September was mijn back-to-basic-maand. Na een rommelige zomerperiode van hard werken (de Fair!) en juist lummelen (onze kampeervakantie), had ik behoefte aan een zuinige periode. Een periode van structuur in de huishouduitgaven. Een periode van ´doen met wat er is´. Een periode van geld overhouden voor andere dingen, door met weinig/minder genoegen te nemen. Het was fijn om zo weer terug te komen in de lifestyle, waar ik van hou en die ik ´eenvoudig leven´ noem.
Deze maand heb ik de huishoudelijke uitgaven strak bijgehouden. Normaal gesproken ben ik daar geen fan van. Ik heb dan het gevoel, dat ik erg met geld bezig ben: cijfertjes, plussen, minnen, budgetten, inschattingen, tegenvallers, meevallers. Allemaal goed en wel: ik vind het maar een krampachtig gebeuren en het past gewoon niet zo bij me.
Toch is het wel goed om het één en ander nu zwart op wit te hebben en eigenlijk zonder dat ik er nu echt mee bezig ben geweest. Ik denk er daarom over om, zomaar voor de aardigheid, nog even verder te gaan met noteren, hoeveel ik waar aan uitgeef. Of ik dat ook op m´n blog blijf delen, weet ik nog niet.
Maar goed. Eerst maar eens de cijfertjes van de maand september. Van drie weken was alles al vastgelegd. Rest me nog de laatste week plus deze laatste dag:
Maandag
Groentenkraam markt: 6,00 (kleine hoeveelheid restanten)
Lidl: 22,10 (2 rollen vuilniszakken, 9 pakjes roomboter, 1 kilo sperziebonen, 1 kilo wortels, 1 fles vloeibare margarine)
Dinsdag
Aardappelkraam 18,00 (10 kilo patatbonken, 15 kilo eigenheimers)
Donderdag
Lidl: 12,30 (jodekoeken, suikerklontjes, koffiecreamer, suikerwafels, 2 zakken koffiepads -> allemaal spullen voor in ons klushuis; eieren, 3 preien)
Vrijdag
Albert Heijn: 10,50 (eieren ->er wordt veel gebakken!; pakje bacon, 1 flesjes brouwers o,o ->uitproberen; sixpack flesjes grolsch radler -> aanbieding; 2 2-liter melk)
Maandag
Albert Heijn: 4,65 (2 2-liter melk; -> Koos eet momenteel gepofte granen in melk als ontbijt; 1 pak blanke vla, 2 af te bakken stokbroden)
Groentenkraam markt: 12,50 (restanten, fijn van alles wat!)
Totaal: 86,05
Het totaal van de hele maand september:
84,52 week 1
106,29 week 2
255,87 week 3
86,05 de rest van de maand
Totaal: 532,73
Dit zijn de gewone huishoudelijke uitgaven, zoals eten en drinken, maar ook de nodige non-food zoals toiletpapier, zelfmedicatie enzovoorts.
Aan kleding werd uitgegeven: 65,00 aan schoenen voor Jan en een vest voor Henk. Dat zal DV volgende maand wel meer zijn!
Aan kado´s werd uitgegeven: 20,00. Dat is extreem weinig, maar komt, omdat ik kadobonnen heb ingezet. Ook dat vond ik vallen onder ´doen met wat er is´. En ook dat zal in oktober heel wat meer zijn.
Tot zo ver de cijfertjes.
We hebben weer dagen achter de rug met allerlei soorten drukte. Met een lach en een traan. Met allerlei ballen :-). Met allerlei keuzes, die gemaakt moesten worden.
Vandaag is Koos voor het laatst voor controle geweest bij de chirurg. Zijn sleutelbeen is keurig genezen en vanaf morgen mag hij weer gaan werken. Uiteraard is het niet de bedoeling dat hij dan meteen met banden van 30 kilo gaat smijten (hij is stratenmaker). Maar hij mag voorzichtig aan beginnen. Fijn!!! Wat is alles goed afgelopen! Dat was een lach.
Vrijdag was het meer een traan. Een lieve vrouw uit onze gemeente werd begraven. Wij zijn ´s zondags vaak haar kerktaxi geweest. Net zo lang, tot het niet meer ging. Op een zondag zei ze tegen me: ¨´k Geloof, dat het de leste keer is geweest. Het gaat niet meer.¨ En dat is inderdaad ook de laatste keer geweest. Wij hielden van haar. Ze is zelfs een keer bij ons aan het kerstdiner aangeschoven. Ze vond het heerlijk, al die kinderen en de reuring van ons grote gezin. Nu is ze er niet meer. Toen we na de rouwdienst de begraafplaats op schuifelden, merkte ik met een schok, dat we richting het vak liepen, waar drie van onze vroeg gestorven kindjes liggen. We kwamen steeds dichterbij en uiteindelijk stopten we één rij voor de rij waar onze kindjes liggen. Het ontroerde me op een speciale manier, die ik niet goed verwoorden kan.
Wat kan er zomaar veel gebeuren in een paar dagen tijd. Het is net als het weer: regen en zonneschijn.
Posts tonen met het label back to basic. Alle posts tonen
Posts tonen met het label back to basic. Alle posts tonen
maandag 30 september 2019
maandag 23 september 2019
De weekuitgaven
Zaterdag stond ik samen met Maria op een markt in H.I.-Ambacht ten bate van gehandicaptenzorg De Schutse.
We waren pas aan het eind van de middag thuis, want er was hier op het dorp Havenfestival en het duurde een half uur voordat we Alblasserdam binnen waren. Daarna hebben we meteen nog even snel een paar kleine boodschapjes gedaan, zodat we verder niet meer van huis hoefden.
Thuis gekomen lag daar nog het nodige werk. Het was overal rommelig en daar kan ik op dat tijdstip van de week niet goed tegen. Ik wil altijd ´glad´ de zondag in. Maria moest nog een kantoor gaan schoonmaken en zelf schoot ik in de hoogste versnelling en maakte het huis fijn aan kant. Stofzuiger erdoor, stoflap hier en daar langs en voilà.
Zaterdag is bij ons altijd patattendag. Maar omdat ik dinsdag vergeten was om aardappels te kopen bij de aardappelkraam, hadden we deze keer geen zelfgemaakte, maar diepvriesfriet uit de supermarkt. Eerst dacht ik met een superklein clubje te zijn, maar schoonmama en zwager Marinus kwamen gezellig meeëten. Toen waren we toch nog met z´n zevenen. We konden fijn buiten eten. Het was zo´n mooie nazomerdag. Een kadootje!
Zaterdagavond was het een beetje zoete inval met een gaande en komende man. Ik heb nog een grote pan spekbonen zitten afhalen. Dat is altijd wel een gezellig werkje, wat eigenlijk helemaal niet als werk aanvoelt. Daarna trok ik er mijn spinnewiel bij. Praten en spinnen gaat prima tegelijk :-). Maar al met al was er dus niets meer van gekomen om nog even de weekuitgaven hier te posten.
Dan doen we dat nu toch even?
Ik had een heel wat hogere weekuitgave dan de voorgaande weken. Dat komt, omdat ik de maandboodschappen heb laten bezorgen. Ik bestel altijd voor een maand tegelijk alle houdbare spullen. Zo hoef je daar maar één keer over na te denken en hoef ik niet telkens naar de supermarkt (met alle verleidingen van dien). Ik kan het iedereen aanbevelen. Het is zó efficiënt! Het bespaart echt tijd en geld. Wil je er meer over weten? Ik heb er verschillende keren over geschreven. Hier een berichtje uit 2012: Er is sindsdien weinig veranderd.
Komt-ie dan:
Maandag
Jumbo: 7,16 (bananen, melkbroodjes, rozijnenbollen)
Dirk: 12,40 (20 eieren, 6 liter melk, 2 ontbijtspek -> voor 24 man pannenkoeken bakken)
Woensdag
Albert Heijn 5,37 (hagelslag, eieren, chocopasta -> was allemaal op en kon echt niet ;-))
Vrijdag
Coop 203,04 (de maandboodschappen)
Hema 6,00 (3 ijsjes -> vrijagavondtraktatie, appeltaart -> een keertje makkelijk, omdat we zaterdag weg moesten)
Zaterdag
Markt 5,40 (3 grote witte herenzakdoeken)
Plus 16,50 (3 pakken satehschnitzels, 2 melk, 1 boter, 2 patat, rol vuilniszakken)
Een paar dingetjes moet ik deze week nog inkopen, zoals bijvoorbeeld boter. Als ik dat bestel, leveren ze soms van die heel dure, die minstens 0,30 per pakje scheelt met de voordelige Lidl boter. Maar het meeste heb ik dan toch in huis.
Totaal:
255,87
We waren pas aan het eind van de middag thuis, want er was hier op het dorp Havenfestival en het duurde een half uur voordat we Alblasserdam binnen waren. Daarna hebben we meteen nog even snel een paar kleine boodschapjes gedaan, zodat we verder niet meer van huis hoefden.
Thuis gekomen lag daar nog het nodige werk. Het was overal rommelig en daar kan ik op dat tijdstip van de week niet goed tegen. Ik wil altijd ´glad´ de zondag in. Maria moest nog een kantoor gaan schoonmaken en zelf schoot ik in de hoogste versnelling en maakte het huis fijn aan kant. Stofzuiger erdoor, stoflap hier en daar langs en voilà.
Zaterdag is bij ons altijd patattendag. Maar omdat ik dinsdag vergeten was om aardappels te kopen bij de aardappelkraam, hadden we deze keer geen zelfgemaakte, maar diepvriesfriet uit de supermarkt. Eerst dacht ik met een superklein clubje te zijn, maar schoonmama en zwager Marinus kwamen gezellig meeëten. Toen waren we toch nog met z´n zevenen. We konden fijn buiten eten. Het was zo´n mooie nazomerdag. Een kadootje!
Zaterdagavond was het een beetje zoete inval met een gaande en komende man. Ik heb nog een grote pan spekbonen zitten afhalen. Dat is altijd wel een gezellig werkje, wat eigenlijk helemaal niet als werk aanvoelt. Daarna trok ik er mijn spinnewiel bij. Praten en spinnen gaat prima tegelijk :-). Maar al met al was er dus niets meer van gekomen om nog even de weekuitgaven hier te posten.
Dan doen we dat nu toch even?
Ik had een heel wat hogere weekuitgave dan de voorgaande weken. Dat komt, omdat ik de maandboodschappen heb laten bezorgen. Ik bestel altijd voor een maand tegelijk alle houdbare spullen. Zo hoef je daar maar één keer over na te denken en hoef ik niet telkens naar de supermarkt (met alle verleidingen van dien). Ik kan het iedereen aanbevelen. Het is zó efficiënt! Het bespaart echt tijd en geld. Wil je er meer over weten? Ik heb er verschillende keren over geschreven. Hier een berichtje uit 2012: Er is sindsdien weinig veranderd.
Komt-ie dan:
Maandag
Jumbo: 7,16 (bananen, melkbroodjes, rozijnenbollen)
Dirk: 12,40 (20 eieren, 6 liter melk, 2 ontbijtspek -> voor 24 man pannenkoeken bakken)
Woensdag
Albert Heijn 5,37 (hagelslag, eieren, chocopasta -> was allemaal op en kon echt niet ;-))
Vrijdag
Coop 203,04 (de maandboodschappen)
Hema 6,00 (3 ijsjes -> vrijagavondtraktatie, appeltaart -> een keertje makkelijk, omdat we zaterdag weg moesten)
Zaterdag
Markt 5,40 (3 grote witte herenzakdoeken)
Plus 16,50 (3 pakken satehschnitzels, 2 melk, 1 boter, 2 patat, rol vuilniszakken)
Een paar dingetjes moet ik deze week nog inkopen, zoals bijvoorbeeld boter. Als ik dat bestel, leveren ze soms van die heel dure, die minstens 0,30 per pakje scheelt met de voordelige Lidl boter. Maar het meeste heb ik dan toch in huis.
Totaal:
255,87
vrijdag 20 september 2019
Doen met wat er is
Doen met wat er is, is heerlijk! Het doet een beroep op je creativiteit en het geeft zó´n tevreden gevoel. Nu ik er weer heel bewust mee bezig ben, weet ik, dat dat gewoon de lifestyle is, die het beste bij me past. Niks ´back-to-basic-maand´! Ik blijf voorlopig lekker verder gaan zo :-). Het is bevrijdend om niet voor elk wissewasje naar de winkel te rennen. En fijn om zuinig te zijn op alles, zodat er niet onnodig geconsumeerd hoeft te worden, niet onnodig geproduceerd hoeft te worden, er geen energie hoeft te worden verspild enzovoorts. Het één hangt met het ander samen.
Een ladder in een panty? Gewoon 1 been eraf knippen en wachten tot je nóg een panty met maar één goed been hebt. Samen is dat weer 1 panty. Oke, met een dubbel ´broekje´. Maar wat maakt dat uit? Hoeft er mooi 1 panty minder geproduceerd, verpakt, vervoerd, betaald en uiteindelijk weggegooid te worden.
Restjes eten? Zuinig bewaren in de koelkast of de vriezer en later ergens in verwerken. Of ééns per week een restjesdag inlassen. Scheelt toch weer 1 maaltijd. Scheelt kweken van groenten, die verpakt, vervoerd, gekoeld, opgeslagen en betaald moeten worden.
Een winkelhaak in een broek? Een gat in een sok? Gewoon repareren natuurlijk! Dan kan alles twee keer zo lang mee en ook dat scheelt weer productie, vervoer, arbeid, opslag, geld, afval.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. En dat doe ik ook. Niet met opschrijven, maar met gewoon dóen.
Ook deze week gingen we verder met (oude) voorraden opmaken. We hebben aardig wat bakmixen staan, die over de datum zijn. Die moeten nu echt allemaal op, voordat we straks last krijgen van meelmotten of ander gespuis. Maria bakte van de week banaanmuffins en schepte meteen een restje chocoladechunks door het beslag. Lekker hoor! Dat is extra genieten van je kopje koffie.
Vanmiddag was de koektrommel leeg. En juist kwam Trijnie een bakkie koffie doen. Geen nood! Er stond nog één pot geweckte cake op de plank. Kon die ook meteen opgemaakt worden. Cake, die ik in februari weckte en die nog zó heerlijk smaakte! Een kadootje gewoon ;-). Geen sigaar uit eigen doos, maar cake van eigen plank :-).
Er waren nog een paar rabarberstengels. Precies genoeg om een rabarbertaart van te maken. Dat was woensdag een lekker toetje na een eenvoudige maaltijd van opgebakken hutspot! Die rabarbertaart is een oud recept, wat ik regelmatig van stal haal. Het is eigenlijk gewoon een cakebeslag, waar je dan rabarber (of ander fruit) op legt. Ik zocht het recept even voor je op. Ik deelde het hier al in 2010!
Dinsdag had ik de aardappelkraam gemist. Gerwin kwam die dag helpen met inpakken en bracht voor mij de webbestellingen naar de post. Daardoor vergat ik aardappels te halen. Dat is meteen een mooie reden om de kast in te duiken voor aardappelvervangers. We aten deze week al een keer pasta en een keer zilvervliesrijst. Vandaag aten we aardappelpuree uit een pakje! Iets wat ik nooit koop, want dat is gewoon tegen m´n principe. Iets wat zó bewerkt is en zó overdreven verpakt en ook nog eens nergens naar smaakt in vergelijking met zelfgemaakte puree. Maar ja. Dat pak stond toch nog ergens achter in de kast. Een restant van een periode, dat Maria dit at. Weggooien? Dacht het niet! Ik maakte een prakkie met die aardappelpuree, bruine bonen (pot uit de voorraad), appelcompôte (appels van vorige week van de groentekraam), 4 zigeurnerschnitzels voor de vleeseters (met 35% kortingsticker, vorige week bij de Lidl gekocht), een kuiltje jus (bewaard in de koelkast) en lekker een lepel stroop over de bonen. Dat smaakte al met al toch echt niet verkeerd.
M´n nieuwe buurvrouw in Bleskensgraaf had van de week de kinderen een zak vleestomaten in handen geduwd. Ook die kwamen prima van pas. Ik maakte er gisteren een heerlijke pastasaus van. Met uien en knoflook (uit de voorraad) en een restje gehakt (350 gr. uit de vriezer) en voor extra volume een pot tomaten basissaus (uit de weck). Ik kookte er volkoren pasta bij, die ik twee weken geleden bij AH gehamsterd had (1 plus 1 gratis). Ook dit was weer helemaal ´doen met wat er is´.
Deze week heb ik m´n spinnewiel weer eens fijn laten snorren. Ook dát is een vorm van ´doen met wat er is´. Ik heb nog zóveel wol liggen om te spinnen! Ik ben nu bezig met twee zakjes spinwol, die we aan het begin van het jaar op de spingroep kregen. De verenigingskas was te vol. Ja, ja, kwestie van een zuinige penningmeester! Er is toen besloten om iedereen erin te laten delen en we kregen allemaal een tas met allerlei spinmateriaal. Heel leuk!
En vanavond zijn we weer eens ouderwets naar de bibliotheek geweest. Daar was een beetje de klad in gekomen. Ik zocht een fijn stapeltje uit. Ik heb een uitgebreid abonnement, waarmee ik onbeperkt kan lenen en ik betaal dus niet per boek. Daar moet je dan natuurlijk wel gebruik van maken. Niet dan? Ik heb in elk geval weer inspiratie en ga maar eens fijn met mijn neus in de boeken voor de rest van de avond!
Een ladder in een panty? Gewoon 1 been eraf knippen en wachten tot je nóg een panty met maar één goed been hebt. Samen is dat weer 1 panty. Oke, met een dubbel ´broekje´. Maar wat maakt dat uit? Hoeft er mooi 1 panty minder geproduceerd, verpakt, vervoerd, betaald en uiteindelijk weggegooid te worden.
Restjes eten? Zuinig bewaren in de koelkast of de vriezer en later ergens in verwerken. Of ééns per week een restjesdag inlassen. Scheelt toch weer 1 maaltijd. Scheelt kweken van groenten, die verpakt, vervoerd, gekoeld, opgeslagen en betaald moeten worden.
Een winkelhaak in een broek? Een gat in een sok? Gewoon repareren natuurlijk! Dan kan alles twee keer zo lang mee en ook dat scheelt weer productie, vervoer, arbeid, opslag, geld, afval.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. En dat doe ik ook. Niet met opschrijven, maar met gewoon dóen.
Ook deze week gingen we verder met (oude) voorraden opmaken. We hebben aardig wat bakmixen staan, die over de datum zijn. Die moeten nu echt allemaal op, voordat we straks last krijgen van meelmotten of ander gespuis. Maria bakte van de week banaanmuffins en schepte meteen een restje chocoladechunks door het beslag. Lekker hoor! Dat is extra genieten van je kopje koffie.
Vanmiddag was de koektrommel leeg. En juist kwam Trijnie een bakkie koffie doen. Geen nood! Er stond nog één pot geweckte cake op de plank. Kon die ook meteen opgemaakt worden. Cake, die ik in februari weckte en die nog zó heerlijk smaakte! Een kadootje gewoon ;-). Geen sigaar uit eigen doos, maar cake van eigen plank :-).
Er waren nog een paar rabarberstengels. Precies genoeg om een rabarbertaart van te maken. Dat was woensdag een lekker toetje na een eenvoudige maaltijd van opgebakken hutspot! Die rabarbertaart is een oud recept, wat ik regelmatig van stal haal. Het is eigenlijk gewoon een cakebeslag, waar je dan rabarber (of ander fruit) op legt. Ik zocht het recept even voor je op. Ik deelde het hier al in 2010!
Dinsdag had ik de aardappelkraam gemist. Gerwin kwam die dag helpen met inpakken en bracht voor mij de webbestellingen naar de post. Daardoor vergat ik aardappels te halen. Dat is meteen een mooie reden om de kast in te duiken voor aardappelvervangers. We aten deze week al een keer pasta en een keer zilvervliesrijst. Vandaag aten we aardappelpuree uit een pakje! Iets wat ik nooit koop, want dat is gewoon tegen m´n principe. Iets wat zó bewerkt is en zó overdreven verpakt en ook nog eens nergens naar smaakt in vergelijking met zelfgemaakte puree. Maar ja. Dat pak stond toch nog ergens achter in de kast. Een restant van een periode, dat Maria dit at. Weggooien? Dacht het niet! Ik maakte een prakkie met die aardappelpuree, bruine bonen (pot uit de voorraad), appelcompôte (appels van vorige week van de groentekraam), 4 zigeurnerschnitzels voor de vleeseters (met 35% kortingsticker, vorige week bij de Lidl gekocht), een kuiltje jus (bewaard in de koelkast) en lekker een lepel stroop over de bonen. Dat smaakte al met al toch echt niet verkeerd.
M´n nieuwe buurvrouw in Bleskensgraaf had van de week de kinderen een zak vleestomaten in handen geduwd. Ook die kwamen prima van pas. Ik maakte er gisteren een heerlijke pastasaus van. Met uien en knoflook (uit de voorraad) en een restje gehakt (350 gr. uit de vriezer) en voor extra volume een pot tomaten basissaus (uit de weck). Ik kookte er volkoren pasta bij, die ik twee weken geleden bij AH gehamsterd had (1 plus 1 gratis). Ook dit was weer helemaal ´doen met wat er is´.
Deze week heb ik m´n spinnewiel weer eens fijn laten snorren. Ook dát is een vorm van ´doen met wat er is´. Ik heb nog zóveel wol liggen om te spinnen! Ik ben nu bezig met twee zakjes spinwol, die we aan het begin van het jaar op de spingroep kregen. De verenigingskas was te vol. Ja, ja, kwestie van een zuinige penningmeester! Er is toen besloten om iedereen erin te laten delen en we kregen allemaal een tas met allerlei spinmateriaal. Heel leuk!
En vanavond zijn we weer eens ouderwets naar de bibliotheek geweest. Daar was een beetje de klad in gekomen. Ik zocht een fijn stapeltje uit. Ik heb een uitgebreid abonnement, waarmee ik onbeperkt kan lenen en ik betaal dus niet per boek. Daar moet je dan natuurlijk wel gebruik van maken. Niet dan? Ik heb in elk geval weer inspiratie en ga maar eens fijn met mijn neus in de boeken voor de rest van de avond!
zaterdag 14 september 2019
De weekuitgaven
Wij hadden vandaag een volle dag.
Vanmorgen was er de begrafenis van iemand uit onze gemeente.
En vanmiddag zijn we naar Willem z´n zus gegaan om daar te helpen met de tuin opknappen. Hans was daar vanmorgen al met twee maten begonnen. En Henk was ook mee. Vele handen maken licht werk. Aan het eind van de middag was de klus geklaard. De tuin was helemaal leeg getrokken, er waren schuttingen gezet en er was gras ingezaaid. Het ziet er allemaal weer netjes uit.
Aan het einde van de middag gebeurde er nog een ongelukje. Hans sloeg de achterklep van zijn auto dicht, maar zijn middelvinger zat er tussen. Hij heeft zo´n klep, die zichzelf dichttrekt. Hij gaf een brul en op hetzelfde moment kreeg hij het voor elkaar zijn vinger er tussenuit te krijgen. Willem en ik renden op het gebrul af. Ik zag het al snel en even vreesde ik, dat Hans z´n vingertop eraf was. Die zat er nog aan en dus riep ik: ¨Koelen! Naar de kraan.¨ Hans rende naar de keuken, ik er achteraan. Terwijl Hans zijn vinger onder de kraan hield, zag ik dat hij van z´n stokje dreigde te gaan. Ik schoof snel een kruk bij, zodat hij kon zitten. Dat hield hij een poosje vol, maar dreigde vervolgens van de kruk te vallen. Dus is hij met zijn rug tegen de muur op de grond gaan zitten. Het was even hectisch: een bak met water om z´n hand in te doen, koud water om op te drinken, een koude washand op zijn hoofd, paracetamollen....Heel langzaam kwam er weer wat kleur op Hans z´n gezicht. Maar hij was verder wel uitgerangeerd.
Gelukkig was het werk bijna af. We veegden de laatste rommel op en daarna is Willem in Hans z´n auto naar huis gereden. Gelukkig heeft Willem ook een rijbewijs voor een grote aanhangwagen. Hans stapte bij hem in. Ik schoof in Willem z´n auto en nam Henk mee. Zo kwam alles toch nog goed.
Toen we thuis kwamen, waren de kleinkinderen er. Koos was een dagje met ze op stap geweest. Als afsluiter mochten ze blijven eten. Altijd feest :-).
Nu ben ik best moe. Ik tik nog even de weekuitgaven in. Deze maand is mijn back-to-basic-maand en ik geef alleen uit wat nodig is. Vandaag zijn er een paar uitgaven teveel gedaan. Maaike haalde pedaalemmerzakken, die ik juist van de week al gekocht had. Niet erg. Daar doen we nu wel een poos mee. Ik gebruik ze alleen in het afvalemmertje in de douche en ik doe er soms brood mee in de vriezer. Ook kocht Maaike snacks voor bij de patat, die ik nog voldoende op voorraad had. En een zak friet, terwijl we nog voldoende zelfgemaakte friet van vorige week in de vriezer hadden. Allemaal goede voorraad en dus geen man overboord.
Dit ging er uit de portemonnee:
Groentekraam: 30 euro (voor twee weken)
Drogisterij van Zessen 30,95 collageenpillen (op aanraden van een lezeres; het zou helpen bij bekkenpijn)
Kringloopwinkel 10,50 stofzuiger (voor in ons nieuwe huis, om te klussen), koffiekopje, au bain marie pannetje
Lidl 9,33 3 kuipjes margarine, 1 zak chips, 5 kilo uien, 2 rollen pedaalemmerzakjes
AH 18,08 3 melk, 2 kilo jong belegen kaas
AH 7,43 zak friet, 1 1/2 kilo bonen, pedaalemmerzakken, loempia´s, mini-snacks
Totaal: 106,29
Vanmorgen was er de begrafenis van iemand uit onze gemeente.
En vanmiddag zijn we naar Willem z´n zus gegaan om daar te helpen met de tuin opknappen. Hans was daar vanmorgen al met twee maten begonnen. En Henk was ook mee. Vele handen maken licht werk. Aan het eind van de middag was de klus geklaard. De tuin was helemaal leeg getrokken, er waren schuttingen gezet en er was gras ingezaaid. Het ziet er allemaal weer netjes uit.
Aan het einde van de middag gebeurde er nog een ongelukje. Hans sloeg de achterklep van zijn auto dicht, maar zijn middelvinger zat er tussen. Hij heeft zo´n klep, die zichzelf dichttrekt. Hij gaf een brul en op hetzelfde moment kreeg hij het voor elkaar zijn vinger er tussenuit te krijgen. Willem en ik renden op het gebrul af. Ik zag het al snel en even vreesde ik, dat Hans z´n vingertop eraf was. Die zat er nog aan en dus riep ik: ¨Koelen! Naar de kraan.¨ Hans rende naar de keuken, ik er achteraan. Terwijl Hans zijn vinger onder de kraan hield, zag ik dat hij van z´n stokje dreigde te gaan. Ik schoof snel een kruk bij, zodat hij kon zitten. Dat hield hij een poosje vol, maar dreigde vervolgens van de kruk te vallen. Dus is hij met zijn rug tegen de muur op de grond gaan zitten. Het was even hectisch: een bak met water om z´n hand in te doen, koud water om op te drinken, een koude washand op zijn hoofd, paracetamollen....Heel langzaam kwam er weer wat kleur op Hans z´n gezicht. Maar hij was verder wel uitgerangeerd.
Gelukkig was het werk bijna af. We veegden de laatste rommel op en daarna is Willem in Hans z´n auto naar huis gereden. Gelukkig heeft Willem ook een rijbewijs voor een grote aanhangwagen. Hans stapte bij hem in. Ik schoof in Willem z´n auto en nam Henk mee. Zo kwam alles toch nog goed.
Toen we thuis kwamen, waren de kleinkinderen er. Koos was een dagje met ze op stap geweest. Als afsluiter mochten ze blijven eten. Altijd feest :-).
Nu ben ik best moe. Ik tik nog even de weekuitgaven in. Deze maand is mijn back-to-basic-maand en ik geef alleen uit wat nodig is. Vandaag zijn er een paar uitgaven teveel gedaan. Maaike haalde pedaalemmerzakken, die ik juist van de week al gekocht had. Niet erg. Daar doen we nu wel een poos mee. Ik gebruik ze alleen in het afvalemmertje in de douche en ik doe er soms brood mee in de vriezer. Ook kocht Maaike snacks voor bij de patat, die ik nog voldoende op voorraad had. En een zak friet, terwijl we nog voldoende zelfgemaakte friet van vorige week in de vriezer hadden. Allemaal goede voorraad en dus geen man overboord.
Dit ging er uit de portemonnee:
Groentekraam: 30 euro (voor twee weken)
Drogisterij van Zessen 30,95 collageenpillen (op aanraden van een lezeres; het zou helpen bij bekkenpijn)
Kringloopwinkel 10,50 stofzuiger (voor in ons nieuwe huis, om te klussen), koffiekopje, au bain marie pannetje
Lidl 9,33 3 kuipjes margarine, 1 zak chips, 5 kilo uien, 2 rollen pedaalemmerzakjes
AH 18,08 3 melk, 2 kilo jong belegen kaas
AH 7,43 zak friet, 1 1/2 kilo bonen, pedaalemmerzakken, loempia´s, mini-snacks
Totaal: 106,29
donderdag 12 september 2019
Een agenda vol verdriet en dagelijkse onbenulligheden
Deze week staan er veel verdrietige dingen in mijn agenda. Vorige week overleden er drie mensen uit onze gemeente. En deze week zijn er dus drie condoleances en drie begrafenissen. Twee van de drie mensen kende ik meer van nabij, één kende ik niet zo persoonlijk.
Vanmiddag was de tweede begrafenis en hoorde ik dat er vanmorgen alwéér iemand uit de gemeente is overleden. Een man van mijn leeftijd. Wat een verdriet toch. De dagelijkse bezigheden kunnen dan zo onbenullig lijken. Toch gaan die dagelijkse onbenulligheden ook door en vliegt de week zomaar weer om.
Vanavond kwamen de mensen die ons huis gekocht hebben op bezoek. De kinderen waren zó benieuwd, waar ze zullen gaan wonen! Wij hadden nog geen kennis gemaakt met de kopers. Dat is toch eigenlijk best raar. Ik vind het leuk om nu te weten wie na ons in dit huis gaan wonen. En ik hoop, dat ze er met net zo veel plezier zullen wonen als wij.
We lieten het gezin eerst op hun gemakje in ons huis rondkijken. En terwijl de kinderen de speeltuin naast ons huis gingen verkennen, dronken we een kop koffie en hadden spraakwater genoeg. De nieuwe bewoners zijn ook Alblasserdammers en al snel blijk je dan gemeenschappelijke kennissen te hebben. Als we nog een uurtje langer gepraat hadden, waren we misschien heel in de verte nog familie van elkaar geweest. Ha, ha. Wat is Alblasserdam dan toch ook echt een dorp :-).
Intussen hebben we ook al bijna de tweede week van de back-to-basic-maand er op zitten. Ook deze week ben ik bloedfanatiek en koop alleen wat echt nodig is. We leven zoveel mogelijk uit de voorraad. Eigenlijk is het ook wel heel fijn om straks bij de verhuizing een zo klein mogelijke voorraad te hebben staan. Ik kan beter in het nieuwe huis met een schone lei en een lege kelder beginnen. Die kelder is trouwens letterlijk. Er zit een grote, ouderwetse kelder in de boerderij. Zoéén met een steil trappetje en met twee kleine raampjes, die nét bovengronds zitten. Ik verheug me er al op om straks mijn eigen winkeltje aan huis te hebben daar! Bij voorkeur met planken vol weck uit eigen moestuin ;-).
Hoewel ik dus zo min mogelijk koop, heb ik maandag wel een partijtje groenten en fruit bij de groentekraam op de markt gekocht. Want daar was ik nagenoeg doorheen. Er zat niet zo heel veel groente bij, maar wel veel fruit. Ik betaalde 30 euro. Dat is best een groot bedrag. Maar daar doe ik dan wel twee weken mee. Het is dus 15 euro per week en maar iets meer dan 2 euro per dag. Welbeschouwd is dat een koopje voor een gezin van 8 personen. Slecht 0,25 euro per persoon per dag aan groente en fruit.
Het fruit van deze week is niet alleen overvloedig, maar ook behoorlijk luxe. We hebben een bak vol passievruchten. Volgens de groenteman is dat goed om meer passie in je relatie te krijgen :-). Verder: handperen, verse abrikozen, wat appels, Hollandse kersen, aardbeien, honingmeloenen en zespri´s. Ik zei het al: pure luxe!
Wat ziet zo´n passievrucht er van binnen trouwens kunstig uit! Prachtig!
De maaltijden zijn misschien een beetje wonderlijk samengesteld :-). Maar ze zijn beslist geen straf!
Maandag moest ik rond etenstijd met Maria naar het ziekenhuis voor therapie. Ik zorgde, voordat we weggingen, dat het eten klaarstond voor Willem en de kinderen. Ik noemde m´n brouwsel: ¨Kerrie-groente met kip en rijst¨. Voor deze maaltijd maakte ik een grote pan kerriesaus van gelijke delen zonnebloemolie en tarwebloem, aangelengd tot sausdikte met bouillon en een flinke lepel Engelse Kerrie. Ik voegde er kort gekookte broccoliroosjes aan toe een handje rozijnen. Als laatste ploos ik het vlees van het stuk soepkip, waar ik vorige week bouillon van had getrokken. Het was een flinke pan gele prut. Eigenlijk zag het er niet zo heel aantrekkelijk uit, maar de smaak was verrukkelijk. Ik warmde een restant zilvervliesrijst van vorige week op en kookte nog wat aardappels voor de rijsthaters. Voor het toetje zette ik een flink vergiet met kersen klaar.
Terwijl ik in de wachtkamer op Maria zat te wachten, verschenen er twee foto´s in de familie-app.
De ene kwam om 17.41 uur:
De andere om 18.01 uur...
Het was weer eens ´sneller opgegeten, dan klaargemaakt´. Ha, ha.
Dinsdag stond er soep met vers gebakken brood en kruidenboter op het menu. We hadden die dag niet zoveel tijd om te tafelen, want we zouden al om kwart voor 7 op stap gaan naar Zeeland. Ik maakte een bijzonder lekker uitgevallen tomaten-groentesoep. Ook deze soep was deels weer restverwerking/voorraad opmaken. Ik gebruikte het restant van de courgettesoep van vorige week. Daar ging een literpot tomaten-basissaus uit de weck bij en een grote zak fijne soepgroenten uit de vriezer. Verder: twee blikjes tomatenpuree (voorraad), wat soepballetjes van een restje gekruid gehakt en een flinke hand vermicelli (voorraad). Het brood bakte ik van een restant Waldhornmix en bloem. De kruidenboter maakte ik van een restje roomboter (over van zondag), een lik tafelmargarine en kruidenboterkruiden.
Vandaag aten we stamppot rode kool met rookworst en een restje jus. De rode kool kwam uit de vriezer. De rookworsten kocht ik aan het eind van de winter bij Xenos. Daar hebben ze bij de kassa vaak van die dumpartikelen met een heel korte THT-datum. Het waren Unox worsten en als ik het me goed herinner heb ik er 0,25 euro per stuk voor betaald. Inmiddels waren die worsten minstens een half jaar over de datum. Maar dat maakt echt geen fluit uit, als ze goed in de vacuüm zitten. Nu kwamen ze mooi van pas.
Het toetje was geheel in stijl: ik maakte een doos vanille ijs op. Het doosje was nog voor ongeveer driekwart vol. Het ijs was niet perfect meer, want een paar weken geleden heeft de vriezer open gestaan. Het ijs is toen een beetje ontdooid geweest en nu zaten er ijskristalletjes in. Maar die werden prachtig gecamoufleerd door de aardbeitjes, waar ik even de kook over had laten gaan én de slagroom (pakje uit de voorraad).
Ik geniet er echt van om van ´niets´ iets lekkers klaar te maken. Er hoeft niets weggegooid te worden. Het vergt alleen wat planning, wat tijd en wat creativiteit.
Vanmiddag was de tweede begrafenis en hoorde ik dat er vanmorgen alwéér iemand uit de gemeente is overleden. Een man van mijn leeftijd. Wat een verdriet toch. De dagelijkse bezigheden kunnen dan zo onbenullig lijken. Toch gaan die dagelijkse onbenulligheden ook door en vliegt de week zomaar weer om.
Vanavond kwamen de mensen die ons huis gekocht hebben op bezoek. De kinderen waren zó benieuwd, waar ze zullen gaan wonen! Wij hadden nog geen kennis gemaakt met de kopers. Dat is toch eigenlijk best raar. Ik vind het leuk om nu te weten wie na ons in dit huis gaan wonen. En ik hoop, dat ze er met net zo veel plezier zullen wonen als wij.
We lieten het gezin eerst op hun gemakje in ons huis rondkijken. En terwijl de kinderen de speeltuin naast ons huis gingen verkennen, dronken we een kop koffie en hadden spraakwater genoeg. De nieuwe bewoners zijn ook Alblasserdammers en al snel blijk je dan gemeenschappelijke kennissen te hebben. Als we nog een uurtje langer gepraat hadden, waren we misschien heel in de verte nog familie van elkaar geweest. Ha, ha. Wat is Alblasserdam dan toch ook echt een dorp :-).
Intussen hebben we ook al bijna de tweede week van de back-to-basic-maand er op zitten. Ook deze week ben ik bloedfanatiek en koop alleen wat echt nodig is. We leven zoveel mogelijk uit de voorraad. Eigenlijk is het ook wel heel fijn om straks bij de verhuizing een zo klein mogelijke voorraad te hebben staan. Ik kan beter in het nieuwe huis met een schone lei en een lege kelder beginnen. Die kelder is trouwens letterlijk. Er zit een grote, ouderwetse kelder in de boerderij. Zoéén met een steil trappetje en met twee kleine raampjes, die nét bovengronds zitten. Ik verheug me er al op om straks mijn eigen winkeltje aan huis te hebben daar! Bij voorkeur met planken vol weck uit eigen moestuin ;-).
Hoewel ik dus zo min mogelijk koop, heb ik maandag wel een partijtje groenten en fruit bij de groentekraam op de markt gekocht. Want daar was ik nagenoeg doorheen. Er zat niet zo heel veel groente bij, maar wel veel fruit. Ik betaalde 30 euro. Dat is best een groot bedrag. Maar daar doe ik dan wel twee weken mee. Het is dus 15 euro per week en maar iets meer dan 2 euro per dag. Welbeschouwd is dat een koopje voor een gezin van 8 personen. Slecht 0,25 euro per persoon per dag aan groente en fruit.
Het fruit van deze week is niet alleen overvloedig, maar ook behoorlijk luxe. We hebben een bak vol passievruchten. Volgens de groenteman is dat goed om meer passie in je relatie te krijgen :-). Verder: handperen, verse abrikozen, wat appels, Hollandse kersen, aardbeien, honingmeloenen en zespri´s. Ik zei het al: pure luxe!
Wat ziet zo´n passievrucht er van binnen trouwens kunstig uit! Prachtig!
De maaltijden zijn misschien een beetje wonderlijk samengesteld :-). Maar ze zijn beslist geen straf!
Maandag moest ik rond etenstijd met Maria naar het ziekenhuis voor therapie. Ik zorgde, voordat we weggingen, dat het eten klaarstond voor Willem en de kinderen. Ik noemde m´n brouwsel: ¨Kerrie-groente met kip en rijst¨. Voor deze maaltijd maakte ik een grote pan kerriesaus van gelijke delen zonnebloemolie en tarwebloem, aangelengd tot sausdikte met bouillon en een flinke lepel Engelse Kerrie. Ik voegde er kort gekookte broccoliroosjes aan toe een handje rozijnen. Als laatste ploos ik het vlees van het stuk soepkip, waar ik vorige week bouillon van had getrokken. Het was een flinke pan gele prut. Eigenlijk zag het er niet zo heel aantrekkelijk uit, maar de smaak was verrukkelijk. Ik warmde een restant zilvervliesrijst van vorige week op en kookte nog wat aardappels voor de rijsthaters. Voor het toetje zette ik een flink vergiet met kersen klaar.
Terwijl ik in de wachtkamer op Maria zat te wachten, verschenen er twee foto´s in de familie-app.
De ene kwam om 17.41 uur:
De andere om 18.01 uur...
Het was weer eens ´sneller opgegeten, dan klaargemaakt´. Ha, ha.
Dinsdag stond er soep met vers gebakken brood en kruidenboter op het menu. We hadden die dag niet zoveel tijd om te tafelen, want we zouden al om kwart voor 7 op stap gaan naar Zeeland. Ik maakte een bijzonder lekker uitgevallen tomaten-groentesoep. Ook deze soep was deels weer restverwerking/voorraad opmaken. Ik gebruikte het restant van de courgettesoep van vorige week. Daar ging een literpot tomaten-basissaus uit de weck bij en een grote zak fijne soepgroenten uit de vriezer. Verder: twee blikjes tomatenpuree (voorraad), wat soepballetjes van een restje gekruid gehakt en een flinke hand vermicelli (voorraad). Het brood bakte ik van een restant Waldhornmix en bloem. De kruidenboter maakte ik van een restje roomboter (over van zondag), een lik tafelmargarine en kruidenboterkruiden.
Gisteren was het weer tijd voor een ´gewoon prakkie´. Het werd bloemkool, gekookte aardappels, slavinken (uit de vriezer; vorige week met 35% korting gekocht) en pindasaus (restje van zaterdag). Fruit toe.
Vandaag aten we stamppot rode kool met rookworst en een restje jus. De rode kool kwam uit de vriezer. De rookworsten kocht ik aan het eind van de winter bij Xenos. Daar hebben ze bij de kassa vaak van die dumpartikelen met een heel korte THT-datum. Het waren Unox worsten en als ik het me goed herinner heb ik er 0,25 euro per stuk voor betaald. Inmiddels waren die worsten minstens een half jaar over de datum. Maar dat maakt echt geen fluit uit, als ze goed in de vacuüm zitten. Nu kwamen ze mooi van pas.
Het toetje was geheel in stijl: ik maakte een doos vanille ijs op. Het doosje was nog voor ongeveer driekwart vol. Het ijs was niet perfect meer, want een paar weken geleden heeft de vriezer open gestaan. Het ijs is toen een beetje ontdooid geweest en nu zaten er ijskristalletjes in. Maar die werden prachtig gecamoufleerd door de aardbeitjes, waar ik even de kook over had laten gaan én de slagroom (pakje uit de voorraad).
Ik geniet er echt van om van ´niets´ iets lekkers klaar te maken. Er hoeft niets weggegooid te worden. Het vergt alleen wat planning, wat tijd en wat creativiteit.
zaterdag 7 september 2019
Jam maken en verrassingsmenu´s uit de voorraad
Vorige week zaterdag had ik nog een partijtje aardbeien tegen een zacht prijsje toegeschoven gekregen. Al vroeg in de morgen werden er 14 kistjes op de stoep gezet! Heerlijke Hollandse aardbeien van de koude grond. Goed rijp, maar nog zonder schimmel (gelukkig!) en lekker groot (nog gelukkiger :-).
Omdat Henk die dag zijn verjaardag vierde, kwamen er veel mensen over de vloer en kon ik dus fijn bakjes aardbeien uitdelen. Zo raakte ik alvast een beginnetje kwijt. Verder heb ik tussen de bedrijven door al die kilo´s aardbeien schoongemaakt en in zakken van anderhalve kilo gedaan. Af en toe was er iemand, die ook een poosje een mesje hanteerde en zo kreeg ik die partij bijna ongemerkt schoon.
´s Avonds gingen de zakken schoongemaakte en afgewogen aardbeien bij mijn broer de vriezer in, zodat ik ergens deze week er jam van kon koken.
Die jamkokerij was donderdagavond en vrijdag overdag. Binnen 24 uur maakte ik meer dan 250 potjes. Ik verwerkte er meteen een kistje rabarber door, wat ook zomaar kwam binnen geschoven. Nu heb ik een fijne voorraad aardbeienjam en een voorraad aardbei-rabarberjam. Heerlijk! Het rook hier zoooo lekker! Maar op het laatst wás ik bijna een aardbei!
En toen de groenteboer vrijdag belde, dat ze nog weer een partijtje aardbeien voor me in de aanbieding had, heb ik toch maar vriendelijk bedankt. Dit was toch echt de laatste grote keukenklus. Nog anderhalve week en dan is de sleuteloverdracht en gaan we het druk krijgen met het project ´verbouwen en verhuizen´. Mijn weckketel én mijn droogapparaat staan al in de opslag, zodat ik niet per ongeluk in de verleiding kom tóch weer een partijtje van het één of ander aan te nemen om te verwerken :-).
Waar ik wel mee verder ga, is het project ´Back to basic´. Dat duurt de hele maand september. Ik geef zo min mogelijk uit aan boodschappen en leef deze maand vooral uit de voorraad. Dat vergt planning, kost tijd en vraagt creativiteit. Maar ik geniet ervan.
Ook de afgelopen dagen toverde ik weer van alles op tafel, wat ik maakte met wat ik in huis had. Ik bakte natuurlijk brood, zoals ik altijd doe. Maar in plaats van gewoon bruin brood, maak ik restjes op, die nog over waren van de broodbakworkshops van het voorjaar. Voor de workshops bak ik altijd een aantal voorbeeldbroden van allerlei mixen. Nu stonden er nog verschillende aangebroken zakken in de bijkeukenkast. Maria vond ze, toen ze de bijkeuken opruimde en zette ze allemaal bij elkaar. Nu maak ik steeds iets op.
Donderdagavond aten we courgettesoep met tosti´s. Voor de courgettesoep trok ik eerst bouillon van een stuk soepkip, wat volgens mij ook al minstens een jaar in de vriezer lag. De kip ging trouwens niet in de soep. Die heb ik apart gehouden om er kipkerrie-salade van te maken voor op brood.
In de courgettesoep verdween ook een restje aardappelkruim (er hoeft niets weggegooid te worden!), een bakje bladselderij (al over de datum). De aardappelkruim diende om de soep wat te binden. Het was verder een simpele soep met uien, knoflook, kurkuma, kerrie en peper. De tosti´s, die we bij de soep aten, was een mooie manier om van enigszins oudbakken brood af te komen.
Voor gisteren stond er Mexicaanse bonenschotel op het menu. Ik had nog een zakje gedroogde bonenmix. Dat kocht ik een paar maanden geleden op de markt. Ik zag nu, dat de bonen al over de datum waren. Maar dat geeft natuurlijk niet. Ik heb ze wel lang laten weken: 24 uur. Ik kookte de bonen ´s morgens na het ontbijt in het weekwater en na 5 minuten zette ik de pan in de Hooimadam. Aan het eind van de middag waren de bonen gaar en voegde ik er een blik tomatenblokjes, een blik maïs, gebakken uien, geruld gehakt, zout en sambal aan toe. Ik kookte een pannetje zilvervliesrijst en vond ook nog een pak wraps in de voorraadkast en een komkommer in de groentenla van de koelkast. Die gingen er meteen ook bij. Lekker! Als toetje kookte ik vruchtengriesmeel van een pakje, wat al maanden over de datum was.
Het ruimt allemaal lekker op!
Ik hoefde deze week niet veel te kopen. En wat ik kocht, was allemaal in de aanbieding of afgeprijsd. Ik ging trouwens voor het eerst de mist in met de 35% kortingssticker van Albert Heijn. Ik wilde deze week mijn vlees-voorraadje een beetje aanvullen. Ik bestel dan meestal vlees bij mijn broer. Maar dan neem ik altijd in één keer een wat grotere voorraad. Anders is het voor hem de moeite niet om voor me klaar te maken (vind ik dan). Omdat ik niet zoveel ruimte in de vriezer heb voor een grote(re) portie vlees, dacht ik mijn voorraad aan te vullen met wat afgeprijsd vlees uit de supermarkt. Gisteren zag ik kippenpoten met de bekende kortingssticker. Ik nam twee verpakkingen mee en wilde die thuis in kleinere porties verpakken voor in de vriezer. Maar toen ik de bakken opendeed, stonk het vlees een uur in de wind. BAH!!! Ik ben meteen terug gegaan naar de winkel. Bij de servicebalie gingen ze zowat over hun nek. Ik kreeg uiteraard mijn geld terug, maar mocht ook nog een bosje bloemen uitzoeken. En van de hulpvaardige baliemedewerkster kreeg ik cleaner aangeboden om mijn handen te reinigen. Het werd echt heel goed opgelost!
Al met al gaf ik deze week uit aan boodschappen:
maandag 14,40
vrijdag 66,27
zaterdag 3,85
Totaal: 84,52
Er zaten behoorlijk wat voorraad-dingen bij: 48 rollen toiletpapier, 4 pakjes mentosrollen, 4 flessen limonadesiroop, 4 pakken volkoren pasta, 8 pondspakken koffie, 2 pakken vaatwasserzout, 2 6-packs radler.
Omdat Henk die dag zijn verjaardag vierde, kwamen er veel mensen over de vloer en kon ik dus fijn bakjes aardbeien uitdelen. Zo raakte ik alvast een beginnetje kwijt. Verder heb ik tussen de bedrijven door al die kilo´s aardbeien schoongemaakt en in zakken van anderhalve kilo gedaan. Af en toe was er iemand, die ook een poosje een mesje hanteerde en zo kreeg ik die partij bijna ongemerkt schoon.
´s Avonds gingen de zakken schoongemaakte en afgewogen aardbeien bij mijn broer de vriezer in, zodat ik ergens deze week er jam van kon koken.
Die jamkokerij was donderdagavond en vrijdag overdag. Binnen 24 uur maakte ik meer dan 250 potjes. Ik verwerkte er meteen een kistje rabarber door, wat ook zomaar kwam binnen geschoven. Nu heb ik een fijne voorraad aardbeienjam en een voorraad aardbei-rabarberjam. Heerlijk! Het rook hier zoooo lekker! Maar op het laatst wás ik bijna een aardbei!
En toen de groenteboer vrijdag belde, dat ze nog weer een partijtje aardbeien voor me in de aanbieding had, heb ik toch maar vriendelijk bedankt. Dit was toch echt de laatste grote keukenklus. Nog anderhalve week en dan is de sleuteloverdracht en gaan we het druk krijgen met het project ´verbouwen en verhuizen´. Mijn weckketel én mijn droogapparaat staan al in de opslag, zodat ik niet per ongeluk in de verleiding kom tóch weer een partijtje van het één of ander aan te nemen om te verwerken :-).
Waar ik wel mee verder ga, is het project ´Back to basic´. Dat duurt de hele maand september. Ik geef zo min mogelijk uit aan boodschappen en leef deze maand vooral uit de voorraad. Dat vergt planning, kost tijd en vraagt creativiteit. Maar ik geniet ervan.
Ook de afgelopen dagen toverde ik weer van alles op tafel, wat ik maakte met wat ik in huis had. Ik bakte natuurlijk brood, zoals ik altijd doe. Maar in plaats van gewoon bruin brood, maak ik restjes op, die nog over waren van de broodbakworkshops van het voorjaar. Voor de workshops bak ik altijd een aantal voorbeeldbroden van allerlei mixen. Nu stonden er nog verschillende aangebroken zakken in de bijkeukenkast. Maria vond ze, toen ze de bijkeuken opruimde en zette ze allemaal bij elkaar. Nu maak ik steeds iets op.
 |
| Een klein Waldhornbroodje |
 |
| Donker en voedzaam brood is dat |
 |
| Ik maakte witbrood in een sloffenvorm en bestreek het met een tijgerbroodpapje |
 |
| Het tijgerbrood werd niet moeders mooiste maar was wel erg lekker :-) |
 |
| Vanmorgen bakte ik krentenbrood in de wonderpan. Voor zondag. Maar het heeft de zondag niet gehaald. Althans, de helft is al verorberd... |
 |
| Een 13-granen brood en een Vierwindenbrood. De keuze is reuze |
In de courgettesoep verdween ook een restje aardappelkruim (er hoeft niets weggegooid te worden!), een bakje bladselderij (al over de datum). De aardappelkruim diende om de soep wat te binden. Het was verder een simpele soep met uien, knoflook, kurkuma, kerrie en peper. De tosti´s, die we bij de soep aten, was een mooie manier om van enigszins oudbakken brood af te komen.
Voor gisteren stond er Mexicaanse bonenschotel op het menu. Ik had nog een zakje gedroogde bonenmix. Dat kocht ik een paar maanden geleden op de markt. Ik zag nu, dat de bonen al over de datum waren. Maar dat geeft natuurlijk niet. Ik heb ze wel lang laten weken: 24 uur. Ik kookte de bonen ´s morgens na het ontbijt in het weekwater en na 5 minuten zette ik de pan in de Hooimadam. Aan het eind van de middag waren de bonen gaar en voegde ik er een blik tomatenblokjes, een blik maïs, gebakken uien, geruld gehakt, zout en sambal aan toe. Ik kookte een pannetje zilvervliesrijst en vond ook nog een pak wraps in de voorraadkast en een komkommer in de groentenla van de koelkast. Die gingen er meteen ook bij. Lekker! Als toetje kookte ik vruchtengriesmeel van een pakje, wat al maanden over de datum was.
Het ruimt allemaal lekker op!
Ik hoefde deze week niet veel te kopen. En wat ik kocht, was allemaal in de aanbieding of afgeprijsd. Ik ging trouwens voor het eerst de mist in met de 35% kortingssticker van Albert Heijn. Ik wilde deze week mijn vlees-voorraadje een beetje aanvullen. Ik bestel dan meestal vlees bij mijn broer. Maar dan neem ik altijd in één keer een wat grotere voorraad. Anders is het voor hem de moeite niet om voor me klaar te maken (vind ik dan). Omdat ik niet zoveel ruimte in de vriezer heb voor een grote(re) portie vlees, dacht ik mijn voorraad aan te vullen met wat afgeprijsd vlees uit de supermarkt. Gisteren zag ik kippenpoten met de bekende kortingssticker. Ik nam twee verpakkingen mee en wilde die thuis in kleinere porties verpakken voor in de vriezer. Maar toen ik de bakken opendeed, stonk het vlees een uur in de wind. BAH!!! Ik ben meteen terug gegaan naar de winkel. Bij de servicebalie gingen ze zowat over hun nek. Ik kreeg uiteraard mijn geld terug, maar mocht ook nog een bosje bloemen uitzoeken. En van de hulpvaardige baliemedewerkster kreeg ik cleaner aangeboden om mijn handen te reinigen. Het werd echt heel goed opgelost!
Al met al gaf ik deze week uit aan boodschappen:
maandag 14,40
vrijdag 66,27
zaterdag 3,85
Totaal: 84,52
Er zaten behoorlijk wat voorraad-dingen bij: 48 rollen toiletpapier, 4 pakjes mentosrollen, 4 flessen limonadesiroop, 4 pakken volkoren pasta, 8 pondspakken koffie, 2 pakken vaatwasserzout, 2 6-packs radler.
dinsdag 3 september 2019
De brugger staat in de startblokken!
Er stond vandaag iets leuks op het programma: Henk en ik zouden zijn e-bike gaan halen! We hadden bij de fietsenwinkel afgesproken, dat we de fiets zèlf bij de fabriek zouden afhalen. Dat leverde ons korting op, terwijl het voor de fietsenwinkels veel handiger is, als zoveel mogelijk mensen hun fiets centraal gaan ophalen. Om dat aantrekkelijk te maken, bedachten ze een VIP-arrangement. Daaronder valt een onthaal met koffie en iets lekkers, op een afgesproken tijdstip, op het afhaalpunt in Nunspeet. Je fiets staat daar klaar en wordt netjes op maat afgesteld. Dat leek ons wel iets en dus vroeg ik Leendert z´n caddy te leen om deze dag samen met Henk op stap te gaan.
Voordat het zover was, heb ik eerst een slinger aan het huishouden gegeven. We gaan deze maand immers back to basic en doen met wat er is. Ik bakte een simpel bruin brood met sesamzaad en een koektrommel vol Jan Hagel.
Natuurlijk was er was en strijk en ik ruimde de keuken aan kant.
Maar al snel was het half 11 en tijd om te vertrekken. Ik smeerde een paar boterhammen voor onderweg en daar gingen we. Gezellig hoor!
Het was tegen twaalven toen we bij Stella aankwamen voor de ¨Ophaal Experience¨. We keken onze ogen uit. Wat was het druk!! Wat een groot gebouw! En ook nog een grote parkeerplaats! Maar dat parkeren bleek een crime. Voor mij dan. Want ik ben niet zo´n coureur (eufemisme). Ik reed de parkeerplaats op, op zoek naar een plaatsje. Maar ik reed me klem, doordat je niet rond kon rijden, terwijl het niet aangegeven was, dat de weg doodliep. Ook iemand áchter mij reed zich klem. Toen moesten we allebei achteruit rijden (voor keren was het te smal), terwijl er allemaal Stella bussen aan de kant geparkeerd stonden. Het zweet brak me uit! In mijn eigen auto zou ik het al eng vinden. Maar nu, in die caddy, moest het ook nog eens helemaal op de spiegels. Henk stelde voor, om uit te stappen en me aanwijzingen te geven. Goed plan. Adem in, adem uit, en alles kwam goed.
We volgden de rode loper en kwamen binnen. Daar zaten heel veel mensen aan tafeltjes met bekertjes koffie voor hun neus. Ik keek even hoe ´het´ werkte, want er stond niets aangegeven. Het leek me, dat ik eerst maar naar de balie zou gaan om me aan te melden. Dat bleek een goed plan. Ik hoorde namelijk later van mensen aan het tafeltje náást me, dat ze al een kwartier hadden zitten wachten, voordat ze er achter kwamen, dat ze zich hadden moet aanmelden. Dat was dus niet zo handig geregeld.
Afijn. We hadden ons aangemeld, onze bon was klaargelegd en we konden aan een tafeltje plaatsnemen. We zouden ´zo snel mogelijk´ geholpen worden. O ja, we mochten ook koffie met iets lekkers pakken. Dat voelde wel feestelijk.
We keken wat rond en ontdekten, dat het vooral heel druk was, doordat er een groot gezelschap senioren een VIP-rondleiding kregen. Juist kwam hun touringcar voorrijden en dropen al die mensen af.
Bleven nog over: al die mensen aan de tafeltjes. En ook dat waren alleen maar senioren. En ... het was één en al gemopper om me heen. Want ze moesten allemaal zoooooo lang wachten. Eerst mompelden Henk en ik tegen elkaar: ¨Wat een zeurpieten, zeg. Ze hebben verder toch de dag aan zichzelf?¨ Maar wat ik toen nog niet wist, was, dat het wachten inderdaad écht heel lang duurde!
Het gemor werd luider en luider. Heel af en toe werd er een naam afgelezen en sprong de gelukkige op: eindelijk! Een meneer naast ons tafeltje gaf het op. Die vertrok. Eindelijk kwam er een meneer in een wit overhemd. De manager misschien? Hij vroeg aan mensen, helemaal achteraan, of ze soms een afspraak hadden. Ja! Om een fiets op te halen. Maar het duurde zo lang! En, zeiden ze, de andere mensen wachten zelfs nog veel langer! De meneer beloofde te gaan kijken, wat hij kon doen. Hij kwam terug en zei: ¨We gaan nú vanaf híer íedereen helpen!¨ Maar dat was dus achteraan! Ik zei, dat de mensen aan de andere kant al véél langer wachtten. Maar daar ging hij niet op in.
De mensen naast ons hadden een afspraak om half 12. Wij om 12 uur. En het was inmiddels al 1 uur. Eindelijk werd onze naam afgelezen. ¨Ja,¨ zei ik tegen de monteur, ¨leuk dat we mogen. Maar deze mensen moeten eerst! Die hebben een afspraak om half 12 en wij om 12 uur.¨ Het werd uitgezocht en de bon van onze buren was niet in het juiste bakje beland. Zij mochten dus nu eerst. Wij wachtten nog wel even....
Kwart over 1 waren we dan eindelijk aan de beurt. En ook al baalde ik echt enorm van dat lange wachten en was het feestelijke VIP-gevoel totaal verdwenen, toch was dit lang verwachte moment heel leuk. Want daar stond hij dan toch: de prachtige, splinternieuwe e-bike voor Henk! Hij glunderde van oor tot oor. De monteur deed hem voor hoe alles werkte, stelde het zadel en daarna mocht Henk een proefritje doen. Super leuk! We kregen ook informatie over hoe we het beste met de accu om konden gaan. En we zochten een goede extra fietsketting uit. Ziezo. Helemaal compleet!
We hebben de fiets voorzichtig in de caddy geladen en vastgezet met spanbandjes. Zo kon er niets gebeuren. Op naar huis!
Thuis wilde natuurlijk iedereen een rondje rijden :-).
We hebben de fiets ook wel precies op tijd. Want morgen is Henk z´n eerst schooldag. Hij kijkt ernaar uit, maar ziet er ook wel tegenop.
Vanavond heb ik z´n boeken gekaft. Henk schreef de etiketten en plakte de hoekjes. Poeh, wat een stapel!
Daarna hielp ik hem met het inpakken van z´n tas. En nu staat onze laatste brugger dan toch helemaal in de startblokken!
Al met al was het een drukke dag. Want toen ik vanmiddag thuiskwam, moest ik natuurlijk ook de webshopbestellingen nog klaarmaken. En daarna een paar noodzakelijk boodschappen doen. Dat ging streng volgens het lijstje (in het kader van back to basic). Er stond alleen melk op en een pot appelmoes. Appelmoes is iets wat ik normaal nooit koop, maar altijd zelf maak. Veel lekkerder en ook nog eens goedkoper. Maar ik ben helemaal door mijn voorraad heen en heb op het moment ook geen appels liggen. Dus maar een pot gekocht, want ik zou rode kool klaarmaken. Dat kan écht níet zonder appelmoes :-). Ook wilde ik even kijken of er misschien wat afgeprijsd vlees lag. Dat lag er. Totale schade: 14,33. Hiervoor heb ik voor vier maaltijden vlees, 2 liter verse melk en 1 pot appelmoes. We aten verder uit de voorraad: de laatste bbq-worstjes (over van zaterdag), gekookte aardappels, rode kool (heb nog een paar kilo in de vriezer). Als toetje een lekker prutje: een pot volle kwark (stond nog in de koelkast en was al over de datum), een pakje lobbig geklopte houdbare slagroom en een schaaltje rabarber (over van gisteren). Mmm, wat een lekker prutje. Doen met wat er is, maakt je altijd heel creatief :-).
Voordat het zover was, heb ik eerst een slinger aan het huishouden gegeven. We gaan deze maand immers back to basic en doen met wat er is. Ik bakte een simpel bruin brood met sesamzaad en een koektrommel vol Jan Hagel.
 |
| Net uit de oven |
 |
| Aansnijden als de koek nog warm en zacht is |
 |
| In stukjes af laten koelen |
Maar al snel was het half 11 en tijd om te vertrekken. Ik smeerde een paar boterhammen voor onderweg en daar gingen we. Gezellig hoor!
Het was tegen twaalven toen we bij Stella aankwamen voor de ¨Ophaal Experience¨. We keken onze ogen uit. Wat was het druk!! Wat een groot gebouw! En ook nog een grote parkeerplaats! Maar dat parkeren bleek een crime. Voor mij dan. Want ik ben niet zo´n coureur (eufemisme). Ik reed de parkeerplaats op, op zoek naar een plaatsje. Maar ik reed me klem, doordat je niet rond kon rijden, terwijl het niet aangegeven was, dat de weg doodliep. Ook iemand áchter mij reed zich klem. Toen moesten we allebei achteruit rijden (voor keren was het te smal), terwijl er allemaal Stella bussen aan de kant geparkeerd stonden. Het zweet brak me uit! In mijn eigen auto zou ik het al eng vinden. Maar nu, in die caddy, moest het ook nog eens helemaal op de spiegels. Henk stelde voor, om uit te stappen en me aanwijzingen te geven. Goed plan. Adem in, adem uit, en alles kwam goed.
We volgden de rode loper en kwamen binnen. Daar zaten heel veel mensen aan tafeltjes met bekertjes koffie voor hun neus. Ik keek even hoe ´het´ werkte, want er stond niets aangegeven. Het leek me, dat ik eerst maar naar de balie zou gaan om me aan te melden. Dat bleek een goed plan. Ik hoorde namelijk later van mensen aan het tafeltje náást me, dat ze al een kwartier hadden zitten wachten, voordat ze er achter kwamen, dat ze zich hadden moet aanmelden. Dat was dus niet zo handig geregeld.
Afijn. We hadden ons aangemeld, onze bon was klaargelegd en we konden aan een tafeltje plaatsnemen. We zouden ´zo snel mogelijk´ geholpen worden. O ja, we mochten ook koffie met iets lekkers pakken. Dat voelde wel feestelijk.
We keken wat rond en ontdekten, dat het vooral heel druk was, doordat er een groot gezelschap senioren een VIP-rondleiding kregen. Juist kwam hun touringcar voorrijden en dropen al die mensen af.
Bleven nog over: al die mensen aan de tafeltjes. En ook dat waren alleen maar senioren. En ... het was één en al gemopper om me heen. Want ze moesten allemaal zoooooo lang wachten. Eerst mompelden Henk en ik tegen elkaar: ¨Wat een zeurpieten, zeg. Ze hebben verder toch de dag aan zichzelf?¨ Maar wat ik toen nog niet wist, was, dat het wachten inderdaad écht heel lang duurde!
Het gemor werd luider en luider. Heel af en toe werd er een naam afgelezen en sprong de gelukkige op: eindelijk! Een meneer naast ons tafeltje gaf het op. Die vertrok. Eindelijk kwam er een meneer in een wit overhemd. De manager misschien? Hij vroeg aan mensen, helemaal achteraan, of ze soms een afspraak hadden. Ja! Om een fiets op te halen. Maar het duurde zo lang! En, zeiden ze, de andere mensen wachten zelfs nog veel langer! De meneer beloofde te gaan kijken, wat hij kon doen. Hij kwam terug en zei: ¨We gaan nú vanaf híer íedereen helpen!¨ Maar dat was dus achteraan! Ik zei, dat de mensen aan de andere kant al véél langer wachtten. Maar daar ging hij niet op in.
De mensen naast ons hadden een afspraak om half 12. Wij om 12 uur. En het was inmiddels al 1 uur. Eindelijk werd onze naam afgelezen. ¨Ja,¨ zei ik tegen de monteur, ¨leuk dat we mogen. Maar deze mensen moeten eerst! Die hebben een afspraak om half 12 en wij om 12 uur.¨ Het werd uitgezocht en de bon van onze buren was niet in het juiste bakje beland. Zij mochten dus nu eerst. Wij wachtten nog wel even....
Kwart over 1 waren we dan eindelijk aan de beurt. En ook al baalde ik echt enorm van dat lange wachten en was het feestelijke VIP-gevoel totaal verdwenen, toch was dit lang verwachte moment heel leuk. Want daar stond hij dan toch: de prachtige, splinternieuwe e-bike voor Henk! Hij glunderde van oor tot oor. De monteur deed hem voor hoe alles werkte, stelde het zadel en daarna mocht Henk een proefritje doen. Super leuk! We kregen ook informatie over hoe we het beste met de accu om konden gaan. En we zochten een goede extra fietsketting uit. Ziezo. Helemaal compleet!
We hebben de fiets voorzichtig in de caddy geladen en vastgezet met spanbandjes. Zo kon er niets gebeuren. Op naar huis!
Thuis wilde natuurlijk iedereen een rondje rijden :-).
We hebben de fiets ook wel precies op tijd. Want morgen is Henk z´n eerst schooldag. Hij kijkt ernaar uit, maar ziet er ook wel tegenop.
Vanavond heb ik z´n boeken gekaft. Henk schreef de etiketten en plakte de hoekjes. Poeh, wat een stapel!
Daarna hielp ik hem met het inpakken van z´n tas. En nu staat onze laatste brugger dan toch helemaal in de startblokken!
Al met al was het een drukke dag. Want toen ik vanmiddag thuiskwam, moest ik natuurlijk ook de webshopbestellingen nog klaarmaken. En daarna een paar noodzakelijk boodschappen doen. Dat ging streng volgens het lijstje (in het kader van back to basic). Er stond alleen melk op en een pot appelmoes. Appelmoes is iets wat ik normaal nooit koop, maar altijd zelf maak. Veel lekkerder en ook nog eens goedkoper. Maar ik ben helemaal door mijn voorraad heen en heb op het moment ook geen appels liggen. Dus maar een pot gekocht, want ik zou rode kool klaarmaken. Dat kan écht níet zonder appelmoes :-). Ook wilde ik even kijken of er misschien wat afgeprijsd vlees lag. Dat lag er. Totale schade: 14,33. Hiervoor heb ik voor vier maaltijden vlees, 2 liter verse melk en 1 pot appelmoes. We aten verder uit de voorraad: de laatste bbq-worstjes (over van zaterdag), gekookte aardappels, rode kool (heb nog een paar kilo in de vriezer). Als toetje een lekker prutje: een pot volle kwark (stond nog in de koelkast en was al over de datum), een pakje lobbig geklopte houdbare slagroom en een schaaltje rabarber (over van gisteren). Mmm, wat een lekker prutje. Doen met wat er is, maakt je altijd heel creatief :-).
Abonneren op:
Posts (Atom)