Als de kat van huis is....

Woensdagavond was ik met mijn vriendin een avondje breien bij onze gezamenlijke tante. Ja, dat ´gezamenlijke tante´ klinkt wellicht wat raadselachtig. Maar het is heus waar. Wij ´delen´ een tante, zonder dat we familie van elkaar zijn. De tante is een zus van mijn moeder en zij is getrouwd met een broer van mijn vriendin haar moeder. Snap je?

En nog méér warmte!

Toen we hier op 24 december kwamen wonen, waren we eerst en vooral heel blij, dat we óver waren. Dat het voorlopig nog enigszins kamperen zou zijn, vonden we niet erg. Maar echt: de kou! Die waren we toch wel heel snel beu. Beneden was het dan nog wel lekker. Daar hadden we vloerverwarming. Maar boven was het gewoon steenkoud en heel vochtig. Wat waren we blij toen na een week of twee de CV aangesloten werd en ons hele huis heerlijk warm werd! Warmte is toch wel heel belangrijk! Koude voelt armoedig en warmte brengt comfort.

Vandaag is het laatste puntje op de ´i´ gezet. Onze houtkachel arriveerde!

We kochten een speksteenkachel bij Van Roon. Een paar weken geleden hebben de mannen het rookkanaal al in orde gemaakt. Vandaag was het dus geen al te grote klus meer. Al snel stond het loodzware gevaarte op z´n plaats. Hopelijk voor jaren en jaren. Omdat de kachel heel koud was, hebben we hem niet direct gestookt. Dat deden we vanavond pas en dan ook nog eens alleen een bergje aanmaakhoutjes. De kachel moet namelijk eerst heel secuur ingestookt worden. Dat betekent, dat we eerst 10 keer heel matig moeten stoken. Het moment van die eerste keer was er niet minder heugelijk om. Leendert had de laatste tegeltjes rond de kachel gelegd. En toen mocht hij aan :-).

Boven de kachel vinden we het nog een beetje kaal. Daar mag nog wel iets komen van een hertegewei of een grote krans of zoiets. Maar ach, daar moet je gewoon een keer tegenaan lopen.

Arie kwam ook eens nieuwsgierig bij de kachel kijken :-). Maf beest.

Ik krijg geweldig veel zin om mijn spinnewiel weer te gaan laten snorren of een paar sokken op de breipennen te zetten. Wie weet zaterdagavond ofzo. Al die gewone bezigheden hebben al veel te lang stil gelegen. Ik heb veel zin om weer fijn te gaan handwerken, wecken, bakken enzovoorts. Maar het is steeds nog druk met werkvolk over de vloer, ongeregelde schooltijden vanwege toetsen, aanloop, en ik had deze week ook zomaar drie hele dagen een stagiaire: onze Henk. Heel leuk, heel gezellig, maar tegelijkertijd moest ik hem natuurlijk wel drie dagen zinnig bezighouden, hem begeleiden, controleren enzovoorts. Henk vond het wel prima zo. Drie dagen uitslapen tot een uur of 8, in plaats van om kwart over 7 op de fiets stappen ;-). En dan ook nog steeds gezellige koffie-kwartiertjes en lekkere lunches.

Hij heeft fijn gewerkt. Heel veel ingepakt:

Mee geweest naar de molen om meel te halen. Dat duurde extra lang, want er reed zich een vrachtwagen klem bij een viaduct.

Hij heeft ook heel veel dozen met binnengekomen goederen uitgepakt en alles geprijsd.

En elke dag ging hij mee naar de post om de pakketten weg te brengen.

Tja. Zo kom je niet echt toe aan iets waar je zomaar spontaan zin in hebt. Of het moest zijn, dat ik gisteren sinds lang weer eens een speciaal brood bakte. Een zes-vlechtbrood van Challah-deeg.

En ik maakte van het koken ook elke dag wel een beetje een feestje. Maandag kookte ik aardappels-groenten (verse peen en diepvriesdoperwten)-vlees (hamlappen) en verse appelmoes. Dinsdag kookte ik een veel te grote pan vol zuurkoolstamppot.  Daar bleef bijna de helft van over en dat verwerkte ik woensdag in een zuurkooltaart. De zuurkoolstamppot werd hiervoor opgelekkerd (weer eens wat anders dan opgeleukt ;-)) met rozijnen, ananasstukjes, stukjes brie en stukjes augurk. Ik bekleedde een grote springvorm met bladerdeeg, schepte de opgelekkerde stamppot erin, legde er een paar plakken kaas op en zette het hele spul in de oven. De taart ging schoon op.
Vandaag maakte ik Gado Gado-soep. Er is lekker nog een pannetje over. Ik verheug me al op de lunch morgen ;-).

Warmte!

Ik ben een enorme koukleum. Daarom houd ik zo van de zomer. Zodra het een graad of 30 is, ben ik in mijn element. Mijn vriendin Ellen grapt bij 30 graden altijd: ¨Zo, Teunie trekt nu haar vest uit.¨ Tja, zo is dat.

Nu we een huis hebben gekocht met energielabel G, is het dus zaak, dat er heel goed naar gekeken wordt, hoe we dat huis kunnen warm stoken en warm houden. Er was nergens isolatie, behalve dan dat de ramen van dubbel glas zijn. De verwarming ging door middel van een CV. Ook was er een houtkachel. Die CV verwarmde alleen het woongedeelte. Een behoorlijk deel van het huis stond bij de makelaar aangegeven als ´berging´. Hier was géén CV. En ook niet in de enorme kap/de zolder. Alles bij elkaar denk ik dat de helft van het aantal kubieke meters werd verwarmd en de rest niet. Die rest gaan wij echter wel gebruiken. Een deel wordt voor de webshop, een deel wordt berging/magazijn en een deel wordt hobbyzolder, waar ik ook workshops kan geven. Er moest daarom in het hele pand verwarming aangelegd worden.

Hoe wordt dit aangepakt?

We hebben besloten om over de gehele begane grond vloerverwarming aan te laten leggen. Dit kon, doordat wij de houten vloeren hebben vervangen door betonvloeren met isolatie. De vloerverwarming is nu aangebracht. Deze week zal de smeervloer gestort worden en is de vloer, op vloerbedekking na, helemaal af. Als vloerbedekking hebben we trouwens voor het woongedeelte weer voor PVC gekozen. Dit omdat dit zeer geluiddempend is, heel lang meegaat en gemakkelijk in onderhoud is (stofzuigen/vegen en af en toe met gewoon water schoonmaken). De vloer in de webshop en in de hal en de schuur krijgt enkel een laagje egaline over de smeervloer en is dus gewoon van beton.

Het ziet er er ´buizerig´ uit op dit moment! Je kunt er ook bijna niet lopen.

De radiators, die op de begane grond hingen, worden hergebruikt op de eerste verdieping (op de plaats van de berging) en op de zolder. Daar komt dus geen vloerverwarming, maar hebben we gewoon radiators.

Daarnaast wilden we ook graag weer een houtkachel. Wij houden erg van hout stoken en omdat we tegenwoordig gemakkelijk aan hout kunnen komen, is het ook kostenbesparend. Uiteraard kiezen wij (weer) voor een kachel met een hoog rendement, zodat er zo min mogelijk schadelijke uitstoot is. Als je daarbij schoon en droog hout stookt, is er niets aan de hand. Jammer, dat veel mensen het hout stoken in een kwaad daglicht stellen door ouderwetse modellen kachels met een laag rendement te gebruiken (die bijvoorbeeld in Duitsland al jaren niet meer verkocht mogen worden) en maar gewoon alles wat ze vinden kunnen in de kachel gooien. Als je troep of nat hout stookt, veroorzaakt dat vieze rook!

Zaterdag zijn we een kachel gaan uitzoeken. We wilden graag een speksteenkachel. Niet een Tulikivi (dé speksteenkachel), want die is te duur en te groot. We kozen voor een Altech kachel. Die keuze hadden we eigenlijk online al gemaakt. We hadden gekeken naar het rendement, het vermogen, de vormgeving, het gehalte aan speksteen en de prijs. Toen we in de showroom van Van Roon de door ons uitgezochte kachel zagen staan, wisten we het zeker: deze gaat het worden! De kachel werd gezellig aangestoken en we kregen een bakkie koffie. Willem schoof stoelen bij de kachel en we hadden alvast voorpret :-). Zó willen we dat graag straks in ons nieuwe huis!

De mannen van Van Roon waren twee weken geleden al bij ons huis langs geweest voor een schoorsteeninspectie. Er zit nog geen kachelpijp in de schoorsteen, zoals dat tegenwoordig wordt voorgeschreven. Die moet dus nog worden aangebracht. Afijn. Van Roon gaat de kachel vakkundig plaatsen, helemaal volgens de voorschriften. Dat vind ik een fijn idee.

Samen met de geïsoleerde wanden en het geïsoleerde dak, zullen de vloerverwarming en de speksteenkachel toch wel voor voldoende warmte zorgen. Ik ga me steeds méér op de verhuizing verheugen :-). We gaan ook stééds harder eraan werken! Zaterdag zijn alvast de eerste 18 dozen verhuisd. Ook kochten we een tweedehands kastenwand voor in de jongensslaapkamer. Die wand hebben Jan-Hendrik en Maria gedemonteerd en naar ons nieuwe huis vervoerd. En zaterdagmiddag hadden we nog weer een dakpannen-schrob-middag. Ik nam mijn trofee mee naar huis: een volledig afgesleten borstel!

Deze week moeten de laatste pannen geboend worden, want volgende week zal, als het volgens de planning verloopt, het dak afgemaakt worden. En dan gaat het allemaal toch wel heel erg opschieten...

Hakdag

Nog even en dan gaat onze houtkachel weer aan. En iedereen die houtkachel stookt weet het: je wordt er twee keer warm van: één keer als je het hout zaagt en klooft en één keer als je het stookt. 

Wij hebben drie houthokken en normaal gesproken liggen die voordat het stookseizoen begint allemaal tjokvol. Dit jaar loopt het een beetje anders. Twee hokken liggen vol met hout van vorig jaar. Daarmee kunnen we deze winter fijn stoken. Maar het grootste houthok was nog leeg. Er kan 10 kuub hout in dit hok en dat is een flinke berg!

Vorige week is het kachelhout bezorgd en afgelopen zaterdag is alles gezaagd en de helft gekloofd. Dat was het werk van vier mannen en een knul: Willem, Wim, Dirk, Leendert en Henk. 

Deze week wordt de werkploeg nog even flink uitgebreid. Dan wordt het een heel familiegebeuren, om al het hout verder te kloven, van de zaagplek naar Alblasserdam te vervoeren, in het hok te stapelen. Een mega-klus. Maar vele handen maken licht werk. En zo'n familie-hakdag is ook nog eens heel gezellig. 

1 september

Op de één of andere manier voelt 1 september voor mij altijd als een heel speciale dag. De zomer is dan voorbij (gelukkig nog niet qua weer, dit jaar! Maar het is toch alweer vroeg donker). De scholen/opleidingen zijn weer begonnen. Het is het begin van het najaar, de herfst, het laatste stuk van het jaar. Ik leef altijd een beetje naar deze dag toe, zoals je dat ook doet met Nieuwjaarsdag. Dit jaar loop ik alleen een beetje achter, want ik heb op deze blog de zomer nog niet afgerond :-). Het bloggen is er de laatste tijd een klein beetje bij in geschoten. Ik wil graag nog het verslag van de zomervakantie afmaken. En ik wil nog even hapsnap door de afgelopen weken heen gaan. Eerst dat laatste dan maar. Ik doe het maar aan de hand van foto´s. Dat schiet lekker op. Een beeld zegt immers meer dan duizend woorden ;-). Scheelt me een hoop tikwerk :-)

Na de vakantie lag er niet alleen veel was, maar er waren ook veel bestellingen in de webshop, die snel uitgeleverd moesten worden. Daar was ik wel even zoet mee.

We werden opgeschrikt door het bericht, dat een broer van mijn moeder was overleden. In één jaar tijd zijn drie ´kinderen´ uit het gezin, waar mijn moeder toe behoorde, overleden. En zo kwamen wij (als brussen) onze ooms, tantes, nichten en neven alwéér in verdrietige omstandigheden tegen.

Het overlijden van onze ouders is nog steeds een grote rode draad in ons dagelijks leven. Niet alleen doordat we alweer met een overlijden in onze familie te maken kregen, maar ook doordat we nog dagelijks met de praktische nasleep van alles bezig zijn (o.a. het huis leeg halen). Maar omdat we met onze gezinnen in de zomerweken toch ook elk ons weegs zijn gegaan, was het leuk om bij mijn broer rond de bbq bij elkaar te komen om bij te praten.

Henk, die tijdens onze vakantie in Habkern jarig was, vierde zijn verjaardag voor de familie. Bijna was ik vergeten foto´s te maken! Vooruit, nog snel één van de overgebleven taart.

En nog één van het feestvarken. Hij genoot geweldig van de visite kadootjes :-)

De vakantie spoedt zich ten einde. Sommigen zijn alweer hard aan het werk. Anderen hebben nog wat vrij en vermaken zich prima. Op een vrije zaterdagmiddag pakte Hans hout en gereedschap en maakte een leuke bierkar. Kadootje met een knipoog voor een jarige vriend.

Het huis van mijn ouders is verkocht. Een nicht van ons gaat er nu wonen. Daar zijn we heel blij mee. Zo blijft het huis in de familie.

Half september is de overdracht en we zijn dan ook heel druk nu met leeghalen. Mijn vader had enorm veel boeken. Het is een hele klus om die op de juiste manier te verdelen en een goede herbestemming te geven. 

Naast alle drukte was er ook tijd voor ontspanning. Wij hadden van Gerwin & Trijnie op hun trouwdag een bon voor een overnachting in het Van der Valk-hotel in Dordrecht kado gekregen. Deze bon was niet zo heel lang meer geldig en dus moesten we hem gaan opmaken. Wat een probleem :-)).

Vorige week donderdag en vrijdag kwam het mooi uit om de bon te gaan besteden. Maaike was nog thuis (die begint pas volgende week aan haar stage) en kon hier de boel wel twee daagjes draaiend houden. We wilden nog even van het prachtige zomerweer profiteren! Willem kon zonder problemen twee vrije dagen opnemen, we pakten onze tassen in, deden nog wat noodzakelijke klussen en daar gingen we. Wat een luxe! Eerst bij wijze van lunch een visje happen op de visafslag in Stellendam. Niet mijn ding trouwens, want ik eet vegetarisch. En als ik al eens bij uitzondering iets dierlijks eet, dan liever vlees dan vis. Maar ach, er zou vast wel iets vegetarisch te krijgen zijn. Niet echt dus. Of ik moest het bij een kaal patatje houden. Ik hield het op een menuutje met garnalenkroketjes dan maar. We zaten lekker in de zon op het simpele terrasje en genoten.

We reden daarna via leuke weggetjes naar de Brouwersdam. Heerlijk om steeds gewoon even te stoppen om te genieten van al het moois, zonder dat iemand vanaf de achterbank roept: ¨Schiet nou op! Wanneer zijn we er nou?¨

Het was bakheet. Een graad of 33. En aan de Brouwersdam was het zoeken naar een gaatje voor de auto! We streken er maar voor even neer. Willem wilde graag zwemmen. Hij is dol op het zoute water. Ik installeerde me lekker in een stoel en keek uit over de zee en het strand, hoorde het geroezemoes en de branding.

We bleven niet lang, want om half 4 zouden we een boottochtje gaan maken met de ms Grevelingen, vanuit Den Osse. Hiervoor had ik ook bonnen. Gekregen van Jaap, de vriend van Maaike, die ze op de visclub in de wacht gesleept had. Wij maakten hier graag gebruik van! Het was een tocht van anderhalf uur en prachtig!

Zicht op Brouwershaven

Er was wat vertraging ontstaan en het was daardoor al tegen half zes toen we weer voet aan wal zetten. Nu was het plan om koers te zetten naar Dordrecht. We moesten voor 19.00 uur inchecken. 

Het liep allemaal gesmeerd. We brachten onze tassen naar onze kamer. Riepen ´oh´ en ´ah´ vanwege de luxe. Maar namen niet de tijd om alles eens goed te bekijken. We waren namelijk bij Trijnie en Gerwin uitgenodigd om te komen eten. Zij wonen op een steenworp afstand van het hotel en we waren er dus zo. Wat leuk om zo lekker verwend te worden bij je dochter!

Trijnie en Gerwin moesten nog naar een receptie. We zijn er dus niet de hele avond gebleven. Om 21.00 uur gingen we terug naar het hotel. En ja, wat superdeluxe allemaal zeg!

We zaten op de achtste verdieping en hadden een mooi uitzicht

Ik ging languit in het enorme bad en genoot van het lekkere badschuim

Er stond een Nespresso op de kamer. Dat wilde ik weleens proberen :-) Lekker hoor!

We sliepen als rozen op de fijne bedden en hadden zelfs de luxe van airconditioning. Dat is weer eens wat anders dan een plaknacht op onze zolderkamer :-)). Ha, ha, nee hoor. Uiteindelijk is je eigen bed altijd het allerlekkerste!!

De volgende morgen hebben we geluierd en getreuzeld tot half 10. Toen wilde ik écht naar beneden voor het ontbijt. Daar had ik me zó op verheugd, dat ik er ´s nachts van gedroomd had! Ik droomde, dat ik er om 5 over half 11 achter kwam, dat we helemaal waren vergeten te ontbijten! (Het ontbijt was tot half 11).

Nou, dat ontbijt was een droom waard! Er was teveel om op de noemen. Willem ging op de hartige toer. Gebakken eieren en spek enzo. Ik ging op de zoete toer: croissantje met jam, krentenbrood enzo.

We gingen voor een tweede ronde: yoghurt, fruit en granen. Mmm. En als afsluiter nog een lekker bakkie koffie. Dat dronken we maar binnen, want buiten was het nu echt heel warm, inmiddels!

We mochten nog tot 12.00 uur in het hotel blijven. We gingen dus terug naar onze kamer en zaten daar nog een poosje lekker te lezen in de fauteuiltjes. Airco aan. Buikjes vol. Stilte. Wat wil je nog meer?

We hadden nog geen plan voor deze dag. Wat zouden we eens gaan doen? Weer naar de Brouwersdam? Een tocht maken door de Alblasserwaard en dan maar zien wat er op ons pad kwam? Naar de Veluwe? Willem wist het ineens: naar Antwerpen. Daar waren we vorig jaar een keer met de kinderen geweest, maar hadden toen niet veel tijd. Nu konden we het op ons gemakje over doen. Zo gezegd, zo gedaan. We reden naar Antwerpen en slenterden op ons gemakje door de stad.

We namen een kijkje in de kathedraal, waar we vorig jaar alleen maar even langs gelopen waren. 

Hier zie je hoe enorm groot de kathedraal is. De toren links op de foto, het achterste stuk van de kerk rechts!

De kerk was echter niet vrij toegankelijk (op het voorportaal en de shop na). En we hadden geen zin om te wachten op de rondleiding (5 kwartier wachten), of 10 euro per persoon neer te tellen en zelf met een foldertje in de hand alles te lezen en bekijken.

We boemelden verder. Snuffelden in leuke winkeltjes en zagen onderweg allerlei bijzonderheden, die je alleen in zo´n sightseeing-slenter-modus opvallen. Wat dacht je van een kledingwinkel in een pand met een ´industriële´ gevel, met allemaal oude naaimachines achter het raam?

Of een creatief hergebruikte oliedrum, ergens buiten op de stoep?

Het Belgische leger was ook paraat.

Maar na een middagje indrukken opdoen, hadden we allebei ineens iets van: zo is het genoeg! We wilden naar huis, om de kinderen niet op de gezelligste avond van de week (vrijdagavond) alleen te laten. Ik appte, dat we rond half zes thuis hoopten te zijn en dat ik pannenkoeken zou bakken. Daar had het thuisfront geen bezwaar tegen :-).

Zaterdag was het vroeg opstaan geblazen. Net als de zaterdag ervòòr was er een houtdag gepland. Al het hout wat al gezaagd was, moest nu gekloofd worden en van Streefkerk naar Alblasserdam vervoerd worden. Alle hens aan dek!!

Jan hakt thuis de te grote stukken klein

De houthokken zijn helemaal leeg

Maar raken uur na uur voller

Steeds komt er een nieuwe lading

Oeps, averij aan de kruiwagen

Het was een megaklus. Maar met heel veel handen, onder veel gezweet, met de nodige aanmoediging, en met regelmatig ijsjes en drinken en vis en brood, waren ´s avonds om half zes de hokken helemaal vol.

Zie je wel. Het mag 1 september zijn. We zijn er klaar voor :-)