Een moeder-dochter-uitstapje!

Een paar weken geleden nodigde Maaike me uit voor een dagje weg. Ze wilde met mij naar paleis het Loo! ¨Oh, wat leuk!¨ reageerde ik. ¨Daar ben ik meer dan 40 jaar geleden ook geweest en dat vond ik zó mooi!¨ ¨Weet ik, ¨ zei Maaike, ¨dat heeft u weleens verteld en dat heb ik onthouden.¨ Nou, geweldig zeg!

Er is gelukkig weer reuring :-)

Poeh, wat vond ik het vorige week saai! Maria was een weekje met vakantie en dus draaide ik de toko hier in m´n uppie. Geen Maria om tegen te kletsen. Maar tegelijk ook geen Julian over de vloer. Ik vond er niets aan. Maar natuurlijk gunde ik het Maria van harte, dat ze heerlijk een weekje de hort op was.

Kerst 2022

De Kerstdagen zijn weer voorbij. En ja, het was al met al (weer) een roerige en gedenkwaardig kerst.

Voorbereidingen

We zijn hier aan het aftellen naar de Grote Dag van Maaike & Jaap. Volgende week donderdag hopen ze te gaan trouwen en de dagen staan dus strak van de voorbereidingen!

Deze speciale tijd

Het is al bijna een week geleden, dat ik schreef, dat het is, alsof ik in een rollercoaster zit. Een goed plan om eens even wat op te schrijven. Want deze tijd is toch best heel speciaal, nu er zomaar ineens drie kinderen op de rand van het nest zitten, om uit te gaan vliegen!

Genietmomentjes in januari

Vorige week dinsdag belde de groenteboer, of ik misschien nog interesse had in wat restanten. Er waren in elk geval rode bessen en mango´s. Oh, ja, daar had ik wel zin in! Lekker bessensap maken, voor over de pudding enzo! We spraken af, dat ik op woensdagochtend langs zou rijden. 

Woensdagochtend ging ik samen met Maria naar de loods van de groenteboer. Nou, er was een prachtige portie voor me klaargezet. Van alles en nog wat. Hoe fijn! Er waren rode bessen en blauwe bessen, mango´s, sinaasappels, druiven, papaya´s, lychees, mandarijnen, snijbonen, witlof, diverse soorten sla, spruitjes, bloemkolen. O ja, en ook nog aardappels en rode en gele krieltjes ... Wat een rijkdom! 

Het was allemaal nog prima spul. Alleen stond er bijvoorbeeld op de bakjes rode bessen een t.h.t. datum, die al was verstreken. Dan mag zoiets niet meer verkocht worden. Prima voedsel moet dan worden vernietigd. Dat is toch zonde? Ik voelde me erg blij, dat dit eten gered kon worden. De rode bessen waren dan nog wel uit Holland afkomstig. Uiteraard uit kassen en bedoeld voor mensen, die dan met kerst rode bessen willen eten, ofzo. Ja, echt zot. Maar helemaal zot, als die kassen warm gestookt zijn, de telers en de plukkers en vele andere mensen eraan gewerkt hebben en dat dan zo´n product in de vuilverbranding terecht komt. Nog gekker is het, als een product ook nog eens de halve wereldbol overgevlogen is, zoals de blauwe bessen uit Peru!

Ik ben stukje bij beetje het fruit en de groente gaan verwerken. Van de groente hebben we al veel op gesmuld. Van de witlof had ik wat teveel en ik wilde dat eens proberen te wecken. Heel lang geleden heb ik dat weleens gedaan met gesneden witlof. Maar dat vond ik niet zo´n succes. De witlof was taai. Maar nu las ik steeds van enthousiaste mensen, die de witlof als stronkjes wecken. Die geweckte witlofstronkjes kun je een paar uur voor gebruik in een vergiet uit laten lekken en dan heerlijk in de oven doen met bijvoorbeeld ham en/of kaas. Het leek me wel wat. Jammergenoeg miste ik de klemmetjes en ringen van mijn weckpotten. Die staan nog altijd opgeslagen bij Hans z´n baas, sinds onze verhuizing. En Hans vergeet aldoor die laatste dozen eens mee naar huis te nemen. Gewone schroefdekselpotten heb ik genoeg. Daar kun je ook in wecken. Alleen passen daar niet zoveel stronkjes witlof in, omdat die potten veel smaller zijn dan weckpotten. Maar voor een experimentje is het eigenlijk wel prima. Ik weckte zomaar even 2 potten. Eens kijken, of ik er enthousiast over kan zijn. Voor mensen die het ook eens willen proberen: je zet de stronkjes met de punt naar beneden in brandschone potten. Je overgiet ze met licht gezouten water. Daarna kun je wat citroensap toevoegen om verkleuring te voorkomen. Ik had geen citroensap en deed een mespunt citroenzuur erbij. Dat zal vast ook prima helpen. Je weckt de witlof 90 minuten op 100 graden.

Intussen heb ik ook alle bessen ontsapt. De blauwe bessen zijn al geweckt. De rode hoop ik morgenochtend te wecken. 

Ik kon het werk lekker over een hele week spreiden, omdat we beschikken over een wel enorm grote koelkast, waar alles mooi koud in staat: de buitenlucht! Vooral eind vorige week was het een prima koelkasttemperatuur. Vrijdagavond begon het zelfs te vriezen en zaterdagochtend waren we verrast, doordat de Graaf voor ons huis dicht lag. Voor het eerst, sinds we hier wonen. Oh, wat was het een paar uur uitzonderlijk prachtig!

Later op de ochtend werd het ruim boven nul er verdwenen ijs en rijp net zo snel, als dat ze gekomen waren.

Maar we hebben er dan toch even van kunnen genieten. Net zoals van andere januari-dingen: het nieuwjaarsconcert van Take Five, wat dit jaar helaas alleen online te beluisteren was, maar daarom echt wel knus, zo op zaterdagavond op de bank met Willem en Wilma!

Maar ik geniet ook van de bloeiende amaryllus en de mandjes met bolletjes, die stukje bij beetje in bloei komen.

Van koffiemomentjes,

en van voorlezen,

en van breien en van spinnen.

Zaterdag moest Maaike helaas weer in quarantaine. Ze had vorige week bij iemand in de auto gezeten, die positief getest was. Ze werd op haar werk gebeld en moest dus naar huis. Eerst dacht ze, dat ze in zelf-isolatie moest. Ze zat dus zaterdag en zondag eenzaam op haar slaapkamer en ik liep weer af en aan met dienbladen met eten en koffie enzo. Maar zondag belde iemand van de GGD en die zei, dat ze alleen in quarantaine hoefde en daarbij anderhalve meter afstand moest houden tot de rest van het gezin. Toen werd het gelukkig een stuk gezelliger. Ze kon de rest van de tijd in elk geval gewoon samen met ons in de huiskamer zijn. We knepen hem wel een beetje. Als Maaike ook positief getest zou worden, moesten we weer met z´n allen in quarantaine. Dat zou voor Jan wel een kleine ramp zijn, want hij heeft al het nodige in te halen op school aan mondelinge tentamens en praktica. Het viel mee! Vanmorgen is Maaike gaan testen en vanavond kreeg ze het bericht, dat ze negatief was. Blij!!

 

Het verhaal van het omaatje en koningsdag enzo

Ik moet de blogdraad maar snel weer oppakken. Want het is tenslotte alweer een dag of wat geleden, dat ik het verhaal beloofde van het omaatje en het autootje. Ja, verkleinwoorden. Want het ging écht om een kleine vrouw en een kleine auto.

Wat is er gebeurd?

Willem was, zoals gewoonlijk, om 17.00 uur met de webshop-pakjes naar de post gereden. Wij leveren onze pakketten tegenwoordig in Barendrecht in, want we hebben elke dag een behoorlijk volume. Daar kunnen we niet zomaar overal mee terecht. Maar in Barendrecht zijn er altijd containers genoeg en de postnl vrachtwagen vertrekt er om 17.45. Dat past allemaal precies. Als Willem thuiskomt, kunnen we direct aan tafel.

Die dag bleef Willem langer weg dan gewoonlijk. Dat had een reden. Op de rotonde van de provinciale weg, bij de afslag naar Bleskensgraaf, zag Willem een omaatje bij een autootje staan. Hij stopte om te vragen, of ze hulp nodig had. Tja ... dat autootje deed het niet meer! Mevrouw wilde de ANWB wel bellen, maar dat lukte allemaal niet zomaar. Dus belde Willem voor haar de ANWB. Na wat heen-en-weer-vragen, had de telefonist van de ANWB ook nog een vraag over het lidmaatschap van mevrouw. Willem gaf dus de mobiel aan de mevrouw, die in haar autootje het gesprek afrondde. Verontwaardigd stapte ze even later weer uit. Het moest 150 euro gaan kosten, omdat de plaats, waar ze stond, volgens de ANWB binnen de gemeentegrens van Bleskensgraaf was en mevrouw geen woonplaatsservice had. Moet je weten, dat je daar toch heus ´in the middle of nowhere´ staat en het dichtstbijzijnde huis zeker een kilometer weg is. Maar goed. Willem kalmeerde haar al snel. Hij beloofde haar eerst thuis te gaan brengen en dan ná het eten haar autootje op te gaan halen. Zo gezegd, zo gedaan. Onderweg had Willem een leuk gesprek. Mevrouw bleek uit Rotterdam afkomstig, alhoewel ze al 50 jaar in Bleskensgraaf woont. Willem komt ook uit Rotterdam en al snel was het natuurlijk ´ouwejongenskrentenbrood´, zoals dat gaat bij die rasechte Rotterdammerts. Ha, ha.

Na het eten ging Willem dus het klusje met dat autootje doen. Hans en Wim (die bij ons had gegeten) gingen maar al te graag mee. En ook Henk vond dit wel een leuke einde van een enigszins saaie corona-schooldag.

Eerst naar de mevrouw voor de autosleutel. En daarna naar de rotonde. Hans zou met zijn auto slepen en Willem ging in het 29 jaar oude autootje zitten. Dat was hilarisch, want de jongens gingen steeds gekker doen. Hadden het over zo´n reclame van tig jaar geleden, waarin een oud vrouwtje haar oude auto verkocht: altijd netjes in gereden enzo (maar intussen zag je haar over wegen en bruggen scheuren). Ik weet niet waar dat reclamespotje van was, maar komisch was het zeker.

Het autootje moest bij mevrouw thuis afgeleverd worden. Dat werd dus keurig gedaan.

Mevrouw wilde weten, wat ze Willem verschuldigd was. ¨Niets,¨ zei Willem. ¨Maar het zou wel leuk zijn, als mijn vrouw erover mag bloggen.¨ Dat was géén probleem. Bij dezen dus :-).

Wat er verder zoal gebeurde?

Donderdag hadden we het keidruk om alle bestelde oranje-bakpakketten op de post te krijgen.

Vrijdag was een gewone werkdag. Lekker druk, mooi weer en genieten van onze dieren. Van poes Muck, die zo zacht is en zomaar bij je op schoot ligt.

Van Ciara, die met de dag mooier wordt en zo snel leert.

En die voor het eerst in bad ging!

Van de bijen, die ik vrijdagavond uitgebreid controleerde en die als een malle honing binnen trekken. (geen foto´s gemaakt).

Zaterdag was het Maaikes verjaardag. Een Corona-verjaardag. Geen visite dus, behalve ons eigen gezin met aanhang. Willem gaf Maaike een officiële corona-hug.

Maar ze kreeg later ook nog wel een echte, hoor. Gelukkig mag dat bij je eigen dochter :-). Ze werd verwend met kado´s

en bloemen en kaarten en online berichten tot aan ingezongen ´Happy Birthday´ aan toe.

Ze maakte haar eigen verjaardagstaart, die verrukkelijk smaakte.

Al met al was het erg gezellig. Vooral toen iedereen ´s avonds aan de zaterdagse frieten zat. ´s Avonds was het schaapscheerdersfeest. Trijnie had namelijk een tondeuze meegenomen en heeft de allerergste kapsels gefatsoeneerd.

De zondag was rustig en volgens het patroon van de afgelopen weken: de kerkdiensten werden weer online beluisterd. We aten op z´n zondags (altijd een beetje specialer, dan door de weeks). We lazen en zongen. Het zijn altijd net oases, die dagen.

En vandaag was het dan Koningsdag. Een vreemde Koningsdag. Allereerst al omdat het onze eerste keer hier in Bleskensgraaf was. Maar vooral ook, omdat alles anders was vanwege de corona-maatregelen. Ook al merk je daar niet zo heel veel van, als je buitenaf woont en thuis blijft.

Bij gebrek aan een vlaggenstokhouder (wel aangeschaft, maar onvindbaar) heb ik de vlag niet uitgehangen, maar neergezet. Ook goed.

Maria was heel vroeg opgestaan om tompoucen te maken. En, oh, wat waren die verrukkelijk. Daar kan geen bakker tegenop, hoor. Krakievers :-).

Om 10 uur hebben we met elkaar het Wilhelmus maar eens aangeheven. De ramen open, Willem op de piano en we zongen uit volle borst. Ziezo. Dat voelde alvast heel Koningsdag-achtig.

En na de koffie heb ik toch even nieuwsgierig door de Vrijmarktplaats gescrolld. Kwam ik me daar toch een mooi kunststof konijnenhok tegen! Op een steenworp afstand van ons huis. Nou ja, de Graafstroom ligt ertussen. Maar toch. De koop was snel rond en vanmiddag hebben Maria en Jan-Hendrik het hok gehaald. Het plan is om daar de konijnen in te doen, die al sinds de verhuizing binnen zitten. Het oude buitenhok moet namelijk eerst gerestaureerd worden. Daar komt steeds niets van. Nu heeft dat meteen minder haast. We hebben nu bedacht om dat oude konijnenhok om te bouwen tot kippenhok. Dan hoeft er in elk geval geen bodem in. Hoe dan ook: de konijnen kunnen binnenkort naar buiten. Fijn!

We waren de hele dag thuis. Er was genoeg te doen in en om het huis. Wim is met Willem, Marinus en Henk een poosje gaan varen. Ik maakte de Terdege-bijdrage. Ice-coffee. Henk vond het geen enkel probleem om proef-konijn te zijn.

Ik kookte pompoensoep voor het avondeten. Dat was niet express, maar gewoon omdat er nog twee flespompoenen in de kelder lagen, die nodig op moesten. Maar het was wel een maaltijd in koningsdagstyle.

Vanavond heb ik nog een tijdje samen met Willem aan de webshop gewerkt. Er moesten nodig nieuwe producten toegevoegd worden. Daar hadden we door de drukte steeds geen tijd voor gehad.

En zo vliegen de dagen om. Nog heel even en dan is het zomaar weer mei! De boeren hier in de buurt hebben in elk geval geen vrije Koningsdag gehad. Die hebben met man en macht gewerkt om het gras droog van het land te krijgen. Volgens de weersvoorspelling gaat er vanaf morgen regen komen. Dat is hard nodig. Dat het wat minder leuk is voor de vakantie-vierende kinderen, dat zij dan zo. Ik denk, dat er heel veel mensen blij om zijn!

Oproepje

Even tussen de zomerjournaals door een oproepje...

Onze Maaike is 20 jaar en heeft een MBO-4 diploma voor gehandicaptenzorg en MBO-4 voor specifieke doelgroepen. Tot februari heeft ze met veel plezier als persoonlijk begeleider in een woongroep voor gehandicapten gewerkt. De onregelmatige werktijden braken haar echter op.

Sindsdien is ze op zoek naar een andere baan.

In de tussentijd heeft ze zeker niet stil gezeten. Ze heeft diverse kleine (klein wat betreft aantal uren) baantjes in de gehandicaptenzorg en in de ouderenzorg. Ze wil echter dolgraag een vaste baan van tenminste 28 uur, zodat ze niet steeds haar aandacht moet verdelen over verschillende werkplekken, werkgevers, cliënten, zorgvragen. Zulke banen blijken niet voor het opscheppen te liggen. Vandaar hier de oproep:

Wie heeft of weet een baan voor Maaike?
Haar hart lig bij de gehandicaptenzorg, maar ouderenzorg is ook zeker iets, wat ze graag doet. Ze heeft ervaring met cliënten met autisme, een verstandelijke beperking, lichamelijke beperkingen, gedragsproblemen, epilepsie etcetera.

In het kort gaat het om:
- tenminste 28 uur
- geen avond- en nachtdiensten
- maximaal 30 tot 40 autominuten vanaf Alblasserdam/Bleskensgraaf
- bij voorkeur gehandicaptenzorg

Maaike is creatief en ze houdt -net als ik- van reuring en bedrijvigheid. Haar droombaan zou zijn: werken in een restaurantje/lunchroom/theeschenkerij, die gerund wordt door/met mensen met een beperking.

Voor meer informatie of voor haar CV: maaikeluijk@gmail.com

Dol op groenten en ook op chocola ;-).

Ik ben dol op groenten. Ik ben daarom echt een grootverbruiker en ben heel blij, dat ik altijd voordelig aan grote hoeveelheden kan komen. Dat geldt ook voor fruit, trouwens. Het voelt altijd enorm rijk om onbeperkt groenten en fruit te kunnen eten. In vergelijking met andere landen zijn groenten en fruit hier heel goedkoop. Zeker als je er op let, dat je seizoens-groenten en -fruit koopt en de aanbiedingen in de gaten houdt.

Gisteren ging ik weer naar de markt om allerlei restanten bij de groentekraam op te kopen. Ik kwam met een kofferbak vol thuis en had evenveel betaald als iemand, die een kilo luxe vlees bij de slager koopt. Vandaag moest ik me bijna inhouden, om niet steeds een banaan of wat druiven of wat dan ook te snoepen. Niet dat fruit snoepen nu zo erg is, maar teveel is nooit goed, hè. Ook wat groenten betreft kon ik lekker helemaal los. Dat begon gisterenavond al, toen ik een grote bakplaat vol groenten grillde. Dat is echt het allerlekkerste eten wat ik bedenken kan, geloof ik :-). Gewoon simpel groente met olijfolie en zeezout en wat kruiden. Er was van alles en nog wat: pompoen, zoete aardappel, paarse bloemkool, aubergine, spercieboontjes, uien, snoeptomaatjes en broccoli. Het was niet alleen lekker om te eten, maar ook nog eens een feest om te zien!

Vanmiddag belegde ik mijn brood met groenten en fruit. Ook al zo lekker. Véééééél lekkerder dan chocoladepasta of hagelslag of appelstroop. En natuurlijk ook veel gezonder :-). Er ging een flinke laag witte kool, wat rucola en wat schijfjes appel op mijn zelfgebakken boterham.

Vanavond kookte ik nasi. Dat is een beetje ´standaard´ als Hans er niet is. Die houdt niet van nasi en bami enzo. Vandaag kwam hij niet thuis eten en het werd dus nasi. Met weer heel veel groenten: witte kool, ui, knoflook, taugé en spaanse peper. Het werd een luxe variant vandaag: met ei, zelfgebakken kroepoek en zelfgemaakte satésaus. Dat was om te vieren, dat Maaike weer veilig thuisgekomen was! Ze is een hele week bij mijn vriendin Ellen geweest. Zomaar lekker een hele week vakantie. Toe maar!

En Maaike zou Maaike niet zijn, als ze haar koffier niet vol verrassingen had. Er kwam een mega-luxe doos met een soort negerzoentjes te voorschijn. Allemaal verschillende smaakjes. Die zijn voor zondag bij de thee.

Voor Willem en mij was er apart nòg een chocoladeverrassing. Een reep lekker pure chocolade (85%) voor af en toe een blokje gezonde snoeperij. En dan nog een zakje wat minder gezonde chocola in allerlei smaken. Dat houden we voor speciale gelegenheden! Voor af en toe een echt verwenmomentje :-). Ja, daar kunnen we echt van genieten, van zoiets!

Weer aan de slag en een leuk uitstapje

Deze week probeer ik de normale huishouddraad weer op te pakken. Het blijft bij een poging. Het ritme zit er nog niet in. Er staan dan ook wel erg veel niet-huishoudengerelateerde zaken in m´n agenda. Zo was er maandagavond de opening van het schooljaar van Maria en Jan. Dinsdagavond de verjaardag van een nichtje. Gisterenochtend een tante die op de koffie kwam, gisterenmiddag de kookrubriek voor Terdege die ik moest maken, gisterenavond een heerlijk uitstapje met Maaike (waarover straks meer), vanmiddag de tweewekelijkse therapie met Maria in het Sophia-ziekenhuis, vanavond de verjaardag van een zwager, morgen de opening van de woonvoorziening waar schoonmama is gaan wonen. Daarbij is het ook nog eens gezellig druk in de webshop. Tja...dan gaat de week wel heel snel om en is het lastig om die huishouddraad vast te houden. Geeft niet. Gewoon blijven proberen ;-).

Maria en ik hadden bedacht om deze week elke dag 1 uur aan het 100-zakken-en-dozen-project te werken. Ik kan je alvast verklappen, dat dat is mislukt. Maandag is de enige dag, dat het gelukt is. Niet één uurtje per dag dus, maar slecht één uurtje per week voor deze keer. Nou ja. Alle beetjes helpen. We hebben maandag alles wat bovenop de twee rolluikkasten lag uitgezocht, opgeruimd, schoongemaakt. Dat was niet zo heel veel werk. Ik bewaar op die kasten originele verpakkingen en dozen van diverse apparatuur. Ideaal als je daar plaats voor hebt! Als er iets met een apparaat is en het moet opgestuurd worden, schuif je het zó in de originele doos. De garantiebewijzen of aankoopfakturen van de apparatuur bewaar ik trouwens ook in de dozen. Er stonden echter dozen bij, waarvan de apparatuur al ver buiten de garantie was, of van apparaten, die ik niet eens meer heb. Die mochten heel snel verdwijnen en dat ruimde heel snel op. Verder staan er vloeistoffen voor de auto´s op de kast: ruitenwisservloeistof, koelvloeistof en dat soort dingen. Die mochten weer terug. Andere zaken die er lagen mochten óf weg, óf kregen een andere plaats.

Ruim binnen het uur waren we klaar en we zijn dus nog maar even snel door een volgende kast heen gegaan. De kast, die we ´de bruine kast´ noemen. Op de open planken staan m´n oliestellen (van mijn moeder geweest), keuken-gerelateerd spul én m´n kookboeken. 

Het onderste deel van de kast heeft deurtjes. Daar bewaar ik oude administratie. De deurtjes zijn dicht gebleven, maar de planken hebben we vlug, vlug even opgeruimd. Het schoonmaken komt de volgende keer aan de beurt.

Aan het einde van het opruimrondje was er toch weer genoeg wat weg kon! Behalve de overbodige verpakkingen en dozen, was er nog het één en ander wat naar de kringloop mocht en wat spul wat naar de container ging. 

Al met al vonden we, dat we best weer twee centimeter van het meetlint af mochten knippen :-).

Ruim over de helft zijn we nu. Nog 45 zakken/dozen te gaan!

Maandag en dinsdag heb ik ook nog een slinger aan m´n voorraad ananassen gegeven en er jam van gekookt.  Ik heb aardig wat potjes gevuld. Ik vulde ook een voorraadje van die mini-jampotjes. Die zijn bestemd voor kadootjes in de webbestellingen. 

Gisterenavond hadden we een gezellig uitstapje met Maaike. Eén keer in het jaar mag hier elk kind een dagdeel/avond met Willem en mij op stap. Hij/zij wordt dan eens lekker verwend en is de prins of prinses waar het exclusief om draait. Het programma wordt in overleg met het kind bepaald. Maaike wilde al heel lang graag naar een concert of zangavond. Het is een zangavond geworden, met vooraf lekker met z´n drietjes eten in een wokrestaurant. Het was allemaal niet in de buurt en het werd dan ook een echt avondvullend programma. 

Even over vijven reden we weg. Maaike wist toen nog niet, dat we zouden gaan wokken. Dat was een verrassing. Het was druk op de weg en om de file op de A15 te omzeilen, reden we via de provinciale weg dwars door de Alblasserwaard naar Noordeloos, waar we de A27 op schoten. We reden naar de de WokInn in Ermelo, langs de A28. Wat was dat genieten, zo met z´n drieën smikkelen van wát we ook maar lekker vonden!

Na het eten reden we naar Nunspeet, waar een concert was van de Verenigde Veluwse koren in samenwerking met christelijk ensemble Parlando.

We kwamen 2 minuten voor tijd bij de kerk aan. Het koor stond al klaar in de gang om naar binnen te gaan. De kerkzaal zat vol. Maar helemaal vooraan was er nog plaats voor ons drieën naast elkaar. We hadden er een prachtig plaatsje! 

Het was alleen al een feestje om het koor binnen te zien komen. Al die prachtige Veluwse klederdrachten!

Het ensemble kwam ervoor te zitten. Maaike zat op het puntje van de bank, nieuwsgierig naar de cellisten (ze speelt zelf ook cello). We konden bijna meelezen met de bladmuziek van de violisten, zo dichtbij zaten we. 

We genoten van de prachtige muziek en de (samen)zang. Vooral de vertolking van Psalm 42 vonden we heel bijzonder. Het was echt genieten.

Het was al tegen tienen toen we de kerk weer uit schuifelden. We wilden als herinnering aan deze mooie avond nog een CD voor Maaike kopen. Eén waar die Psalm 42 ook op staat. Helaas hadden we geen contant geld meer bij ons (dat was in de collectezak verdwenen ;-)) en we konden niet pinnen. Maar niet getreurd, want de CD bestellen we gewoon online. En dan kunnen we fijn thuis nog nagenieten en lang denken aan deze fijne avond!

Maaike geslaagd, Koos naar Moldavië en moeders aan de jamkokerij

Gisteren had Maaike het eindgesprek van haar stage. Ze heeft haar stage goed afgerond en daarmee was het zover: ze is geslaagd!! Wat fijn! Ze heeft maar liefst twee diploma´s in één keer behaald: MBO4 - persoonlijk begeleider gehandicaptenzorg én persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen. Heerlijk hoor, dat ze het allemaal zo voorspoedig heeft kunnen afronden in drie jaar tijd. Ze blijft voorlopig werken bij de gehandicapten, waar ze ook haar stage deed en heeft in overweging om nog een opleiding hierna te gaan doen. Maar eerst maar eens pas op de plaats maken en genieten van de zomer(vakantie).

Koos heeft ook bijna vakantie. En hij heeft mooie plannen! Hij hoopt voor drie weken vrijwilligerswerk te gaan doen in Moldavië. Hij gaat daar heen met Werkgroep Zegveld. Hij heeft nu twee keer een bijeenkomst bijgewoond van deze werkgroep en is zéér enthousiast en gemotiveerd. Werkgroep Zegveld heeft jarenlang bouwprojecten gedaan in Roemenië. Maar dit jaar staat er een klus in Moldavië op het programma, het allerarmste land van Europa...
Voor dit project is er uiteraard geld nodig en daarom verkoop ik tijdelijk heerlijke Goudse stroopwafels van bakkerij Markus via mijn webshop. De opbrengst is geheel voor het Moldavië-project. Bestellen kan hier. Hopelijk ben ik snel van die stapel dozen in de woonkamer af ;-).

Er zijn trouwens ook nog gemotiveerde jonge mensen (vanaf 18 jaar) nodig...Denk er eens over na, zou ik zeggen :-).

En verder? Nou, hier worden nog steeds projectjes afgewerkt, weetjewel ;-). Het eerste projectje wat ik dinsdagochtend tegenkwam, wat dit:

Nou, da´s niet zo ingewikkeld: wassen sorteren en met enige regelmaat de wasmachine leeghalen en weer volstoppen. En vervolgens je droogmolen volhangen en weer leeghalen.

En als je dat dan twee dagen achter elkaar doet, dan heb je dit:

Ha, ha. Het is alvast geen vraag, wat er morgen op m´n programma staat :-).

Maar behalve de was, waren er ook nog aardbeien en kersen. En dat projectje heb ik dan vandaag zo goed als afgerond. Eerst kookte ik van het kersensap, wat ik gisteren maakte, siroop.

 Negen liter heerlijke limonadesiroop! Mjammie. Ongelofeloos, zoals ze dat hier noemen ;-).


Daarna ontkroonde ik samen met Maria kilo´s en kilo´s en kilo´s aardbeien. En ja, ook bij de lunch waren er aardbeien. Natuurlijk!

Vanmiddag ging ik aan de jamkokerij. Ik kookte maar liefst 65 potjes jam. Vijftien potjes kersenjam en vijftig potjes aardbeienjam.

Ik wás bijna een aardbei...maar moest nog éventjes verder. Ook de laatste kilo´s aardbeien moesten eraan geloven. Daar kookte ik sap van in mijn Weck-ontsapper. Morgen wil ik van die sap limonadesiroop koken. En dan is dat projectje mooi van de baan. Goed gevoel.

Niet dat er verder geen projectjes meer zijn. Dat niet. We hebben natuurlijk altijd nog ons 100 zakken-en-dozen project! En al staat dat op een laag pitje, we proberen er toch steeds een klein slingertje aan te geven. Gisteren ging er tóch weer een hele zak de deur uit!

twee zakken, die we bij elkaar als 1 hebben geteld.
Ja, we zijn streng voor onszelf.
Er wordt niet gesjoemeld ;-).

De teller staat op 30. Nog 70 te gaan...
Op school zullen ze wel bij zijn, want het was weer een enorme zak voor de kledingcontainer. En elke kilo kleding levert voor de school een klein centje op. Leuk!