Een stekelige hobby

Ik houd al heel wat jaren bijen. Het is een heel leuke, boeiende, afwisselende hobby. 

Waarom ik zo graag op het platteland woon

We wonen nu op een paar dagen na alweer 5 jaar in Bleskensgraaf. Bleskensgraaf is een dorp in de Alblasserwaard, zo´n beetje tussen Gorinchem en Dordrecht in. Daarvóór heb ik mijn hele leven in Alblasserdam gewoond. We hebben werkelijk geen seconde spijt gehad van onze verhuizing.

M´n bedoeninkje in de polder

Wat kan ik elke dag toch blij zijn met m´n bedoeninkje hier in de polder! Ik vind het steeds nog zó bijzonder om hier te mogen wonen. Ik heb er echt m´n hele leven naar verlangd. Op den duur had ik het weliswaar uit mijn hoofd gezet, omdat ik dacht, dat het gewoon niet voor ons bestemd was. Maar toen is het onverwachts toch op ons pad gekomen. We wonen hier nu bijna 3 1/2 jaar en ik denk, dat ik het nooit ´gewoon´ zal vinden. 

Ik houd van het boerenleven waar ik nu middenin woon. De bedrijvigheid vorige week, toen ´ineens´ overal tegelijk gras van het land gehaald moest worden. Moet je kijken:

Hollandser kan het niet :-).

Voorjaars-blijdschap

Er zijn mensen, die elk jaar last hebben van voorjaarsmoeheid. Dat lijkt me heel naar. Dan is het een stuk leuker om ´last´ te hebben van voorjaars-blijdschap! Met het mooie weer van de afgelopen dagen kwam die blijdschap vanzelf bij me naar boven borrelen. Heerlijk dat licht, de zon, die hogere temperaturen, het buiten koffie drinken, het rommelen in de tuin!

De druk van de ketel

Wij hadden heerlijk een paar dagen, dat de druk even wat van de ketel was. Daar waren we echt aan toe!

Vrijdag hebben Willem en ik het nuttige met het aangename verenigd. We moesten eerst naar de Achterhoek, naar de fabriek waar de Wonderpannen worden gemaakt. We gingen er een nieuwe voorraad vlamverdelers ophalen. Vorige keer hebben we ze laten bezorgen. Maar dat kostte bijna 30 euro. Die vlamverdelers zijn namelijk van staal en zijn heel zwaar. Daarom hadden we al bij het bestellen bedacht, dat Willem en ik ze deze keer zouden gaan ophalen. Dan zouden we er meteen een klein uitstapje van maken.

Het was een mooie rit.  Natuurlijk had ik een handwerkje meegenomen. Heerlijk om te doen, tijdens lange autoritten! En zo kwam er meteen eens schot in dat nieuwe paar sokken voor Willem ;-).

Nadat we de vlamverdelers hadden opgehaald, reden we naar en klant in Rijssen, waar we een aantal Wonderpannen gingen bezorgen. Het was een uurtje rijden vanaf de pannenfabriek en de rit was echt prachtig.

We kwamen door Vorden en we haalden herinneringen op, hoe we daar ooit een fair bezochten bij het kasteel. We waren met 10 kinderen per trein naar Vorden gereisd. In die tijd gingen we bijna nooit op vakantie, maar we maakten wel uitstapjes. Meestal naar dingen die gratis waren, of die we met korting bij elkaar gespaard hadden. Een dagkaart met de trein met een sleep kinderen onder de 12, die met een railrunner konden reizen, kostte niet zoveel. En als je haast nooit met de trein reist, is dat echt een belevenis. Toentertijd vonden we het heel normaal om met het hele koor op stap te gaan. Maar nú snap ik wel, waarom er altijd mensen spontaan aan het tellen sloegen, als ze ons zagen. We hebben heel wat opmerkingen gehad. Soms flauwe, op het schunnige af. Maar vaak kregen we ook nieuwsgierige vragen. Afijn, die fair kwam weer in onze gedachten. En toen we het kasteel zagen, konden we het niet laten om even van de weg te gaan en er langs te rijden.

Vlakbij het kasteel zag ik een prachtige boom. ¨Even wachten, Willem, even een fotootje maken voor Hans,¨ zei ik. Thuis liet ik de foto zien:

¨Hé, die boom ken ik,¨ zei Hans meteen. ¨Die kwam pas voorbij in mijn app¨. Hij swipete even wat en kwam al snel met informatie. Het is een eik van maar liefst 300 jaar!! Ik had terecht gezien, dat die boom iets bijzonders was. Hoe leuk is dat, om zo´n gezamenlijke interesse te hebben :-). Wie meer over de boom wil weten: bij dezen een link met info: Link

Nadat we in Rijssen even een praatje hadden gemaakt met de klant, zochten we een supermarkt om er een lunchsalade te kopen. Een afgeprijsde smoothie erbij en twee bekertjes ijskoffie om even op te peppen. Maar voordat we van onze lunch gingen smikkelen, reden we eerst alvast een stuk richting ons volgende reisdoel: Elburg. Ook daar moesten we Wonderpannen bezorgen.

Op een zonovergoten parkeerplaats aten we onze salade en pakte Willem even een kwartiertje rust. Dat was geen overbodige luxe na zoveel kilometers. Het bekertje ijskoffie kwam ook heerlijk van pas en opgefrist reden we verder. 

We reden een gedeelte van de Dellenroute. Wat is dat toch een prachtige route, zo dwars door de bossen! Het was inmiddels halverwege de middag en we besloten even een korte wandeling te maken door het mooie voorjaarsbos. Al snel zagen we een parkeerplaats. Je kon daarvandaan verschillende routes lopen. We pakten een korte, want zo heel veel tijd hadden we nu ook weer niet. Het was precies goed: 2,6 kilometer. We strekten lekker onze benen en snoven de boslucht in. 

Een half uurtje laten stapten we helemaal ontspannen weer in de auto. We waren al vlakbij onze bestemming. Ook bij deze klant maakten we een praatje. Wat kan dat onverwachts inspirerend zijn!

Eenmaal terug in de auto zagen we op de routeplanner, dat we om ongeveer 18.00 thuis konden zijn. En dat lukte ook. Precies op tijd om een gemakkelijke maaltijd in elkaar te flansen en na te genieten van deze fijne dag!

Ook vandaag was het een dag van ontspannen en de accu opladen. Mijn dag begon samen met Maria in de keuken. Maria had gisteren bladerdeeg gebakken voor tompoucen en die maakte ze vandaag af. Ik had gisteren een bescuitdeeg gebakken in de Wonderpan en maakte daar vandaag een koningsdagtaart van. Eerlijk gezegd ben ik meer van het broodbakken. Voor taarten bakken heb ik niet zoveel geduld. Maar uiteindelijk stond er een toch wel heel vrolijke oranje-rood-wit-blauwe taart.

Willem kwam thuis van zijn ochtendwandeling en hing de vlag uit. Ziezo. Koningsdag 2021! 

Om 10 uur kwamen Trijnie en Gerwin gezellig koffie drinken. Met daarbij keuze uit tompoucen van de oranjevereniging, tompoucen van Maria en de taart. Voor elk was wils.

Toen Trijnie en Gerwin weer opstapten, brachten wij Henk naar Alblasserdam. Hij ging een daagje naar neef Henk. We dronken meteen een theetje bij mijn zus en zwager en kregen daar sinaasappel-kwarktaart voorgeschoteld. Wat een verwennerij vandaag!

We hadden verder geen speciaal programma. Maar dat was nu juist wel een keer fijn. Ik wilde graag ook nog wat wassen draaien. Anders moet ik de rest van de week zo hard draven, om achterstand weg te werken. Sinds de houthokken bij ons terras geplaatst zijn, kon ik mijn droogmolen niet meer gebruiken. En dat is toch wel heel vervelend, als het zulk heerlijk weer is. Willem en ik besloten om daarom eindelijk eens die droogmolen te verplaatsen. Het plaatsje had ik al uitgekozen. Willem pakte de grondboor en boorde een mooi gat. De molen paste perfect. Het was een genot om m´n eerste wasje sinds weken weer buiten te kunnen drogen. En het was nog wel zo´n wasje, wat perfect bij Koningsdag paste. Ha,ha.

Vanmiddag heb ik extra lang met Ciara gewandeld. Dat was geen straf. Wat is het mooi in de polder!

Toen ik nèt thuis was, kwamen Leendert en Thea. Die waren een daagje wezen mountainbiken op de Veluwe. Ze hadden genoten. Nu kwamen ze lekker even uitzakken op het terras. En natuurlijk kwamen er nu ook weer tompoucen op tafel :-).

Intussen stond mijn oven al een poosje op vol vermogen aan. Een tijdje geleden had ik iets nieuws toegestuurd gekregen om uit te testen voor in de webshop. Het heet bakstaal en het is een stalen plaat, die je in de oven legt. Je laat die plaat gloeiend heet worden en daarna is hij perfect voor het bakken van pizza´s (en ook brood). Het werkt een beetje zoals een pizzasteen. Je schuift de pizza erin en na 4 minuten is hij klaar. De degen had ik aan het begin van de middag al gemaakt. Ik hoefde ze nu enkel maar even te beleggen. En zodoende konden we om 18.00 uur zo aanschuiven in onze eigen pizzeria op de workshopzolder. Het experiment is voor 100% geslaagd. We hebben nog nooit zo lekker pizza gegeten!

Na het eten trakteerden Maria en Jan-Hendrik op een ijsje. Daarvoor reden we met z´n vijven naar de ijsboer in Brandwijk. We mochten allemaal twee bolletjes kiezen en ik koos Malaga en Amarena-kwark. Oh, wat was dat lekker!

Het werd tijd om Henk weer op te gaan halen. Hij moet morgen gewoon naar school. Jan ook, trouwens. De rest van de week is het gewoon buffelen geblazen. Ook voor mij staat er het nodige op het programma. Maar als de druk even van de ketel geweest is en je weer opgeladen bent, is het fijn om lekker de draad op te kunnen pakken.

Het was een fijne dag.

Wandelen door de polder

Zaterdag heb ik tot laat in de middag gewerkt. Eerst aan de webshop, want ik wilde graag nog een aantal pakketten op de post doen. Maar daarna vond ik het echt even geschoten. Ik wilde klaar zijn voor de paasdagen. Dus ben ik als een malle aan het poetsen en opruimen en wassen gegaan. Het knapte per minuut op. Heerlijk!

´s Morgens vroeg had ik al een lekkere paasstol gebakken. Ik had wekenlang paasstolpakketten verkocht en ik zou me toch niet gebeuren om dan zelf geen paasstol met Pasen te hebben :-).

Maar natuurlijk bakte ik ook gewoon bruin brood. Met een extra broodje voor de buurtjes, die het nu moeilijk hebben.

Hoe verder de middag vorderde, hoe meer het op zaterdagmiddag ging lijken. Het is zo fijn om dan éven alles aan kant te hebben voor de zondag. En dit keer werkte ik zelfs aan op twéé vrije dagen. Na wekenlang buffelen vond ik dat ik daar wel aan toe was.

Het was intussen één en al bedrijvigheid rondom Luijkensteijn. En mens en dier genoot van het prachtige lenteweer!

En nu zijn die twee dagen alweer bijna voorbij. We waren vooral in en om het huis. Er zit niet anders op met alle Corona-maatregelen. De kerkdiensten volgden we online. En nodigt zo´n Tweede Paasdag nog wel eens uit tot het maken van een uitstapje naar bos, strand, of familie, nu bleven we thuis. Niet dat dat een straf was, trouwens.

Ik maakte wat extra werk van het eten. Vanmorgen bakte ik eierkoeken voor bij het ontbijt en had afbakpistoletjes. Mmm, lekker, hoor.

En vanmiddag had ik gebraden kippenpoten en geroosterde groenten uit de oven.

Maaike en Jaap hadden vrijdag een ijstaart gekocht bij ijsboer Middelbroeck. Oh, wat lekker! Vanille, kwark-amarenen ijs. Echt een super feestelijke afsluiter!

Na het eten had iedereen wel wat om handen. Willem stortte zich nogmaals vol overgave op het piano stemmen.

Leendert en Thea kwamen een bakkie koffie doen. Daarna wilde ik de bijen gaan doen. Maar ik twijfelde een beetje, omdat het vandaag best koud was met een straffe noordenwind. Toen Willem aanstalten maakte om te gaan wandelen, liet ik het bijenplan varen. Ik had zin in een wandeling!

We zijn bevoorrecht dat we zo fijn buiten wonen. Het is hier zo vredig en rustig, dat je de hele Corona-toestand haast zou vergeten.

We liepen een 200 (?) meter naar rechts van ons huis en stapten het Pelgrimspad op. (Etappe 6 loopt vlak bij ons huis). Het pad loopt dwars door de weilanden. Je moet twee keer over een hek klimmen en het kan behoorlijk drassig zijn. Drassig was het nu niet. Maar het was toch wel handig om met kaplaarzen aan te lopen. Of met wandelschoenen natuurlijk. Maar die heb ik niet.

We wandelden een mooi rondje van een uur en kwamen helemaal niemand tegen.

Alleen schapen.

En heel veel bloemen:

Fluitenkruid

Paarse Dovenetel

Hondsdraf

Paardenbloem

Pinksterbloem

Witte Dovenetel

Het was adembenemend mooi. Ik bleef maar foto´s maken. Totdat Willem zei, dat we zo nooit thuis zouden komen :-).

Toen ben ik maar gestopt. Alleen maakte ik er nog één van de achterkant van ons huis.

Wij wonen in het huis met het oranje dak

En zo vloog de dag om. Vanavond heb ik online kleding geshopt voor Henk. En ook heb ik een zomerjas voor hem opgesnord. Vanaf deze week gaat hij twee dagen per week naar school, omdat het onderwijs op afstand hem toch niet helemaal goed afgaat. Maar ik moest daarom wel even kijken naar fatsoenlijke kleding, die past bij het veranderde seizoen. Een winterjas met bontcapuchon kan toch eigenlijk niet meer. Gelukkig bleek er een nog passende zomerjas voorhanden. En z´n zomerschoenen van vorig jaar past hij ook nog. Ik shopte nog 2 bermuda´s en 2 shirtjes erbij. Daar kan hij voorlopig wel even mee toe. Ik vind het maar niets, dat online kleding kopen. Ik doe het veel liever gewoon in de winkel. Maar ja. Het moet nu maar even zo.

Mijn vrije dagen zitten er weer op. De rest van de week ga ik, bij gezondheid, maar weer hard aan de slag in de webshop. Ik hoop heel erg, dat ik aan het eind van de week de achterstand heb ingelopen. Zaterdagmiddag liep ik nog precies 100 orders achter. Ik ben benieuwd of het gaat lukken, om die in te lopen. Daar zal ik hard voor moeten lopen, zeg maar :-).