Proppen

Ik ga maar weer eens een hele week in één logje proppen :-). Het wordt een week in vogelvlucht. Maar hopelijk gaat dat de pret niet drukken.

Kilometers!

Deze week maakte ik heel wat kilometers. Vooral auto-kilometers. De meeste kilometers zit ik trouwens niet zelf achter het stuur, maar word ik prinsheerlijk rondgereden door mijn trouwe Willem, die gelukkig graag rijdt :-). En terwijl ik rondgereden word, maak ik nog weer andere kilometers: brei-kilometers. Zo zijn de rollen mooi verdeeld.

Eindelijk!

Hè, hè, eindelijk heb ik de tijd en de rust om m´n blog eens bij te werken. Wat heb ik een enorm intensieve tijd achter de rug! 

We verplaatsen ons naar binnen

Het lijkt nu toch echt uit met de zomerpret. Zomaar ineens is het nat en grijs en ook best koud (vind ik dan toch). We zitten nu meestentijds binnen en hebben zelfs al een paar keer de houtkachel gestookt! Wat een omschakeling!

Hè, hè, het boek is ingeleverd :-)

Donderdag was de deadline voor het inleveren van de definitieve en complete tekst van m´n kookboek. Ik had er de laatste dagen nog hard aan gewerkt. Het waren echt de laatste loodjes! Er waren nog twee recepten, die ik moest uitschrijven. En het nawoord had ik nog niet helemaal af. Verder heb ik alles nog twee keer helemaal doorgelezen en de opmerkingen van de corrector verwerkt. O ja, ik heb ook nog een recept opnieuw gemaakt om te controleren, of het zo helemaal goed was, of dat er nog iets aangepast moest worden. Het was al met al echt een KLUS. 

Veel ballen

Op de één of andere manier ben ik altijd maar bezig om veel ballen tegelijk in de lucht te houden. Niet dat dat nu per se mijn hobby is, maar het overkomt mij soort van. Deze week dacht ik tamelijk onnozel, dat het een ´gladde week´ zou zijn, zoals mijn moeder dat noemde. Dat betekent een week zonder bijzonderheden. Geen trouwerij, geen fair, geen vakantie, geen afspraken buiten de deur. Gewoon lekker bezig zijn in tuin en huis.

Poeh!

 ¨Poeh,¨ zeiden Willem en ik tegen elkaar, ¨als je kinderen jubilea gaan vieren, dan word je toch wel oud!¨ We zeiden het met een glimlach. Maar toch! Vorige week donderdag waren Wim en Geertje 12 1/2 jaar getrouwd. Een koperen bruiloft dus.

Zo, dat zit er weer op!

 Hè, hè. Dat zit er weer op. Twee mega intensieve dagen! Van koken, bakken, stoven, braden. Van nadenken, plannen, regelen, improviseren. Van koffie drinken, proeven, trappen op en af draven. Van aantekeningen maken, groenten snijden, aardappels schillen. Maar vooral van: genieten van het dream-team

Stevig aanpoten

Zo, dat was stevig aanpoten, vandaag! De fotograaf kwam om wintergerechten te fotograferen voor in het kookboek, wat ik aan het maken ben. Elk seizoen zijn er twee foto-dagen en op die dagen moeten er ongeveer 10 gerechten per dag klaargemaakt en gefotografeerd worden.

Pfff, négen!

Vanmorgen moest ik naar het ziekenhuis, om bloed te laten prikken. Ik kon zelf kiezen, of ik naar het ziekenhuis in Dordrecht, of in Zwijndrecht ging. Ik besloot naar Zwijndrecht te gaan, zodat ik het kon combineren met het afzetten van Henk bij de bushalte. Hij zou namelijk vandaag nog een dagje met de bus naar school gaan, net als gisteren. 

Na gedane arbeid, is het goed rusten

Wat was het een rare, drukke week, vorige week! Ik voelde hem aan het einde van de week echt wel zitten, hoor. En het was dan ook heerlijk om in de afgelopen dagen weer een beetje op adem te komen en uit te rusten. Ik ben met frisse moed weer aan de nieuwe werkweek begonnen :-).

Rollercoaster

Het is hier de afgelopen dagen, alsof ik in een rollercoaster zit. Er gebeurt zóveel en er lopen zóveel projectjes en projecten. Ik kan best veel aan in mijn hoofd. Maar gisterenavond wilde ik toch echt even samen met Willem de polder in, om even te kalmeren ;-).