Wachttijd

Morgen geef ik een workshop ´Bak je eigen brood´. Ik bak dan altijd allerlei voorbeeldbroden. Dit seizoen pak ik dat een beetje anders aan, dan vorige seizoenen. Ik kneedde voorheen altijd vier degen tegelijk (in vier verschillende apparaten). Nu heb ik er drie broodbakmachines bíj gekocht en kan ik zeven degen tegelijk kneden. 

De eerste keren moest ik er wel even aan wennen, dat er zeven apparaten tegelijk draaiden. Voor mijn gevoel gingen er continu kookwekkertjes af. Ik schoot er gewoon een beetje van in de stress. Maar nu heb ik de slag helemaal te pakken. Het werkt veel efficiënter.

M´n bedoeninkje in de polder

Wat kan ik elke dag toch blij zijn met m´n bedoeninkje hier in de polder! Ik vind het steeds nog zó bijzonder om hier te mogen wonen. Ik heb er echt m´n hele leven naar verlangd. Op den duur had ik het weliswaar uit mijn hoofd gezet, omdat ik dacht, dat het gewoon niet voor ons bestemd was. Maar toen is het onverwachts toch op ons pad gekomen. We wonen hier nu bijna 3 1/2 jaar en ik denk, dat ik het nooit ´gewoon´ zal vinden. 

Ik houd van het boerenleven waar ik nu middenin woon. De bedrijvigheid vorige week, toen ´ineens´ overal tegelijk gras van het land gehaald moest worden. Moet je kijken:

Hollandser kan het niet :-).

Eindelijk! In de vierde zomer!

Het is de vierde zomer, sinds we hier kwamen wonen. En eindelijk (!) is m´n voortuin netjes! Weet je hóe blij ik daarmee ben?

Een week met van alles wat

Het was weer een week vol afwisseling, vorige week. Ik schrijf een klein verslagje. Dat gaat het handigst aan de hand van de foto´s op m´n telefoon. Die fungeren als mijn externe geheugen, zeg maar ;-). 

Wandelen, handwerken, brood bakken

 Al aan het begin van vorige week had ik het al een keer tegen Willem gezegd: ¨Zaterdag gaan we fijn wandelen!¨ Het was een drukke, maar ook een emotionele week. Met wel twee overlijdens van mensen van onze eigen leeftijd. Wandelen is dan een goed plan. Naar buiten, bewegen, natuur, gesprekken, wat wil je nog meer.

Verwondering

Tot mijn verwondering en blijdschap was de pijn vandaag totaal weg! Wat is het toch heerlijk, als je goed uit de voeten kunt en niet gehinderd wordt door pijn. Dat kun je nooit genoeg waarderen!

Au, m´n rug!

Sinds zaterdag heb ik last van mijn rug. Eerst een beetje, maar gaandeweg is het erger geworden. Het is nu eens niet mijn bekken of onderrug, maar mijn bovenrug. Echt vervelend. Ik ga ervan uit, dat ik een verkeerde beweging heb gemaakt, waardoor het ´erin geschoten´ is. En ik hoop, dat het er ook maar snel weer uitschiet! Want wat is het vervelend om steeds pijn te hebben en je niet gewoon te kunnen bewegen.

Huis, tuin en keuken

En na die enerverende week met de bruiloft van Maaike & Jaap is het deze week weer gewoon ¨huis, tuin en keuken¨ wat de klok slaat.

Kwaliteitscontrole

In onze webshop verkopen we veel lekkers en natuurlijk eten of snoepen we daar regelmatig van. Als het om snoepen gaat, noemen we dat heel omzichtig: kwaliteitscontrole. Dan nippen we gezellig aan een glaasje advocaat, of we bakken lekkere koekjes, of nemen ´s avonds eens een handje nootjes. Ja, ja. Eigenlijk is die kwaliteitscontrole natuurlijk dringend nodig ;-).

Daarom bakte ik vanavond ook zomaar een paasstol. We hebben de afgelopen weken heel wat paasstol-bakpakketten ingepakt. En morgen gaan er in één keer 74 stuks op de post als paasattentie van een bedrijf voor de werknemers. Ik vond ineens, dat ik niet zóveel pakketten op de post kon doen, zonder zelf zo´n stol gemaakt te hebben. Jawel! Kwaliteitscontrole, hoor!

En zo komt het, dat we morgenochtend een heerlijke, versgebakken paasstol bij het ontbijt hebben. Mmmm!

En vooruit! Ook twee kloosterbroden. Om het gezonde evenwicht nog een beetje te bewaren. Ha, ha.

Ik heb verder vandaag hard gewerkt en voel m´n lijf. Mijn moeder zei altijd, als ze hard gewerkt had: ¨Ik ben zo stijf als Haarlem!¨ Taalkundig klopt dat volgens mij niet helemaal. Maar dat maakt niet uit. Ik snap prima wat ze bedoelde. Sterker: ik voel precies wat zij voelde ;-). Poehee.

Ik ben vanmorgen al om 5 uur Wonderpannen gaan poetsen en assembleren. Vorige week stond dewonderpan.nl op de shoppingpagina van de Landleven. Dus hebben we het nu druk(ker) met de pannen.

Na het rondje met Ciara heb ik samen met Maria pakketten van gisteren afgemaakt. Er was gisteren een storing in de postlabels-software, waardoor een deel van de pakketten niet naar de post kon. Nu konden we gelukkig weer labels printen en gingen de pakketten alsnog naar de post. We haalden meteen de kaartjes op, die we bij de 74 paasattenties moeten doen en ik reed meteen maar even langs de pomp. De tank was weer bijna leeg. Ook appte ik voor een afspraak bij de garage, want de airco van de auto blijkt het niet te doen. Die zal wel gevuld moeten worden. Daar kom je dan de eerste de beste warme lente-dag achter.

Thuisgekomen hebben Maria en ik de hele dag hard gebuffeld tot 16.00 uur. Natuurlijk namen we wel onze pauzes en zaten dan heerlijk in de zon koffie te drinken. Tussen de bedrijven door geniet ik van alle zaaisels, die zo mooi opkomen. En ook van de rabarber, die je bijna de grond uit kunt zien schieten!

Vanavond na het eten heb ik zomaar eventjes nog wat onkruid gewied. We hebben een grote punt tuin, waar ik graag kruidentuin van maak. Maar dat gaat dit jaar nog niet lukken. Ik zal al blij zijn, als mijn moestuin wat meer vorm krijgt, dan vorig jaar en als er voor het huis zoiets als een bloementuin komt. Vorig jaar had ik in die punt een bijenmengsel gezaaid. Maar daar kwam nagenoeg niets van terecht. Toch is dat, wat ik nòg een keer wil proberen. Ik heb nu een zakje vers bloemenzaad/bijenmengsel. Wie weet was het zaad van vorig jaar wat ouder en ontkiemde het daardoor niet goed. Ik wil een tweede poging doen. Wordt het weer zo´n zielige wildernis met hier en daar een verdwaald bloemetje, dan wordt het zonder pardon gemaaid en leg ik er een grasmatje in. Dan ziet er er in elk geval verzorgd uit. Maar goed. Die punt tuin moet voor het zaaien 100% onkruidvrij zijn. Er daar heb ik een mooi beginnetje mee gemaakt.

Het was heerlijk om even met mijn handen in de aarde te wroeten.

Maar er moest ook nog brood gebakken worden. En daar heb ik toen die kwaliteitscontrole maar van gemaakt. De broden zijn net uit de ovens. En nu ga ik eens een beetje bijtijds naar bed. Au, au, wat ben ik stijf!

Zaterdag

Zaterdag is bij ons zo´n dag, waarop alles bij elkaar komt. Een soort eindsprint. Alles wordt klaargemaakt voor zondag, onze rustdag. De laatste wassen worden gedraaid, de laatste teil wasgoed weggestreken. De ontbrekende boodschappen worden gehaald en er wordt voor een paar dagen brood gebakken. Ook wordt er meestal iets speciaals gebakken voor het zondagse ontbijt en iets lekkers voor de koffie na de kerkdienst. De schoolgaande kinderen maken hun huiswerk. Werkende kinderen hebben soms een zaterdagklus. En als het éven kan, wordt er op zaterdag ook nog iets leuks ondernomen (al zijn de mogelijkheden door corona nogal beperkt) én worden er ´s avonds huisgemaakte frieten gegeten. 

Dat is zo´n dag. Dat is zaterdag. Dat was vandaag dus zo´n dag. Hoe dat ongeveer in beeld eruit ziet? Kijk maar mee.

Mijn dag begon met strijken en vouwen

Daarna was er het ontbijt voor twee, samen met Willem. Havermout met rozijnen en honing.

De honing is heel bijzonder. Zwager Marinus nam die voor me mee uit Ghana.Hij is heel speciaal. Mmmmm.

Normaal maken we op zaterdag geen bestellingen klaar voor de webshop. Maar het is druk. Dus werken we een poosje in de shop. Ik pak de orders in.

Intussen zorg ik ervoor, dat de wasmachine niet stilstaat ;-).

Maaike en Maria pakken een uurtje in. Meel en bloem en monchoupakketen en boekweitmeel en gele room...

Intussen is Hans buiten aan het werk. Hij legt vandaag de paadjes aan in mijn moestuin. En hij maakt de bedden klaar.

Al ik bij Hans kijk, kijk ik ook nog even naar het nieuwe kippenhok. Ik kreeg het gisteren kado van Hans en Maria. Ze zijn het samen gaan halen, ergens in Brabant. Mijn mond heeft uren opengestaan
van deze superverrassing. Veel te gek!

Tien uur is het koffietijd. De koek is op. Maar we hebben lekker chocola.

Na de koffie bak ik meteen een grote appelplaatcake. ¨Hier kunnen we het hele weekend mee doen,¨ 
dacht ik ...

Willem begint vast aan de frieten. Bonken schillen.

Kijk, hoe leuk!!! Er komt echt vorm in mijn tuin! Wat ben ik blij! Dit zie ik zelf niet zo zitten. Fijn dat Hans het kan en wil doen.

Ja,ja, ook hier komt al vorm in ;-).

Henk moet een boekverslag maken. Die zit lekker met mijn laptop op m´n bed.

Ik zit ook even. En naai een lusje aan een keukendoek. Op de één of andere manier voelt dat heel ´braaf´ :-)

Terwijl Hans buiten het ´grove´ werk aan de moestuin doet, doe ik binnen het ´fijne´ werk. Het zaaisel wordt 2 keer per dag gesproeid.

Buiten wachten de bedden ...

De appelplaatcake bleek té lekker. Die gaat het weekend niet halen. Dan nog maar snel een frangipane taartje bakken.

En na het afkoelen komt er glazuur op. Met een kers. De kers op de taart ...

Intussen bak ik brood. Een bruin brood met sesam. Een vlechtbrood voor het zondagse ontbijt. Een vierwindenbrood en een feestbroodje (niet op de foto).

Intussen is het stil geworden in huis. De kinderen besloten spontaan om te gaan uitwaaien aan zee! Alleen Willem en ik zijn thuis. En Jan en Amarantha, die druk zijn met hun schoolwerk (eindexamen).

Aan het einde van de middag racen Willem en ik nog even naar de Aldi voor wat boodschappen. Gelukkig was onze lievelingskoffie er! Drie weken lang was die er niet. Vorige week vertelde een vulploegmedewerker, dat hij uit het assortiment was. Maar gelukkig was hij er nu en sloeg ik maar liefst 10 pondspakken in. Kunnen we even vooruit.

Smullen van de friet! Samen met mijn vriendin, die bijna elke zaterdagavondmaaltijd van de partij is.

In de keuken wordt er druk overlegd. Hans had een stuk vlees gekocht voor op de bbq. Maar hoe zouden ze het kruiden? En hoe zouden ze het portioneren? Dat zijn serieuze zaken :-).

Het kwam helemaal goed. De bbq stond vanwege de wind en de regen direct bij de achterdeur opgesteld. De vleeseters hebben gesmuld. De vleeshaters hebben gegruweld van die rode lappen ...

Om 8 uur was er nog snel een bakkie en daarna vertrok die en gene om vòòr de avondklok weer thuis te zijn.

Een ´ouderwetse´ zaterdag. Met een hoop drukte. Met een hoop gezelligheid.

Weer in het gewone ritme

Ik zit weer in het gewone ritme van schoolgaande kinderen, werkende kinderen en een thuiswerkende echtgenoot. Tussen alle werkzaamheden door, kriebelt het voorjaar. Dan krijg je vanzelf zin in opruimen. Ik zie het bij de meisjes hier ook. Die doken vanavond na het eten de kelder in, om daar eens lekker te gaan opruimen. Het was daar langzaam maar zeker een rommeltje geworden, doordat er het afgelopen jaar steeds nog weer spullen uit de opslag kwamen, maar waar geen tijd voor was, om ze uit te pakken en op te ruimen. Ook hadden we aanvankelijk te weinig schappen en planken. Nu zijn die er aan alle wanden en kan alles een eigen vaste plek krijgen. Zo leuk, om nu bijvoorbeeld alle kookboeken weer op een plank te hebben staan!! Ook zijn er spullen, die een handigere plek kregen. De theedoeken en keukendoeken liggen nu op een plank, meteen onderaan de trap. Zo voor het grijpen dus. Echt super fijn. Ook fijn: er zijn 7 bananendozen leeg gekomen!

Zelf had ik vandaag geen tijd voor een opruimsessie. Mijn dag begon al vroeg met het maken van de kookrubriek van Terdege. Eigenlijk had dat vorige week al gemoeten. Dat lukte toen niet vanwege de gezondheidsperikelen. Daarom maakte ik vandaag maar een gouwe ouwe, waarvan ik zeker weet, dat het een heerlijk recept is.

Na het ontbijt sloeg ik het rondje met Ciara een keer over. Hans moest naar de fysiotherapeut en heeft daarna Ciara even zelf uitgelaten. Dat kwam me vandaag wel goed uit, want het was druk in de webshop. Eerst maakte ik een stapeltje wonderpannen schoon en zette er de oren aan. Dat is mijn vaste klusje op dinsdag.  Daarna begon ik orders in te pakken tot aan de lunch. Maria was intussen producten aan het inpakken. Na de lunch maakten we zoveel mogelijk orders klaar. We wilden doorgaan tot 15.00 uur en dan een keer lekker vroeg naar te post. Dat lukte niet helemaal. Er moesten namelijk adreslabels en etiketten geprint worden. Maar Willem zat in een video-call en dan ga je niet steeds door het beeld lopen. Pas toen hij klaar was, konden wij verder.

Uiteindelijk reden we tegen vieren naar de post. Nog altijd lekker bijtijds.

Ik kookte stamppot rauwe andijvie. Maaike had twee zakken andijvie meegenomen van haar werk, die daar teveel ingekocht waren. Zonde om weg te gooien. Wij wisten er wel raad mee.

Aan tafel had ik vrij uitzicht op een prachtige zonsondergang.

Vanavond kwam mijn vriendin nog even op de koffie. En daarna heb ik nog even heerlijk zitten hobbyen:

Fijn weer een paar rijtjes gezaaid. En gedroomd van een moestuin met malse kroppen sla en een rek vol peultjes enzo. Ha, ha, die voorpret is het allerleukst!

Intussen staan er nog broden in de oven. Daar moet ik nog even op wachten. Kan ik mooi nog een stukje haken aan de gordijntjes. Willem z´n sokken zijn inmiddels af. Ik denk, dat ik nog maar weer een paar sokken op de naalden zet. Altijd handig zo´n simpel breiwerkje onder handbereik.

Leren

Elke dag kun je iets leren. En ik zeg weleens, dat ik ook hóóp, dat ik elke dag iets mag leren. En dat leren kan van alles zijn. Op het moment leer ik veel over moestuinieren. Zomaar door het gewoon te gaan dóen. En als je iets niet weet, dan zoek je het gewoon op. Dat is tegenwoordig niet zo moeilijk :-).

Vandaag kwam ik er achter, dat mijn courgette een komkommer was. Ha, ha. Zó suf! Eerst had ik aan mijn ´courgette´ geen bloemen gezien. Van de week zag ik bloemen, maar die waren zo raar klein. Zo kende ik courgettebloemen helemaal niet. Bij de courgetteplant ernaast waren de bloemen wèl groot. ¨Misschien is het wel een klim-courgette, ofzo¨, dacht ik. Maar toen ik vanmorgen nog eens de courgette bekeek, die ik vandaag wilde oogsten, viel ineens het kwartje. ¨Ooooo, het is geen courgette, maar een komkommer!¨ Ha, ha. Wat dom, hè. Maar nu weet ik het voor eens en voor altijd, hoor.

Hoewel de dag erg grijs begon en we verwachtingsvol naar regen uitkeken, bleef het tot na de middag helemaal droog, hier. En wat er toen viel, mocht de naam van een bui niet hebben. Pas aan het einde van de middag viel er eindelijk iets van betekenis.

Toch was het een uitgelezen dag om het één en ander in m´n tuintje te frotten. De bijen zaten namelijk vooral in de kast en zo kon ik, zonder dat ik ze in hun vliegroute hinderde, eindelijk de bonen uitplanten. Ik zette eerst de bamboestokken uit, die ik vorige week kocht. Ik kwam er meteen achter, dat ik er geen 14, maar 13 had meegekregen. En één van die 13 stokken was ook nog eens bijna helemaal gespleten. Nou ja, niet zo erg. Die gespleten stok gebruikte ik als dwarslat en de rest kwam keurig tegenover elkaar. Bij elke stok kwam een bonenplant en bij sommige nog eentje extra. Het is nog een verrassing of het sperziebonen of snijbonen zijn. We gaan het zien. Voorlopig geniet ik enorm van dit nieuwe stukje moestuin. Wat staat dat ´echt´, die bonen :-).

En vandaag werd er dan ook nog eens écht uit m´n tuintje gegeten. De eerste oogst, omdat ik echt niet langer wachten kon: een kropje krulsla, wat bietenblad en die courgette komkommer.

Samen met wat stronkjes witlof, een blikje maïs, wat bosuitjes, wat rozijnen en m´n zelfgemaakte dressing werd het een heerlijke salade.

We aten de salade met gekookte aardappels, doperwten en voor de vleeseters kipfilet. Mmm.

Ik bakte voor morgen eens een keertje maïsbrood van mix uit de webshop. Het was een pak wat opengegaan was en wat ik dus maar opmaakte. Geen probleem, hoor. Het werden twee broodbollen. De ene bakte ik in een hoge taartpan. Dan krijg je de mooiste bollen (vind ik). De andere bakte ik in een lage taartvorm. Daar ´puilt´ het deeg altijd een beetje overheen, zodat de bol een beetje een champignonvorm wordt. De smaak zal er niet minder om zijn.

Het is fijn dat de hysterische corona-drukte in de webshop nu voorbij is en alles is genormaliseerd. Nu kom ik weer aan de gewone dingen toe. En natuurlijk ook aan wat experimenteren. Want experimenteren = leren.

#Bezuinigingstip 9. Als je een tuin of balkon hebt, loont het de moeite om wat groenten/kruiden te kweken. In ons vorige huis heb ik een tijd gemoestuinierd in potten en bakken op ons dakterras. Behalve dat ik het erg leuk vond om te doen, leverde dat ook serieus iets op. Nu heb ik meer ruimte en is het nog leuker en ook meer rendabel. Als je een tuin(tje) hebt, kun je eens beginnen met zo´n vierkante-meter-moestuin. Hier vind je goede info. En natuurlijk hoef je niet naar de winkel te rennen voor zo´n speciale vierkante-meter-moestuinbak. Doen met wat er is!

Een latertje

Het is al laat. Eigenlijk een mooie tijd om naar bed te gaan. Maar ik moet nog wachten, tot mijn brood uit de oven komt. Dus schrijf ik nog maar even een logje.

Ik kon het vandaag niet maken, om te spijbelen met het huishouden. Ik had immers gisteren het minste van het minste gedaan. Mijn dag begon dus maar weer met de was :-). Was is er altijd. Daar hoef je nooit naar te zoeken. Er lag nog strijk- en vouwgoed van zaterdag. Dat heb ik eerst weggewerkt.

Er verder heb ik de dag door steeds een was aangezet en een was opgehangen. Net zolang tot al mijn rekjes vol hingen. Nu ben ik weer redelijk bij.

De dag was weer stralend.

Ook Arie genoot van de zon. Ze is niet echt zo´n buitenkat als wat ze in het asiel over haar hadden gezegd. Ze wil wel regelmatig naar buiten, maar zit dan met een half uur alweer voor het raam te mauwen, dat ze erin wil. Kijk, binnen is het ook gewoon zo lekker warm, hè. Vooral in het zonnetje :-).

We hebben het hier verder de hele dag weer erg druk gehad met bestellingen klaarmaken en inpakken. Althans, dat was het werk van Maria en mij. De rest had het druk met schoolwerk en kantoorwerk. We vervelen ons geen moment.

Aan het einde van de dag hadden Maria en ik 50 bestelling klaarstaan om te verzenden. Ik ben ze samen met Willem weg gaan brengen. We gingen vanwege de veiligheid weer naar het grote postnl business point. Daar hadden ze de corona-maatregelen weer verscherpt. Er stond iemand bij de deur, die er streng op toe zag, dat er maar 1 persoon tegelijk bij de zelfscanbalie stond en dat er op dat moment niemand achterlangs liep naar de winkel. Zo bleef de 1,5-meter-grens veilig bewaakt.

Wij hebben onze maatregelen ook verscherpt. Klanten, die hun bestelling willen afhalen, geven van tevoren door, wanneer ze komen. Wij zorgen dan, dat de bestelling klaar staat in de portiek. Zo hoeven we geen fysiek contact te hebben met elkaar. Elk klein beetje kan helpen in de strijd!

Willem en ik pakten onze pakketten op een rolcontainer en een platte kar en wachtten tot we aan de beurt waren.

Daarna was het snel gepiept en konden we weer naar huis.

Het was kliekjesdag bij ons vandaag. Ik had stamppot rauwe andijvie, die ik in een koekenpan opbakte. Lekker met kaas erover. Ook was er nog spaghetti. En er lagen 2 slavinken en een stukje kipfilet in de koelkast, die op moesten. Alles bij elkaar was er voor elk wat wils. Twee hadden geen trek in de voorgeschotelde kliekjes. Die namen liever boterhammen. Nou, ook best, hoor. Ieder zijn meug.

Na het eten toog Maaike naar zolder voor haar celloles. Dat gaat nu per Skype. Goed te doen.

We ruimden snel de etensboel op en ik draafde nog even naar boven om was op te hangen. Ook zette ik de brooddegen te kneden. Precies op tijd waren we klaar, om naar de meditatie te luisteren. In deze bijzondere tijd houdt de dominee regelmatig een meditatie en daar konden we online naar luisteren. Willem zorgde voor de techniek.

Dat kwam helemaal goed. De meditatie was uit de Klaagliederen van Jeremia, het eerste hoofdstuk, het eerste vers. Een bijbelgedeelte, wat goed past in deze tijd.

Na de meditatie was het koffietijd. Daarna hebben Hans en Maaike nog tot dik half 11 meel en bloem en rozijnen en sesamzaad en zadenmix staan inpakken. Heerlijk, zulke hulp! Had ik intussen tijd voor het beantwoorden van 1001 mailtjes en het bestellen van marseillezeep. Ik was zo druk, dat ik haast vergat, dat de broden nog gebakken moesten worden. Tja, dan wordt het dus een latertje :-).

Een dagje in de keuken

Gisterenochtend schreef ik op m´n FB-pagina

Vandaag regent het zo’n beetje de hele dag, als de voorspelling uitkomt. 

Ik ga er een keukendagje van maken.

Ik bak, net als op alle andere dinsdagen, drie Moermanbroden voor twee vrouwen uit onze gemeente, die het Moermandieet volgen. En drie gewone broden voor ons gezin.

Dan een cake in de wonderpan, omdat ik aan het testen ben hoe hoog ik een elektrisch kookplaatje moet zetten voor een goed resultaat. Op de Terdege Zomerfair hoop ik bakdemo’s te geven met de wonderpan. Moet ik wel weten hoe dat gaat op zo’n kookplaatje.

Verder staat er een grote schaal met ruim twee kilo pastinaak in stukjes klaar. Het waren pastinaken waar de groentenboer vanaf moest omdat er hier en daar een plek aan zat. Die heb ik weggesneden en nu heb ik de basis voor een grote pan pastinaaksoep. Lekker met appel, ui, gember, knoflook, peterselie. Dat wordt het avondeten. Samen met versgebakken brood en groene salade.

Er staan ook enkele kilo’s blauwe bessen. Daar ga ik jam van koken voor in de webshop.

Ik hou een paar potten voor onszelf. En misschien maak ik ook nog een pannetje bessensaus. Lekker voor over vla, door de yoghurt, of bij ijs.

Ik zag de groentenboer ook een doos druiven in m’n auto schuiven. Daar zijn we niet zo heel dol op. Alleen op van die knapperig verse, zoete druiven zonder pit! Daar lust ik kilo’s van. Je weet wel: die zo lekker openknappen in je mond, als je er op bijt. Maar ik denk dat het andere druiven zijn. Samen met een doosje appels heerlijk om appel-druifsap van te maken.

Ik ga snel aan de slag! Ik denk dat ik een keukenverslagje maak voor op mijn blog

Vandaag dus het verslag van m´n dagje in de keuken ;-).

Als eerste haalde ik mijn weckketel voor de dag. Op mijn weckketel heb ik een opzetstuk, waarmee ik kan ontsappen. Als ik een kleine hoeveelheid fruit wil ontsappen, doe ik dat meestal in de sapcentrifuge. Maar bij grote hoeveelheden, pak ik de ontsapper. Daarin kun je grote hoeveelheden fruit in één keer ontsappen. Het voordeel van werken met  de ontsapper is, dat het sap lang houdbaar is, doordat het verhit/gesteriliseerd wordt. Het voordeel van de centrifuge daarentegen is, dat het sap koud geperst wordt en dus vers (en lekkerder, vind ik) is.

Ik had een doos met een paar kilo witte druiven. Die keek ik even na op rotte exemplaren, die ik er tussenuit haalde. Daarna spoelde ik de druiven goed af. (Druiven worden vaak overdreven bespoten en daarom was ik ze altijd secuur.). Ik deed ze in de ontsapper, samen met een restant appels. Het apparaat doet verder het werk: het water in de weckketel wordt aan de kook gebracht. De stoom, die ontstaat, verhit het fruit, zodat het openbarst en zijn sap laat lopen. Het sap wordt opgevangen in een opvangbak. Het enige wat ik doe is af en toe kijken hoe ver het proces is en als het fruit zacht is, stamp ik het een beetje aan met de pureestamper.

Het leverde me 4 flessen sap op. Voordat het (gloeiendheet) in de flessen ging, heb ik het sap even door een neteldoek laten lopen. Niet iedereen houdt van sap met ´stukjes´.  Nu is het sap prachtig helder, puur, ongezoet, lang houdbaar. Het was een werkje van niks en het is fijn, dat die druiven zo toch een bestemming kregen en niet weggegooid hoefden te worden.

Er was nog méér wat verwerkt moest worden: ruim twee kilo pastinaken, schoongemaakt en in stukjes gesneden. Daar wilde ik een pan soep voor het avondeten van maken. Ik maakte de soep heel simpel. Het enige bijzondere eraan was, dat ik van de groentenboer ook een bakje verse kurkuma-wortel had gekregen. Daar had ik nog nooit mee gewerkt. Maar omdat pastinaak van zichzelf zo´n bleke Bets is, schilde ik een kurkuma-worteltje en verwerkte dat in de soep. Dat kleurde de soep prachtig geel/oranje en was een goed idee.

De soep maakte ik zo:

2 el olie
3 uien, gesnipperd
2 knoflooktenen, gehakt
1 kurkuma-worteltje, geschild
2 kilo pastinaak (schoon gewogen)
2 appels, in stukjes
2 tl gemberpoeder
2 liter bouillon
handje gedroogde peterselie

Verwarm de olie in een grote pan en bak de uien in een paar minuten glazig. Doe de knoflook en kurkuma erbij en laat een minuut meebakken. (heb je geen verse kurkuma, gebruik dan een tl. kurkumapoeder). Zet het gas hoog en doe de pastinaak er in delen bij. Bak alles circa 5 minuten, al roerend. Schep er de appelstukjes en gemberpoeder door. Doe de bouillon erbij. Breng alles aan de kook en laat het een half uur zacht koken. Pureer de soep (ik zet de staafmixer in de pan). Voeg de peterselie toe. Dit kan natuurlijk ook verse peterselie zijn, maar die had ik niet in huis. Dan gaat gedroogde ook prima.

De soep is heel dik, fluweelzacht en smaakt zoooo lekker.

We aten de soep met versgebakken brood. Op het bord raspten we er nog wat nootmuskaat over. Om het compleet te maken, had ik er een groene salade bij.

verse kurkuma-wortel

geschilde kurkumawortel

Ik had ook een paar kilo blauwe bessen gekregen. Allemaal in bakjes van 125 gram. Jammer toch, die plastic berg! De bessen waren te rijp om nog te verkopen: er zat hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen. Geen enkel probleem, om die bessen even na te lopen! Ik spoelde de bessen goed schoon in mijn grote vergiet en hield 4,5 kilo over. Daar maakte ik jam van. En nu ik toch bezig was, haalde ik meteen nog een zak blauwe bessen uit de vriezer en kookte daar saus van. De jam is voor in de webshop, de saus houd ik zelf. Zo lekker!

Er werd ook nog brood gebakken. Drie Moerman-broden en drie gewone, bruine broden. Op de Moermanbroden deed ik muesli. De bruine broden hield ik ´kaal´.

Als laatste stond er nog een cake uit de Wonderpan op m´n wensenlijst. Die kwam er ook :-).

Al met al heb ik zo´n beetje van 9.00 uur tot 14.30 in de keuken gewerkt. Intussen was het toch droog geworden en hing ik snel nog een was buiten te drogen.

Na half drie was het tijd om de webshop-bestellingen klaar te gaan maken. Het lukte me, om om kwart voor 5 met m´n hele handel naar het postkantoor te rijden. Mooi op tijd. Bovendien had ik daarna een makkie met eten koken. De soep stond klaar, het brood was vers gebakken en nog warm, de salade snel in elkaar geflanst. Dat was fijn, na zo´n productief dagje ;-).