Vanmorgen vroeg ging ik verder waar ik gisterenavond gebleven was: met de appels. Moesde ik gisterenavond 5 kilo elstar, vanmorgen pakte ik een kist jonagold. Ook deze appels waren gevallen en hier en daar behoorlijk gebutst of bruin onder de schil.
Toch zaten hier genoeg goede appels tussen om mijn droogoventje mee te vullen.
Van de rest maakte ik weer appelmoes. Een aantal grote potten en ook nog 5 kleine potjes. Die kleintjes zijn voor schoonmama. Precies een mooi maatje voor een eenpersoonshuishouden.
Het huisartsverhaal ging vandaag niet door. Het was precies zoals ik verwachtte: de praktijk is vanwege de vakantie gesloten en je kunt alleen voor spoedgevallen terecht bij de vervanger. Ik snap daar werkelijk geen bal van. Elke vakantie is die praktijk domweg dicht. Ik mocht willen dat Willem elke schoolvakantie vrij had, zeg! Maar ja. Gelukkig was de pijn vandaag een heel stuk minder. Anders had ik er toch heus een spoedgeval van gemaakt. Nu wachten we maar tot later.
Nu Maria zich zoveel beter voelde, besloten we om vandaag dan maar het kringloopuitstapje te doen, wat we op de wensenlijst hadden staan. Gezellig hoor, zo samen! We hebben heel erg op ons gemakje de hele kringloopwinkel doorgestruind en kwamen leuke dingen tegen. Zo scoorde Maria een rokje voor maar 2,45 en vulde ik mijn glasvoorraad aan. Dé vondst was een pianokruk voor slechts 3,95!! Ok, voor het comfort zou ik er misschien een kussentje op moeten maken. Maar verder: perfect!
Bij de kassa stond een meneer heel jaloers te kijken: ¨Hé, die heb ik helemaal niet gezien!¨ zei hij. ¨Dat klopt,¨ zei ik, ¨want ik had hem al gepakt :-)¨. De meneer wilde hem wel van me kopen. Maar nee, ik was er zelf veel te gelukkig mee!
We hebben ook lekker in de kringloopwinkel geluncht. Een kom champignonsoep en een pistoletje gezond. Echt genieten.
Vanmiddag kwam schoonmama op de koffie, bakte ik brood, maakte bestellingen klaar en spoelde een doos vol spinazie.
Die zat gisteren ook bij het partijtje van de groentenboer. Het was spinazie met klein blad en lange stelen en werd daarom niet verkocht. Mij maakt het niet uit. We lusten spinazie met steel en al. Ik had 6 kilo. Eén kilo ging vanavond door de pasta.
De andere 5 kilo´s heb ik per kilo geblancheerd, gesneden en in zakjes in de vriezer gedaan.
Zo heb ik 5 porties om door de pasta of de lasagne te verwerken. Of ik maak er spinazietaart van. Ik zie wel. Voor gewoon gestoofde spinazie is het vanwege de stelen niet zo geschikt. Daarvoor heb ik liever grootbladige spinazie, wat een fluweelzacht eindresultaat geeft. Vooral met een scheutje room erdoor. Mmm.
Na het eten reden Willem en ik naar de molen voor de wekelijkse bestelling. De hele gang stond vol en moest vanavond allemaal opgeruimd worden. Morgen ben ik namelijk een dag de hort op.
Al met al was het een drukke dag, ook al waren het leuke bezigheden. Ik ga mijn mandje opzoeken.
Posts tonen met het label appelringen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label appelringen. Alle posts tonen
dinsdag 17 oktober 2017
dinsdag 22 augustus 2017
Een shop-dag
door
Teunie
Ongelofelijk hoe snel je weer in je oude ritme zit! Voelde het gisteren nog heel ´nieuw´ om weer in vol ornaat aan de ontbijttafel te zitten, vandaag was het heel gewoon. Wat ook gewoon was: het brood. Tenminste, Jan maakte de opmerking: ¨Gelukkig hebben we weer gewóón brood.¨ Eerst begreep ik niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde dat er weer ´gewoon, zelfgebakken, brood´ was. Inderdaad! In de vakantie heb ik weleens brood in de winkel gekocht, als dat zo uitkwam. Maar dat wordt hier nooit echt gewaardeerd. Grappig dat ze zelfgebakken brood ´gewoon´ vinden en dat gewone waarderen. Ook vandaag werd er weer gewoon brood gebakken. Twee rechttoe, rechtaan bruine broden en één met pompoenpitten erdoor. Lekker!
Het opruimrondje duurde een stuk korter dan gisteren en de wassen konden fijn buiten drogen.
Ik besloot er een shop-dag van te maken. Niet dat ik op stap ging om te shoppen, maar ik ging aan m´n webshop werken. Er stond weer aardig wat klaar om in te pakken, om uit te pakken, om te prijzen en om in de schappen te zetten.
Net toen ik me geïnstalleerd had met weegschaal, zakken, etiketten enzovoorts, kwam Maaike beneden: ¨O, gaat u inpakken? Zal ik helpen?¨ ¨Ja, graag! Super!¨ Samen inpakken is 100 keer gezelliger en bovendien schiet het natuurlijk veel meer op. We schepten, wogen, stickerden en plakten lekker snel door. Om half 12 namen we pauze met een ijsje in het zonnetje. Daarna hadden we nog een half uurtje voor de lunch. Wat zouden we het beste kunnen doen? Laten we gewoon de shop goed opruimen, spiegelen en stofzuigen. Goed plan! In één ochtend is m´n shop veranderd van een chaos in een nette tent. Ik ben helemaal blij!
Vanmiddag was het een feest om de bestellingen klaar te gaan maken. Ik kon alles zó pakken en had zelfs genoeg ruimte om alle dozen in de shop klaar te maken. De laatste weken zat ik in de gang :-).
Maria hoefde vandaag maar kort naar school en had vanmiddag niets te doen. Ze zag me appelringen inpakken en vroeg: ¨Zal ik vanavond nieuwe appelringen maken?¨ ¨Prima, hoor. Maar je mag het nú ook wel doen. Het oventje is net leeg.¨ OK. Maria gaf eens een flinke slinger aan de appelschiller en legde het oventje weer helemaal vol. We hebben heel wat appels staan en ik wil proberen om deze week een voorraadje gedroogde appelringen te maken, waar we een poosje mee toe kunnen. Ik maak ze niet alleen voor in de webshop, maar ook voor onszelf.
Er staat altijd een grote glazen stopfles met appelringen op het aanrecht voor wie trek heeft. Lekker gezond snoepen. Snoep uit de winkel heb ik nauwelijks meer in huis. Ik vergeet het domweg te kopen. Toen zaterdag de kleinkinderen zouden komen, moest ik eraan denken om even wat snoepjes te kopen voor in de trommel. Want oma´s horen snoepjes te hebben, toch ;-)?
We aten vanavond weer uit de agf-voorraad van de markt: witlof. En ook vandaag was er weer een grote schaal fruit toe: meloen, banaan, mango, grapefruit. Wat een rijkdom toch!
Ik had vandaag een heel stuk minder last van mijn bekken, gelukkig. Of beter: vandaag had ik er last van, gisteren en de dagen ervòòr had ik er pijn aan. Dat is een heel verschil. Vrijdag moet ik weer naar de bekkenbodemtherapeut. En voor donderdag heb ik, op aanraden van een bloglezeres, een afspraak gemaakt bij een manueel therapeut. Hopelijk heeft één van beiden (of misschien wel allebei) de oplossing.
| in de narijs, klaar om in de oven te gaan |
| en smullen maar |
Ik besloot er een shop-dag van te maken. Niet dat ik op stap ging om te shoppen, maar ik ging aan m´n webshop werken. Er stond weer aardig wat klaar om in te pakken, om uit te pakken, om te prijzen en om in de schappen te zetten.
Net toen ik me geïnstalleerd had met weegschaal, zakken, etiketten enzovoorts, kwam Maaike beneden: ¨O, gaat u inpakken? Zal ik helpen?¨ ¨Ja, graag! Super!¨ Samen inpakken is 100 keer gezelliger en bovendien schiet het natuurlijk veel meer op. We schepten, wogen, stickerden en plakten lekker snel door. Om half 12 namen we pauze met een ijsje in het zonnetje. Daarna hadden we nog een half uurtje voor de lunch. Wat zouden we het beste kunnen doen? Laten we gewoon de shop goed opruimen, spiegelen en stofzuigen. Goed plan! In één ochtend is m´n shop veranderd van een chaos in een nette tent. Ik ben helemaal blij!
Vanmiddag was het een feest om de bestellingen klaar te gaan maken. Ik kon alles zó pakken en had zelfs genoeg ruimte om alle dozen in de shop klaar te maken. De laatste weken zat ik in de gang :-).
Maria hoefde vandaag maar kort naar school en had vanmiddag niets te doen. Ze zag me appelringen inpakken en vroeg: ¨Zal ik vanavond nieuwe appelringen maken?¨ ¨Prima, hoor. Maar je mag het nú ook wel doen. Het oventje is net leeg.¨ OK. Maria gaf eens een flinke slinger aan de appelschiller en legde het oventje weer helemaal vol. We hebben heel wat appels staan en ik wil proberen om deze week een voorraadje gedroogde appelringen te maken, waar we een poosje mee toe kunnen. Ik maak ze niet alleen voor in de webshop, maar ook voor onszelf.
Er staat altijd een grote glazen stopfles met appelringen op het aanrecht voor wie trek heeft. Lekker gezond snoepen. Snoep uit de winkel heb ik nauwelijks meer in huis. Ik vergeet het domweg te kopen. Toen zaterdag de kleinkinderen zouden komen, moest ik eraan denken om even wat snoepjes te kopen voor in de trommel. Want oma´s horen snoepjes te hebben, toch ;-)?
We aten vanavond weer uit de agf-voorraad van de markt: witlof. En ook vandaag was er weer een grote schaal fruit toe: meloen, banaan, mango, grapefruit. Wat een rijkdom toch!
Ik had vandaag een heel stuk minder last van mijn bekken, gelukkig. Of beter: vandaag had ik er last van, gisteren en de dagen ervòòr had ik er pijn aan. Dat is een heel verschil. Vrijdag moet ik weer naar de bekkenbodemtherapeut. En voor donderdag heb ik, op aanraden van een bloglezeres, een afspraak gemaakt bij een manueel therapeut. Hopelijk heeft één van beiden (of misschien wel allebei) de oplossing.
Abonneren op:
Posts (Atom)