Rijker

Ik denk, dat ik me met mijn kleine moestuin vaak rijker voel, dan menig grootgrondbezitter. Wat heb ik er vandaag ook weer fijn van genoten!

Rondom Pinksteren

We hebben weer een week vol afwisseling beleefd rondom de Pinksterdagen.

Vorige keer schreef ik over Muck, die door Hans uit de boom werd gered. Gelukkig is Muck weer helemaal de ´oude´. Ze is een paar dagen extra aanhankelijk geweest. Dan ging ze bijvoorbeeld bovenop Willem z´n bureau liggen, als hij daar wilde gaan werken. Maf dier :-). Ook vond ik ze een paar keer heerlijk in een wasteil met sokken. Nou, alsof ze de koningin zelf was, hoor :-).

Vier op een rij!

Een tijdje geleden kondigde ik hier blij nieuws aan: we hopen weer opa en oma te worden! Maar de afgelopen weken kwam hier de één na de ander met blij nieuws op de proppen. En zodoende verwachten we nu niet één, niet twee, niet drie, maar vier kleinkinderen op een rij! Nou, ik kan je zeggen: dat is echt heel speciaal, hoor!

Over drukte, ontspanning en een schok

Na wekenlange drukte in de webshop, droogde in de loop van vorige week de stroom aan orders eindelijk op en ging het over op ´normale´ drukte. We hebben met z´n allen nog even een paar dagen kei- en keihard doorgewerkt en vrijdag was het zover: we waren hélemaal ´bij´! Wat voelde dat enorm fijn! 

Goede Vrijdag

Goede Vrijdag is altijd een beetje een ´aparte´ dag. De helft van het gezin moet werken, de andere helft heeft een vrije dag. De dag heeft het karakter van een gedenkdag en al werkend leefde ik naar de avond toe. Naar de Goede Vrijdag-kerkdienst.

Ik had voor vandaag de lat hoog gelegd voor wat betreft de web-bestellingen, die ik af wilde krijgen. De laatste drie dagen is het aantal orders weer aardig normaal. Ik verlang er daarom des te sterker naar om de achterstand weggewerkt te hebben en wat de webshop betreft weer ´back to normal´ te gaan. Ja, daar kijk ik écht naar uit.

Maaike heeft me de hele dag geholpen en Maria de hele ochtend. We hadden onszelf wel een paar kleine beloningen in het vooruitzicht gesteld :-). ´s Morgens zouden we bij de koffie de panettone aansnijden, die ik gisterenavond in mijn poffertpan gemaakt had. En vanmiddag zouden we fijn buiten in de zon koffie drinken. Zo geschiedde.

De panettone smaakte verrukkelijk. Ik had een recept van een panettone in een supermarkblad zien staan. En na bestudering van het recept bedacht ik, dat ik dat best een beetje om kon bouwen en de panettone in mijn poffertpan kon maken. Voor wie niet weet wat een poffertpan is: dat is een soort puddingpan met een deksel erop. Je zet die pan in een grote pan kokend water en kookt zo een poffert (ook wel broeder genoemd). Zodra ik er tijd voor heb, zal ik het recept uitschrijven. De panettone was heerlijk.

Het bakkie koffie, vanmiddag, buiten in de zon, was óók verrukkelijk. Al ziet onze buitenboel er echt (nog) niet uit! Zowel aan de voorkant van ons huis, als aan de zijkant, staan er grote stapels tegels, die nog gelegd moeten worden. Die stapels staan er al vanaf december. Maar we moeten nog éven geduld hebben. Eerst moet er een goede beschoeiing gemaakt worden tussen onze tuin en de wei ernaast. Pas daarná kan het terras aangelegd worden en de parkeerplaats voor Hans z´n werkbus. Nog éven geduld. Intussen grapte ik, dat het net was, of we in het stenen tijdperk koffie zaten te drinken. Kijk maar:

Maar ach, ons kopje koffie was er niet minder om.

En als je je hoofd omdraait en je kijkt over de weg en het water uit, naar al het prachtig uitlopende groen aan de overkant ...

Of als je je een beetje uitrekt en óver de stenen heen kijkt, hoe het gras voor het eerst gemaaid wordt....

Dan weet je, dat je zeer bevoorrecht bent, om zo fijn te mogen wonen!

We kregen maar liefst 43 pakketjes ingepakt en Willem bracht ze aan het eind van de dag weer naar de post.

Dat is de laatste tijd zo vaste prik. Willem vindt het wel leuk om even een ritje te hebben en ik kan in die tijd mooi het eten klaarmaken.

We waren vanavond maar met z´n vijven om in de huiskamer naar de Goede Vrijdag-preek te luisteren. Het went niet, om niet naar de kerk te kunnen. Oh, wat mis ik het :-(.

Na de dienst dronken we koffie en Willem klapte de piano open. Ik dacht, dat we nog wel even zouden gaan zingen. Maar Willem had een ander plan. Al een tijdje ergert hij zich groen en geel aan de piano, omdat die hoognodig weer eens gestemd moet worden. Dat moment was nú aangebroken :-).

Een uurtje later was de allergrootste ergernis weg. Nee, het stemmen is nog niet klaar. Dat duurt wel wat langer. Maar het was nu goed genoeg om toch nog even te zingen:

T´en zijn de Joden niet, Heer Jesu die U kruisten,

Noch die verraderlijk U togen voor ´t gericht,

Nocht die versmadelijk U spogen in ´t gesicht,

Noch die U knevelden, en stiet U vol puisten.

T´en zijn de krijgslui niet die met hun felle vuisten

De rietstok hebben of de hamer opgelicht,

Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,

Of over Uwe rok saam dobbelden ten tuisten-

Ik ben ´t, o Heer, ik ben  die U dit heb gedaan,

Ik ben de zware boom, die U had overlaân,

Ik ben de taaie streng waarmee Gij ging gebonden,

De nagel en de speer, de gesel die U sloeg,

De bloed-bedropen kroon die Uwe schedel droeg,

Want dit is al geschied, helaas! om mijne zonden.

- Jacobus Revius-

Meelvrouwtje

Zo. Ik heb net het meel van mijn brillenglazen gepoetst. Het is genoeg geweest voor vandaag. Ooit vertelde een klant me, dat ik in hun familie ´het meelvrouwtje´ heet. Nou, ik voel me nu inderdaad echt een meelvrouwtje :-).

Maar goed. Je hoort me niet klagen. Ik ben blij, dat we ook vandaag de gezondheid en de kracht weer kregen om al het werk te doen.

Ook het schoolwerk van de jongens vlotte fijn. Wat wil je onder de gegeven omstandigheden nog meer? Natuurlijk, er is veel wat nu niet kan, of niet mag. Maar de andere kant is, dat we nog zo heel veel hebben om blij mee te zijn. Of niet soms? Zelfs de pianoles van Maria kon via Skype gewoon doorgaan.

Na de lunch deed Willem met Henk een ommetje. Even een frisse neus halen.

Ze kwamen allebei weer ´als nieuw´ thuis.

Waar ik ook blij mee ben? Met mijn voorraadkelder. Sinds het hamsteren in de supermarkten begon, heb ik nog geen één keer meer dan een normale hoeveelheid boodschappen hoeven doen. Ik kon steeds nog uit mijn voorraad putten. Zo maakte ik vandaag chili sin carne. Lekker uit de voorraad en met een klein beetje vers: een paar tomaten, twee preien, twee uien. Oh, wat aten we lekker.

Vanavond hield onze dominee weer een meditatie, die we via internet konden beluisteren. Ik had ernaar uitgekeken. Helaas werkte de link niet. We zaten al een beetje sip te zijn. Maar gelukkig was er nog wel een andere manier om toch te kunnen luisteren. Maria belde naar haar vriend, waar ze thuis kerktelefoon hebben. Met de telefoon aangesloten op een speaker ging het prima. Fijn!

Na de meditatie ben ik nog een poos meel gaan scheppen in de inpakruimte.

Nu is het wel weer eens welletjes geweest. Er moeten nog twee kinderen thuis komen. Dat de laatste de deur maar achter zich dicht trekke. Ik ga heerlijk slapen :-).

Shoppen

Maria had kleding nodig. Ze had haast niets meer van vorig jaar, wat ze nog aan kon. Of het was te klein/te kort, of te oud, of te kinderachtig. We hadden dus afgesproken om in de herfstvakantie een hele garderobe bij elkaar te shoppen. Ja, ja, we gingen echt los, voor ons doen, ha, ha.

We vertrokken al om half 10 richting de stad. We gingen naar Zuidplein in Rotterdam. Daar winkel je overdekt en dat was wel fijn, gezien het regenachtige weer. Bovendien vind ik het fijn, dat je daar alles onder één dak kunt kopen wat je nodig hebt en er geen kilometers voor hoeft te lopen.

We hadden afgesproken om eerst naar C&A te gaan. Daar kunnen we meestal goed slagen. Ook vandaag lukte dat uitstekend. Maria had eerst gisterenavond haar hele kledingkast leeggehaald en uitgezocht. De paar kledingstukken die nog konden, hadden een aanvulling nodig. Bijvoorbeeld een truitje bij een rokje en een vestje op een jurkje. Dat. Die kledingstukken had ze meegenomen en we wilden dus eerst proberen om van die losse kledingstukken complete setjes te maken. We struinden de hele winkel door en wat leuk leek hing Maria over haar arm. Met een arm vol kleding verdween ze uiteindelijk in een paskamer. En, ongelofelijk, alles wat we uitgezocht hadden viel precies zoals we dachten/hoopten. Mooi. We hoefden niets terug te hangen op het rek vol kleding, die twee dames aan het uitzoeken waren om weer in de winkel terug te hangen.

Ik appte een foto door naar Willem. Kon hij op z´n werk onze vorderingen volgen en commentaar z´n goedkeuring geven :-).

Met een tas vol kleding liepen we voldaan de winkel uit. We waren al bijna klaar! dachten we.

De volgende winkel was van Haren voor schoenen. Goede schoolschoenen moesten er komen. Graag van echt leer, zodat ze tegen een stootje kunnen.

Er werd van alles gepast. Er was veel leuks. Uiteindelijk moest Maria uit twee paar kiezen. Dat duurde even en was ook prima. Ik wilde dat ze die keuze op haar gemak zou maken en heb zelf mijn mening voor me gehouden. Nu heeft ze echt gekozen wat ze zelf wilde en dat is helemaal goed.

Met alweer een grote tas erbij liepen we de winkel uit. Nog steeds opgetogen dat het allemaal zo vlotjes verliep. Wat gaan we doen? Naar de Primark? Nee, naar Lara Mode. Daar hebben de meiden vorig jaar ook leuke jurkjes gescoord. En ja hoor, ook dit jaar slaagden we daar prima. Maria kocht er een okergele trui met vleermuismouwen. Ik kreeg er nostalgische gevoelens bij en vertelde haar, dat ik,  toen ik 15 was, ook zo´n trui had. En dat toen ook okergeel in de mode was, destijds gecombineerd met paars. Grappig dat dat allemaal zo terug komt.

We waren er bíjna. Nog een zwart lang vest en, als we dat konden vinden, een wat langer kokerrokje. We liepen daarvoor naar H&M. Het vest vonden we daar. Het rokje niet. Het was inmiddels als over twaalven en ineens waren we allebei gaar en hadden we het wel gezien. Nee, voor ons geen eindeloos geshop. Het was gewoon leuk geweest en we waren blij, dat we zo goed geslaagd waren. Tijd voor even gezellig een broodje! En dan snel naar huis.

Het was evengoed al over enen, toen we thuis kwamen en om twee uur wilde ik naar de kerk. We hadden een trouwdienst in onze gemeente. Nog van familie ook (de dochter van mijn neef). Ik deed even een half uurtje m´n ogen dicht, want de dag was al vroeg begonnen en ik was moe van het shoppen. Daarna maakte ik snel de webshopbestellingen af, zodat ik die meteen in de auto mee kon nemen. Die kon ik na de kerkdienst dan mooi naar het postkantoor brengen. Mijn zus belde, of ik haar op wilde halen. Ze wilde ook naar de kerk. Tuurlijk. Gingen we samen. Na de dienst heb ik mijn tante Tilly (oma van de bruid) nog even begroet. Die had ik sinds het overlijden van mijn ouders, vorig jaar mei, niet meer gezien.

Al met al was de dag snel om met al die activiteiten buitenshuis. Van wegwerken van de groenten- en fruitvoorraad is niets meer gekomen. Er verdween alleen een spitskool in de warme maaltijd van vandaag. Maar wie weet wat de dag van morgen brengt. In elk geval geen boswandeling. Brr, wat is het koud en nat! Ik heb de kachel aan gehad, vandaag. En ik kreeg spontaan trek in chocolademelk :-)

Variatio delectat

Eentonig werk vind ik helemaal niet erg. Je kunt er meestal fijn je gedachten bij laten gaan en je komt er van tot rust. Maar een eentonig leven?  Ik weet echt niet, wat dat is :-). Er is gewoon altijd reuring. En dat is prima. Op de één of andere manier past dat wel bij mij. Variatio delectat dus (afwisseling bevalt). Deze week is er één met wel heel veel afwisseling. Behalve dan misschien wat betreft de ´never ending story´: de was. Hoewel? Ook het thema ´de was´ kent zo zijn variaties. Deze maandagochtend bestond de variatie hierin, dat er ex-treem veel was was :-).

Nadat ik alles verzameld en gesorteerd had, lagen er drie hopen in de badkuip,

twee hopen vòòr de badkuip,

één hoop naast de wasmachine,

vijf porties op de vloer voor de deur,

en een hopper tussen het bad en de toiletpot opgehoopt.

Waar al die was vandaan kwam? Bivakzooi van Koos, vieze werkkleding van een legertje Luijkjes van de hakdag, bloederige zooi van Leendert, die een groot gat in zijn hoofd viel, overhemden van de zondag én het normale portie maandagochtendwas. Maar goed. Terwijl de wasmachine snorde, kon ik aan m´n andere werk beginnen. Net als vorige week maandag wilde ik deze dag besteden aan opruimen, opruimen, opruimen. Juist omdat de rest van de week volgepland zit en er dus weer niets van komt, heb ik direct op de maagdelijke maandagochtend de koe bij de horens gevat. En omdat Willem thuis werkte, heb ik zijn kledingkast gedaan. Dan kon ik tenminste af en toe vragen, of hij iets wilde behouden, of dat het weg mocht. Dat was echt handig :-).

Er kon heel veel weg. Er bleken maar liefst vier winterjassen te hangen. Beetje overdreven. Ook versleten overhemden, een kostuum wat hij nooit meer draagt enzovoorts.

Nadat ik ook nog een grote doos en een teil jongenskleding had uitgezocht, stonden er VIER vuilniszakken in de gang voor de textielcontainer.

Helemaal super! Het past ook wel bij het inwinteren wat we hier aan het doen zijn :-).

Daar past ook het nodige snoeiwerk bij. Hans had maandag uit zijn werk een grote heggeschaar bij zich en snoeide de beukhaag en de trompetbloem.

Na het avondeten haastten we ons naar de kerk, waar het de opening van het catechisatieseizoen was. De dominee hield een lezing over Maarten Luther. Na afloop hebben we met een hele club thuis bij de piano gezongen en muziek gemaakt.

Dinsdag had ik een super strakke planning. ´s Morgens ben ik samen met Maaike een vriendin gaan helpen. Altijd fijn, ook al heb je het gevoel, dat je werk maar een druppel op de gloeiende plaat is. Direct na de lunch stapte ik in de auto om een nieuwe voorraad meel en bakproducten bij de molen te halen. Op de terugweg reed ik langs Paardenkooper, waar nog een aantal bundels dozen voor me klaar stond en waar al minstens drie keer voor gebeld was.

Met m´n auto volgeladen kwam ik precies op tijd thuis voor koffieklanten.

Zowel mijn tante als m´n schoonmoeder kwamen op de koffie.

Na de koffie rap de pakketten inpakken en wegbrengen en eten koken. ´s Avonds heb ik niet zoveel meer gedaan, geloof ik. Beetje haken, broden bakken, huiswerk overhoren. Dat.

Vandaag stond ¨Het Huishouden¨ op de agenda. Dinsdag was er alleen maar het hoogstnoodzakelijke gedaan, dus vandaag een dubbel portie. Maar alles moest in één ochtend gepropt worden, want vanmiddag was er een trouwdienst in de kerk, waar ik heel graag heen wilde. Maar als je iets heel graag wilt, geeft dat vleugels. Ik heb m´n werk in de hoogste versnelling gedaan en was nèt op tijd in de kerk :-).

Na de dienst heb ik me met de webbestellingen bezig gehouden en me voorbereid op morgen. Morgen hopen mijn vriendin en ik ons jaarlijkse dagje uit te hebben. En dat gaat al jaaaaaaren volgens hetzelfde ´recept´. Zo zorg ik altijd voor de lunch en dat is dan een echt luxe. Met lekkere broodjes, hartigs, zoets, fruit enzovoorts. Daarnaast deed ik inkopen voor de maaltijd van morgen. Omdat ik ´s avonds bij het avondeten nog niet thuis ben, zet ik morgenochtend de slowcooker  (of: crockpot) aan. Dan is de maaltijd tegen etenstijd kant-en-klaar.

Vrijdag komt de raambekleding en zal het er hier eindelijk wat minder ´verhuizerig´ uit gaan zien. Het eerste wat daarna aan de beurt is, is een lamp kopen. We zitten al vanaf april met een peertje aan het plafond. Geen gezicht. Maar we hebben domweg nog geen tijd gehad/genomen. Ach. We kunnen er niet echt mee zitten ;-). Komt vast goed. Ooit. Toch?