Posts tonen met het label smoothie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label smoothie. Alle posts tonen

maandag 15 juni 2020

Eindelijk!

Eindelijk ben ik weer (redelijk) mobiel! Het was een erg hardnekkig bekken-probleem dit keer. Vorige week maandag was ik bij de manueel therapeut. En normaal gesproken ben ik dan met een paar dagen weer het ventje  vrouwtje. Maar nu dus niet. Vrijdagochtend kon ik nog steeds geen kant op van de pijn. Ik ben maar eens ten rade gegaan bij een online-friend met medische kennis. Ik vroeg haar, of zij me kon adviseren wat betreft pijnstilling. Vervolgens heb ik haar raad nauwgezet opgevolgd in de hoop, dat ik eindelijk die pijn wat onder controle zou krijgen. Rond de middag hebben we ook nog even naar de manueel therapeut gebeld. Hij vond het niet goed, dat ik nog totaal niet opgeknapt was en dat het eerder slechter met me ging, dan beter. Daarom maakten we een vervolgafspraak voor vandaag.

Gelukkig zakte de pijn in de loop van vrijdagavond helemaal weg. Eindelijk! Wat was ik blij!! Wat is het heerlijk om ´gewoon´ in je bed te kunnen gaan liggen, zoals je dat wilt en dat zonder pijn. Ik heb die nacht zo heerlijk geslapen. En zooooo bijzonder, dat je dan ´s morgens ´gewoon´ uit je bed kunt stappen. Zonder hulp, zonder pijn.

Zaterdag kon ik echt goed uit de voeten. Ik heb wel mijn tempo aangepast en ben nog steeds super voorzichtig met dingen tillen en dat soort dingen. Maar goed.

Zaterdagavond stap ik in bed. Wat denk je? M´n bekken schiet weer op slot. Au, au, au. Wat een domper. Maar gelukkig duurde die domper maar precies 1 nacht! Gisteren kon ik toch weer zonder pijn bewegen. Het lijkt erop, dat dat nachtje pijn een laatste dipje was.

Vanmorgen heb ik daarom eerst maar de manueel therapeut gebeld, om te vragen, of het wel nodig was, dat we naar Aalsmeer zouden afreizen. Nee hoor. Niet nodig! Hij was helemaal tevreden met mijn verhaal. Het had deze keer alleen wat langer geduurd. OK. Ik heb nog wat restpijn. Maar ook dat is normaal. En natuurlijk zal mijn bekken altijd een zwak punt blijven. Wat wil je, na 16 zwangerschappen....

Intussen ging het dagelijkse leven hier in aangepast tempo wel door. Ik ging met Maria naar het Sophia Kinderziekenhuis voor therapie. Een paar dagen, voordat ik daarheen ging, had één van de kinderen geroepen, dat de haarlak op was. Ze gebruiken hier altijd Wella haarlak. Voor zoiets betaal ik nooit het volle pond, want dat is altijd wel ergens in de aanbieding. Ik keek online en zag, dat het bij de Etos 1 plus 1 gratis was. Kijk! Laat er nu in de hal bij het Sophia een Etos zitten?! Ik kocht er alle bussen die er stonden. En dat waren er zes. Niet zo heel veel, want het is maar een kleine winkel. Maar met 6 bussen kunnen ze hier wel weer even vooruit :-). Ik kwam ook nog mannendeo tegen, die flink afgeprijsd was. Daarvan deed ik er ook 2 in mijn winkelmand. Het leverde een leuke kassabon op: Subtotaal 29,88. Korting: 16,93. Te betalen: 12,95. Zo had ik m´n parkeerkaartje er wel weer uit :-).

De was kon meestentijds buiten drogen. Dat werkt altijd zo fijn! Kijk, hoe fleurig: een rode was, een blauwe was, een gele was. Gezellig toch?


Doordat ik zo onhandig en stuntelig liep, haalde ik mijn panty kapot. Maar zo´n ladderkous hoef je niet weg te gooien hoor! Eerst kun je 1 been afknippen. Van die panty dan, hé :-). En als je 2 van die half ontbeende panty´s hebt, vormen die samen weer 1 hele. Ik zorg wel, dat ik altijd dezelfde panty´s heb. Anders loop je met twee verschillend gekleurde benen. Dat vind ik dan net weer een beetje té Pippi Langkous.


De afgeknipte panty-benen knip je in strookjes. Dat zijn enorm handige opbinders voor in je tuin. Dat is een oude tip van Annemiek. Kijk, ik bond er m´n komkommerplant mee op.




Wat is het leuk om de komkommers en de courgettes elke dag dikker en groter te zien worden!


De drie rabarberstekken, die ik kreeg, zijn ook alledrie aangeslagen. Geweldig!


Dit is het muurtje, wat m´n moestuintje gaat scheiden van het terras. Zaterdag hadden de jongens jammergenoeg ander werk en ligt het hier buitenom weer stil. Maar ik heb geduld, hoor....


Ik geniet van alles wat er al wèl is. Ik ben echt verliefd op m´n tuintje :-). Ik kreeg vorige week nog een courgetteplantje. Het is nog een klein plantje, maar ik weet, dat het heel groot kan worden. Een serieuze uitbreiding van m´n tuintje!


En vandaag kreeg ik een snackkomkommerplantje van een klant, die haar bestelling op kwam halen. Zo leuk! In een hergebruikte meelzak. Ik vond het een geweldig kadootje en heb de plant een mooi plaatsje gegeven. En ja. Opgebonden met panty-repen. Ha. ha.



Aan de andere kant van het pad is de driehoek, waar ik bijenmengsel heb gezaaid. Wat niet uit het zaad opkwam, maar wat spontaan verscheen, waren wat pollen kamille aan de rand. Die mogen natuurlijk blijven staan!


Voor de rest is die punt grond nog maar een droeftoeter-gedoe. Je zou er maar wat graag de schoffel in willen zetten! Maar ik doe het niet. Natuurlijk niet! Ik ben veel te benieuwd, wat daar nu allemaal opkomt :-). Voorlopig is er nog geen bloemetje te zien.


Zaterdag bakte Maria een lekkere appeltaart voor zondag. Normaal gesproken bakken wij meestal grote appeltaarten, volgens m´n eigen, beproefde recept. Af en toe gebruiken we een mix uit m´n webshop (die zijn voor een kleinere vorm). Een tijdje geleden zag ik bij de Lidl pakken appeltaartmix met speculaassmaak. Volgens mij over van december. Ze waren afgeprijsd naar 0,50. Daar nam ik er een paar van mee. Zo hebben we wel érg voordelige appeltaarten!




Maria en Jan-Hendrik zijn zaterdag voor me naar de groentenboer geweest. Voor zo´n restant aan het einde van de markt. Ze brachten veel lekkers mee en we eten er heerlijk van. Er zaten wat bossen raapstelen bij, die niet meer zo vers waren. Geen probleem. Gisteren gebruikte ik 2 bossen in een lekkere omelet voor bij de lunch. En vanmorgen gingen er raapstelen in de groene smoothie. Zonde om zoiets weg te gooien. Net zoals de meloen met schimmelplekjes op de schil, maar die verder perfect van smaak is!




Weggooien doen we pas, als we er echt niets meer mee kunnen doen. En dat geldt niet alleen voor etenswaren, maar ook voor andere dingen. Vanmorgen stond ik eindelijk ook weer eens achter de strijkplank en constateerde, dat m´n mooie Walra-lakenset nu toch écht doorgesleten was. Maar hé! Alleen de bovenkant, hoor. Dus knipte ik het labeltje uit het laken en voortaan ligt het laken met het ´voeteneind´ naar boven. Bij dit laken zit er niet eens verschil in de bovenkant en onderkant. Zelfs de zoom is hetzelfde. Mooi! Zo hopen we er nog wel een poosje plezier van te hebben!




Bezuinigingstip #12 koop houdbare spullen in het groot in, als er een goede aanbieding is. Vooral bepaalde merk-producten zijn heel vaak ergens 1 plus 1 gratis te koop en zijn dan nog voordeliger dan het b- of c-merk. Bijvoorbeeld de Wella haarlak, die wij gebruiken, kost normaal 3,65 per bus. In de actie is dat dus slechts 1,83 per bus. Voor zoiets ga ik dus echt nooit het volle pond neertellen...

vrijdag 12 mei 2017

Groene smoothie en lekker bezig (met de bijen enzo)

We hebben deze week weer een gouwe ouwe van stal gehaald: de groene smoothie! En...mmmm! Waarom hebben we die zo lang links laten liggen eigenlijk? OK. Je moet het weer even terug in je systeem zetten. Want je bent toch wel eventjes bezig om een paar liter smoothie voor het ontbijt klaar te maken. Maar het heerlijk lichte, luchtige, gezonde gevoel wat we er allemaal aan beleven, is onbetaalbaar en maakt het werk meer dan waard!

Ik had maandag van de groentenboer een flinke hoeveelheid spinazie gehad. De smoothies waren deze week dus groen vanwege de spinazie. Spinazie is mijn favoriete groen. Ik bof dus. Als fruit gebruikte ik: mango, appel, framboos en banaan. Er ging zelfs smoothie mee naar school en werk. Voorlopig hoort smoothie maken weer helemaal bij mijn ochtendritueel :-).



Deze week heb ik ook mijn werk in de bijen weer in mijn systeem gezet. Van nu tot ergens eind augustus zal ik elke week wel een poosje in mijn volken bezig zijn. Het is iets waar ik altijd helemaal van tot rust kom. Ik laat me dan door niets en niemand storen. Je kan nu eenmaal niet zomaar bij een volk weglopen, als je de kast open hebt. Als ik klaar ben met mijn imkerwerk maak ik meteen aantekeningen en schrijf op welke actie ik de volgende keer wil doen. Hoewel ik nu alweer een paar jaar imker ben, doe ik het werk beslist niet uit de losse pols. Het vereist mijn volledige concentratie. Logisch ook wel, want een bijenvolk is (o.a. onder invloed van het weer) soms best onvoorspelbaar. Steeds kom je dan ook verrassingen/uitdagingen tegen en duik ik in mijn boeken of kijk online hoe ik het beste kan handelen. Volgens mij raak je als imker nooit uitgeleerd.

mijn beroker

Een volk wat uit zijn jasje groeit. Snel een extra broedbak geplaatst.

Verder had ik een week van terugdenken. Het was deze week een jaar geleden, dat mijn moeder overleed. En volgende week zal het dus een jaar zijn, dat mijn vader overleed. Wat komt het bij vlagen weer keihard binnen. En wat beleef je sommige dingen weer intens! Temeer daar vorige week de vader van een klasgenootje van Henk en van Maria werd begraven en wij de begrafenis bijwoonden. Ook voor de kinderen was er daardoor weer veel herkenning en terugdenken aan alles.

Intussen gaat het gewone leven door. Hadden we een afspraak op de school van Jan (evaluatie), vierde neef Henk zijn tiende verjaardag, werd het eindelijk warm en konden de zomerjassen aan, kwam Dirk een keer gezellig mee eten, had ik weer iemand om voor te zorgen via Samen Eten Delen verleende ik mantelzorg aan schoonmama, had ik het gezellig druk met de webshop, was het vandaag 31 jaar geleden dat wij ons verloofden, kookte ik ´prakkies´, bakte ik pannenkoeken, vond Willem toch nog een aantal pasjes in de gestolen auto (die nu al wekenlang bij de garage staat)  enzovoorts enzovoorts. Niets bijzonders en DUS heel fijn!