Stapje voor stapje

Stapje voor stapje gaat het hier. In de slakkengangetje. Maar dat is niet erg.

Vorige week vrijdag is Leendert hier weer een dag bezig geweest. Op Koos z´n slaapkamer lag er nog niets op de vloer. En op de overloop lag er zeil van de vorige bewoner, wat we niet mooi vonden en wat bovendien schimmelig was, doordat er lekkage was in de douche. Het was dus geen overbodige luxe om dat eens aan te pakken. We hadden gelukkig nog de oude houten vloer bewaard, die de vorige bewoner in de huiskamer had liggen. Aanvankelijk hadden we er aan andere bestemming voor. Maar toen dat niet doorging, omdat het niet paste, hadden we de vloerplanken zolang op de zolder van de schuur gelegd. Samen met de bijbehorende ondervloer. Nu kwam alles prachtig van pas! Wat is het enorm opgeknapt! 

Wat ook zal opknappen: we hebben ein-de-lijk raambekleding uitgekozen!! Hiervoor zijn we zaterdagochtend naar Knulst in Nunspeet gereden. We zijn erg fijn geslaagd en ik kan niet wachten tot het hier voor de ramen hangt! Dat duurt alleen nog even. Alles moet ingemeten, besteld, op maat gemaakt en geleverd worden. Maar er is tóch alvast weer een stapje gezet!

Ook in de webshop blijven we stapje voor stapje vooruit gaan. We zijn blij met elke kleine verbetering, die ons werk vergemakkelijkt. Zo hebben we sinds een paar weken een handige rolcontainer om in één keer alle bestellingen mee naar de caddy te rijden.

Nog iets wat stapje voor stapje gaat: de tuin! Kijk! Het bloemenzaad (bijenmengsel) wat ik strooide komt op. Ik ben zó benieuwd welke bloemen er komen!

Ook in mijn moestuin zette ik een stapje. De zwager van mijn vriendin schonk drie stekken van rabarberplanten. Dat vind ik zó leuk! Rabarber móet in een moestuin. Vind ik dan :-). Hopelijk slaan de stekken aan. Ze hebben de afgelopen dagen in elk geval ruimschoots regen gehad. Maar ja, misschien gaan ze daar nu juist van rotten. En dan moeten we ook Ciara er steeds vandaan trekken, want die vind die planten héél leuk om uit te graven! Nog even duimen dus maar.

Iets wat nu écht babystapje voor babystapje ging, was het zich thuisvoelen van onze nieuwe poes, Muck. Maar nu heeft ze ineens een réuzesprong gemaakt! Ze durft ineens beneden te komen. Kwam zelfs al een keer met haar kopje uit de kelder opduiken, toen ik langsliep. En ze durft ook te ´praten´. Ein-de-lijk :-). We vinden het erg gezellig.

En nu we het over dieren hebben: Ciara! Nee, die gaat níet stapje voor stapje. Die gaat met ongecontroleerde, gróte, onhandige sprongen! Ze groeit enorm. Ze mag bijvoorbeeld echt niet meer op de bank. Daar is ze veel te groot voor. Sowieso is ze normaal niet in huis. Maar met de koffie mag ze wel een poosje binnen. Ze is dol op kleden en dekentjes. Vanavond zat ik aan mijn deken te haken. Daar wil ze dan maar al te graag in bijten. Maar nee! Dat mag écht niet. Ze bijt alles kapot met haar sterke kaken! Ga jij maar fijn op je hondendeken kauwen. Die is er tegen bestand :-)

En dan als laatste nog een stapje: een stapje vooruit in het genezingsproces wat betreft mijn bekkenpijn. Vorige week dinsdag had ik een terugbelverzoek bij ´mijn´ manueel therapeut ingediend. Maar vrijdag was ik nog steeds niet gebeld. Ik dacht: ¨Misschien werkt hij niet, of loopt hij achter, vanwege de Corona.¨ Maar Willem kon mijn gestrompel en gewaggel en mijn pijn niet meer aanzien en ging bellen. Bleek dat dat terugbelverzoekje niet was aangekomen, of over het hoofd gezien, of wat dan ook. Willem mocht meteen een afspraak voor me maken. Nu zit die therapeut alleen op donderdag in Alblasserdam. Dat vond Willem veel te lang duren. De andere dagen zit de therapeut in Aalsmeer. Dus besloot Willem een halve dag vrij te nemen, om vanmiddag met mij naar Aalsmeer te gaan.

Ik voel me nu letterlijk gekraakt. Mijn stuitje doet erg veel pijn. Alsof de boel in brand staat. Voorlopig zal ik bij het zitten nog wel pijn houden, zei de therapeut. En voor de rest moet ik een poosje rustig-aan doen en veel water drinken om de afvalstoffen af te voeren. Allebei vind ik moeilijk: rustig aan doen en water drinken. Maar ik ga toch maar goed mijn best doen. Stapje voor stapje van die pijn af?! Dat zou heerlijk zijn!!

#Bezuinigingstip 10 Nog maar een keer een tipje voor de moestuin. Vorige keer gaf ik een link naar info over het aanleggen van een moestuin. Een lezeres gaf me nòg een fijne link door: makkelijke moestuin.nl. Vorige keer gaf ik ook als tip, om niet meteen naar de winkel te rennen om van alles en nog wat aan te schaffen voor de aanleg van een moestuintje. Dat geldt natuurlijk ook voor de planten. Als je om je heen roept, dat je graag wat planten voor je moestuin wilt, is er allicht iemand, die je blij wilt maken met zijn/haar teveel aan zaaigoed, of met wat stekken. Frambozen en bessen kun je bijvoorbeeld prima stekken. En na de bloei komen er aan aardbeienplanten ook stekjes. Jonkies noemen wij die. Om die reden kocht ik maar 3 aardbeienplanten. Als er straks stekjes aan komen, kweek ik die gewoon op en dan heb ik DV volgend jaar misschien wel 9 aardbeienplanten. Stapje voor stapje. Weetjewel?

Warmte!

Ik ben een enorme koukleum. Daarom houd ik zo van de zomer. Zodra het een graad of 30 is, ben ik in mijn element. Mijn vriendin Ellen grapt bij 30 graden altijd: ¨Zo, Teunie trekt nu haar vest uit.¨ Tja, zo is dat.

Nu we een huis hebben gekocht met energielabel G, is het dus zaak, dat er heel goed naar gekeken wordt, hoe we dat huis kunnen warm stoken en warm houden. Er was nergens isolatie, behalve dan dat de ramen van dubbel glas zijn. De verwarming ging door middel van een CV. Ook was er een houtkachel. Die CV verwarmde alleen het woongedeelte. Een behoorlijk deel van het huis stond bij de makelaar aangegeven als ´berging´. Hier was géén CV. En ook niet in de enorme kap/de zolder. Alles bij elkaar denk ik dat de helft van het aantal kubieke meters werd verwarmd en de rest niet. Die rest gaan wij echter wel gebruiken. Een deel wordt voor de webshop, een deel wordt berging/magazijn en een deel wordt hobbyzolder, waar ik ook workshops kan geven. Er moest daarom in het hele pand verwarming aangelegd worden.

Hoe wordt dit aangepakt?

We hebben besloten om over de gehele begane grond vloerverwarming aan te laten leggen. Dit kon, doordat wij de houten vloeren hebben vervangen door betonvloeren met isolatie. De vloerverwarming is nu aangebracht. Deze week zal de smeervloer gestort worden en is de vloer, op vloerbedekking na, helemaal af. Als vloerbedekking hebben we trouwens voor het woongedeelte weer voor PVC gekozen. Dit omdat dit zeer geluiddempend is, heel lang meegaat en gemakkelijk in onderhoud is (stofzuigen/vegen en af en toe met gewoon water schoonmaken). De vloer in de webshop en in de hal en de schuur krijgt enkel een laagje egaline over de smeervloer en is dus gewoon van beton.

Het ziet er er ´buizerig´ uit op dit moment! Je kunt er ook bijna niet lopen.

De radiators, die op de begane grond hingen, worden hergebruikt op de eerste verdieping (op de plaats van de berging) en op de zolder. Daar komt dus geen vloerverwarming, maar hebben we gewoon radiators.

Daarnaast wilden we ook graag weer een houtkachel. Wij houden erg van hout stoken en omdat we tegenwoordig gemakkelijk aan hout kunnen komen, is het ook kostenbesparend. Uiteraard kiezen wij (weer) voor een kachel met een hoog rendement, zodat er zo min mogelijk schadelijke uitstoot is. Als je daarbij schoon en droog hout stookt, is er niets aan de hand. Jammer, dat veel mensen het hout stoken in een kwaad daglicht stellen door ouderwetse modellen kachels met een laag rendement te gebruiken (die bijvoorbeeld in Duitsland al jaren niet meer verkocht mogen worden) en maar gewoon alles wat ze vinden kunnen in de kachel gooien. Als je troep of nat hout stookt, veroorzaakt dat vieze rook!

Zaterdag zijn we een kachel gaan uitzoeken. We wilden graag een speksteenkachel. Niet een Tulikivi (dé speksteenkachel), want die is te duur en te groot. We kozen voor een Altech kachel. Die keuze hadden we eigenlijk online al gemaakt. We hadden gekeken naar het rendement, het vermogen, de vormgeving, het gehalte aan speksteen en de prijs. Toen we in de showroom van Van Roon de door ons uitgezochte kachel zagen staan, wisten we het zeker: deze gaat het worden! De kachel werd gezellig aangestoken en we kregen een bakkie koffie. Willem schoof stoelen bij de kachel en we hadden alvast voorpret :-). Zó willen we dat graag straks in ons nieuwe huis!

De mannen van Van Roon waren twee weken geleden al bij ons huis langs geweest voor een schoorsteeninspectie. Er zit nog geen kachelpijp in de schoorsteen, zoals dat tegenwoordig wordt voorgeschreven. Die moet dus nog worden aangebracht. Afijn. Van Roon gaat de kachel vakkundig plaatsen, helemaal volgens de voorschriften. Dat vind ik een fijn idee.

Samen met de geïsoleerde wanden en het geïsoleerde dak, zullen de vloerverwarming en de speksteenkachel toch wel voor voldoende warmte zorgen. Ik ga me steeds méér op de verhuizing verheugen :-). We gaan ook stééds harder eraan werken! Zaterdag zijn alvast de eerste 18 dozen verhuisd. Ook kochten we een tweedehands kastenwand voor in de jongensslaapkamer. Die wand hebben Jan-Hendrik en Maria gedemonteerd en naar ons nieuwe huis vervoerd. En zaterdagmiddag hadden we nog weer een dakpannen-schrob-middag. Ik nam mijn trofee mee naar huis: een volledig afgesleten borstel!

Deze week moeten de laatste pannen geboend worden, want volgende week zal, als het volgens de planning verloopt, het dak afgemaakt worden. En dan gaat het allemaal toch wel heel erg opschieten...

Keuzes maken en klussen (en stof happen ;-))

Zo langzamerhand komt hier alles toch wel in de verhuismodus. En dat moet ook wel, want als het gaat, zoals we het bedacht hebben, dan is de verhuizing al over 11 weken. Waarbij ik meteen aanteken, dat we er rekening mee houden, dat we dat niet gaan halen. We hebben nog 2 weken speelruimte, maar meer ook niet. Dan moeten we namelijk hier weg zijn :-).

Ik ben dan ook op alle fronten bezig, waar ik ook maar een steentje kan bijdragen aan het hele proces.

Hier thuis ben ik begonnen met opruimen van kasten. Het is echt heerlijk, dat we vorig jaar al zo intensief hebben opgeruimd. Dat scheelt bergen! Maar toch is het goed om nu alvast weer kast na kast leeg te ruimen en weg te doen, wat niet mee hoeft naar Bles. (Bleskensgraaf = Bles) Als we dan straks echt zover zijn, dat we gaan verhuizen, is alles zó ingepakt.

Koos z´n kleding is alvast helemaal nagelopen. De (gezamenlijke) kast met kostuums van de jongens is ook gedaan. En vrijdag deed ik Willem z´n kledingkast. Er hangt geen enkel aftands kledingstuk meer. Wat er hangt mag mee :-).

Zaterdag zijn we met een heel ploegje gaan schuren in de boerderij. Woensdag komt de boktorrenmeneer en daarvoor moesten alle balken kaal/stofvrij/ragvrij zijn. We waren met z´n zessen en hadden ook al menskracht voor de middag ingepland. Maar we kregen de klus prachtig in één ochtend geklaard! De middagploeg hoefde niet te komen.

Klussen inclusief gezellig koffie drinken en pizza eten! Voor die pizza´s hebben Willem en ik de combimagnetron aan de gang geslingerd, die Geertje op de weggeefhoek had gescoord. Het was even vogelen, voordat we hem aan de praat hadden. Maar nu is het fijn om hem standby te hebben staan om even een soepje te warmen, een pizzaatje te bakken of anderszins.

Voordat de pizza´s de oven in gingen, waren Willem en ik al verdwenen. Wij hadden namelijk om 13.00 uur een afspraak in Nunspeet bij Knulst Vloeren. Daar hebben we onze PVC-vloer in ons huidige huis vandaan en dat is zó goed bevallen, dat we er nu ook voor de vloer van de boerderij heen gingen.

Eerst kregen we koffie met heeeeeeeeeeeeerlijke arretjescake :-). De verkoper bekeek samen met ons de plattegrond van ons huis en wij vertelden, dat we dezelfde kwaliteit wilden als die we nu hebben. Maar dat we geen visgraat hoeven. Dat is veel te sjiek voor daar. We wilden graag iets ´landelijks´.

De verkoper liet ons een voorbeeld zien en ja! Gaaf! Hij legde er nog een ander voorbeeld bij. Een tikkie klassieker. Ook héél mooi. En vervolgens kwam hij met iets heel anders, maar op een andere manier ook heel mooi. We hoefden niet heel lang te verzinnen: het werd nummer 1, of nummer 2. Met vijf minuten waren we eruit: nummer 1 moest het worden!

¨Maar ik heb nog wel méér, om uit te kiezen,¨ zei de verkoper. ¨Nee!!!¨ riepen we meteen. ¨Asjeblieft níet! Dít is goed, dus we gaan het niet moeilijker maken met méér keuzes. Goed is goed.¨ Nou, dat maakte die knul ook niet iedere dag mee :-). Maar zo kiezen wij altijd. We hebben het zó gezien en als we er allebei een goed gevoel over hebben, dan ís het ook goed. Dan hoeven we er niet nog twee weken over na te denken/nóg meer te zien/bij andere bedrijven te gaan kijken en te vergelijken of wat dan ook.

We zouden ook voor een gietvloer gaan kijken, die in het zakelijke gedeelte van ons huis gepland was. Toen we uitlegden wat we zochten, bleek, dat zo´n gietvloer niet geschikt is om er met een palletwagen met een paar honderd kilo meel over te rijden. Jammer, maar wel fijn, dat we daar eerlijke info over kregen. Er werd zelfs met ons meegedacht wat wél een goede vloer zou kunnen zijn. Iets van een betonnen vloer, die dan dóórgevlinderd zou moeten worden, of zoiets. Willem begreep het allemaal wel. Dus daar moeten we dan nog achterheen.

Vandaag is er ook weer hard gewerkt in Bles. De houten vloer in de woonkamer is eruit gehaald.

Vanmiddag kwam iemand met een vrachtwagen isolatiemateriaal voor het dak brengen. Het hele dak moet eraf (de pannen dan) en het moet dan helemaal geïsoleerd worden. Er is nu niets dan een rieten laagje en daarop de pannen. Een soort cabrio dus :-).

Vanavond is Willem met een metselaar gaan praten over de entree. Daar moeten dubbele deuren komen met een speciaal kozijn en ik geloof dat er een boogje gemetseld moet worden. Maar helemaal scherp heb ik het niet. Dat stukje heb ik heerlijk aan Willem uitbesteed. Wat hij kiest is goed. Overigens komt de metselaar zaterdag terug met een plan. Er staat wéér iets in de week!

Zelf was ik vanavond ook op Bles. Samen met Maria en met mijn vriendin Wilma. De balken die zaterdag geschuurd zijn én al het overige houtwerk wat door de boktorrenmeneer onderhanden genomen wordt, hebben we gestoft en geragd. Het was echt stof happen. Op die hoge balken lag volgens mij van een kleine honderd jaar stof. Ha, ha.

De hoogste stukken deed Willem. Daar waren we te klein voor ;-).

En zo vordert het allemaal langzaam maar zeker! Tot nu toe is het nog leuk...

Afzien. Maar het wordt mooi!

De vloerenklus vordert gestaag. Het gaat eigenlijk helemaal naar wens. Het is alleen méér afzien, dan ik van tevoren bedacht had. Wat is dat akelig, zo´n hol, leeg huis. En heel de dag iemand om je heen, waar je rekening mee moet/wilt houden. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik domweg van slag ben en me raar en moe voel. Maar goed. Nog even doorbijten.

Gisteren heeft de vloer de tijd gehad om goed uit te harden. En ik had de tijd om wat werk voor de webshop te doen. Wat inpakwerk, wat schrijfwerk, enzovoorts. Ook tijd om weer fatsoenlijk te koken. Ik verwachtte immers de hele meute weer fijn thuis, uit school en werk.

De avondmaaltijd was, behalve dat er normaal gekookt was, nog wel een kampeer-ervaring. Willem schepte aan het aanrecht de borden vol, die vervolgens werden doorgegeven. We zaten allemaal op een rijtje op stoelen en krukjes en bankjes. Zonder tafel, dus het bord op schoot. Hilarisch eigenlijk ;-).

Vanmorgen kwam Joël weer welgemoed binnenstappen. Volgens mij was het amper 7 uur. En terwijl ik probeerde om iedereen, die nog thuis was, van een ontbijt te voorzien (weer op de kampeermanier), begon Joël aan het opschuren van de egaliseerlaag en andere voorbereidingen.

Ook Trijnie stond al om 7 uur op de stoep. Maaike had vandaag een bruiloft. De zus van haar vriend trouwt. En Trijnie kwam Maaikes haar doen. Echt fijn, zo´n zus als privé-kapster.

Na de nodige voorbereidingen, begon eindelijk het mooie werk aan de vloer. Wat was het leuk om de eerste strook op de grond te zien verschijnen!!

Een groot deel van de ochtend was ik weg. Ik bracht Maaike naar de feestlocatie. Ze zag er uit als een plaatje!

En daarna deed ik boodschappen voor twee mensen, die ik, vandaag en morgen, aan levensmiddelen help via Samen Eten Delen.

Joël heeft heel wat metertjes gemaakt. Aan het eind van de middag was hij al in de gang aangekomen. Wat was het fijn om de tafel en wat stoelen naar binnen te sjouwen en weer gewoon aan tafel te eten! Echt een genot :-).

Vanavond waren we allemaal gaar. Jan had een pechdag gehad. Hij had per ongeluk zijn schooltas in de bus laten staan. En laat daar nu net zijn laptop ook in zitten :-(. We hopen heel erg, dat de tas nog boven water komt. Vanwege de laptop. Vanwege een aantal dure schoolboeken. En ook vanwege de fijne tas, die Jan nog van mijn moeder heeft gekregen.
Henk was ook moe en zeurig. We zijn nog even met z´n drieën naar Dordrecht gereden om één van de noodpakketten af te leveren. Daarna kochten we nog viltjes voor onder de meubels. Maar verder bleven de activiteiten beperkt tot koffie drinken en uitrusten ;-).

Morgen hoopt Joël ook weer vroeg van de partij te zijn. En voordat hij komt, wil ik een gat in de strijk hebben geslagen. Het kan maar vast gebeurd zijn. Toch?