Bij een eenvoudige levensstijl hoort wat mij betreft veel ´zelf doen´ en ´zelf maken´. Ik kwam voor het eerst met deze levensstijl in aanraking, toen ik zo´n 25-30 jaar geleden noodgedwongen heel zuinig moest leven. Ik moest daar mijn weg in vinden, omdat ik niet in karigheid was groot gebracht. Wij hadden het thuis goed, hoewel dat niet betekent, dat het geld over de balk gesmeten werd. Vooral mijn moeder was heel zuinig. Niet zo vreemd, want zij had een zeer arme jeugd gehad. Maar toch: we hadden geld voor merkproducten zoals Venz hagelslag en Calvé pindakaas. Als er schoenen nodig waren, werden die gekocht. Kleding idem dito, hoewel mijn moeder wel jarenlang voor mij en mijn twee zussen alles zelf naaide (ze was coupeuse).
Ik had veel te leren. Dat begon met goedkoop boodschappen doen, maar ook al heel snel met van alles en nog wat zelf maken. Want dat was (is) nu eenmaal veel goedkoper.
Het leuke is, dat ik me in de loop der jaren op dat gebied steeds verder ontwikkeld heb. Ik leerde koken met basis-ingrediënten, leerde bakken (cake, koekjes, taart en ook brood), leerde inmaken (wecken, of op zoetzuur zetten), leerde wijn en azijn maken, leerde jam koken, appelmoes maken, voedsel drogen, brouwde bier, maakte kaas, leerde spinnen, leerde bijen houden, leerde moestuinieren in potten en bakken, leerde naaien (andere handwerktechnieken kende ik al), en dan ben ik vast nog wel het één en ander vergeten.
Die vaardigheden komen me nog altijd van pas. Die maken, dat ik creatief kan omgaan met wat er voorhanden is. En dat bezig zijn met basis-producten en basis-technieken is iets wat voor mij ´eenvoudig leven´ is. Ik kan daar zomaar tevredenheid en genoegen in vinden. Het is voor mij allemaal gewoon(te) geworden. Het is niet zo, dat de reden om van alles zelf te doen altijd nog in besparen ligt. Hoewel dat natuurlijk een prettige bijkomstigheid is. Maar er zijn zoveel méér redenen: iets wat je tijd en aandacht geeft, ga je waarderen, krijgt meerwaarde. Je gaat er daarom vanzelf ook zuiniger mee om. Zelfgemaakt is vaak van betere kwaliteit en, als het om voeding gaat, lekkerder. Kortom: ik blijf gewoon zélf doen :-).
Dinsdag kwam de kapper. Dat doe ik dus níet zelf: haren knippen. Ik moet er niet aan denken. De jongens hier hebben enorme haardossen. En daarom komt één keer in de zes weken onze vertrouwde huiskapper. Die moet dan nog nèt geen grasmaaier meenemen, om die hoofden te kortwieken. Ik laat dat dus graag aan een echte kapper over in plaats van dat ik zelf ga klungelen. Ik zou bovendien jaar in jaar uit hetzelfde model knippen, terwijl de jongens van tegenwoordig heel goed weten welk kapsel er in de mode is. En dat is telkens weer iets anders.
Omdat de kapper altijd aan het einde van de middag komt, eten we die dag later dan normaal. Maar op deze dinsdag wilden Willem, Maaike en ik ´s avonds naar een kerkdienst in Dordrecht en moesten daarvoor op tijd van huis. Daarom had ik een makkelijke maaltijd bedacht, zodat we snel klaar zouden zijn en ook snel alles opgeruimd konden hebben. Courgettesoep zou het worden. Ik heb daar zo´n heerlijk recept voor:
- 6 courgettes*
- scheutje olijfolie
- 2 uien, gesnipperd
- 4 tenen knoflook, gehakt
- 2 liter bouillon **
- 2 kuipjes (totaal 300 gram) kruidenroomkaas (bijvoorbeeld Garlan)
- peper/zout
Boen de courgettes schoon onder de kraan. *gebruik courgettes van winkelformaat. Heb je toevallig zo´n enorme, uit de kluiten gewassen, courget van de tuin (gekregen), haal dan de zaadlijsten eruit. Je hebt er dan 2 nodig. Snijd de courgettes in blokjes (met schil).
Verwarm de olijfolie in een grote pan en bak de uien en de knoflook glazig.
Doe de courgette-blokjes erbij en bak 5 minuten op hoog vuur.
Verwarm intussen de bouillon **ik maak die van 2 liter water met 2 eetlepels bouillonpoeder uit m´n shop.
Giet de hete bouillon bij het courgette-ui-mengsel.
Laat alles 10 minuten koken.
Pureer (bijvoorbeeld door de staafmixer in de pan te zetten, werkt het snelst)
Roer de kruidenroomkaas erdoor.
Proef of er nog peper/zout bij moet.
Deze soep kun je trouwens ook prima maken van bijvoorbeeld 3 courgettes en 3 broccolistronken o.i.d.
Bij zo´n soepje eten we graag Turks brood. Zelfgemaakt ;-). Heel simpel van 500 gram bloem, 300 ml water, 2 tl gist, 1 1/2 tl zout, 20 ml olijfolie. Twintig minuten kneden, laten voorrijzen, doorslaan, uitrollen tot een ovaal, narijzen, bestrijken met losgeklopt ei en bestrooien met sesamzaad en komijnzaad, bakken: 17 minuten op 225 graden in het midden van een hete oven.
 |
| Vlak voordat het de oven ingaat |
 |
| Vers uit de oven. Mmm. |
Woensdag was ik ook ijverig in de keuken. Ik maakte jam, bakte brood en kookte een emmertje custardvla.
Vandaag keek ik mijn agf-voorraad na. Ik kwam een halve doos sinaasappels tegen, die aardig oud aan het worden waren. De snelste manier om ze te verwerken is dan natuurlijk: persen. Ik perste er 1 1/2 liter sap van en zo had ik lekkere, zelfgemaakte sap voor wie er maar trek in had. Komt mooi uit, met Maaike die herstelt van longontsteking en Henk en Willem die wat last van keelpijn hebben.
Maandag kreeg ik voor een habbekrats een kratje appels op de markt mee. Waren gevallen. Ik zag vandaag dat ze toch wel aardig beschadigd zijn en dus snel op moeten. Morgen wil ik ze sorteren. De gave appels zijn super om te drogen (het zijn Elstars). Van de gebutste appels maak ik sap in mijn weck-ontsapper. Ik denk dat ik er daarna eens appelstroop van maak. Dat is lang geleden. Heel eenvoudig, super lekker en gezond! Ja hoor, zelf doen. Ik schreef er een paar jaar geleden zelfs een boek over: ¨Dat doen we zelf wel.¨ En dat is nog steeds het motto van onze manier van eenvoudig leven.
