Opruimen, feest en soep

Tja. Het 100 zakken en/of dozen project van 2018.... Het is nog niet klaar! Ik moest nog 19 zakken en we hebben nog maar een paar weken te gaan. Ik heb er daarom vorige week toch nog maar weer een klein slingertje aan gegeven. Er verdween een vuilniszak met kleding naar de kledingcontainer en ik verzamelde wat spulletjes voor de Kringloopwinkel. Samen telt dat voor 1.

En verder vulde ik een bananendoos vol spullen van Dirk. Die mogen fijn in zijn eigen huis gaan wonen :-). Veel boeken, tijdschriften, een oude schoolagenda, wat kabeltjes...Dat ruimt hier lekker op en wordt zeker nog vervolgd. Ik kan minstens nog zo´n doos vullen met spullen, die hier zijn blijven liggen. Maar dat is voor later. Voor nu heb ik toch maar mooi weer 2 zakken/dozen uit m´n huis verwijderd en hoef ik er nog ´maar´ 17.

Kijk: bloemen op tafel. Ik ben verwend! Gezellig, he!

En donderdag, zo aan het einde de middag, kwam de dagelijkse vraag: ¨Wat eten we vandaag?¨. De vraag kwam per app. Ik stuurde het antwoord ook per app.

Snijbonen, rundvlees, gekookte aardappels, vruchtengriesmeel. Hollandser kan niet, geloof ik. En dat is wat we hier toch het liefste eten. Ouderwets hè? Zelf eet ik al jaren nauwelijks vlees. Inmiddels heb ik een medestander: Jan is ook gestopt met vlees eten. Niet dat hij het niet lust, maar vanwege het milieu. Prima hoor. Ik vind dat wel mooi, als jongeren over zulke dingen nadenken.

Intussen zat er nog een kinderfeestje in het vat: dat van Henk. Hij was in de zomervakantie jarig en het was nog niet met zijn vriendjes gevierd. Henk zit in groep 8 en het was dus meteen ons laatste basisschool-feestje. Niet dat ik daar heel rouwig om was. Het is altijd leuk, maar toch ook altijd wel een klus. En na zo´n 80 feestjes bedacht en uitgevoerd te hebben, vind ik het wel genoeg ;-).

Maar goed. Henk z´n laatste basisschoolfeestje was uiteraard super belangrijk en ook spannend voor hem. Hij nodigde 8 kinderen uit zijn klas uit en die kwamen vrijdagmiddag rond half 6 binnenrollen. De tafel was hier al gedekt. Ik wilde met de kinderen gaan gourmetten. Toen onze oudste 12 werd (en dat is al 18 jaar geleden!), heb ik 2 gourmetstellen aangeschaft om zijn groep-8-feestje te vieren. Destijds was dat best een happening: gourmetten. De stellen kwamen elk jaar wel enkele keren op tafel. De laatste keer was vorig jaar met Kerst. En ik had vastgesteld, dat de pannetjes nu écht versleten waren! De anti-aanbaklaag liet los en dat is niet echt gezond. Ik had al eens gekeken waar ik nieuwe pannetjes kon kopen, maar het was er nog niet van gekomen. Nu puntje bij paaltje kwam, heb ik geen nieuwe pannetjes gekocht, maar daarvoor in de plaats een tafelgrill xxl (eentje van een meter). Willem had een klusje voor iemand gedaan en daar een bol.com-kadokaart voor gekregen. Die was hiermee goed besteed.
Ik kocht vlees met een 30% korting sticker, sneed zelfgebakken brood in vieren, zorgde voor salade, kruidenboter etcetera en het feest kon beginnen.

De kinderen zaten gezellig te grillen, te kletsen en te smikkelen. Het was erg leuk. Die grillplaat beviel me prima. Ik vind het heel wat beter dan dat gedoe met die ieniemienie pannetjes.

Na het eten kreeg Henk kadootjes. Wat is hij verwend! Toch wel leuk, als je zo´n feestje nog tegoed hebt, zo´n 3 maanden na je verjaardag :-).

En toen was het tijd voor het toetje: een ijsje bij de Hema! Terwijl Willem en Hans met twee auto´s vol kinderen naar de Hema reden, ruimde ik snel de etensrommel op en zette alles klaar voor de Bingo. Maria was ´s middags kadootjes gaan shoppen en we hadden alles ingepakt. Er waren 3 categorieën kadootjes: 1, 2 en 3. Wie het eerst 1 rijtje cijfers vol had, mocht een kadootje uit categorie 1 uitkiezen. Wie het eerst 2 rijtjes had, koos iets uit categorie 2. En wie het eerst de hele kaart vol had, mocht iets uit categorie 3 kiezen. Alle kinderen hadden uiteindelijk minimaal 2 kadootjes en toen was het tijd om naar huis te gaan.

Henk kan terugkijken op een gezellig en geslaagd feestje.

En toen was het alweer zaterdag! Tijd om de pompoen eens aan te snijden. Ik had een grote pompoen gekocht, die na Halloween voor de halve prijs lag. Zo´n joekel, die dan naar je ligt te lonken: maak soep van mij, maak soep van mij. Ja hoor! Ik neem je mee!

Ik maakte van 1/3 van de pompoen de aller-, allerlekkerste pompoensoep. Zó lekker, dat het overige stuk pompoen ook op de nominatie staat om soep te worden :-). Pompoen met gember en appel. Als ik eraan denk zal ik deze week het recept uitschrijven. Voor nu is het weer even genoeg geblogd :-).

Als afsluiter de regenboog, die hier vanmorgen zo mooi te zien was.

Het feestje van Henk

Henk is in de zomervakantie 11 jaar geworden. En vandaag mocht hij dat vieren met vriendjes en vriendinnetjes van school. De kinderen hadden vanmiddag een zogenaamde ´lesvrije middag´. De juffen en meesters houden zich dan bezig met vergaderen en de kinderen hebben vrij. Zo´n middag zomaar midden in de week is ideaal om een feestje te vieren, als je ergens met de kinderen heen wil. Het is dan meestal rustig. Wij hebben in de afgelopen jaren vaker een verjaardag of uitstapje gepland op zo´n dag. Ideaal!

De kinderen kwam meteen uit school met Henk mee. Er kwamen drie vriendjes en twee vriendinnetjes. Opgetogen en opgewonden stonden ze even na twaalven, hijgend van het harde fietsen, bij de achterdeur. Ik was aan het pannenkoeken bakken en Willem stapte even later ook binnen. Hij had een vrije middag genomen.

Toen ik bijna klaar was met bakken zei Henk: ¨Heeft u ook iets voor Anne-Lyn? Want die mag geen gluten en geen melk. Oeps. Dat had ik beter eerder kunnen weten. Maar gelukkig had ik nog glutenvrij meel in huis en met eieren (die ze wèl mocht) en water maakte ik snel nog even een pannenkoekenbeslagje erbij. Wel zo gezellig voor dat meisje om óók pannenkoeken mee te eten. Er werd lekker gesmikkeld.

Terwijl ik na het eten snel de boel opruimde, begon Willem alvast het verstoppen van de kadootjes in goede banen te leiden. Toen iedereen een goed plekje voor zijn of haar kadootje gevonden had, mocht Henk gaan zoeken.

Met wat hulp kwamen alle kadootjes tevoorschijn. Wat is Henk verwend!

Nog even met z´n allen op de foto.

En nog even gek doen :-). Ha, ha, we hebben een prachtige serie ´gekke´ foto´s. Maar die zal ik maar niet publiceren. Leuk om te zien, hoe de kinderen ´los´ kwamen en zich helemaal op hun gemak voelden. Toen ik vanavond de foto´s terugkeek, kwam ik heel ontspannen kinderen tegen:

Bij de piano

Op je handen gaan staan. Of lekker blokfluiten. Het kan allemaal :-)

Het werd tijd om te vertrekken. We gingen naar Futureland, een bezoekerscentrum op de Maasvlakte2. Jaren geleden hebben we dat ook een keer op het feestje van Maaike gedaan. Ik heb het opgezocht, want ik heb daar toen ook over geblogd. Dat was in 2011! Waar blijft de tijd!
Géén van de kinderen was er ooit geweest. Extra leuk dus.

In het bezoekerscentrum is van alles te zien over de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Het is natuurlijk best een technisch verhaal, maar dat kunnen kinderen van groep 7 prima aan. Bovendien wordt alle informatie heel leuk en interactief gebracht. Er is echt van alles te doen en te zien.

Het allerleukste vonden de kinderen toch wel de ´droomvlucht´ over de Maasvlakte. Met een Virtual Reality bril op, leek het werkelijk net of ze vlogen :-).

Maar ook andere onderdelen waren leuk.

We gingen ook de filmzaal in. Ik kon me van de vorige keer herinneren, dat er in de getoonde film een paar keiharde vloeken te horen waren. Ik was benieuwd of die film er nog steeds draaide. Dat was zo. Maar de vloeken waren weg! (Ze stonden alleen nog wel in de Engelse ondertiteling, trouwens). Wat ik helemaal vergeten was, was dat ik in 2011 over die vloeken in de film had gemaild met Futureland en dat mij toen beloofd was, dat ze eruit gehaald zouden worden. Dat is dus écht gebeurd! Toch bijzonder! Dit deed me echt goed.

We gingen naar de eerste verdieping. Ik kon me van de vorige keer herinneren, dat je daar met verrekijkers over de Maasvlakte-in-wording kon kijken. Wij hebben daar toen zeehonden gespot, die op het opgespoten zand lagen te zonnebaden. Ik stond nu echt met mijn ogen te knipperen!!! Helemaal geen zandvlakte of zonnebadende zeehonden te bekennen, maar ..... een complete containerterminal, volop in bedrijf. Ongelofelijk dit!!!

De verrekijkers stonden er nog. En ook de grote maquette van hoe het was, hoe het is, en hoe het worden gaat.

Er hing een enorm doek aan de muur, van een luchtfoto van Rotterdam. Helemaal in het hoekje kon Willem de straat aanwijzen, waar hij als kind woonde :-).

De kinderen vonden het leuk om bekende dingen op te zoeken.

Ook een spel, waarbij je het laatste stukje van een haven moest dempen, was heel leuk.

De kinderen verveelden zich geen moment. Maar de klok draaide door. En ik vond het tijd voor wat drinken en iets te snoepen. Ik had vanuit het raam een picknickbankje gespot. En aangezien het ook nog heerlijk weer geworden was, vond iedereen het een prima plan om naar buiten te verkassen.

Het leuke is, dat kinderen zich ook altijd prima ´met niets´ weten te vermaken. Want zodra ze allemaal iets gedronken en gesnoept  hadden, bleek mooie stenen zoeken een topattractie :-).

Maar om kwart over vier kon het echt geen uitstel meer lijden. We moesten nodig op huis aan. Het feestje duurde namelijk tot 5 uur en rond die tijd zouden er hongerige Luijkjes uit hun werk of van school thuis komen. Daar moest voor gekookt worden.

Met nog een zakje chips voor tijdens de terugrit, zwaaiden we nog een keer naar Futureland. Daaaaag! We komen vast nog eens!!!

Thuis kregen de kinderen allemaal nog een (homemade) lolly.

En wat is het dan heerlijk als je zes blije, voldane kinderkoppies ziet en het feestje geslaagd was!

Beloofd

Als je iets belooft, moet je het doen. Belofte maakt schuld. Ik had verschillende beloftes gedaan, die ik graag eens wilde inlossen.

De eerste was: met mijn vader naar de dierentuin.
Vorig jaar december kregen wij een gezinsabonnement op Blijdorp kado, wegens het aanbrengen van een nieuwe klant bij Gezinsenergie.
Wij zijn dol op de dierentuin en dat hebben we van geen vreemde. Vroeger ging mijn vader elk jaar wel een keer met ons. En later deed hij dat met zijn kleinkinderen.
Toen ik van het voorjaar op een zaterdag zo heerlijk liep te genieten in Blijdorp, zei ik: ¨Ik ga hier een keer met mijn vader naar toe. Wat zal hij het mooi vinden!¨

Nu het de hele week van dat prachtige nazomerweer is, leek het me een goed moment voor dat uitstapje. Bovendien had ik van een lezeres twee toegangskaarten kado gekregen en kon ik mijn vader dus ´gratis´ meenemen. Donderdagmiddag was het zover. Direct na de lunch reed ik naar het huis van mijn ouders. Mijn vader stond al klaar. Dik ingepakt, want het was maar een ´dunne wind´.

We moesten bij de dierentuin even omrijden, want de parkeerplaats was afgesloten. We werden verwezen naar P3. Maar op weg naar die P3 reed ik me verloren, vanwege een wegopbraak. Geen probleem. We waren inmiddels in de straat haaks op de oude ingang en ik parkeerde mijn auto daar ergens in de wijk. Het was gelukkig niet ver lopen, want dat gaat mijn vader niet zo best meer af. Zodra we bij de ingang waren, leenden we dan ook een rolstoel en pa kon heerlijk gaan zitten.

Ik had al gevraagd, of hij een verzoekprogramma had. Nou, niet direct, maar hij zou het wel leuk vinden om naar het voeren te kijken. We lazen op een bord, dat om half 3 de pelikanen zouden worden gevoerd. M´n pa wilde dat heel graag zien. Hij is dol op vogels. Jaren- en jarenlang voert hij, zodra de vorst intreedt, reigers in het weitje voor zijn huis. Behalve reigers, komen er dan ook ganzen, eenden, ooievaars en nog veel meer gevederde vrienden. Het is altijd een heel spektakel.

Even na 2 uur liepen we al bij de pelikanen. Er was daar een soort kijkershut, waar we een plekje op de eerste rang dachten te hebben. We vonden het wel raar, dat er verder nagenoeg geen toeschouwers waren en ook, dat de pelikanen er zo rusten bij zaten. Meestal kun je het aan de dieren zien, als het tegen voerdertijd loopt. Dan zijn ze onrustig.

We drentelden nog even in de buurt rond, omdat een kwartier wachten toch best lang is. Om zes minuten voor half 3 waren we terug op ons ´eersterangs plekje´. Geen verandering in de situatie. Niemand te zien. We hebben tot 10 over half 3 gewacht. Toen kwam er een mevrouw en die vertelde dat ze er al jaren komt en niet beter weet, dan dat de pelikanen elke dag om kwart voor 3 gevoerd worden. Maar dan ziet het er, volgens de mevrouw, altijd heel anders uit: opwinding onder de vogels. Precies. Dat hadden wij ook gemist! De mevrouw kwam tot de conclusie, dat de dieren vast al gevoerd moesten zijn. Jammer!!

Maar goed. Dan maar gewoon verder en zien wat er op ons pad kwam. We genoten bij de otters. Wat een prachtige dieren!

We verbaasden ons over de reusachtige neushoorn. We zochten naar de olifanten, omdat er in augustus een jong geboren is. Maar toen we ze eindelijk gevonden hadden (slechte bewegwijzering daar in Blijdorp!), gingen ze juist naar binnen. Het jong hebben we niet gezien. Wel twee volwassen olifanten. Altijd leuk.

Pa had wel zin, om ergens wat te drinken. We kwamen langs een gloednieuw restaurant en gingen naar binnen. We genoten. Pa van zijn glas yoghurt met allerlei lekkers erin geschept, ik van m´n koffie met spekkoek. Mmm.

We trokken verder en bewonderden het nieuwe leeuwenverblijf. De enige leeuw die we zagen, lag lui te zijn. Het verblijf is wel honderd keer beter, dan die ´betonnen bak´ waar ze al jaar en dag in zaten!

Meer actie was er bij de vogels in de buitenvolière. Kreeg pa toch nog vogels te zien :-). Indrukwekkend, het vleugelgezwiep als die grote vogels op de vleugels gaan!

We keken bij de apen. Natuurlijk! Wat is dat toch altijd grappig, om zo´n apenfamilie te bekijken!

Langs de hyena´s kwamen we bij de giraffen. Hier is het altijd druk. Er is dan ook een flinke kudde in Blijdorp en dat is leuk om te zien. Eén giraf kwam steeds met z´n kop vlakbij het publiek. Leuk hoor.

Langs de stokstaartjes, de krokodil en vele andere dieren, liepen we met wat meer vaart op weg naar de uitgang. Hoewel je er natuurlijk nooit genoeg van krijgt, was het voor vandaag mooi geweest. Mijn vader is al bijna 80 jaar en het was al met al vermoeiend genoeg, ook al werd hij fijn voortgeduwd :-).

We hebben een erg fijne middag gehad en er is weer een mooi herinnering geboren.

Een andere belofte, die ik wilde inwisselen was: Henk z´n feestje vieren.

Henk was in de zomervakantie jarig. In de eerste schoolweek heeft hij getrakteerd. En sindsdien vroeg hij bijna elke dag: ¨Wanneer mag ik nu mijn feestje vieren?¨ Maar steeds was er iets, waardoor het niet handig uitkwam.

Met de voorspelling van mooi weer voor de hele week, piepte er dinsdag een plannetje bij me op: we gingen Henk z´n feestje vieren en zouden met de kinderen naar  het Maasvlaktestrand gaan. Henk vond het een prachtig plan en blij ging hij woensdag met de uitnodigingen naar school. Er mochten 5 kinderen komen, zodat we precies (met z´n achten) in de auto zouden passen.

Henk was de hele verdere week verschrikkelijk ongedurig en zenuwachtig. Het kwam mooi uit, dat hij vanmorgen eerst naar de natuurclub in de Biesbosch ging. Toen hij daar vandaan thuis kwam, kwamen ook bijna de kinderen al. Eén kind was helaas ziek. Echt jammer.

Drie kinderen zouden hier arriveren. Met één kind was een creatieve afspraak gemaakt. Dit kind had juist vandaag een familiedag in Brielle, maar wilde óók graag naar het feestje. Omdat Brielle vlakbij het Maasvlaktestrand is, zou zijn vader hem daar om ongeveer kwart voor drie bij ons afleveren. Slim bedacht toch?!

De kinderen arriveerden en kregen een glas limonade en een suikerspin. Daarna mocht Henk de kadootjes uitpakken.

We maakten daar deze keer geen spelletje van, want we wilden graag zo snel mogelijk vertrekken. Het had toch nog wel wat voeten in aarde, voordat al spulletjes in de auto lagen en alle kinderen een plekje hadden. Met passen en meten hadden we er ook nog twee stoelen voor onszelf bij in gekregen. Konden we lekker zitten op het strand ;-).

Een stapel Donald Ducks verkortten de tijd voor de kinderen en voordat we er goed en wel erg in hadden, arriveerden we al bij het strand.

De kinderen hadden hun zwembroek/badpak al onder hun kleding aan. Dus in no time waren ze er allemaal klaar voor: de zee in! Ze hebben de volle twee uren enorm genoten. Zeker toen ook het laatste kind gearriveerd was en ze met z´n vijven heerlijk speelden. Af en toe kwamen ze iets lekkers halen. Ik had gezegd, dat het normaal onbeleefd is, om daarom te vragen, maar dat het vandaag  mocht :-). Er waren zakjes chips, koeken, lolly´s en drinken. Ook dat was genieten.

Willem en ik zaten fijn in onze stoelen naar de kinderen te kijken. Goed idee, zo´n strandfeestje :-).

Op de terugweg moest en nog meer gepast en gemeten worden, omdat er een kind méér inzat dan op de heenreis. Maar er gaan vele makke schapen in een hok. De kinderen waren bovendien een stuk rustiger, want hadden hun energie al op het strand kwijt gekund.

Thuis stonden de patatten al voorgebakken klaar. Het duurde dan ook niet lang, of we konden aan tafel. Gelukkig lustte iedereen patat en de buikjes werden rond gegeten. Met voldane kinderen in de auto reed Willem de straat uit, om ze thuis te brengen.

Wat heerlijk, om die twee beloftes deze week in te lossen!

Met uitzicht op de maan

De kerstvakantie verloopt precies zoals alle kerstvakanties hier altijd verlopen: het is gezellig druk, rommelig en vol afwisseling. Eerst de aanloop naar de Kerstdagen, dan de Kerstdagen zelf, de veel te korte dagen met Ellen, Marco en Markus en dan vandaag ook nog het feestje van Jan.

Jan was al in de zomervakantie jarig. Maar ja, middenin de zomervakantie zijn de meeste vrienden weg. Dus vieren we zijn feestje altijd (flink) wat later.

Jan zit in groep 8 en het laatste basisschoolfeestje heeft altijd een bijzonder tintje. Dat mag dan ook wat uitgebreider gevierd worden. In overleg met Jan besloten we met de kinderen naar een sterrenwacht te gaan. Het werd Sterrenwacht Tweelingen in Spijkenisse. Na wat heen en weer gemail over wat een goede datum zou zijn, prikten we een datum ergens in November. Dat leverde problemen op, want middenin een schoolweek pas om 22.00 uur thuiskomen van een feestje, is niet zo'n goed idee. Daarom verschoven we het hele gebeuren naar de kerstvakantie. En wat hebben we geluk gehad! Want juist vanavond schoven de wolken weg en hadden we prachtig uitzicht op de maan!

Maar zover was het nog niet. De jongens arriveerden al om half vijf. Ze kregen drinken en een chocoladekoekje. Daarna mocht Jan aan de slag. Hij moest opdrachten uitvoeren om z'n kadootjes te verdienen.

Intussen dekte ik de tafel en deed de frituurpan aan. De patatten lagen al voorgebakken klaar. Eigenlijk had ik iets anders willen eten, omdat ik de frituurpan vast had willen klaarmaken voor de oliebollenbakkerij van morgen. Maar nee. Volgens Jan wilde IEDEREEN patat eten. Nou ja. Dan patat ;-).

Willem maakte onze beroemde pindasaus en we schoven met z'n dertienen aan tafel. Altijd feest.

Na het eten reden we met z'n negenen in twee auto's naar Spijkenisse. We werden er om 19.00 uur verwacht. De twee mannen van de Sterrenwacht die deze avond voor ons verzorgden, stonden ons al op te wachten. Helemaal blij dat het helder was. Want ja, wat is er nu leuker dan zelf door die mooie grote telescoop naar de maan te kijken!

We kregen een korte introductie en klommen toen de smalle trap op naar boven, naar de koepel. De koepel werd opengeschoven en de telescoop in orde gebracht. Het licht ging uit en daar stonden we. Eén voor één mochten we kijken. Eerst gewoon 'zomaar', maar daarna gericht naar een bergkam en een bepaalde krater. De namen weet ik niet allemaal meer, hoor. We kregen zóveel informatie! Alle vragen werden beantwoord, of het nu ging over wat we zagen of over de apparatuur waarmee we keken. Het was heel interessant.

Op het laatste werd er nog weer een ander hulpstuk op de telescoop geplaatst. Hiermee kon prachtige foto's op Willem z'n smartphone worden gemaakt. Hoe gaaf is dat!

We zijn, denk ik, een klein uurtje boven geweest. Daarna gingen we naar beneden, waar het lekker warm was en naar koffie rook. De jongens kregen cola en er was wat te snoepen. Willem en ik kregen koffie met koek. Intussen werd er een computerprogramma opgestart waarmee we de sterrenhemel konden bekijken. We kregen een uitgebreide lezing over sterren, sterrenbeelden en alles wat er zoal aan vragen van ons langs kwam. Het bleef boeien van a tot z.

Ter afsluiting kreeg Jan nog een informatief boek over de zon. Daar kan hij nog uren in lezen en kijken.

Het was al met al heel geslaagd. De Sterrenwacht in Spijkenisse is elke vrijdagavond open voor belangstellenden en zeker een bezoekje waard. Ik denk, dat we daar op een heldere avond vast nog weleens te vinden zullen zijn.

We reden terug naar huis en brachten de jongens thuis. Nog even uitzakken en bloggen. En dan nu maar snel een tukkie gaan doen. Morgen wil ik bijtijds opstaan om oliebollenbeslag te maken.

Alle lezers wens ik een goede jaarwisseling toe!