Eindelijk!

Eindelijk ben ik weer (redelijk) mobiel! Het was een erg hardnekkig bekken-probleem dit keer. Vorige week maandag was ik bij de manueel therapeut. En normaal gesproken ben ik dan met een paar dagen weer het ventje  vrouwtje. Maar nu dus niet. Vrijdagochtend kon ik nog steeds geen kant op van de pijn. Ik ben maar eens ten rade gegaan bij een online-friend met medische kennis. Ik vroeg haar, of zij me kon adviseren wat betreft pijnstilling. Vervolgens heb ik haar raad nauwgezet opgevolgd in de hoop, dat ik eindelijk die pijn wat onder controle zou krijgen. Rond de middag hebben we ook nog even naar de manueel therapeut gebeld. Hij vond het niet goed, dat ik nog totaal niet opgeknapt was en dat het eerder slechter met me ging, dan beter. Daarom maakten we een vervolgafspraak voor vandaag.

Gelukkig zakte de pijn in de loop van vrijdagavond helemaal weg. Eindelijk! Wat was ik blij!! Wat is het heerlijk om ´gewoon´ in je bed te kunnen gaan liggen, zoals je dat wilt en dat zonder pijn. Ik heb die nacht zo heerlijk geslapen. En zooooo bijzonder, dat je dan ´s morgens ´gewoon´ uit je bed kunt stappen. Zonder hulp, zonder pijn.

Zaterdag kon ik echt goed uit de voeten. Ik heb wel mijn tempo aangepast en ben nog steeds super voorzichtig met dingen tillen en dat soort dingen. Maar goed.

Zaterdagavond stap ik in bed. Wat denk je? M´n bekken schiet weer op slot. Au, au, au. Wat een domper. Maar gelukkig duurde die domper maar precies 1 nacht! Gisteren kon ik toch weer zonder pijn bewegen. Het lijkt erop, dat dat nachtje pijn een laatste dipje was.

Vanmorgen heb ik daarom eerst maar de manueel therapeut gebeld, om te vragen, of het wel nodig was, dat we naar Aalsmeer zouden afreizen. Nee hoor. Niet nodig! Hij was helemaal tevreden met mijn verhaal. Het had deze keer alleen wat langer geduurd. OK. Ik heb nog wat restpijn. Maar ook dat is normaal. En natuurlijk zal mijn bekken altijd een zwak punt blijven. Wat wil je, na 16 zwangerschappen....

Intussen ging het dagelijkse leven hier in aangepast tempo wel door. Ik ging met Maria naar het Sophia Kinderziekenhuis voor therapie. Een paar dagen, voordat ik daarheen ging, had één van de kinderen geroepen, dat de haarlak op was. Ze gebruiken hier altijd Wella haarlak. Voor zoiets betaal ik nooit het volle pond, want dat is altijd wel ergens in de aanbieding. Ik keek online en zag, dat het bij de Etos 1 plus 1 gratis was. Kijk! Laat er nu in de hal bij het Sophia een Etos zitten?! Ik kocht er alle bussen die er stonden. En dat waren er zes. Niet zo heel veel, want het is maar een kleine winkel. Maar met 6 bussen kunnen ze hier wel weer even vooruit :-). Ik kwam ook nog mannendeo tegen, die flink afgeprijsd was. Daarvan deed ik er ook 2 in mijn winkelmand. Het leverde een leuke kassabon op: Subtotaal 29,88. Korting: 16,93. Te betalen: 12,95. Zo had ik m´n parkeerkaartje er wel weer uit :-).

De was kon meestentijds buiten drogen. Dat werkt altijd zo fijn! Kijk, hoe fleurig: een rode was, een blauwe was, een gele was. Gezellig toch?

Doordat ik zo onhandig en stuntelig liep, haalde ik mijn panty kapot. Maar zo´n ladderkous hoef je niet weg te gooien hoor! Eerst kun je 1 been afknippen. Van die panty dan, hé :-). En als je 2 van die half ontbeende panty´s hebt, vormen die samen weer 1 hele. Ik zorg wel, dat ik altijd dezelfde panty´s heb. Anders loop je met twee verschillend gekleurde benen. Dat vind ik dan net weer een beetje té Pippi Langkous.

De afgeknipte panty-benen knip je in strookjes. Dat zijn enorm handige opbinders voor in je tuin. Dat is een oude tip van Annemiek. Kijk, ik bond er m´n komkommerplant mee op.

Wat is het leuk om de komkommers en de courgettes elke dag dikker en groter te zien worden!

De drie rabarberstekken, die ik kreeg, zijn ook alledrie aangeslagen. Geweldig!

Dit is het muurtje, wat m´n moestuintje gaat scheiden van het terras. Zaterdag hadden de jongens jammergenoeg ander werk en ligt het hier buitenom weer stil. Maar ik heb geduld, hoor....

Ik geniet van alles wat er al wèl is. Ik ben echt verliefd op m´n tuintje :-). Ik kreeg vorige week nog een courgetteplantje. Het is nog een klein plantje, maar ik weet, dat het heel groot kan worden. Een serieuze uitbreiding van m´n tuintje!

En vandaag kreeg ik een snackkomkommerplantje van een klant, die haar bestelling op kwam halen. Zo leuk! In een hergebruikte meelzak. Ik vond het een geweldig kadootje en heb de plant een mooi plaatsje gegeven. En ja. Opgebonden met panty-repen. Ha. ha.

Aan de andere kant van het pad is de driehoek, waar ik bijenmengsel heb gezaaid. Wat niet uit het zaad opkwam, maar wat spontaan verscheen, waren wat pollen kamille aan de rand. Die mogen natuurlijk blijven staan!

Voor de rest is die punt grond nog maar een droeftoeter-gedoe. Je zou er maar wat graag de schoffel in willen zetten! Maar ik doe het niet. Natuurlijk niet! Ik ben veel te benieuwd, wat daar nu allemaal opkomt :-). Voorlopig is er nog geen bloemetje te zien.

Zaterdag bakte Maria een lekkere appeltaart voor zondag. Normaal gesproken bakken wij meestal grote appeltaarten, volgens m´n eigen, beproefde recept. Af en toe gebruiken we een mix uit m´n webshop (die zijn voor een kleinere vorm). Een tijdje geleden zag ik bij de Lidl pakken appeltaartmix met speculaassmaak. Volgens mij over van december. Ze waren afgeprijsd naar 0,50. Daar nam ik er een paar van mee. Zo hebben we wel érg voordelige appeltaarten!

Maria en Jan-Hendrik zijn zaterdag voor me naar de groentenboer geweest. Voor zo´n restant aan het einde van de markt. Ze brachten veel lekkers mee en we eten er heerlijk van. Er zaten wat bossen raapstelen bij, die niet meer zo vers waren. Geen probleem. Gisteren gebruikte ik 2 bossen in een lekkere omelet voor bij de lunch. En vanmorgen gingen er raapstelen in de groene smoothie. Zonde om zoiets weg te gooien. Net zoals de meloen met schimmelplekjes op de schil, maar die verder perfect van smaak is!

Weggooien doen we pas, als we er echt niets meer mee kunnen doen. En dat geldt niet alleen voor etenswaren, maar ook voor andere dingen. Vanmorgen stond ik eindelijk ook weer eens achter de strijkplank en constateerde, dat m´n mooie Walra-lakenset nu toch écht doorgesleten was. Maar hé! Alleen de bovenkant, hoor. Dus knipte ik het labeltje uit het laken en voortaan ligt het laken met het ´voeteneind´ naar boven. Bij dit laken zit er niet eens verschil in de bovenkant en onderkant. Zelfs de zoom is hetzelfde. Mooi! Zo hopen we er nog wel een poosje plezier van te hebben!

Bezuinigingstip #12 koop houdbare spullen in het groot in, als er een goede aanbieding is. Vooral bepaalde merk-producten zijn heel vaak ergens 1 plus 1 gratis te koop en zijn dan nog voordeliger dan het b- of c-merk. Bijvoorbeeld de Wella haarlak, die wij gebruiken, kost normaal 3,65 per bus. In de actie is dat dus slechts 1,83 per bus. Voor zoiets ga ik dus echt nooit het volle pond neertellen...

Kleine moeite

Ik ben vast een beetje maf. Maar dat boeit me niet. Waarom ik een beetje maf ben? Omdat ik tot het schaarse volksdeel behoor, dat strijken leuk vindt :-). Heerlijk vind ik het! Gewoon zomaar al die kreukelige vodjes omtoveren tot keurige stapeltjes wasgoed. Zelfs al heb je bijvoorbeeld een enigszins sleets t-shirt onder handen, na het strijken lijkt zo´n ding nog heel wat!

Strijken is mijn ochtendklus. Ik sta altijd om 5 uur op. Nadat ik een stukje heb gelezen en wat heb gemediteerd, klap ik mijn stijkplank uit en ga aan de slag. Al strijkend mijmer ik. Soms beluister ik al strijkend iets. Dat kan heel verschillend zijn. Van een preek tot het nieuws. Strijken en luisteren gaat prima samen. Terwijl mijn handen automatisch het werk doen, kan ik heel goed iets tot me nemen.

Toen ik vanmorgen klaar was met strijken, constateerde ik, dat mijn strijkplankhoes toch wel heel erg versleten was.

Tijd voor een nieuw exemplaar dus.

Je kunt dan natuurlijk naar Blokker rennen en zo´n ding kopen. Maar goede strijkplankovertrekken zijn best duur. Bovendien is het een heel kleine moeite om er één te maken. Van een oud dekbedovertrek of zo. Dan kost het je niets en het scheelt weer grondstoffen.

Vanmiddag maakte ik in een uur tijd een nieuwe hoes. Heel simpel: de oude haalde ik van de plank en legde ik als mal op een oud dekbedovertrek. Voor de stevigheid gebruikte ik een dubbele laag stof: voor- en achterkant van het overtrek dus. Ik knipte langs de oude hoes en hield een centimeter extra aan. Het naaimachien kwam op tafel en ik zigzagde de nieuwe hoes rondom. Daarna stikte ik een tunnel van een centimeter en hield 3 stukjes open. Eén aan de punt van de plank en twee aan weerszijden van de lange kant. Ik haalde het koordje uit de oude hoes. Dat is van nylon en was nog helemaal intact. Dat koordje trok ik door de tunnel. Ik spande de hoes om de plank en trok het koordje tussen de twee open stukjes door een stukje naar buiten. Nu kon ik het spanbandje van de oude hoes (wat ook nog intact was) bevestigen. Als laatste nam ik de oude spanknoop en spande daarmee het begin en einde van het koordje. Ziezo. Kleine moeite, leuke besparing.

koordje, spanbandje en spanknoop konden
hergebruikt worden

De oude hoes gebruikte ik als mal

Tunneltje stikken

prachtig strak gespannen

Ook netjes glad om de punt van de plank

Ik kijk alvast uit naar morgenochtend. Mag ik op m´n nieuwe strijkplankhoes strijken. Ha, ha. Zie je wel, dat ik een beetje maf ben :-))

Trek in koek, soep en andere zaken.

Gisteren plaatste ik een oproepje voor Amerikaanse vlaggen. Inmiddels zijn er twee vlaggen onderweg en iemand heeft er nog twee te leen aangeboden. Echt super fijn. Voor het geval je je afvroeg, wat Koos met vier vlaggen moet? Koos doet de VeVa en moet volgende week les geven. Hij wil dan de leerlingen leren hoe je de Amerikaanse vlag vouwt. Die vouw je in 30 stapjes tot een punt met sterren en elk stapje heeft een betekenis.

Het leukste is dan als de leerlingen zelf kunnen oefenen. Vandaar.

Maar dat was eigenlijk niet waarover ik wilde bloggen. Ik wilde even twee receptjes delen.

Het eerste receptje is van bitterkoekjes. Daar had ik ineens enorme trek in en die moesten toen à la minute worden gemaakt. Nu is het een kinderlijk eenvoudig receptje en dus dook ik meteen de keuken in om ze te bakken :-). Ik heb me trouwens ingehouden tot ´s avonds bij de koffie, voordat ik er één opat. Ik zit namelijk in een snoepvrije periode om de vakantiekilootjes kwijt te raken. Maar vooruit. Vandaag mocht ik van mezelf een bitterkoekje :-).

Benieuwd naar het recept? Dat vind je op mijn keukenblog Eenvoudig Lekker.

Zo´n niet-snoepen-periode heeft bij mij altijd een bijwerking: ik krijg onbedaarlijke trek in van alles en nog wat. Niet zozeer in snoep, maar gewoon in van alles en nog wat. Ik kook in zo´n periode altijd nèt wat lekkerder en nèt wat specialer.
Vandaag was er het vage plan van pannenkoeken bakken. Als ik die bak, is dat eigenlijk altijd op vrijdag. En het is altijd een feestje. Maar toen ik aan het eind van de middag naar de post ging om de webshopbestellingen weg te brengen, bedacht ik, dat ik eigenlijk helemaal geen zin had in pannenkoeken. Maar wat ging ik dan eens klaarmaken? Onderweg in de auto piepte het op: linzensoep. Ja! Dáár had ik trek in. Ik bedacht wat ik ervoor nodig had en wat ik in huis had en besloot, dat ik het zou doen, met wat ik had. Hoefde ik lekker niet naar de winkel. Ik winkelde bij thuiskomst gewoon in m´n voorraadkast.

Ik shopte 500 gr. groene linzen, twee aardappels, 2 tenen knoflook, 2 puntpaprika´s, een rookworstje en een aangebroken blikje maïs. Daar kon ik vast wel een lekker soepje van brouwen!
Al kokend herinnerde ik me, dat er ook nog een restje worteltjes in de groentelade lag. Dat kon er ook nog wel bij.

Het werd een verrukkelijke soep. Samen met stokbrood wat op moest en een restantje kruidenboter was het een voortreffelijk maaltje. Ook het recept van de soep vind je op Eenvoudig Lekker.

Deze week kwam er weinig van het 100-zakken-en-dozen-project. Er verdween precies 1 doos! Maar het is er weer één :-). Ik mestte de tweede plank van de leeggekomen kast in de shop uit. O, o, wat een hoop oude zooi!!! Heel veel kon direct weg in een doos voor naar de stort. Eén tasje spullen gaat naar de kringloop. En één grote bak heb ik apart gezet voor Koos om uit te zoeken. Daar zal ik hem vandaag mee achter de vodden zitten ;-).

Centimeter 32 kon afgeknipt worden. Nog 31 stuks te gaan! (en dus zijn er al 68 zakken en dozen uit ons huis verdwenen!).

Het was verder een week van allerlei klusjes. Er stonden nog honingramen die geslingerd moesten worden. Dat heb ik donderdag gedaan. Die dag was Maria thuis, zodat ze kon helpen sjouwen met de honingslinger.

Een vol honingraam, verzegeld met was

Met een ontzegelvork haal ik de wasdekseltjes er af

De ramen zijn nu klaar om in de slinger te gaan

Er passen zes ramen tegelijk in mijn slinger

Draaien maar!

En daar stroomt de kostelijke honing.

Tussen de middag lunch met
boterhammen met roomboter en
honing!

Maria is deze week voor het eerst weer echt naar school geweest. Voorlopig in deeltijd. Het gaat allemaal nog niet vanzelf. Hopelijk gaat het lukken! Ze kreeg trouwens verschillende complimentjes over haar kaftpapier. Het is wel een beetje mosterd na de maaltijd, maar toch zal ik de tip hier even doorgeven: Maria heeft haar boeken gekaft met oude wegenkaarten. Die kwamen bij schoonmama vandaan, die pas verhuisd is. Zo hebben ze een mooie bestemming gekregen.

En zo is het alweer zaterdag en is het ineens herfst geworden! Willem z´n lievelingsjaargetijde. Het mijne niet, maar ik geniet toch wel met Willem mee. Gedeelde vreugde is dubbele vreugde, toch?

Nieuw van oud

Vorige week schreef ik in mijn column in het Reformatorisch Dagblad erover: hergebruik van textiel. En deze week ging ik zelf ook maar weer eens aan de slag om 'nieuw van oud' te maken. Ik had al een tijdje geleden zes eierwarmertjes gebreid in kleurtjes waar mijn zus Maria zo van houdt. Ik wilde die voor haar verjaardag geven en er dan zes placemats bij maken in een bijpassende kleur. Nu zit er tussen 'willen' en 'doen' soms een behoorlijk gat en daardoor werd het een spoedklusje. Maria was gisteren jarig en die placemats moesten woensdag nog geboren worden ;-). Maar goed, het is gelukt. Ik was al met de eierwarmertjes in mijn hand in mijn lappenmand gaan grabbelen om te zien of er iets geschikts in zat. Ik vond twee overhemden in precies de goede kleuren en uit elk hemd konden drie placemats worden geknipt. Voor de achterkant vond ik een lap stof in een glanzende, meekleurende, groenige kleur en als tussenlaag konden flanellen luiers dienst doen. Daarna diepte ik een mooi kleurtje garen uit m'n voorraad op en ging aan de slag. Het zijn placemats geworden die aan twee kanten te gebruiken zijn. Een vrolijk gekleurde kant voor bijvoorbeeld het ontbijt (mét de bijpassende eierwarmertjes natuurlijk ;-)) en de glanzende groenige kant voor een sjiek diner. Ik word er helemaal blij van om op deze manier, door hergebruik van iets wat afgedankt was, iet nieuws te creëren. En gelukkig was zus Maria ook blij :-).