

Mijn planning stond deze week behoorlijk strak. Voor het eerst sinds ik workshops geef, deed ik dat op twee dagen in plaats van op één. Er was een workshop op woensdag en één op vrijdag. Het was stevig aanpoten, maar toen de dames gisterenochtend rond kwart over 9 arriveerden stond alles klaar. Er was brood gebakken,

de was hing op (niet dat dat iets met de workshop van doen had, maar het was wel fijn ;-)) , er was brownie voor bij de koffie.

We konden aan de slag!

Ik werd verwend met een prachtig boeketje bloemen, wat nu gezellig op de salontafel staat. En iemand anders bracht lekkere zelfgemaakte siroopjes mee. Leuk is dat: je merkt vaak dat de vrouwen helemaal naar de workshop hebben uitgekeken.

Mijn missie is geslaagd, als ze na een paar uur vol inspiratie en zelfvertrouwen weggaan, om thuis ook heerlijk, eerlijk, voordelig, voedzaam brood te gaan bakken.

Meestal doe ik op de workshop ook voor, hoe je een vlechtbrood maakt. Met een klein beetje meer inspanning, maak je van een gewoon brood iets speciaals. Leuk om weg te geven. Dat gebeurde dan ook met het brood, wat ik gisteren maakte. Dat ging naar m´n jarige schoonzus :-).

Ik blijk trouwens prima te gedijen op een strakke planning. Op de één of andere manier lukt alles me beter als ik de touwtje strak in handen moet houden. Willem was tenminste gisterenmiddag aangenaam verrast, toen hij uit z´n werk thuiskwam. Het was voor mijn doen erg netjes :-). Kennelijk zijn er meer mannen, die van hun (thuisblijf)vrouwen verwachten, dat het spic en span is, als ze uit hun werk komen. M´n schoondochter appte deze week deze hilarische afbeelding door:

Maar goed. Het is dus goed gekomen met die workshops en het opruimen enzo. Vandaag staat de planning opnieuw strak, omdat we eerst Henk z´n kinderfeestje geven en meteen daarna naar een jarig nichtje gaan. En als kers op de taart staat er een psalmzangavond op het programma. 

Eén van de deelnemers aan de workshop van gisteren vroeg, of ik op deze blog mijn recept voor roggebrood wilde delen. Dat had ik immers ooit beloofd. Dat is waar! Ik heb het voor de grap nagekeken: ik beloofde dat al in april! Hoog tijd dus om die belofte in te wisselen. Ik heb dit recept inmiddels een keer voor de kookrubriek van Terdege gemaakt. Ik haal het recept en de foto´s dus uit mijn archief en laat het hieronder volgen.

Iedereen een fijne dag vandaag!

Roggebrood

Ingrediënten:

500 gram volkoren roggemeel

225 ml water

3 el appelstroop

10 gr zout

100 gram gedroogde cranberry´s

50 gram pompoenpitten

eventueel: gebroken lijnzaad

Breng het water aan de kook. Roer met een garde de appelstroop en het zout erdoor. Doe het roggemeel in een kom en giet er het water/appelstroopmengsel bij. Roer het met een lepel wat door elkaar. Doe de cranberry´s en pompoenpitten erbij en kneed alles tot een compacte bal. Als het deeg te nat is, doe er dan wat meel bij. Valt de bal door droogte uiteen, doe er dan wat water bij.

Vorm de bal tot een rol. Het deeg voor uw roggebrood is nu klaar, maar u kunt de rol ook nog door bijvoorbeeld gebroken lijnzaad rollen. Bevochtig hiervoor de deegrol met water. Strooi royaal lijnzaad op uw werkblad en rol het deeg er doorheen.

Breng een grote pan water aan de kook. Knoop de deegrol in een schone theedoek en doe hem in de pan. Houd het water tegen de kook aan en kook het brood in ongeveer drie uur gaar. Laat het brood afkoelen en snijd het in dunne plakjes.

de ingrediënten

In kokend water

Bijschrift toevoegen

Roggemeel haal je bij de molen, bij een goed gesorteerde supermarkt, of online, bijvoorbeeld in mijn webshop.

Hap-snap

Vandaag was er de eerste workshop ¨Bak je eigen brood¨ van het seizoen 2016/17. Het was weer een beetje wennen, maar tegelijkertijd toch ook oud en vertrouwd. De voorbereiding, het korte nachtje (wegens bakken tot laat en weer vroeg op om verder te bakken), het haasten om de laatste puntjes op de ´i´ te zetten voordat de deelnemers komen enzovoorts.

Het was leuk! Ik heb weer 10 vrouwen mogen leren, hoe ze hun eigen, lekkere, gezonde, voordelige brood kunnen bakken.

De kinderen vinden het altijd leuk, als er een workshop is, want na afloop zijn er dan vers gebakken kadetjes. Iets wat hier normaliter alleen op bijzondere dagen op tafel komt. Kind na kind kwam thuis uit school, kreeg de kadetjes in het vizier en vroeg: ¨Mag ik een broodje?¨ En zo verdwenen ze als sneeuw voor de zon.

Wat er uiteindelijk overbleef was ´normaal´ brood. En dat ligt dan maar vast klaar voor morgen.

Na afloop van de workshop deed ik heerlijk een uurtje mijn ogen dicht, om het korte nachtje wat te compenseren. Maar daarna was er toch weer werk aan de winkel. Ik maakte pakjes klaar en bracht ze naar de post. Intussen dacht ik na over het avondeten. Wat zou ik vandaag eens klaarmaken? De gure wind deed me verlangen naar een lekker ´prakkie´. Het werd kipfilet (voor de vleeseters), gekookte aardappels, bruine bonen (met stroop), versgekookte warme appelmoes en warme custardvla toe. Hè, wat smaakte dat!

Na het eten was het het bekende riedeltje, wat typisch is voor deze tijd van het jaar: tafel afruimen, vaat wegwerken, en daarna kwamen de schoolboeken op tafel. Ik oefende met Henk z´n bijbelse geschiedenis en gewone geschiedenis.

Daarna was het koffietijd. We lazen elkaar wat opmerkelijke dingen voor uit het nieuws van vandaag en kletsten wat over en weer. Leendert wil volgend jaar naar Peru en is zich aan het voorbereiden. Koos missen we deze week. Hij is op bivak. Niets aan :-(. Maaike is helaas nog ziek. En zo gaat het allemaal z´n gangetje.

Ik voelde me vandaag onderhuids triestig. Dat is vanwege een gezinsdrama wat hier gisteren in de buurt plaatsvond. Dat spookt continu door mijn hoofd, omdat ik de familie ken. Dat is toch weer anders dan wanneer zoiets ver weg gebeurt.

Zelfs het vrolijke pianospel van Willem (die fanatiek zat te oefenen) wist me niet in een andere grondtoon te brengen.

Ik moest strijken, maar had weinig zin. Uiteindelijk ben ik toch voor een uurtje achter de plank gegaan. Met als afleiding een praatprogramma in mijn oor. Nu maar fijn uitrusten en kijken wat de dag van morgen weer brengt.

Op de één of andere manier krijg ik vandaag de fotootjes er niet bij geplaatst. Misschien lukt dat later. Anders is het voor nu maar gewoon een stukje over mijn hap-snap-dag. O wacht. Misschien is het wel leuk om hier nog even een link te plaatsen naar het huis-aan-huisblad ´De Kantlijn´, waar een interview met mij in stond:

De kantlijn

Cocooning in de herfst

Ik heb elk jaar opnieuw erg veel moeite met het afscheid nemen van de zomer. Ik hou zó van warmte en van licht. Die dagen dat het 30 graden of warmer is en het maar een paar uur per etmaal donker is...JA! Dáár hou ik van. Dan heb ik energie voor 10.
Willem daarentegen houdt van de herfst. Die juicht al bij het eerste blaadje dat hij ziet kleuren.

Ik heb dus maar geboft met die lange, lange nazomer! En Willem deed dapper mee, om de zomer samen met mij uit te puren. Vanaf de zaterdag dat ons kachelhout in de houthokken lag, zijn we zaterdag na zaterdag naar het strand gegaan. Tot aan 24 september toe.

Eén zaterdag sloegen we over. Toen hadden we een gezinsuitje van Willem z´n werk en gingen we naar het Dolfinarium.

Maar nu is het uit met de zomergeneugten. En ik heb me er bij neergelegd. Het is herfst. En langzaam, heeeeel langzaam, begin ik toch ook te genieten. Cocooning. De kachel weer aan.

Het schaakspel wat weer van stal is gehaald.

Stamppot zuurkool. Lekkere baksels. Kaneel. Gemberthee. Mmmm. Ok dan. Toch ook wel weer fijn :-).

Moed verzamelen

Vanmorgen moest ik even moed verzamelen. Ik wilde namelijk weer een opruimklus aanpakken. Ik had de bijkeuken op mijn programma gezet. Vorig jaar is er in de bijkeuken een prachtig keukenblokje en een grote kast geplaatst (gelijk met de nieuwe keuken). Precies in die tijd begon ik met de webshop en ik had bedacht, dat dat een mooie ruimte voor alle bakproducten zou zijn. Dat was het ook. Maar niet voor lang...Al heel snel was die ruimte te klein. Het keukenblokje waaraan ik had gedacht pakketjes in te pakken, werd een vergaarplaats van inpakmateriaal. De kastjes puilden uit met spullen. Het was geen opbergplek, maar ook geen werkplek meer en het verzandde in een rommelhok.

Toen een paar weken geleden de nieuwe ruimte voor de webshopspullen klaar was, verhuisden de bakproducten vanuit de bijkeuken naar m´n nieuwe stellingkasten. En langzaamaan rijpte het plannetje voor de herinrichting van de bijkeuken.

Vandaag moest de daad bij het plannetje gevoegd worden! Maar heu...daar had ik toch echt even moed voor nodig, hoor!

Na een bakkie thee met een stroopwafel (samen met Maaike die ziek thuis zit), zette ik m´n verstand op nul en m´n blik op oneindig en rausde in één keer de hele bijkeuken leeg.

 Er verdwenen spullen in de vuilnisbak. Er werden spullen keurig op de goede plaats terug gelegd. En de spullen, die ik nog moest utizoeken, werden zolang op de kamertafel uitgestald.

Tijd om eens lekker te poetsen!

Ik pakte de stofzuiger met het opzetborsteltje en klom ermee op een kruk. Zo kon ik het plafond en de hoge richeltjes en kozijntje uitstofzuigen. Daarna ging ik er met een sopdoek langs. Alle spinragjes en vliegenpoepjes verdwenen als sneeuw voor de zon. Tegel voor tegel zakte ik naar beneden. Alles kreeg een beurt. Daarna sopte ik het keukenblokje en ik was zo trots als een pauw.

Ik haalde de magnetron en mijn drie broodbakmachines uit de garage. De magnetron gebruik ik niet vaak. Maar de broodbakmachines bijna dagelijks. Het is dus niet slim, om die ver weg te hebben staan. Ze hebben nu fijn een plaatsje in de bijkeuken gekregen. Dat is een heel stuk efficiënter.

Voor de kastjes heb ik ook plannen. Daar moeten o.a. het keukentextiel en alle ovenspullen (bakvormen enzo) een plaatsje krijgen. Maar dat ging hem vandaag niet meer worden. De klok draaide al naar twaalven en vanmiddag had ik een afspraak buiten de deur op de planning staan. Evengoed ben ik superblij. De rest komt vast ook wel!

Receptje

Op verzoek mijn simpele receptje voor paddenstoelenragout.

De mensen die alles het liefst op de gram en de mililiter nauwkeurig afmeten, moet ik helaas teleurstellen. Mijn ragoutreceptje is namelijk meer iets uit de losse pols. Mede daarom super simpel. Gewoon doen dus :-).

Benodigheden:

1 ui, gesnipperd
1 bakje paddenstoelen*, schoongemaakt en in plakjes
peper & zout
scheutje olijfolie

kluitje roomboter (zo´n beetje 50 gram)
bloem (ook zo´n beetje 50 gram)
ongeveer een liter bouillon (mag van een tablet zijn)
hand peterselie

*neem de paddenstoelen die je lekker vindt. Ik nam een schaaltje gemengde.

Verhit de olijfolie en bak hierin op matig vuur de ui glazig. Voeg de paddenstoelen toe en wat peper en zout (niet te veel!) naar smaak. Bak alles een minuut of 10.
Maak intussen de roux: verwarm de boter, maar zorg ervoor, dat die niet bruin wordt. Voeg de bloem toe. De hoeveelheden zijn goed, als de bloem volledig door de boter wordt opgenomen. Laat de bloem even zachtjes garen en voeg dan scheut na scheut de bouillon toe. Blijf steeds krachtig roeren met een garde, zodat er geen klontjes ontstaan. Voeg net zolang bouillon toe, tot de roux de dikte heeft van een dikke saus.

Schep de gebakken paddenstoelen met ui met een schuimspaan uit de pan en roer ze door de roux. Maak de ragout af met verse peterselie.

Dit is een basisrecept. Met stukjes kip of restjes (soep)vlees maak je kippen- of vleesragout. Heb je geen peterselie? Laat het gewoon weg, of vervang het door bijvoorbeeld bieslook.

Ontploft

Er was gisteren in de verste verte geen spoortje van opruimeritus te bekennen. Ik heb trouwens ook niet geprobeerd een mogelijk spoortje te vinden :-). Ik had wel iets anders aan mijn hoofd. Het was Terdege-dag!

Op wat ik ´Terdege-dag´ noem, word ik geacht een aflevering voor de kookrubriek van het blad Terdege te maken. Eerst was dat elke twee weken. Maar tegenwoordig elke vier weken. Goed te doen dus. Het lastigste vind ik het, om steeds weer iets nieuws/leuks/lekkers te bedenken. Als ik het idee maar eenmaal heb, dan gaat de rest vanzelf.

Op mijn Terdege-dag moet niemand mij in de weg lopen. Dan wil ik mijn volle aandacht aan het kook-gebeuren kunnen geven. Behalve dat ik kook, moet ik het proces ook op foto´s (voor de rubriek) vastleggen. Daarom moet ik ook ideeën hebben over de styling enzo. Het vergt m´n opperste concentratie.

Als het enigszins mogelijk is, maak ik de foto´s buiten. Daar heb je immers het mooiste licht. Als dat vanwege te felle zon, of juist gebrek aan zon, niet kan, dan maak ik binnen een opstelling met studiolampen.

Gelukkig kon ik gisteren buiten fotograferen. Ik maakte een hoekje klaar met een achtergrond en een ondergrond op een plaats waar de zon de hele ochtend niet komt.

Daarna toog ik naar de winkel voor de ingrediënten, die nog ontbraken. Ik wilde kip in een zoutkorst maken en had daarvoor een hele kip nodig. Daarvoor ging ik naar Albert Heijn. Normaal gesproken zou ik een kip bij mijn broer halen, want die is poelier. Maar hij staat op woensdag op een markt. Dus in arren moede maar naar de grootgrutter. Dan kon ik daar meteen een biologische citroen en wat verse tijm kopen. Tijm was op. Tenminste, die kleine schaaltjes uit de koeling. Dus kocht ik maar een plantje. Heel zinvol is dat niet. Want buiten uitplanten kan nu niet meer en zo´n plantje in een potje gaat bij mij altijd dood. Maar goed. Toen naar de kipvitrine. Geen hele kip. Grr. Er lagen alleen gemarineerde gevallen, maar ik moest een neutrale. Dus op goed geluk naar de volgende supermarkt: de Dirk. En geluk hád ik! Er lagen twee hele kippen, waarvan ik de mooiste nam. Hij moest tenslotte op de foto :-).

Thuis ging ik aan de slag. Steeds liep ik heen-en-weer van de keuken naar mijn fotohoekje in de tuin. Het was best koud, dus ik had er mijn jas bij aangetrokken. Dat moet toch een raar gezicht geweest zijn: ik, met een rood hoofd van inspanning, met mijn jas aan, in de keuken aan het werk. Fototoestel in de aanslag. Weegschaal paraat. Oven aan. Schalen. Ingrediënten. CHAOS!!

Eindelijk was de kip keurig in een zoutkorst verpakt en hij stond in de oven.

Nette, georganiseerde mensen gaan dan natuurlijk hun keuken keurig aan kant maken. Maar Teunie had andere bezigheden. Er MOESTEN een paar betalingen gedaan worden (want beloofd!). En dan zit je achter je computer en beantwoord je meteen maar je mail. En dan zie je bestellingen in de webshop binnenkomen en print je pakbonnen uit. En en en.

Voordat ik het wist waren de 5 kwartier oventijd om en moest ik weer aantreden. Nu om de kip uit de zoutkorst te halen, wéér te fotograferen en natuurlijk te proeven!

Ik had gelukkig een aantal liefhebbers in huis, die wel even wilden keuren. Jan had een dag vrij van school. En Koos heeft op woensdag altìjd vrij van school. Willem moest juist naar een klant en schoot onderweg even aan, toen ik appte, dat de kip klaar was :-). Een prachtig testpanel dus. De kip was heerlijk gaar en smaakte zó goed, dat hij tot op het bot afgekloven werd. Mooi zo. Daar kon ik dus met een gerust hart een verhaal bij maken en het recept delen. De spanning gleed van me af. En KOUD dat ik het ineens had!!

Ik besloot even te resetten, alvorens ik de troep zou gaan opruimen en al het noodzakelijke werk, wat was blijven liggen, zou oppakken. Een warm bad leek me de ultieme manier. Ik sloot me dus even van en voor iedereen af. Me er maar niet druk om makend, dat het er ONTPLOFT uitzag bij me :-).

Maar....toen ging de telefoon. Tante Teunie belde, of het uitkwam, dat ze een bakkie kwam doen. Zeg dan eens ¨Nee¨. Dat doe je toch niet? Het was al veeeeel te lang geleden, dat ze kwam! Om precies te zijn: dat was op 5 januari. De dag, dat mijn moeder in het ziekenhuis belandde...Dus ¨JA¨. Ondanks chaos. Ondanks mijn ontplofte kamer en keuken.

Ik moedigde Koos, Jan en Henk aan, om me heel snel even van de ergste rommel af te helpen. De vaatwasser werd in recordtijd uit- en ingeruimd. De kippenbotjes verdwenen in de groene container. De zak met zeezout, de weegschaal en andere rommel verdween in de kasten. OK. Er stonden teilen met wasgoed. Er was niet gezogen. De gang stond vol met eieren (van de eierenwijk). Er lagen netwerkkabels over de vloer vanuit de meterkast naar twee verschillende computers. Eigenlijk was het nog steeds...ontploft....

Maar daar was tante Teunie. En we dronken koffie. Met ontbijtkoek en roomboter. En het was heerlijk om even te zitten en te praten. Het was gewoon goed :-).

Alle kleine beetjes helpen...

¨Alle beetjes helpen,¨ zei de mug. En hij piste in de Noordzee.

Vandaag was er niet zo heel veel tijd, om toe te geven aan mijn opruimeritus. Al om kwart voor 9 had ik een afspraak op de school van Henk. Het was uiteindelijk nog rennen geblazen om op tijd te zijn, hoewel ik toch om 5 uur was opgestaan. Ik was trouwens niet de enige, die vandaag vroeg opstond hier. Hans en Maaike waren ook al vroeg van de partij. Zij gingen vandaag een poging doen om in één dag hun auto-theorie te leren en meteen examen te doen. Daarvoor moesten zij al om 7.00 in Barendrecht zijn!

Het was dus een vroege ochtendspits! Hans en Maaike liepen om kwart over zes de achterdeur uit. Leendert vertrok om half 7 via de voordeur. En Koos snelde al spoedig er achteraan, om de bus van 7 voor 7 naar zijn school te halen.

Maar goed. Toen tegen half 9 eindelijk iedereen vertrokken was, hees ik me snel in m´n kleren en verliet als laatste het zinkend schip ons huis.

Op school zaten ze al zes man sterk op me te wachten en gingen we meteen van start. En keurig op tijd, om half 10, waren we klaar. Dat is het voordeel van een vroege afspraak: je bent er ook weer vroeg vanaf.

Thuis gekomen besloot ik even te relaxen. Gesprekken op school of bij artsen/peuten hebben altijd mijn volledige aandacht en nadien voel ik me dan enigszins leeggezogen. Ik stond mezelf toe om eens lekker onnuttig achter m´n laptop te hangen. Wat blogjes lezen, een borduurpatroontje bekijken, enzovoorts. Best lekker :-). Maar m´n werk wachtte. Dus op enig moment hees ik me uit m´n comfortzone en ging toch maar aan de slag.

De was kon zowaar weer naar buiten. Weliswaar was het bewolkt, maar een fijn windje droogt evengoed fantastisch!

Bewolkt maar met een lekker windje. Kan geen droger tegenop!

Ik deed de gewone klusjes zoals de vaatwasser uit- en inruimen, de was vouwen, de kamer netjes maken. En ineens piepte het weer op: het opruimvirus. Maar veel tijd had ik niet, vandaag. Het was al bijna aan het eind van de morgen. En vanmiddag stonden er andere zaken op m´n programma. Geeft niet, hoor. Alle kleine beetjes helpen.

Ik besloot de bak met weessokken er maar eens bij te pakken. Alweer een klusje, wat ik lange tijd verzaakt had om aan te pakken. Er was inmiddels een emmer vol!

Ik besloot om net zo lang paren bij elkaar te zoeken, totdat Henk thuis zou komen uit school. De emmer kwam niet leeg. Maar toch zijn er heel wat sokkenhuwelijken gesloten. Voorlopig hoef ik geen sokken te kopen :-). En er is mooi weer wat opgeruimd!

En passant ruimde ik ook nog twee versleten t-shirts op. Die kregen een tweede leven als vaatdoek. Niets bijzonders hoor. Gewoon de mouwen en het halsboord eraf knippen en dan houd je een prima lap over.

Vanmiddag had ik m´n tweede afspraak buitenshuis van vandaag: een afspraak bij de tandarts. Ik sukkel al een paar maanden met m´n gebit. Het begon in juni met een ontsteking aan mijn verhemelte. Dat bleek een wortelpuntontsteking te zijn, waarvoor een wortelkanaalbehandeling van een voortand nodig was. Dat is nog best een gedoe. Eerst wordt er aan de achterkant van de tand een gaatje geboord. Via dat gaatje wordt het wortelkanaal schoongemaakt en goed ontsmet. Er worden medicijnen in gedaan en vervolgens wordt het gaatje afgesloten met een noodvulling. Na een poosje gaat die eruit, wordt het kanaal opgevuld met rubber en wordt het gaatje definitief gedicht. Toen dat allemaal achter de rug was, wilde de tandarts van de tand ernaast nog een foto maken, omdat hij vermoedde, dat daar ook een ontsteking zou kunnen zitten. En jawel! Bingo! En zo´n ontsteking gaat helaas niet vanzelf weg, volgens de tandarts. Ik mocht voor de volgende wortelkanaalbehandeling. Ik had het allemaal wel weer even gezien, daar bij de tandarts. Hoewel de tandarts (mijn overbuurman nota bene) en zijn assistente allebei heel aardige mensen zijn, zit je daar nu eenmaal niet voor de lol en kost het ook nog eens een lieve duit. Ik was dus not amused toen een paar weken geleden boven de volgende tand op rij een flinke bobbel van een ontsteking verscheen. Ook deze ontsteking leek niet vanzelf te verdwijnen en na een weekje trok ik dus maar weer bij de tandarts aan de bel. Die concludeerde dat ik wel heel veel pech had en begon aan de derde wortelkanaalbehandeling. Maar nu liep het anders. Het kanaal zat helemaal teruggetrokken en kon daarom de oorzaak van deze ontsteking niet zijn. De tandarts maakte toen maar een paar sneetjes in de bobbel van de ontsteking om de troep eruit te duwen. Vandaag moest ik terug komen om te kijken of alles goed genezen was en om de noodvulling in de tand te laten vervangen voor een definitieve. Het LIJKT nu allemaal in orde. Joepie!!

Ik had, bij thuiskomst, m´n bakkie koffie met schoonmama echt wel verdiend, vond ik ;-). En ja! Ik ben heel braaf geweest!! Heb NIET zitten haken, maar heb VERSTELWERK zitten doen.

Done!

Na het dagelijkse ritje aan het einde van de middag naar het postkantoor om pakjes weg te brengen, schoot ik nog even de bieb in. Wanneer ik eraan toe kom, weet ik nog niet. Maar ik heb fijn een stapeltje vers leesvoer gehaald :-).

Daarna mocht ik achter het fornuis. In het kader van ´alles eerst opmaken, wat er is´, maakte ik een pan paddestoelenragoût. Ik had namelijk nog een paar bakjes paddestoelen, die nodig op moesten. Lekker met rijst. Ook Willem vond het lekker, al was het veggie. (Hij is een verstokte vleeseter ;-)).

Vlak voor het eten kwamen Hans en Maaike thuis. Die hadden de dag goed vol gemaakt, zeg! Maar gelukkig met goed resultaat! Allebei hebben ze hun theorie gehaald. Fijn! 

In de opruim-modus

Ik sta in de opruim-modus. En dat is heerlijk :-). Ik laat het dan ook fijn gebeuren. Voor je het weet is zo´n aanval van opruimeritus immers weer voorbij!

Vorige week begon ik met de gang. Op dinsdag opgeruimd en op woensdag gepoetst. Vrijdag deed ik onze slaapkamer. Wat slaapt dat heerlijk, als alle rommel weg is! Meteen ook het bed verschoond tot en met de matrasbeschermer. En dan als finishing touch een kalmerende roomspray of pillowspray spuiten. Nee, ik ben helemaal niet van de chemische luchtjes. Zo gebruik ik bijvoorbeeld nagenoeg nooit parfum. En je zult op ons toilet tevergeefs zoeken naar zo´n spuitbus met een goor chemisch luchtje. Doe mij dan maar liever poep! Ja heus ;-). Maar een goede vanille- of lavendelgeur in de (slaap)kamer vind ik pure verwennerij!

Afijn. Het virus bleek vandaag nog niet tot bedaren gekomen te zijn.

Ik begon de dag heel gewoon. Genietend van een maandagochtend met, na lange tijd, nu eens even een paar uur niemand om me heen. Zingend ging ik aan de was. De baddoeken aan de waslijn in de badkamer haalde ik af en vouwde ik meteen op de overloop op. Daar is de linnenkast. Zo hoef ik er niet mee te slepen. Lekker efficiënt dus.

Twee trommels wasgoed konden fijn naar buiten. Hoewel de dagen korter worden en de droge uurtjes steeds minder, lukt het bijna alle dagen nog om buiten te drogen.

Wat een stralende lucht toch weer!

Ik genoot nog even van het buiten zijn. Gaf de cavia en het konijn wat sla. Nijn kreeg meteen een knuffel. Lief dier!

En hé, wat is mijn knijpermandje eigenlijk versleten! 

Na het getreuzel eenmaal weer binnen, besloot ik de rommel achter de bank eens grondig aan te gaan pakken. Zie je, dat is puur opruimeritus. Meteen aan toegeven, aan zo´n aanval!!
Oorspronkelijk stond er achter de bank alleen een handwerkmand en een bak met autootjes. Die bak autootjes is al jaren geleden naar de tweede verdieping verbannen. Henk (10) is niet meer geïnteresseerd in de autootjes. De kleinkinderen daarentegen wel! Als die komen, wordt steevast de bak met autootjes naar beneden gehaald :-). In principe zou er dus achter die bank alleen een handwerkmand te vinden moeten zijn....
Nou ja ... wat er normaal gesproken ook achter de bank ligt? Een stapeltje fleecedekens. En die krijgen we weer hard nodig. Brr. Het is ´s avonds toch niet echt behaaglijk meer. Een fleecedekentje zorgt ervoor dat de kachel nog niet aan hoeft. Raar genoeg vond ik er maar twee. Waar zijn die andere gebleven?
Maar nu! Naast de handwerkmand waren zomaar twee bakken verstelgoed verschenen. Tot vlak voordat mijn moeder in januari in het ziekenhuis belandde, verzorgde ze altijd trouw mijn verstelwerk. Dat was toch altijd zó fijn! Niet dat ik het niet kan. Maar het kost zoveel tijd. Tijd die ik liever aan wat leukers besteed. Verstelwerk is NIET mijn hobby. Af en toe haal ik, stiekem zuchtend, de bak verstelgoed voor de dag. Maar niet vaak genoeg, blijkt. Want er stonden vanmorgen toch heus twee bakken vol. (note: morgenmiddag niet haken, Teunie, maar verstellen, als schoonmama komt koffie drinken).

En ik  kwam nog heel veel méér tegen, dan genoemde ´toegestane´ zaken. Onafgemaakte handwerkjes, bollen bol en/of katoen, theelepels (ja echt), pennen, een paar autootjes, een duplo-mannetje, stapels oude tijdschriften, een stapeltje niet-uitgezochte paperassen, een knikker, een paar verkruimelde zoute stengels, boeken en niet te vergeten: veel stof.

O ja. Ook een prima mandje voor de knijpers!

Zo dan!

Ik maakte korte metten. De bank werd weggeschoven en alles moest voor de dag komen. Hierrrrr met die troep! Ik stofzuigde grondig tot en met de laatste milimeter en haalde een borstel door de spleten van de radiator. Hè, wat knapte dat allemaal fantastisch op.

De rommel werd aan de salontafel uitgezocht.

Het moet eerst erger worden, voordat het beter wordt. Toch?

De bladen gingen in mijn marktplaatswinkeltje. De wolrestjes nam Henk vanmiddag mee naar school. De andere spulletjes gingen op de juiste plaats. Wat terug achter de bank mocht was minimaal! De bakken verstelwerk in elk geval NIET! Want achter de bank = uit het zicht = het is er niet = ik hoef het niet te doen = uitstelgedrag/struisvogelpolitiek.

Ja, ja, het kwam goed!

Kijk! Zo ziet het er nu uit, achter mijn bank:

Netjes hè. Ik dacht vanavond: zal ik maar áchter de bank gaan zitten, in plaats van erop? Dan lijkt het net of ik klaar ben met m´n werk :-)))

´Bak je eigen brood´, deel 2

Inmiddels zijn alle 110 beschikbare plaatsen voor de workshop volgeboekt!

En ik krijg heel veel mailtjes met vragen hierover...
Daarom een logje met informatie voor de mensen, die helaas achter het net visten.

Nieuwsbrief
Wie graag in een volgende ronde kans wil maken op een plaatsje, adviseer ik, om zich in te schrijven voor de nieuwsbrief van de Eenvoudiglevenshop. Via deze nieuwsbrief laat ik het weten, als er een nieuwe ronde workshops gegeven gaat worden. Bij leven en gezondheid wil ik tussen februari en april/mei 2017 nog weer een volgende serie workshops inplannen.
Uiteraard wordt het ook op deze blog gemeld, als er een nieuwe agenda opgemaakt is. Maar je moet dat berichtje dan maar net op tijd onder ogen krijgen. Voor je het weet, zit alles volgeboekt.
Inschrijven voor de nieuwsbrief kan

HIER

Geen reservelijst

Bij de vorige ronde van workshops moest ik ook al veel mensen teleurstellen, omdat alles in no time volgeboekt zat. Ik heb toen de mogelijkheid gegeven om je op een reservelijst te laten zetten. Dit voor als er plaatsjes vrij zouden komen. Die reservelijst bleek niet te werken. Als er mensen afzegden voor de workshop, benaderde ik degene die bovenaan de lijst stond. Soms duurde het een dag voordat ik als reactie kreeg: leuk dat je aan me denkt, maar sorry, ik kan dan niet. Dan ging ik naar het volgende adres. Enzovoorts. Het kostte me zeeën aan tijd. Daarom heb ik besloten om geen reservelijst meer op te stellen.

Toch mogelijk

Toch is het mogelijk om, als je niet op de volgende ronde wil wachten, je in te schrijven op een leeggevallen plaats. Kijk hiervoor regelmatig in de agenda rechts bovenaan deze blog (onder het kopje ´workshop Bak je eigen brood´). Als er plaatsen vrijkomen, kun je dat zien door op een gemarkeerde datum te klikken. In het inschrijfveld zie je het meteen, als er nog plaats (gekomen) is. Als mensen afzeggen is dat vaak vanwege ziekte en op het laatste moment. De meeste kans heb je dus om ´s avonds voor een dag met een workshop even te checken.