En toen deed ik mee!

Gelukkig ben ik niet vaak ziek. Maar vorige week deed ik dan toch maar mooi mee met de griep-epidemie. Nou ja, mooi? Er is niet veel moois aan, om ziek te zijn natuurlijk :-(.

Waarom ik zo graag op het platteland woon

We wonen nu op een paar dagen na alweer 5 jaar in Bleskensgraaf. Bleskensgraaf is een dorp in de Alblasserwaard, zo´n beetje tussen Gorinchem en Dordrecht in. Daarvóór heb ik mijn hele leven in Alblasserdam gewoond. We hebben werkelijk geen seconde spijt gehad van onze verhuizing.

Koffietijd met de baby-kleinkinderen

Wat blijft het lang koud, dit jaar! Of ben ik gewoon mega ongeduldig? Dat zou best kunnen zijn, want ik kan niet wáchten tot we weer lekker uit de moestuin kunnen eten. En ik kan niet wáchten tot we weer fijn zonder jas naar buiten kunnen. En ik kan niet wáchten tot ik ´s morgens om een uur of vijf buiten geniet van een koele morgen in aanloop naar een warme dag. En ik kan niet wáchten tot de bladeren aan de bomen weer ruisen. Maar ja ... april hè?! Dan kan het nog alle kanten op. 

De treurnis, die de dag van vrijdag bracht...

Vrijdagochtend was ik bij mijn jarige schoonzus in Alblasserdam. Ik zat nog maar net, of we hoorden niet anders dan sirenes van hulpdiensten en even later ook een heli in de lucht.

Lekker veel!

Oh, wat kon ik vandaag lekker veel (inhaal)slagjes slaan! Het was echt een super productief dagje. Ik ben er blij van :-). Mijn dag begon weer in de tuin. Eerst alles maar water geven. 

Buitenboel

Van de week is er een flinke klap op de buitenboel gegeven. Leendert heeft twee prachtige houthokken gemaakt. We hebben er lang over nagedacht, hoe we het hebben wilden. De hokken zijn nu aan de kanten van het terras geplaatst. Eén als een soort erfafscheiding met de buren. De andere als een scheiding tussen terras en moestuin. Die tweede hebben we laag gehouden. Het hoogste punt is 1,50 meter. Als ik op mijn tenen sta, kan ik er precies overheen kijken en zien wat er op de weg gebeurt. Als we zitten, zitten we heerlijk beschut en uit het zicht. Alles is gemaakt van douglas hout en de hokken staan op poeren. Stevig en goed, zodat we er hopelijk heel lang plezier van hebben. De achterkanten zijn open gehouden. Er zit betongaas in. Er bleven nog een paar stukken gaas over. Die heb ik meteen geannexeerd voor op de moestuin. Daar kan van alles tegenaan klimmen. Op het dak van de hokken liggen dakpannen. Dat was Willem z´n idee. Het zijn dezelfde dakpannen als die op het dak van ons huis liggen. Het is nu heel mooi één geheel. Het is helemaal naar ons zin geworden!

Vandaag zijn de puntjes op de ¨i¨ gezet. Alles is opgeruimd en de straat is weer netjes gemaakt. Hans had gisteren een flinke lading hout bij zich. Dat moet allemaal nog gekloofd worden. Het ligt wel al keurig opgestapeld klaar. Daar moeten we weer even een goed moment voor vinden.

Er is nog héél veel te doen. Maar er is ook al héél veel gedaan. Wat ben ik blij! Ook zo fijn, dat er zoveel handen meehielpen! Leendert heeft vandaag nog bijna de hele dag hard gewerkt. Koos heeft gestraat. Hans heeft opgeruimd en het hout georganiseerd. Maaike heeft me in huis geholpen, boodschappen gedaan en vanmiddag nog even buiten geholpen. Maria en Jan-Hendrik hielpen nog een poosje mee met opruimen. Echt geweldig! Dit hadden we alléén nooit voor elkaar gekregen.

Nog even reclame maken voor Leendert z´n bedrijfje: voor elke timmerklus kun je bij hem terecht. Van een aanbouw, tot een opbouw. Van kozijnen tot buitenverblijven: luijkbouw.nl

Laat het voorjaar maar komen :-).

Hemelvaartsdag 2020

Wat een prachtige, zonovergoten dag was het vandaag! Onze dag begon al met ontbijten in de buitenlucht. Het was nog wat fris, maar in de zon al echt lekker. Vanwege Hemelvaartsdag had ik een feestelijk ontbijt met vers gebakken brood, vers geperst sinaasappelsap, een gekookt eitje en roomboter voor op het brood.

Na het ontbijt installeerden we ons in de woonkamer om naar de kerkdienst te luisteren. De dominee had een tekst genomen uit het Oude Testament, waar de hemelvaart van Christus wordt voorzegd. Omdat ik weet, dat er mensen zijn die dat interesseert, zal ik de tekst met de kanttekening hier laten volgen. Het is Hooglied 4 vers 6:

6 23Totdat de dag aankomt en de schaduwen vlieden, zal Ik gaan tot den mirreberg en tot den wierookheuvel.

23 De Bruidegom beantwoordt hier de zwarigheid die Zijn bruid mocht voorwerpen, zeggende: Heere Jezus Christus, ben ik zo schoon in Uw ogen, waarom wacht Gij zo lang met het houden van onze bruiloft? Hierop antwoordt de Bruidegom: Gij moet verwachten den tijd die hiertoe van eeuwigheid bestemd en besloten is, te weten den tijd van de oprichting aller dingen, Hand. 3:21, dat is, totdat der wereld avond of einde komt, dan zal Ik u tot Mij opnemen; middelerwijl zal Ik tot den mirreberg gaan, dat is, ten hemel opvaren, waarheen de gelovigen dagelijks hun gebeden (die als een welriekende mirre en wierook zijn, Hoogl. 5:13) opofferen en heenzenden; Ik aldaar zijnde en blijvende uw Voorspreker bij Mijn hemelsen Vader.

Zoals altijd in morgendiensten schreef ik mee. Ik maak dan aantekeningen, zodat ik aan het einde een soort uittreksel van de preek heb. Op deze manier kan ik me goed concentreren en kan ik de preek ook beter onthouden.

Na de dienst verplaatsten we ons weer naar buiten om daar koffie te drinken. We hadden er een custardtaart met kersen bij. Het was intussen al een stuk warmer buiten! We hadden bedacht om vanavond te gaan bbq-en. De eerste keer hier in Bles! We besloten daarom rond een uur of twee een simpele lunch te zullen doen. Anders werd het allemaal wat teveel van het goede.

Intussen draaide mijn wasmachine al op volle toeren. Vanwege het prachtige weer én vanwege het feit dat eindelijk mijn droogmolen is geïnstalleerd, wilde ik van een aantal bedden het beddengoed wassen. Vier jongensbedden kwamen aan de beurt, waarvan ik van één bed ook het dekbed waste. Ik zou dan het beddengoed fris gewassen en zongedroogd meteen weer op de bedden doen. Lekker makkelijk.

Terwijl de wasserette op stoom was, toverden Maria, Jan-Hendrik en ik de keuken om tot gaarkeuken. We hadden gisteren veel groenten en fruit gescoord, wat verwerkt moest worden. We zijn een heel eind gekomen:

We hebben
4 porties van 750 gr broccoliroosjes, geblancheerd en in de diepvriezer gedaan
10 porties van 1 kilo tomaten (allerlei soorten) gewassen en in stukjes gesneden in de vriezer gedaan
4 porties van 16 stuks mooie asperges geschild en in de vriezer gedaan
1 royaal portie asperges staat in water met citroen. Die staan voor morgen op het menu
1 10-liter emmer vol sperzieboontjes zijn afgehaald en staan in het water om morgen geblancheerd en ingevroren te worden
1 grote schaal kersen werden vandaag al soldaat gemaakt
1 grote bakplaat vol groenten werd gegrild voor bij de bbq

de rest is verzorgd en is opgeruimd in de kelder of in de koelkast.

 We lunchten met simpele boterhammen met omelet. Buiten natuurlijk. We dronken thee met schoonmama. Buiten natuurlijk. We dronken nog méér thee met mijn vriendin en haar moeder. Buiten natuurlijk. En tenslotte hadden we een bbq. Wim en Geertje hoorden dat we gingen bbq-en en besloten ook van de partij te zijn. Leuk! We maakten er gewoon een corona-proef opstelling van op onze oprit :-).

Wim heeft een bbq waarmee je ook kunt roken. Die nam hij mee. En ook vlees, wat daar op moest. Hij heeft een eigen specialiteit gemaakt. Hij maalt dan doorregen rundvlees door de gehaktmolen. Dat kruidt hij met een eigen kruidenmengsel. Hij draait er ballen van en die wikkelt hij vervolgens in spek. Dat spek krijgt een lik marinade en daarna gaan de ballen dat rookoventje in.

Onze eigen bbq ging ook aan. Die was meer voor het ´gewone´ spul: hamburgers en worsten. En voor de vegetariërs waren er lekkere groentenschijven en plant-nuggets. We hadden de schaal met gegrillde groenten,

er waren broodjes, salades en zelfgemaakte satehsaus. Het was erg lekker en ook erg gezellig zo met elkaar.

Na het eten moest ik van de kinderen verplicht in bad, want ik zag er veel te moe uit. Na wat gesputter besloot ik, dat ze gelijk hadden en heb ik mezelf een uurtje teruggetrokken. In dat uur werd de rommel opgeruimd, de keuken aan kant gemaakt en werden zelfs de vier jongensbedden opgemaakt met fris beddengoed, zó van de lijn :-).

De jongens sprongen nog even de Graaf in voor een frisse duik. En Ciara kreeg een badbeurt.

 Pas om 21.00 uur zaten we aan de koffie. Buiten natuurlijk :-). We kletsten tot het ging schemeren. We zijn er rozig van!

#Bespaartip 5 koop je groenten en fruit groot in, liefst ´aan het einde van de markt´. Wees niet bang, om te vragen, of de marktkoopman/-vrouw misschien iets heeft waar hij/zij graag vanaf wil. Ze zijn er vaak liever voor een klein centje vanaf, dan dat ze het mee naar huis moeten nemen en daar moeten weggooien. Ik krijg weleens de vraag: ¨Maar wat als iedereen dat nu gaat doen? Dan verdient de groenteboer toch niets?¨ Ik kan je geruststellen: dat gaat niet iedereen doen! Ik doe het zo al 30 jaar en echt: welke groenteboer dan ook is altijd blij met mij als klant. Je moet dan ook niet moeilijk doen als je het een keer niet zo treft met iets. Soms zit er iets bij, wat bij thuiskomst toch niet zo best meer is. Ik had het nu met groene aspergetips. Dat zijn dunne groene asperges, heerlijk om te grillen of wokken. In het doosje zagen ze er nog prima uit. Maar toen ik het folie (waarom, waarom is toch alles zo idioot verpakt!!) eraf haalde, waren er toch veel snotterige exemplaren bij, die dan het hele doosje aangestoken hadden. Stinken! Bah. Nou pech. Die gaan dan alsnog in de groene container. Er bleef genoeg ander lekkers over. En ja, die grote, goedkope voorraden groenten en fruit moeten natuurlijk verwerkt worden. Vandaag werd er veel ingevroren. Maar andere keren weck of droog ik. Of ik maak smoothies. Het is een manier. Ik heb er in de afgelopen ruim 30 jaar een vermogen mee bespaard.

Twee tafels

Vandaag zijn er twee tafels geïnstalleerd. Eén om aan te werken en één om aan uit te rusten. Een werktafel en een tuintafel. En van allebei de tafels hoop ik lang te mogen genieten.

Die tuintafel installeren was een koud kunstje. Hans had rijplaten neergelegd op het zand waar het terras moet komen. En daarop zette ik de oude tuintafel met de oude stoelen. Eigenlijk moeten ze nodig een sopje en misschien een olietje of beitsje ofzo. Maar daar was vandaag geen tijd voor. Geeft niets. We hebben evengoed genoten van buiten ontbijten, buiten koffie drinken, buiten lunchen. Het hoekje waar het tuinset staat is een perfect terrashoekje. Er was vandaag zon van ´s morgens half 9 totdat hij  onderging. Wat een heerlijkheid!

Voor de fun legde ik een stuk stof uit de lappenbak over de tafel en ik zette er een pot violen op. Die violen kreeg ik ergens in oktober van mijn schoonzusje, toen ze naar ons nieuwe huis kwamen kijken. We woonden hier nog niet en waren volop aan het klussen. Maar juist in die ongezellige chaos was die pot violen meteen al zo leuk. En kijk, meer dan een half jaar later is hij nog steeds leuk!

Het installeren van de werktafel was heel wat meer werk. Daar heeft Willem de nodige tijd op staan zwoegen, voordat hij in elkaar stond. Maar het was de moeite meer dan waard! De tafel is meteen in gebruik genomen. Ik heb de eerste pakketten er al aan staan klaarmaken. Wat een genot, dat ik nu niet meer op mijn knieën hoeft te werken! Er was een klant die spullen bij me bestelde met de vraag of ze als cadeau ingepakt konden worden. Hoe fijn is het dat als je gewoon alles bij de hand hebt.

Het is, dat ik nog méér te doen had vandaag. Anders had ik vast wel een paar uurtjes uitgehouden achter m´n werktafel.

Wat was het een prachtige dag, vandaag! Het leek wel zomer. Maria verhuisde haar konijnen naar hun nieuwe hok. Van een binnenkooi naar een buitenhok. Echt fijn!

Een deel van mijn bijen kreeg ook een nieuw hok. Ik maakte vanmiddag namelijk een aflegger. Dan neem je een deel broed met bijen af van een volk in een kast, die overbevolkt dreigt te raken. Dat deel doe je in een kleine kast en daarin wordt dan door de bijen een nieuw koninginnetje opgekweekt. Over 13 dagen wordt de nieuwe koningin geboren. Na een dag of vijf gaat ze op bruidsvlucht. En als ze dan bevrucht wordt, gaat ze eitjes leggen en is er een nieuw bijenvolk geboren. Spannend hè.

Kinderen en kleinkinderen genoten vandaag vooral van het water. We wonen aan het kleine riviertje de Graafstroom. Hier zegt iedereen altijd gewoon ´De Graaf´. De jongens hebben heerlijk gevaren en gezwommen. Wat een genot.

Nu daalt de stilte. We mogen weer gaan rusten van de werkweek!

Buiten leven

Even een hapsnap-logje. De WiFi ligt er hier uit. Ik heb daarom mijn mobiel maar hotspot gemaakt, maar ik heb maar een klein abonnementje. Ik ga het dus niet te lang maken.

Er valt ook niet zo heel veel te vertellen vandaag. Er was niet veel te beleven. Wat me vandaag wel weer extra opviel is, dat we in dit huis zoveel méér verbonden zijn met ´buiten´. Wat daar ook wel aan meehelpt is, dat we nu Ciara hebben, die steeds uitgelaten moet worden. Minstens één keer per dag neem ik het uitlaatrondje voor mijn rekening. Vandaag ging ik twee keer. Het is heerlijk om verplicht buiten te zijn. Je maakt het vanzelf allemaal mee: licht, donker, koude, hitte, droogte, regen.

Toen ik Ciara vanmorgen uitliet was het vooral heel grijs. Maar tussen de middag was het een stuk lichter. Ik liep met Ciara naar de wei met de schapen. Ciara liep eerst wat aan de kant te schooien. De schapen stonden ver weg, helemaal bij het hek naar het volgende weiland. Op een gegeven moment zagen ze me lopen. Maar Ciara zagen ze niet. Nieuwsgierig en blij kwam het hele troepje schapen naar me toe gerend. Totdat ze Ciara zagen. Toen stonden ze ineens stil en keken schaapachtig (ja, hoe anders?) en afwachtend naar Ciara. Op dat moment zag Ciara de schapen ook. Ook zij stond stil en ging er zelfs eens bij zitten. Ze keek en keek. En de schapen keken terug. Ik vond het zó komisch! Ciara is nog zó´n echte pup. D´r ene oor hangt nog vaak. En dat maakt haar zo schattig.

Op een gegeven moment had Ciara voldoende moed verzameld om eens heldhaftig naar de schapen te blaffen. Grapjas. De schapen blaatten nog net niet terug :-).

We genoten van een heerlijke lunch. Om de vakantie te vieren en eens een keer ´uit de band´ te springen, waren Willem en Jan heerlijke broodjes gaan halen. Lekker, zo´n verwennerij. We waren maar met z´n vieren en zaten aan een halve gedekte tafel. Op de andere helft stond een bos verjaardagsbloemen van Maaike, waar de lelies net van open waren gegaan. Wat mooi!

Vanmiddag zijn we bewust met de koffie weer naar buiten gegaan. Elk streepje zon en elk snuifje buitenlucht pakken we mee. Het was nogal winderig, maar in een beschut hoekje was het heerlijk. Omdat ik tussen de middag best lang met Ciara gewandeld had, lieten we haar nu even aan haar riem aan een pin in de tuin. Ciara geeft er geen zier om, dat die tuin nog een woestenij is. Lekker graven!!

Vanavond hield onze dominee de (bijna) wekelijkse meditatie, die we online meeluisterden. Aan het begin zaten we in de felle zon en vroeg Willem of ik de mobiele zonwering even voor het raam wilde plaatsen. Toen het afgelopen was zaten we in het donker. Er dreigde een onweersbui.

Wat een gaaf gezicht! We kregen de volle laag. Wim en Geertje wonen hier hemelsbreed maar een kilometer of 10 vandaan en hadden er prachtig zicht op.

De bliksem sloeg vlakbij in.

En vijf minuten later kregen we weer nog een streep avondzon. Echt bijzonder!

Wat geniet ik van het buitenleven en buiten leven! Met het weer en de natuur. Daar krijg je nooit genoeg van.

Ik wil in dit korte logje ook nog even dank overbrengen namens Stichting Stéphanos aan alle gulle gevers. In de advertorial die ik vrijdag schreef, vroeg ik aandacht voor een actie voor door de Corona getroffen gezinnen in Malawi. De fondsenwerver van de stichting belde gisteren op, dat er een prachtig bedrag binnen gekomen is, waar heel veel gezinnen mee geholpen kunnen worden. Kijk, daar krijg ik het warm van op deze wat kille laatste april-dag!

Morgen mei! Mijn lievelingsmaand.

PS: Ik krijg al allemaal bezorgde berichtjes over die lelies. Want die zijn giftig voor katten. Ja, dat weet ik. Maar Muck loopt nog niet door ons hele huis. Die ´woont´ nog boven bij Koos op de kamer. Die mag in stapjes steeds een groter stuk huis ontdekken en zo aan het huis en aan onze stemmen en aan ons wennen. Ze kent nu Koos z´n kamer en daar staat regelmatig de deur open, zodat ze ook op Maaikes kamer kan komen en op zolder. De zolder vindt ze het fijnst. Daar staan spullen waar ze achter kan kruipen. Muck is best verlegen. We geven haar de tijd!