Omgevlogen.

Wat is de afgelopen week toch weer omgevlogen! Vorige week maandag schreef ik over de langdurige stroomstoring, waar we mee te maken hadden. Die maandag was daardoor echt lummelig verlopen en ik had heus werk in te halen. Misschien dat daarom de week nog harder om leek te vliegen, dan normaal?

Als heer vermomd

Vrijdagavond las Willem bij z´n moeder in de krant een advertentie van een kledingwinkel bij ons in de buurt, waar een verbouwingsuitverkoop begon. Kostuums en trouwpakken en nog veel meer. Allemaal voor ronde prijzen. En aangezien in september onze Maaike en in oktober onze Koos hoopt te trouwen, waren we van plan om deze zomer voor het manvolk kostuums te gaan kopen.

Spic en span

Oh, wat glom en blonk ons huis vrijdagmiddag om half 2!! Echt geweldig. Wat hebben we kei- en keihard gewerkt om alles tiptop te krijgen! Iedereen heeft z´n steentje bij gedragen. De mannen vooral buitenom. Maaike en Maria hebben in huis geholpen. En vrijdagochtend is ook mijn zus Maaike nog komen helpen. Die heeft het hele huis van boven naar beneden goed gestofzuigd. Leendert had z´n caddy in de straat geparkeerd. Daar hebben we op het laatst alles in gedaan, wat volgens het boekje van de makelaar weg moest: wasmanden, vuilnisbak, persoonlijke dingen als foto´s, een teveel aan kamerplanten enzovoorts. Ziezo.

Er kwamen twee makelaars (van één kantoor), die onafhankelijk van elkaar de taxatie deden. De uiteindelijke vraagprijs kwam daar tussenin te liggen. Eerst liepen ze samen het hele huis door en keken heel gericht naar bijvoorbeeld de kozijnen en de ramen (dubbel glas). Ze maakten notities. We begonnen boven, op de tweede verdieping. Daar stuitten ze meteen op een specialiteit: mijn bijenkasten op het dakterras :-). Tja, dat kom je niet overal tegen. We liepen kamer voor kamer naar beneden en tenslotte maakten we een ommetje om het huis. Nadat de makelaars de prijs bepaald hadden, legden ze Willem en mij uit, hoe die bepaling tot stand gekomen was. Ook legden ze de verdere verkoopstrategie uit.

Intussen waren de fotografen (twee meneren) gearriveerd. Met een stalen gezicht vroeg de makelaar, of ze vooral het dakterras vanuit alle hoeken wilden fotograferen. Liefst ook eentje vanuit ligstand. Je zag de fotografen bij elk woord argwanender worden. Wát wás er met dat dakterras??? Aarzelend pakten ze hun apparatuur en trokken naar boven. Maria liep met ze mee. Big suprise: 120.000 bijen :-)). Ha, ha.

Afijn. De hele middag ging er wel mee heen. Pas om half 5 was iedereen vertrokken. Hè, hè!! Maar tijd om in te kakken hadden we niet!! Willem en ik hadden namelijk om kwart over 5 een afspraak op het kantoor van een makelaar in Oud-Alblas om de koopovereenkomst van ons nieuwe huis te ondertekenen. En dat was nog niet alles:  Er hadden zich intussen geïnteresseerden voor ons huis gemeld. En nu toch alles helemaal spic en span was, had ik met de makelaar afgesproken, dat we deze mensen zelf, ´s avonds, een bezichtiging zouden geven. Die bezichtiging stond gepland om 19.00 uur.

Voortvarend besloot ik, dat we voor deze gelegenheid buiten de deur zouden eten. We konden onmogelijk in zo korte tijd eten koken, eten en dan ook alles weer helemaal spic en span trekken. Terwijl Willem en ik naar het makelaarskantoor reden, reed iedereen die thuis was vast naar Bleskensgraaf naar snackbar Het Vogelhuisje. Grote verrassing voor iedereen natuurlijk, want zoiets doen we nooit. Het was zowaar een heel feestelijk gebeuren. We aten daar heerlijk op het terrasje in de avondzon en reden daarna terug naar ons keurige huis :-). Allemaal precies volgens plan.

Ik gaf de geïnteresseerde mensen een rondleiding. Grappig om je eigen huis te ´verkopen´ :-). Ik vond het echt leuk om te doen.

Daarna was het dan vrijdagavond. Tijd voor koffie met wat lekkers. En eindelijk heerlijk ontspannen. Ik stond tot dat moment stijf van de adrenaline :-). Ik bedacht om zaterdag maar eens een keer uit te slapen ....

Dat werd uitslapen tot 6 uur. Toen was ik echt klaarwakker. Wat zou ik eens gaan doen? Alles was keurig. Alleen was er inmiddels wel weer een puist was. Dus vooruit: de wasmachine aan! Daarna ging ik in mijn schone keuken lekker een appeltaart bakken. Schoonmama en zwager Marinus zouden ´s morgens op de koffie komen. Dan is een appeltaart nooit weg.

Na het koffieuurtje zijn we gaan shoppen voor de bruiloft. Er was koopjesmarkt in het dorp en in de uitverkoopkraam van de schoenenwinkel sloegen we onze slag: schoenen voor Jan, schoenen voor Willem, schoenen voor mij. Top!

Daarna trokken we met z´n vieren naar de stad: Koos, Henk, Willem en ik. We kochten een pak voor Koos en een pak voor Henk. Hè, wat was dat heerlijk afvinken!!

´s Avonds vierde Dirk z´n verjaardag met een bbq. Het was een heerlijke zomeravond na een warme dag.

We waren met het hele gezin compleet. Met aanhang, met kleinkinderen, iedereen! Dat gebeurt niet zo heel vaak. Echt gezellig!

En zo kwamen we na een wel heel drukke week helemaal op rust!

Afvinken

Vandaag ben ik lekker bezig geweest met dingen afvinken van de to-do-list. Dat er aan de onderkant gewoon eenzelfde hoeveelheid to-do´s bijkomen, als er aan de bovenkant zijn afgevinkt? Daar hebben we het gewoon niet over. Ok? :-).

Tijdens een fikse onweersbui reden Maria en ik al om half 9 weg naar Nieuw-Lekkerland. Daar wilden we bij Simons kijken voor een jurk voor Maria voor de bruiloft van Leendert en Thea. Het was nog heerlijk rustig in de winkel, toen we er aankwamen. En ook al is het volop ´Sale´, er hing nog genoeg!

Maar nog voordat we het eerste jurkje uit het rek gepakt hadden, was daar een superfijne verrassing. We liepen S. tegen het lijf en zij had op FB gelezen, dat we op zoek zijn naar opslagruimte voor een paar maanden. Spontaan en royaal bood ze aan, dat we onze spullen mochten komen brengen. Hè, zo fijn! Hier zijn we bijzonder mee geholpen. Nog deze week gaan we veel spullen inpakken en vast wegbrengen om zo de nodige ruimte in ons huis te creëren.

Blij gingen we verder met onze missie: een jurk voor Maria. Dat lukte prima! Na wat kiezen en passen bleven er twee jurkjes over, die haar erg leuk stonden. Ik maakte fotootjes voor in de gezinsapp, zodat er mee gekozen kon worden. De keuze was niet eensluidend. De helft stemde voor de gele jurk, de andere helft voor de blauwe. Weet je wat? We namen ze gewoon allebei mee. En welke jurk Maria op de bruiloft aantrekt, zien we nog wel :-). 

We vonden ook nog een fijn basic rokje in haar maat. Zo kan ze er weer tegenaan!

Voor mezelf keek ik ook nog even rond. Mijn zomergarderobe is niet al te uitgebreid en kon nog wel wat aanvulling gebruiken. Ook ik vond twee fijne jurken. Daarnaast scoorde ik een lang vest ter vervanging van het exemplaar wat ik al vier jaar intensief draag en wat behoorlijk sleets aan het worden is. 

Echt superfijn om zo op de vroege morgen alvast een vinkje te kunnen zetten!

We kregen koffie aangeboden en daar zeiden we geen ´nee´ tegen. Even genieten!

Op de terugweg naar huis zag de lucht er nog steeds heel dreigend uit. 

Geen weer om was buiten te hangen in elk geval!

We besloten om maar gewoon te gaan opruimen, met in ons achterhoofd het lijstje aanbevelingen van de makelaar voor het verkoopklaar maken van de woning. We waren net lekker op dreef, toen de schilder belde. Die kon met die buien niet buiten werken en kon mooi bij ons binnen aan de slag. We hebben nog maar pas nieuwe binnendeuren en die heeft de schilder keurig gelakt. De deuren gingen echter een beetje hangen en moesten bijgesteld worden. Daarbij moest er hier en daar ook wat geschaafd worden. Daar gingen m´n keurig gelakte deuren :-(. Vandaag kwam de schilder het allemaal weer fijn herstellen. En Willem had nog een klein verzoekprogrammaatje gemaakt met het oog op de verkoop van ons huis: de trapleuningen waren erg kaal en dat ziet er dan meteen zo armetierig uit. Die kregen even een nieuw lakje. Ook worden er nog twee plafonnetjes gewit en twee muurtjes gesausd, zodat dat er weer fris uitziet. Nog meer vinkjes!

Bij het in de kast leggen van het gestreken goed, pakte ik meteen Koos z´n kast aan. Daar lag alles schots en scheef in en er was totaal geen overzicht meer. En als je dan toch in de opruimmodus staat ... trek je zo´n kast meteen recht.

Was alles maar zo keurig :-). Maar dat is niet zo. Overal ligt werk in uitvoering, zeg maar. Maar het komt vast in orde. Het moet eerst erger worden, voordat het beter wordt, ofzo...

werk in uitvoering

Vanavond hebben Willem en ik weer minstens anderhalf uur achter de computer gezeten om allerlei documenten in te vullen en door te sturen, dingen aan te vragen, stukken door te nemen enzo. Oef. Dat is echt zó niet mijn hobby :-(. Maar allee: afvinken die hap!!

We hebben net krijgsraad gehouden met een aantal kinderen. Wat moet er wanneer gedaan worden? Willem heeft bepaald, dat ik een werklijst moet maken voor het overzicht. Dat is inderdaad een goed plan. Voor morgen staat er dus alvast op de to-do-list: to-do-list maken :-).