Wandelen op Texel

Nog drie kwartier en dan moeten wij weer vanhier weggaan. Kan ik precies nog even verslag doen van onze heerlijke wandeling van gisteren!

We hadden gisteren een luie start van de dag en hebben op ons gemakje genoten van het heerlijke ontbijtbuffet. 

Het weer zag er goed uit en volgens de weersverwachting zou het pas in de loop van de middag wat gaan regenen. Terug op onze kamer hebben we die route opgezocht, die we al eerder uitgekozen hadden om te lopen. Het was een route van zo´n 15 kilometer door duingebied. Het was geen ronde route, dus we hadden bedacht om met de bus naar het ene punt te gaan en dan naar het andere punt te lopen en daarvandaan met de bus weer terug naar het hotel.

Omdat er nogal een straffe wind stond, hebben we gekeken wat de windrichting was en toen besloten om van noord naar zuid te lopen. Zo zouden we de wind voor het grootste deel in de rug hebben. Daarna gingen we dat met die bus uitvogelen. We moesten gebruik maken van een belbus, die je online kunt boeken. De halte is nota bene recht voor ons hotel. Dat is dus top. Alleen was de eerste mogelijkheid pas om 11.18 uur en moesten we nog 5 kwartier wachten. Toen hebben we bedacht om aan de noordkant een stukje van de route af te knippen. Anders zouden we te laat en wellicht ook nat terug zijn. Daarna bedacht ik om onze auto naar het eindpunt van de route te brengen en dan terug naar het hotel te lopen. Dan kon nog gemakkelijk in die 5 kwartier, die we nog hadden. Het was maar 2 kilometer lopen. Maar aan het einde van de wandeling is dat toch wel heel prettig, dat je dan niet alsnog 2 kilometer naar je hotel moet lopen. Het was allemaal wat geregel, maar uiteindelijk helemaal naar ons zin.

We reden met de auto naar de Cocksdorp, parkeerden onze auto en liepen terug naar het hotel. We hoefden toen niet heel lang meer te wachten en daar kwam het busje. Hoe leuk!

We waren de enige passagiers en Willem begon een heel praatje met de chauffeur. De beste man kwam helemaal op stoom en vertelde een prachtige anecdote. Hij moest op een zondagochtend ergens een passagier oppikken en die naar de halte van de boot naar Vlieland brengen. De passagier zag er nogal wonderlijk uit met een grote strohoed op en vertelde, dat hij net van Vlieland kwam gelopen. De chauffeur dacht dat er bij die man een steekje los zat en ging er dus niet op in. Zegt die man: ¨Je gelooft me niet, he?¨ Maar het was toch heus waar. Hij was een ervaren wadloper en was ´s morgens om 5 uur gaan lopen en precies voor het water uit op Texel aangekomen. Dat was een mooi verhaal. Vervolgens zegt de chauffeur: ¨Zal ik even laten zien, waar je Vlieland kunt zien liggen? Ik heb verder toch pas om 12 uur weer een passagier´. En zo kregen we gratis en voor niets een kleine sightseeing. 

Hij zette ons vervolgens bij het beginpunt van onze wandeling af. En daar gingen we! Het prachtigste weer van de wereld!! Zelfs de koude wind die voorspeld was, vond ik nog alles meevallen. Wat was het geweldig genieten!

We liepen door het mooiste natuurgebied van Texel: de slufter. Het grootste deel was wel behoorlijk nat. Maar met onze waterdichte wandelschoenen was dat geen enkel probleem. 

We kwamen langs een vogel-uitkijkpunt, waar een prachtige verrekijker stond. We hebben er een poosje genoten van de vogels die er aan het fourageren waren. Prachtig!

We liepen kilometers en kwamen maar heel af en toe iemand tegen. Dan maakten we een praatje. Op een gegeven moment komt iemand ons tegemoet lopen en zegt: Jullie zijn de vierde mens(en), die ik tegenkom en ik loop al twee uur. ¨Nou,¨ zei Willem, ¨waar wij vandaag komen lopen, waren er geen beren.¨ En zo begon het praatje en een paar zinnen later zegt die man: ¨Ik kom oorspronkelijk uit een klein dorpje in de Alblasserwaard.¨ Wij: ¨Neeeeeeee, wij wónen in een klein dorpje in de Alblasserwaard. In Bleskengraaf!¨ Bleek die man daar geboren te zijn, nu in Papendrecht te wonen en al vanaf 2000 op Texel vakantie te vieren. Nou ja, zeg!

Op een gegeven moment liepen we langs enkele runderen, die ons geen blik waardig keurden. Er was daar precies een bankje en het was tijd voor de lunchpauze. Dus zaten we daar prinsheerlijk te genieten in gezelschap van de runderen :-).

Ergens rond half drie zagen we in de verte donkere wolken, waar regen uit viel. Toen hebben we er toch maar even de sokken in gezet, want we wilden graag droog bij de auto  aankomen. We kwamen nog weer langs een uitkijkpunt, maar gunden ons niet te tijd om de vele traptreden naar boven te klimmen en liepen door. 

Het laatste stukje van de wandeling ging door het bos. En juist toen we daar waren, begon het flink te hagelen. De bomen hielden het meeste tegen en de hagelsteentjes die ons raakten, ketsten af op onze jassen. En zo kwamen we toch precies nog droog aan bij de auto. 

Wat hebben we een super fijne wandeling gehad! Het was gewoon schitterend!

Nu gaan we bijna naar huis. Maar we hopen echt nog wel een keer terug te gaan naar Texel. Het is echt geweldig. Misschien ook wel omdat het buiten het toeristenseizoen is. Hoe dan ook: we willen nog veel meer zien :-)

Een mini-vakantie!

We hadden het al een tijdje geleden bedacht: na de drukte van de decembermaand én na de inventarisatie van de webshop, wilden Willem en ik er een paar dagen tussenuit. Éventjes opladen en aandacht voor elkaar. 

Blij en vrij

Mijn werkweek was kort en krachtig. Om precies te zijn duurde hij van maandagochtend vroeg tot donderdag 18.00 uur. Vanaf dat moment reden Willem en ik voor twee dagen de vrijheid tegemoet :-).

Eventjes dan

Eventjes dan. Nog een kort logje, terwijl m´n broden in de oven staan. Het is stiekem later geworden, dan ik dacht. Dat kwam, omdat ik nog een zwermpje bijen moest scheppen en daarmee wilde wachten tot schemerdonker. Toen het eindelijk zover was en ik mijn imkerpak wilde aandoen, zat de deur van onze slaapkamer op slot. Iets van een veer, die uit een klink gesprongen was, ofzo. Hans schroefde het één en ander los en met behulp van een grote schroevendraaier kon eindelijk de deur open en kon ik mijn pak aandoen.

Vervolgens was het scheppen van de zwerm ook nog wel even een klus, want hij hing er hoog in een boom. Ik had van een collega-imker een schepzak op steel geleend. Maar ook daarmee kon ik niet goed onder de zwerm komen. Hans heeft toen met een lange hark de tak waar de zwerm aanhing naar beneden gebogen en ik heb de top, met de zwerm er in,  afgebroken. Het afschudden van de zwerm ging ook al niet in één keer. Lang verhaal kort: het duurde langer dan verwacht.

Intussen was Leendert hier gearriveerd om bij een klusje te kijken. Ik had namelijk gevraagd, of hij binnenkort een vloer kon leggen. Op de overloop boven ligt een niet heel mooi zeil en op de kamer van Koos ligt helemaal niets. Nu hadden we de houten vloer bewaard, die de vorige bewoner in de woonkamer had liggen. Die wil ik graag op de overloop en op Koos z´n kamer hebben. Dan is die vloer mooi hergebruikt en zitten we er weer een beetje netter bij.

Eerder vanavond waren er ook al twee kitters geweest, om kitwerk op te nemen. De douche boven lekt namelijk en dat is niet leuk. Ons nieuw gestucte en gesausde plafond in de woonkamer heeft nu al vochtplekken. Het kitwerk blijkt aan vervanging toe. En verder was in de nieuwe badkamer beneden en in het nieuwe toilet nog niet gekit. De mannen bleken ook wel te kunnen voegen en tegelen, ook al is dat niet hun eigenlijke vak. Dat kwam mooi uit. Het tegelvloertje onder de kachel moet nog gevoegd en achter de kookplaat moet nog iets van een vierkante meter tegeltjes komen. Allemaal kleine dingen, die bij elkaar nu juist de puntjes op de ´i´ zijn. Dan is in elk geval het vakantiegeld weer goed besteed. We hebben verder toch geen plannen om op vakantie te gaan.

Het zijn hier verder echte zomerdagen: lange dagen en altijd goed gevuld. Het is maar goed, dat ik in de zomer altijd extra veel energie heb. Hoewel ik nog steeds meer wíl dan kán, omdat ik mijn bekken moet ontzien en de aderontsteking in mijn been ook nog niet genezen is.

Ik ben elke week wel 1 of 2 keer met de bijen bezig. Typisch zomerwerk.

Nou ja, eigenlijk is dat geen werk, maar hobby natuurlijk :-).

Net als m´n haakwerk, wat ik nu wat vaker ter hand neem, omdat m´n deken bíjna klaar is.

De kinderen hebben steeds mini-vakanties rondom alle feestdagen en ook Willem had vrijdag een verplichte vrije dag, na Hemelvaartsdag. We hebben die dag wel onze bezigheden gehad, maar we stonden tegelijkertijd ook wel in een mini-vakantie-modus. Daarom maakte ik vrijdag een echt vakantie-ontbijtje met appel-kaneel-rozijnen muffins en koffie.

En zaterdag zijn Willem en ik er fijn even samen tussenuit geweest. Eerst naar Willem z´n jongste broer, die op 11 hoog in Rotterdam woont. Hij woont er nog niet zo lang en wij waren nog niet bij hem geweest. We genoten van koffie op het balkon met een waanzinnig uitzicht.

We combineerden het nuttige met het aangename. We ruilden namelijk meteen even van auto. Marinus had een grote auto nodig, om grote spullen naar Ikea terug te brengen. Daarvoor leende hij Willem z´n auto. Intussen reden wij met zíjn auto terug naar huis, waar Henk hem van binnen en van buiten zou schoonmaken.

We waren nog maar net onderweg, of Willem zei: ¨Zullen we even over de markt gaan?¨ Ja! Dát is lang geleden! We reden naar de parkeergarage onder de markthal en liepen naar de markt. Wat een rare gewaarwording, zo´n stad in corona-tijd. In de Markthal waren veel winkels gesloten. De markt was klein en totaal niet druk. We zagen twee soorten mensen: mensen, die nergens op (leken te) letten en mensen die angstvallig om zich heen keken, of er niemand te dichtbij kwam. Het viel me op, dat er op de markt gewoon nog veel contant geld omging. Terwijl dat in de winkels toch erg ontmoedigd wordt. Verder was er ook geen frietkraam en werd er geen vis gebakken enzo. Echt heel raar, hoor, zo´n vertrouwde markt, die zó anders is!

We slenterden nog even een klein stukje de stad in. Ook daar zagen we nadrukkelijk die twee soorten mensen. Maar ook twee soorten winkels. We zagen bijvoorbeeld een schoenenzaak van een grote keten, waar het rolluik pui-breed open stond en waar je zó naar binnen kon wandelen. Bij een andere schoenenzaak stond een mevrouw met handschoenen aan en mondmasker voor de rij met wachtenden in bedwang te houden. Steeds mochten er maar een paar mensen naar binnen. Verderop in de straat draaide het draaiorgel, alsof alles ´gewoon´ was.

Het was al met al een heel aparte ervaring en toen we thuis kwamen leek het net alsof we een paar dagen weggeweest waren, in plaats van een paar uur.

Henk stond ons al op de wachten. Hij had zin in de klus! De auto wassen! En hij heeft het echt knap gedaan :-).

We genieten van elk zonnestraaltje,

van ons thuis en van elkaar.

#Bespaartip 6: soms kun je voordelig terecht, rechtstreeks bij tuinder of boer. Regelmatig circuleren er berichten op FB, MP of langs andere kanalen, van boeren en tuinders, die hun producten niet kunnen slijten. Het is natuurlijk om te huilen, dat die mensen vaak ver onder de kostprijs hun kostelijke waren van de hand moeten doen. Het laatste jaar zie je, dat ze uit wanhoop maar direct aan eindgebruikers verkopen. Soms moet je dan wel zelf de appels komen plukken of de aardappels rooien. Hoewel de aanleiding dus eigenlijk andermans leed is, is het natuurlijk niet verboden om van zulke buitenkansjes gebruik te maken. Vandaag deel ik zo´n buitenkansje. In Dinteloord kun je a.s. zaterdag 25 kilo aardappels gratis ophalen, vanwege een enorm overschot:

https://kijkopsteenbergen.nl/dinteloordse-boer-deelt-gratis-aardappelen-uit/?fbclid=IwAR3F0UZGceamRF_ADVX7luZyBl0KVHgBs64DwolbdvjkA6b0T6PK0VC6BM8