Vermoeiend

Pfff. Je hebt weleens van die dagen, die ronduit vermoeiend zijn. Zo´n dag was het gisteren.

Inspiratie

Vandaag gaf ik de workshop DIY persoonlijke verzorging. En, eerlijk is eerlijk, op het moment dat ik alles aan het klaarzetten ben, denk ik weleens: ¨Waar ben ik toch aan begonnen? Waarom doe ik dit?¨ Het is altijd een klus, die náást allerlei andere klussen gedaan moet worden. Zo sloop ik vanmorgen om 5.00 over de workshopzolder om de tafeltjes van de deelnemers te voorzien van een kookplaatje, pannetje, au bain marie pannetje, maatlepeltjes, baksoda, maizena, kokosolie, olijfolie, etherische oliën, potjes, kop en schotels, gebaksbordjes, koffiemelkcupjes, suikerklontjes. O ja, en dan heb ik eerst al een Wonderpan op de kookplaat gezet met beslag voor kruidkoek met een pindamix (mmm, heerlijk!), want ja, er moet ook iets voor bij de koffie zijn.

Oeps, daar valt per ongeluk toch iets om en ik hoop maar dat de jongens, die een verdieping lager liggen te slapen, daar niet van wakker worden!

Ik ga verder: handleidingen, check! Inspiratiemateriaal, check! Materiaal voor een bonusproduct, check! Koffiezetapparaat met koffie en filterzakjes, check! Theepot, check! Fles water in de koelkast, check!

Ik loop naar beneden om ook nog even de puntjes op de ´i´ te zetten in de webshop en nog een doekje door het toilet te zwieren.

En ja, tussen de bedrijven door slinger ik snel een was aan, dek de ontbijttafel, roep jongens uit bed en bedenk van we vandaag gaan eten.

Na het ontbijt mezelf wassen en aankleden en terwijl ik daar mee bezig ben, bedenk ik, dat Henk misschien wel even een filmpje op wil nemen. Henk heeft vandaag thuisonderwijs, omdat de juf in quarantaine zit. Ik ga snel naar hem toe, geef hem instructie voor zijn schoolwerk en vraag of hij een filmpje wil maken. Dat wil hij wel. En hij doet het nog verrassend goed ook! Hij houdt de camera keurig stil. Dat ik op een gegeven moment erg in de zon sta, wat een wittig beeld oplevert, daar kan hij ook niets aan doen. Ach, we zijn ook maar amateurs, hè :-).

Het filmpje was nèt klaar toen de deelnemers arriveerden. En eigenlijk was het meteen gezellig en was ik al mijn twijfels snel kwijt. Het is zó leuk, om mensen van alles te mogen doorgeven! En wat ik dan ook zo leuk vind: zelf doe ik automatisch ook weer kennis op. Zo leer je van elkaar. Ik mag anderen inspireren en tegelijkertijd kríjg ik inspiratie. Dat noem ik dan win - win!

Aan het einde van de workshop was er nog 20 minuten tijd over en ik vroeg de deelnemers, of ze het leuk vonden om nog een extra product te maken. Ze mochten kiezen: wasmiddel of desinfecterende handspray. De keuze was unaniem: desinfecterende handspray ging het worden. Eén van de dames merkte op: ¨Dat had je een jaar geleden toch ook niet kunnen denken, dat je voor desinfecterende handspray zou kiezen! Dan had je gedacht: wanneer gebruik je zoiets ooit!¨ Inderdaad! Maar nu weten we niet beter en is het best handig om te weten, hoe je zoiets heel eenvoudig zelf maakt. 

En zo gingen de deelnemers na afloop van de workshop naar huis met hun zelfgemaakt tandpasta, deodorant, basiszalf en desinfecterende handspray. En hopelijk met veel inspiratie om zelf verder te gaan met deze materie.

De dag vloog om. Vanmiddag moesten alle bestellingen voor de webshop klaargemaakt worden, want daar had ik natuurlijk vanmorgen geen tijd voor gehad. En vanavond hebben Maria en ik nog een poosje Wonderpannen staan schoonmaken en assembleren. We hadden gezellig de Terdege Live uitzending aangezet. En al luisterend lieten wij onze handen gaan. Maar om half 10 hielden we het echt voor gezien. We hadden allebei zere benen van het staan bij de werktafel. ¨Stalpoten¨ zei mijn moeder dan altijd. Niet echt een net woord misschien :-).

Om uit te rusten ben ik heerlijk in mijn bed gaan zitten. Nog even een blogje tikken, een zakje nootjes naast me en wie weet brei ik zometeen nog een paar naaldjes. Zo niet, dat houd ik dat heerlijk voor morgen. Dan hebben Willem en ik een tochtje door Nederland voor de boeg. Helemaal niet erg, hoor. Willem rijdt en ik brei. Mooi verdeeld. Ha, ha.

Behulpzaamheid

Gisteren schreef ik over pluimvormige planten, waar ik de naam niet van wist. En, zó leuk, hoe ik van alle kanten mailtjes en appjes kreeg van mensen, die het wisten! Door al die behulpzaamheid weet ik nu, dat het de bloemen zijn van het Groot Hoefblad. Ik heb er zelf ook nog even wat op nagelezen. Het Groot Hoefblad krijgt èèrst bloemen en pas daarna indrukwekkend grote bladeren, zoals rabarberbladeren. Die bladeren ken ik wel. Maar ik wist dus niet, dat die voorafgegaan worden door prachtige bloemen, die al eind maart/begin april bloeien en ook nog eens echte bijen-bloemen zijn. Nu zal ik de komende dagen met nòg meer nieuwsgierigheid en interesse naar die roze pluimen kijken.

Vandaag deed ik het rondje met Ciara pas in de middag. Vanmorgen gaf ik namelijk de workshop ´Creatief met bijenwas´. Er waren maar drie deelnemers, wat eigenlijk wel heel knus was. De workshop met bijenwas heb ik nog niet zo vaak gedaan en schud ik daardoor niet zo gemakkelijk uit mijn mouw, als de workshop ´Bak je eigen brood´, die ik na al die jaren wel kan dromen. Ik merkte dan ook, dat ik hem na afloop best voelde zitten. Tegelijkertijd voel je de voldoening als de mensen blij weggaan. Tijdens de workshop maakten ze een bijenwasdoek, twee waxinelichtjes en een potje lippenbalsem. 

Vanmiddag heb ik samen met Maria de web-orders ingepakt. De dagen hebben op het moment een beetje een ander ritme. We hebben namelijk besloten om Jan tijdens zijn laatste schoolweken naar school te brengen en weer op te halen. Hij loopt een beetje op zijn tenen en dit helpt hem hopelijk de laatste weken door. Hij heeft er zelf voor gekozen om blokweken te maken van het eerste tot en met het achtste uur. De uren dat hij geen les heeft, kan hij op school werken en zo wat achterstanden wegwerken. Hij is er gisteren mee begonnen en heeft er zo nu twee dagen op zitten. Het gaat eigenlijk wel lekker, dus we houden het er maar een poosje in. Willem brengt hem ´s morgens weg en ik haal hem ´s middags op. Het kost me een uurtje van kwart voor vier tot kwart voor vijf. Dat is eigenlijk het uurtje, waarin Maria en ik altijd de pakketten naar de post brengen. Nu doen we dat eerder, of Maria doet het alleen. Het mooie is, dat ik bijtijds thuis ben om wat meer op m´n gemakje te kunnen koken. 

Vandaag was het aardappels, groenten, vlees. Dat eten we vaak een keer of vier per week. Heerlijke, kruimige, Zeeuwse aardappels, wortels en ijsbergsla en kippenworstjes schaftte de pot vandaag. Er zijn op het moment weinig betaalbare groenten. Maar wortels zijn echt voordelig en vinden ze hier heel lekker. De ijsbergsla was 89 cent per stuk en dan neem je de zwaarste (is meestal niet de grootste). Dan heb je lekker veel. Het leuke aan sla is, dat je het elke keer anders klaar kunt maken. Vandaag gingen er wat fetablokjes door, wat in stukjes geknipte gedroogde tomaat, stukjes augurk en honing-mosterddressing. Er kwam ook nog een schaal komkommerblokjes naast. Lekker hoor. De kippenworstjes was nog een vriezervondst van toen ik tijdens de vorst de vriezer schoonmaakte. Het was een pakje afgeprijsde bbq-worstjes van vorig jaar zomer. De tht-datum was 06-06-20. Ze lagen dus echt lang in de vriezer :-). Afijn, de vleeseters vonden ze lekker. Daar zijn we dus ook weer met eer vanaf.

Vanavond heb ik vrijaf genomen. Lekker uitgebreid koffie gedronken met Willem en de kinderen en meegenoten met de bruiloftsplannetjes van Maaike en Jaap. En af en toe doe ik een zet in Wordfeud. Dat vind ik zo leuk, dat puzzelen met letters. Pas verbrak ik m´n persoonlijke record. Ik legde ´geurt´ en dat leverde me in één klap 288 punten op.

Morgen staat er weer een aflevering voor de kookrubriek van Terdege op het programma. Het wordt een vispotje. Ik heb er al zin in, om het te maken. Vorige week heb ik het vast proef-gekookt en werd het hier goed bevonden. Dat is fijn, want dan hoef ik geen aanpassingen meer te doen en kan me helemaal concentreren op het maken van een mooi gerechtje.

En verder wil ik een voorraad wonderpannen schoonmaken en assembleren. Ik hoef me gelukkig niet te vervelen ;-).

Beroerd

Poeh, wat ben ik even flink beroerd geweest! Donderdag gaf ik de workshop ¨Bak je eigen brood¨ en was er eigenlijk niets aan het handje. We hadden een erg gezellige ochtend en rond 12 uur gingen er 8 blije vrouwen de deur uit. Inmiddels heb ik ook al foto´s van zelfgebakken broden toegestuurd gekregen. Zo mooi! De broden liggen dan gewoon te shinen van de trots van de bakker :-).

Ook op vrijdag zou ik een workshop geven. De DIY Persoonlijk Verzorging. Ik had er zin in! Toen wij hier kwamen wonen er we die mooie workshopzolder maakten, had ik al bedacht, dat ik daar ook graag andere workshops wilde gaan geven, dan alleen brood bakken. De workshop Bak je eigen brood doe ik tenslotte al jaren. Ik wil ook graag ándere dingen aan mensen leren. Zo kwam er onder andere de workshop DIY Persoonlijke Verzorging. De deelnemers maken dan hun eigen deodorant, tandpasta en basiszalf en intussen vertel ik van alles over een eenvoudige levensstyle, die goed is voor mens, milieu en portemonnee. Omdat het de eerste keer was, dat ik hem ging doen, liep het in mijn hoofd een beetje óver van de plannetjes en de dingen, die ik beslist aan de deelnemers kwijt wilde. 

Maar toen Maria en ik ´s avonds na het eten de workshopzolder in orde gingen maken, voelde ik me met de minuut beroerder worden. Ik werd overvallen door iets van een buikgriepje. Misselijk, koud, rommelende darmen, dat. Het was echt heel naar. Ik probeerde het keihard te ontkennen, want ja, die workshop moest doorgaan. En eerlijk gezegd: meestal lukt het me wel, om het te negeren, als ik me niet helemaal fit voel. Maar hier moest ik op den duur toch aan toegeven. Ik wilde nog maar één ding: diep onder de dekens kruipen en warm worden!

Met pijn in mijn hart heb ik de deelnemers van de workshop gemaild en geappt om te vertellen, dat ik de workshop ging annuleren. Ik moet zeggen: er was gelukkig alle begrip en ik kreeg lieve beterschapswensen. Met de belofte, dat ik zo snel mogelijk nieuwe datums zal opgeven en dat ze dan als eerste opnieuw mogen boeken, kroop ik in bed.

Niets lucht meer op dan een genomen besluit. Ik voelde me zoooo blij, dat ik me niet meer sterk hoefde te houden, maar toe kon geven. Ik lag met m´n kleren aan en met 2 vesten over elkaar aan onder de dekens. Gek genoeg had ik geen koorts. Ik wachtte tot Willem thuiskwam van de ledenvergadering van de kerk. Dat werd een latertje. Volgens mij was het dik na elf uur. Het is dan de gewoonte, dat de mannen met elkaar wat drinken en napraten. Dat kwamen ze nu dan maar op de slaapkamer doen: Willem, Wim en Hans. Ondanks dat ik beroerd was, was dat toch wel even gezellig :-). Ciara mocht ook in de slaapkamer. Daar was ze nog nooit geweest. Wat keek ze raar! Ze ging natuurlijk overal aan snuffelen. Op een gegeven moment had ze een bol spinwol te pakken. Dat vond ze wel wat. Maar nee, die moest ze natuurlijk loslaten! En dat is zo´n beetje het moeilijkste voor haar, wat er is: dat ze iets te pakken heeft en dat ze dat op commando weer los moet laten. Hans oefent dat elke dag met haar.

Gisteren heb ik eerst tot 9 uur op bed gelegen. Daarna heb ik heel sloom een bordje Brinta gegeten en heb me gewassen en aangekleed. Ik voelde me al wel een stuk beter. Alleen was ik echt verschrikkelijk sloom! Ik besloot te accepteren, dat dit gewoon een lummeldagje zou worden en dat ik blij moest zijn met alles wat er lukte. Wat lukte? Eerst maakte ik twee bussen advokaat. Er waren namelijk nogal veel Lamme Teun bestellingen in de webshop en ik had niets meer. Ik had gedacht daar wel om 12 uur mee klaar te zijn. Dat werd kwart over 12. Daarna heb ik er de hele middag over gedaan om 20 orders klaar te maken. Het was dik half 5 toen Maria en ik de pakketten samen naar de post gingen brengen. Thuis gekomen heb ik zowaar eten gekookt! Maria hielp met het maken van een enorme schaal sla met allerlei lekkere toevoegingen, zoals stukjes tomaat, fetablokjes, rozijnen enzovoorts. Intussen braadde ik een pannetje gehaktballen en kookte aardappels. We gingen pas na half 7 aan tafel. Maar het was gelukt! En ik heb zelfs meegegeten. Voor het eerst had ik weer wat trek! Ik ben ´s avonds niet met Willem meegegaan naar zijn moeder. Dat leek me niet verstandig. Niemand zit op een gemeen virusje te wachten. Ik heb me aan tafel gezet en heb (weer heel slow motion) een berg wasgoed weg zitten vouwen.

Al met al, was er toch weer genoeg om blij over te zijn! Ik heb vannacht heerlijk geslapen en voel me nu weer een stuk fitter. Ik moet me inhouden, om nu weer niet meteen al m´n energie te verbruiken. Maar ja, ik heb gewoon weer zin in mijn werk! Een goed teken dus.

Wel apart. Ik ben bijna nooit ziek. En  nu doe je zó je best, om geen corona op te lopen en dan pik je ergens zo´n ander gemeen virusje op! Hopelijk slaat het de rest van het gezin over...

 Kijk, hier nog een fotootje van Ciara. Dit was van de week. Ik had een uur met haar gelopen. Maar toen ik naar binnen wilde, ging mevrouw zitten: ¨De groeten! Je denkt toch zeker niet, dat ik naar binnen wil! Ik wil buiten blijven!¨ Koppig peutertje :-). Wat hebben we een lol van dat dier! Net als van Muck, de poes, trouwens! Die is inmiddels getransformeerd tot een heuse kroelkat! Hoe gezellig is dat.

Eindelijk dan toch!!

 Even een klein berichtje om de lezers ook hier te laten weten, dat eindelijk dan toch de workshops weer gaan beginnen!!

Toen we vorig jaar september ons huis kochten, was dat vooral omdat we ruimte nodig hadden voor de webshop. Ruimte voor de spullen, maar ook ruimte om workshops te geven. Al snel hadden we het bedacht: die workshopruimte moest op zolder komen!

Het was een monsterklus. Want waar nu de zolder is, was helemaal niets! Eerst moest er een verdiepingsvloer komen. Daarna ging het bestaande dak eraf. Dat was namelijk geheel niet geïsoleerd. Het waren allen dakpannen met stro eronder. Het hele dak werd geïsoleerd en de dakpannen gingen geschrobd en wel weer terug. Ook kwamen er vier grote dakramen. Want anders was er geen straaltje licht van buiten en zouden we geheel bij kunstlicht moeten werken. En, o ja, een trap natuurlijk :-).

Er kwam verwarming. Ook niet onbelangrijk. En er werd elektriciteit aangelegd. Tenslotte kwam er een aanrechtblokje, waarvoor natuurlijk ook aan- en afvoer van water noodzakelijk was. Ik zei het al: een monsterklus.

En toen was eigenlijk alleen het ruwe werk nog maar gedaan!

De stukadoor en de schilder kwamen voor het mooie werk. En eindelijk konden we gaan inrichten: laminaat op de vloer, lampen aan het plafond. Er kwam een werktafel en er kwam meubilair. Alles was op een oor na gevild en ik had zelfs al een eerste proef-workshop gedaan, toen corona kwam. Dat was een dikke streep door de rekening.

Al snel besloot ik het hele workshop-verhaal uit te stellen tot na de zomer. Ik had aanvankelijk de hoop, dat we dan van de anderhalvemeter-maatregel af zouden zijn. Maar nee. Daar hebben we ook nu nog mee te dealen en ik denk ook, dat dat nog wel even zo blijft.

Daarom hebben we alles opnieuw van alle kanten bekeken, of en hoe we corona-proef toch workshops konden gaan geven. Met enkele aanpassingen en in kleine groepjes is alles nu eindelijk klaar voor de start. En wat heb ik er zin in!!

Gisteren is de planner online gegaan. En het bleek, dat er méér mensen waren, die er zin in hebben :-). De workshops brood bakken zaten in een paar uur tijd vol. Maar bij de andere workshops is nog ruimte. Wie zich wil aanmelden, kan dat doen via onderstaande link.

Naar de planner

Als we gezond blijven wil ik steeds aan het begin van de maand de planner weer aanvullen met nieuwe workshops. Niet getreurd dus, als het je niet direct lukt om te boeken ;-). Ik hoop in elk geval weer tot ongeveer april/mei door te gaan. Daarna wordt het op de zolder te warm. Want nee, airco is er (nog) niet :-).