maandag 9 december 2019

Zo kom je nog eens ergens :-)

De laatste twee weken zijn we druk bezig om van alles en nog wat bij elkaar te vergaren via Marktplaats en Weggeefhoeken enzo. En op die manier kom je nog eens ergens :-). We haalden een kookplaat op in Reeuwijk, een oven in Schiedam, een wasbak met kraan in Zwijndrecht, een spoelbak en wasmachinelekbak in Streefkerk enzovoorts.

oven ophalen in schiedam
Het is wel leuk, om zo van alles bijeen te sprokkelen. Behalve wanneer je het treft, dat mensen hun afspraak niet nakomen. Dat hadden we bij een bankstel, wat we mochten ophalen. Alles was keurig in kannen en kruiken, totdat we het adres vroegen. Toen was het ineens stil. Jammer is dat. Want intussen heb je er al wel de nodige tijd in gestoken met heen-en-weer mailen, een aanhangwagen regelen, sjouwers charteren enzovoorts. Maar goed. De meeste deals verliepen gladjes en we zijn blij met elk stapje dat we verder komen.

In Bles komen we ook steeds een stapje verder. Er zitten nu ramen in de kozijnen van onze slaapkamer, deuren in de schuur, deuren in de hoofdingang. De stucadoor gaat gestaag door. De schilder is begonnen...






De vloerverwarming is zachtjes aan gezet. We hebben een stookprotocol gekregen, om scheuren in de vloer de voorkomen. Het ziet er allemaal best indrukwekkend uit.



Het enige wat op dit moment een beetje tegenzit is het dak. De tweede kant van het dak bleek erg slecht te zijn. Allemaal verrotte panlatten. Het is dan ook de regenkant. Het is maar goed, dat we het nu vervangen. Anders had het toch heel binnenkort moeten gebeuren, als het al niet bij een stevige storm kapot gewaaid was. Het dak móet deze week echt dicht. Maar het weer werkt bepaald niet mee. Het is regen, regen, regen en ook nog wind. Het is niet anders.



Thuis zijn we tussen de bedrijven door hard aan het inpakken en opruimen. Vanmorgen heb ik de spelletjes ingepakt en een bedlade vol jassen uitgezocht. Maria is alle bakvormen aan het sorteren, schoonmaken en inpakken. Het gaat langzamer dan ik zou willen. Maar we kunnen dan ook niet continu doorgaan. Vanmorgen was er ook de gewone maandagochtendbende die opgeruimd moest worden. En de was lag ook weer torenhoog. Vanmiddag zijn Maria en ik weer de hele middag zoet in het Sophia. En vanavond willen Willem en ik de nieuwsbrief voor de webshop afmaken. Allemaal dingen die evengoed belangrijk zijn. Maar als je steeds iets doet, kom je er ook wel.


Zaterdag hebben we ook voor Jan een e-bike gekocht. Eerder kochten we er één voor Henk. Zo kunnen ze straks gewoon op de fiets naar school blijven gaan. Met het OV is het niet echt handig en bovendien heel duur. Henk moet straks 30 kilometer heen en 30 kilometer terug. Voor Jan is de school iets minder ver weg: circa 25 km vice versa. We kochten de fiets weer naar volle tevredenheid bij Stella in Ridderkerk. Alleen gaan we hem nu niet ophalen in Nunspeet, maar wordt hij fijn thuis bezorgd. Jan kijkt er al naar uit. Het proefritje beviel hem prima :-).


Het is fijn, dat we in de kerstvakantie verhuizen. Dan kunnen de jongens vast een keer proeffietsen. En we hopen dat we alles een beetje op orde hebben, voordat de scholen weer beginnen. Best spannend!

woensdag 4 december 2019

Een bijzondere start

Maandagavond waren Willem en ik in Apeldoorn. Binnenkort gaat het Reformatorisch Dagblad beginnen met het publiceren van podcasts over opvoeden. De eerste podcast is over voeding in de opvoeding. Mij was gevraagd, om daarover te komen praten. Prima hoor.  Een podcast, dat is weer eens wat anders ;-).

De podcast zou worden opgenomen in een studio op het oude Zwitsal-terrein. Dat terrein was niet zo moeilijk te vinden. Maar naar het gebouw, waarin de studio zit, hebben we toch wel even moeten zoeken. Het was donker en dat terrein wordt helemaal opgeknapt en lag voor een deel open. Ik voelde me net in het Openluchtmuseum in Arnhem. Al die oude gebouwen!


Na het bestuderen van een bord, waarop de gebouwen met de nummers aangegeven stonden, wisten we waar we zijn moesten en al snel stonden we in de studio. Gaaf zeg!




Het gesprek was om, voordat ik er erg in had. Over zo´n onderwerp zou ik dan ook wel uren kunnen praten. Er is meer níet gezegd, dat wél :-).



Er kwam nog even een videograaf wat opnames maken voor de teaser en daarna was ik klaar.

Het was nog redelijk vroeg in de avond en Willem appte zijn broer Koos, of het gelegen kwam, als we even een bakkie kwamen doen. Ja hoor, we waren van harte welkom. Leuk! Zo vaak zien we elkaar nu ook weer niet.

We deden gezellig een bakkie koffie en voordat we er erg in hadden was het hoogtijd om de terugreis eens te aanvaarden.

Na een voorspoedige rit kwamen we thuis. Het voelde alsof we een week weggeweest waren! Maar we hadden ook zóveel indrukken opgedaan. Op Urk hadden we een vuurduveltje opgehaald. Dat haalden we nu meteen uit de kofferbak. Samen met de heerlijke vis, die we meegekregen hadden. Wat een feest! Daar gaan we van smullen. Op Urk hing de vlag half stok, vanwege de twee vissermannen, die vrijdag omkwamen op zee. De vrouw, bij wie we de kachel haalden en waar we een ´bakkien´ dronken, zat er uiteraard ook vol van. Daarna waren we in Nunspeet om gordijnen geweest, hadden snel een veggie-burger bij McDonalds gegeten en hadden tenslotte twee adressen in Apeldoorn ´gedaan´. Geen wonder, dat die halve dag aanvoelde als een hele week :-).

Maar het feest was nog niet voorbij. We gingen naar boven, naar bed. Willem liep vooruit en riep ineens: ¨Teun, kom eens kijken, joh!¨ Nieuwsgierig liep ik naar boven. Kijk nou! Verrassing van de kinderen!


Een wijntje en wat lekkers. Kaarsjes voor de romantiek. Een lief kaartje. En dan hadden ze ook nog eens hutje bij mudje gelegd en gezorgd voor een dikke envelop met inhoud:  een kado voor ons 33-jarig huwelijk en meteen ook voor onze verjaardag alvast. Om iets écht voor onszelf te kopen voor in ons nieuwe huis. Wat lief!!

Een bijzondere start van de werkweek, zo op maandag.

Vandaag en gisteren moest er weer gebuffeld worden. Weer op stap naar het Sophia met Maria. Weer dozen inpakken voor de verhuizing, brood bakken, wassen, webshopbestellingen klaarmaken enzovoorts.

Vandaag reden Willem en ik aan het eind van de middag nog even snel heen-en-weer naar Bles. Wat ging de zon prachtig onder! Het ritje alleen al was een feest.



Ons huis staat weer in de steigers. Nu voor het tweede deel van het dak. De stukadoor is hard bezig. Dat maakt, dat het er vreselijk vochtig is, ondanks dat er ventilators en kachels staan te horren. Maandag heeft Hans de enorme heg uit de voortuin weggehaald. Het is meteen een heel ander gezicht.


Er is voor het eerst sprake van een kleine uitloop op de planning. We zullen de eerste dagen, dat we er wonen, echt nog wel een beetje moeten kamperen. Maar dat is niet erg. Als ik maar kan koken en als het maar warm is en als we maar ergens kunnen slapen. Dan is het goed. Daar kan ik me nu echt niet druk om maken. Ik ben zó benieuwd naar de komende drie weken!

maandag 2 december 2019

Rondje Nederland

Maandagmiddag en onderweg! Deze blog schrijf ik, terwijl we een rondje Nederland doen. We combineren van alles en nog wat: eerst gaan we naar Urk, waar we een vuurduveltje ophalen, wat ik een paar maanden geleden van iemand kocht. Daarna rijden we naar Nunspeet, waar we gordijnen voor ons nieuwe huis gaan uitkiezen. En tenslotte hebben we ook nog een afspraak in Apeldoorn voor het opnemen van een podcast. Allemaal leuke dingen dus en intussen vieren we dat we vandaag 33 jaar getrouwd zijn.

We zitten middenin de jaarlijkse vier-vierdaagse. Zaterdag was Maria jarig. Gisteren Wim. Vandaag de verjaardag van ons huwelijk. En dan hoopt morgen Geertje jarig te zijn. En dat allemaal in de drukte van verhuizen/verbouwen. Het is net een rollercoaster.

Vorige week is er natuurlijk ook weer hard geklust in ons huis in Bles.


Dakpannen schrobben (nog 175 te gaan, nu), behang van muren trekken, de keldermuren egaliseren. Dat.

Al het technische werk, waar je niet zoveel van ziet, is bijna klaar. Je weet wel: de loodgieter en de electriciën enzo. De stukadoor is nu begonnen. En dat is werk, waarvan je het direct ziet opknappen. Het gaat nu in grote stappen richting de verhuizing.



We hebben ook weer het één en ander ingepakt. Niet zo heel veel, maar toch wel een doos of zes, denk ik. Die zijn ook direct al naar Bles gebracht. Verder kwamen we niet zo aan inpakken toe, want er was andere drukte.

Maria kreeg een bril. Haar rij-instructeur vroeg zich af, of ze niet een bril nodig had, omdat ze zo zat te turen. Na een meting bij Roukens Optiek bleek Maria inderdaad wel een bril te kunnen gebruiken. Willem was hem met haar gaan uitkiezen en vrijdag gingen we hem ophalen. Fijn!





Intussen merkte Henk Roukens op, dat mijn bril ´helemaal niet goed´ stond. Maar hij zou het even voor me in orde maken. Hij pakte meteen mijn gegevens er bij en zei: ¨Weet je, dat je die bril al vijf jaar hebt?¨ Hè? Echt?? Ik dacht, dat ik hem nu een jaar of twee had. Maar dan begreep ik wel, dat het tijd was voor een meting. Ik zag al een tijdje niet zo scherp meer. Lezen lukt me prima, maar in de auto had ik steeds meer moeite met ver vooruit kijken, borden lezen enzovoorts. Vooral ´s avonds in het donker. Ik dacht dat ik last had van nachtblindheid. Het was niet heel druk, dus ik kon meteen wel plaatsnemen voor een meting. Bingo. Het ene oog was 0,5 achteruit gegaan en het andere 0,75. Tja, dat is niet echt veilig natuurlijk. Dus bestelde ik maar nieuwe glazen. Mijn montuur is nog prima en ben ik ook nog helemaal niet zat. Alleen glazen dus. Dat is dan ook wel weer even kostbaar genoeg.

Zaterdag was het dan Maria´s 18e verjaardag. En dat kostte enige voorbereiding. We zouden haar verjaardag tussen half 5 en half 9 vieren en wie wilde kon blijven mee-eten. We hadden na telling 32 eters en dat is dus een serieuze klus :-). Ik maakte ruim van tevoren twee pannen soep. Op vrijdag bakte ik alvast een grote appelplaatcake en deden Maria en ik de boodschappen. Zaterdag maakten we met z´n allen de rest klaar. Het was de moeite meer dan waard, want het was heel gezellig. Vooral omdat iedereen er wás en we zo blij zijn, dat het met Maria zoveel beter gaat dan de voorgaande twee jaren. En natuurlijk ook omdat ze een lieve vriend kreeg ;-).







Deze week willen we wel wat méér inpakken. Maar vandaag en morgen gaat dat alvast niet lukken. Ach, we zien wel. Ik heb er nog geen stress van, dat het niet goed komt.

Vandaag genieten Willem en ik van ons rondje Nederland. Vanmorgen heb ik alleen het hoogstnoodzakelijke gedaan: de keuken en huiskamer ontrommeld, de webshopbestellingen klaargemaakt en een grote pan hutspot gekookt voor de thuisblijvers. Dat laatste was een beetje schuldgevoel afkopen :-). Ik vind het nu eenmaal nooit leuk om de kinderen alleen te laten. Zelfs niet al is dat vooral voor nuttige zaken.




We rijden nu al in de buurt van Lelystad en de eerste stop gaat dus al opschieten. Ik ga m´n laptop dichtklappen en even genieten van de rit!

maandag 25 november 2019

Je thuisvoelen op een bouwplaats

Zaterdag was het weer klusdag in Bles. Of eigenlijk: klusmiddag. De ochtend hadden Willem en ik als inkoop-ochtend bestemd. We hebben alleen niets ingekocht. Het werd onverwachts een rondje door Ikea, waar we nagenoeg nooit komen. We keken onze ogen uit en verbaasden ons over de enorme drukte. De winkel inspireerde ons zeker wel, maar het bleef bij kijken, kijken en niet kopen. We kijken eerst wel op MP. Alles is zó duur.

´s Middags was het een gezellige drukte op Bles. Maaike en Maria hielpen met pannen schrobben. Mijn vriendin Wilma kwam ook nog een poosje. Hans en neefje Henk waren buiten aan het bomen zagen. Leendert kwam nog even samen met de schilder naar de klus kijken om met ons te bepalen wat het allerbelangrijkst is om te doen. De rest doen we zelf, óf komt later. Het was gewoon reuze gezellig, al die reuring.

Halverwege de middag stopten mijn oom en tante voor het huis. Ze kwamen niet uit de auto, maar maakten wel even gezellig een praatje.

Later op de middag kwamen mijn zus en zwager en jongste neefje kijken. Zij hadden het huis nog niet gezien en kregen natuurlijk een rondleiding.

Omdat de verwarming nog niet was aangesloten, was het binnen net zo koud als buiten. Maar als je eenmaal hard aan het werk bent, heb je daar geen erg meer in. Toch is het dan lekker als je halverwege je kunt warmen bij een kop koffie. En omdat de jongens niet voor één gat te vangen zijn, werd er spontaan even een kampvuurtje gestookt en zaten wij genoeglijk te genieten van ons bakkie koffie. Als dat niet genieten van het buitenleven is!






Toen we naar binnen liepen, om nog even verder te werken, zei ik tegen Willem: ¨Ik wil híer blijven! Ik wil helemaal niet meer naar de Karper.¨ En Willem had precies hetzelfde gevoel. Hoe bijzonder is dat?! Je thuisvoelen in een huis, wat eigenlijk alleen nog maar een bouwplaats is!

Vanmorgen zijn Willem en ik ook nog snel even heen-en-weer geweest. Er kwam een makelaar om een taxatie te doen. Terwijl we er waren, werden de nieuwe kozijnen gebracht. Ook alle badkamerspullen arriveerden vandaag. En die balk, die vorige week bezorgd is, is op zijn plaats gebracht. Heel gaaf. Net alsof hij er al 100 jaar zit.


Vanavond hebben we via MP een wastafel opgescharreld en meteen naar Bles gebracht. Stukje bij beetje komen de puzzelstukjes op hun plaats.

vrijdag 22 november 2019

Aanrommelen

Deze week had ik eens een keer niet zo veel afspraken buiten de deur en dat voelde bijna als een ´vrije´ week. Maar dat is het uiteindelijk (natuurlijk :-)) niet geworden.  Ik deed gewoon van alles wat.

Ik kluste woensdag weer een ochtendje op Bles. Het was een prachtige dag om in de polder te zijn. Na een beetje nachtvorst ging de zon vuurrood op. En toen ik om een uur of tien arriveerde, zag het er adembenemend mooi uit. Ik ben eerst even op de boenstoep gaan staan om een paar foto´s te maken.




In het huis wordt het steeds ´echter´. De zandcementvloer is gestort. De hele benedenverdieping ligt nu op één hoogte. Alleen tussen het woongedeelte en het shopgedeelte zit hoogteverschil. Daar komt een traptrede om van de shop de keuken in te gaan.

De vloer gezien vanuit de keuken
naar de kamer.

De vloer in de ruimte
waar de webshop komt

Vandaag arriveerde er een enorme balk. Het is een draagbalk, die in de woonkamer aangebracht wordt, op de plaats waar eerst de kamer-en-suite deuren waren. We hadden er ook voor kunnen kiezen om een stalen balk bóven het plafond (dus uit het zicht) te laten plaatsen. Maar Leendert kwam met het idee om daar een mooie, oude, eiken balk voor te nemen en die juist ín het zicht te plaatsen. En ja, dat vonden we een goed idee. Dat past wel bij zo´n oude boerderij.

De balk werd geleverd en lag in de gang. De deur kon niet meer dicht. Die balk moest dus helemaal naar binnen. Leendert appte wie er aan het eind van de dag tijd had om langs te komen om te helpen met sjouwen. Hij dacht een mannetje of acht nodig te hebben. De balk weegt dan ook 400 kilo! Gelukkig boden zich een paar vrijwilligers aan. Maar nog vòòr de middag kwam er een appje, dat de hulp niet meer nodig was. Leendert heeft het gewoon ´net als vroeger´ gedaan: rollen over ronde palen.






Volgende week moet het gevaarte op zijn plaats gebracht worden...

Het grove werk is nu bijna klaar. De loodgieter en de elektriciën hebben de langste tijd er opzitten. Langzamerhand wordt het tijd voor zichtwerk. Zo maakte Leendert vandaag vensterbanken in het erkertje. Leuk!!


Thuis hadden we het ook weer druk met de webshop. Gerwin kon deze week niet komen helpen met inpakken en naar de molen gaan. Dus deed ik dat samen met Maria. Helaas heeft mijn auto het begeven. Althans: de accu begaf het. Jammer, want ik had nog tot eind januari met deze auto willen blijven rijden. Dan verloopt de apk en had ik hem naar de sloop gedaan. Hij is het niet waard, dat er nog iets aan gedaan wordt. Het ding staat nu dus werkeloos op de oprit en ik moet een beslissing nemen, wat ik ermee ga doen. Ik denk er nog even over na.

Gelukkig kon ik Hans z´n auto gebruiken. We reden eerst naar de molen en daarna langs de groothandel voor inpakmaterialen. Ook deden we nog even de Makro aan. Daar was een goed pannenset in de aanbieding. En ik heb straks andere pannen nodig, omdat ik op inductie overga. Maria en ik pasten er nog nèt bij :-).




Naast alle gewone dingen was er ook nog iets speciaals. Ter ontspanning volg ik namelijk een mini-cursus Hebreeuws. Dinsdagavond was de tweede les. Genieten!

Ook genoot ik in de keuken. Ik heb niet zo veel tijd als gewoonlijk om te kokkerellen. Maar als er kleine partijtjes van de groenteboer binnenkomen, móet je natuurlijk wel ;-). Ik maakte een grote pan ouderwetse tomatensoep en een grote pan paprikasoep.


Lekker, soep! Ook maakte ik winterse stamppotten. We aten een keer hutspot met draadjesvlees en een keer boerenkool met worst. Vanavond bakte ik de restjes op. Die opgebakken prakkies zijn het allerlekkerst. En voor mij was het wat koken betreft vandaag dus een keer een makkie.

We hebben deze week ook weer van alles ingepakt voor de verhuizing: de zomerkleding van Hans en van Jan, de inhoud van mijn moeders kastje, allerlei serviesgoed, vazen enzovoorts. Er staan weer een stuk of twaalf verhuisdozen klaar. Alles is er schoon ingegaan. Zelfs het zilver is gepoetst.

Al met al heb ik deze week dus lekker aangerommeld. Morgen staat er ook weer een Bles-dag op het programma. Zin in!

donderdag 21 november 2019

Advertorial

Spelregels
Vooraf even de ´spelregels´ voor wie hier nog maar kort meeleest en zich afvraagt: ¨Een advertorial op deze blog? Hoezo?¨
Aan de linkerkant van m´n blog (en soms bovenaan) draaien banners van adverteerders. Dit zijn speciaal geselecteerde adverteerders, die producten of diensten aanbieden, die passen binnen ¨Eenvoudig Leven¨. Niet zelden ken ik de mensen en/of hun producten of diensten persoonlijk en kan ik uit eigen ervaring ze van harte aanbevelen.
Voor nieuwe adverteerders schrijf ik altijd een advertorial, om ze goed onder de aandacht te brengen. Terugkerende adverteerders vragen soms ook, of ik een advertorial wil schrijven. Bijvoorbeeld om aandacht te vragen voor een nieuw product, een actie, of iets dergelijks.
Omdat niemand zit te wachten op verborgen reclame, geef ik zo´n bericht altijd de titel ´Advertorial´ mee. U kunt dan zelf beslissen, of u verder wilt lezen, of de reclame aan u voorbij laat gaan. Elke maand verschijnt er maximaal één advertorial.

Deze maand schrijf ik over een bekende jongenstherapeut, over het pas gestarte bedrijf van onze zoon Leendert en over een badkamerspecialist.

1. Outback Explorers
Outback Explorers is een bekende adverteerder op deze blog. De oprichter van Outback Explorers, Karel Post, is wat je kort kunt noemen: Jongenstherapeut. Maar met dat ene woord is echt niet alles gezegd. Outback Explorers heeft namelijk een zeer breed aanbod van jongenshulpverlening. En bij jongens hoef je ook niet meer alleen te denken aan knullen tot een jaar of 18. Er is inmiddels ook een mooi aanbod van mannen-therapie, groeps-therapie, gezins-therapie, vader-zoon survivals enzovoorts. Alles op basis van: ervaren. Dat doe je niet op een stoel achter een buro, maar liefst buiten. Al hout hakken, kamperend, survivalend, klimmend, varend.

Ik schreef eerder al eens over individuele jongenstherapie en over de 100%vader-app. Nu wil ik het hebben over:

School Cummunity Building

Als het érgens belangrijk is, dat er in een groep maximale verbinding is, dan is dat wel op school! Verbinding tussen de leerlingen onderling, verbinding tussen docent en leerling, verbinding tussen docent en ouders, verbinding tussen docent, ouders én leerling/kind, ja zelfs ook verbinding tussen de docenten onderling. Pas als die verbinding optimaal is, kan de leerling/het kind optimaal tot ontplooiïng komen.



Die verbinding is niet altijd vanzelfsprekend. En als die verbinding er wèl is, wordt hij soms gemakkelijk verbroken. Om verbinding te helpen ontstaan, ontwikkelde Karel het zogenaamde School Community Building programma. En bij een ontbrekende of verloren verbinding zijn er Klassen-Reset Programma´s.

School Community Building kan op veel manieren vorm gegeven worden. Ik geef graag een voorbeeld: een VMBO-klas in een techniek-richting in het derde leerjaar. Zo´n klas bestaat meestal voor 90 procent uit jongens in de leeftijd van ongeveer 15 jaar en dan is er vaak ook nog een enkel meisje. In zo´n groep heerst een bepaalde cultuur. Er is hanengedrag, de hormonen gieren, de kinderen puberen volop. Ga er maar áán staan!

Het is super belangrijk, dat er (liefst aan het begin van het schooljaar) een éénheid wordt gesmeed. Zodat de individuele jongeren sámen een groep vormen, waarin ze het voor elkaar opnemen, er voor elkaar zijn, elkaar kennen. En daarbij horen natuurlijk ook hun docenten en mentoren.

In een speciaal hiervoor ontwikkeld programma gaan de jongeren voor enkele dagen survivalen in de Ardennen. Ze worden in groepen gedropt en moeten in enkele dagen, als groep, de weg naar het basiscamp vinden. Daarbij worden ze behoorlijk op de proef gesteld en er worden veel vaardigheden van ze gevraagd. Dit kan alléén slagen, wanneer de groep de krachten bundelt. De jongeren moeten elkaar helpen, verdragen, elkaars kwaliteiten en zwakheden ontdekken. Ná deze geweldige ervaring is er een prachtige basis gelegd. Door alles wat ze samen meemaken, ontstaat de broodnodige verbinding.



Het kan ook zijn, dat er som zomaar middenin een schooljaar problemen zijn, waardoor verbindingen verloren gaan en relaties op scherp komen te staan. Er kan werkelijk een impasse ontstaan tussen docenten en leerlingen, of ouders en docenten, of in welke relatie dan ook.

Voor deze situatie is er het Klassen-Reset programma. In zo´n programma worden er meestal eerst enkel observaties gedaan. Daarna zijn er activiteiten waar werkelijk iedereen bij betrokken wordt: de docenten, de leerlingen, de schoolleiding, de ouders, de onderwijsondersteuners tot aan de conciërges toe. Alle neuzen moeten één kant op. Het programma, wat veelal ook outdoor plaats heeft, dient ervoor om de docent zijn rol weer terug te laten krijgen en daarbij nieuwe routes te zoeken. Er wordt één team gesmeed, wat ertoe dient om positief gedrag te bekrachtigen en negatief gedrag te begrenzen.



Een super interessant programma, als je het mij vraagt!

Wil je er méér van weten? Kijk dan op de website: https://www.outbackexplorers.nl/adventure-based-education/community-building
of neem direct contact op met Karel Post: https://www.outbackexplorers.nl/locatie-s

2. Luijk Bouw
Met alle plezier maak ik in deze advertorial ook reclame voor het bedrijf van onze zoon Leendert: Luijk Bouw.

Leendert heeft 7 jaar bij een bouwbedrijf gewerkt. Hij begon er als 15-jarige knul. En je weet (misschien) wel hoe dat gaat, als je als jonkie bij zo´n bedrijf start? Dan vinden je oudere collega´s het geweldig als je de keet voor hen opruimt en koffie zet. Maar daar was Leendert niet voor gekomen. Hij wilde timmeren! Hij heeft zich dus zo snel mogelijk uit die positie van veredelde koffie-juffrouw gewrongen en begon aan een snelle carriẽre. Al op zijn 21ste had hij het geschopt tot uitvoerder.



In juli 2018 kocht hij met zijn vriendin een oud jaren-30 rijtjeshuisje. Het huisje was keurig, maar wel heel oud, klein en ouderwets. Zo was er bijvoorbeeld op de eerste verdieping geen water (en dus geen toilet, wastafel, laat staan een badkamer). Er lag een oude, koude, houten vloer in. Er was nergens isolatie. Er was volgens het principe ´pijpenla´ in de loop der tijd wat uitgebouwd enzovoorts. Met de kennis en ervaring van Leendert is het huisje in de avonduren en op de zaterdagen volledig gestript, verbouwd, uitgebouwd en aangepast tot het paleisje waar Leendert en Thea nu in wonen.


Leendert maakte een uitbouw aan de woonkamer
en
plaatste een lichtstraat in het dak

De buren kijken graag ook tegen iets moois aan.
Daarom werd de buitenkant
van de uitbouw
sierlijk afgewerkt
Terwijl Leendert zo met deze klus bezig was, groeide het verlangen, om zelf een bouwbedrijf te starten. Het plan was om eerst in juli te trouwen, dan nog een half jaar in loondienst te blijven en per 1 januari 2020 de stap te zetten. Het liep echter anders: in juni kochten wij het voorste deel van een oude boerderij. Dit moest volledig gerenoveerd worden en we hadden dus een aannemer nodig. Wat was er logischer dan om onze Leendert deze klus te gunnen?

Leendert praatte met zijn werkgever. Die was niet heel blij, dat Leendert weg wilde gaan en probeerde hem met mooie voorstellen te houden. Maar het (ondernemers)bloed kruipt, waar het niet gaan kan! Leendert is per 1 september voor zichzelf begonnen en zijn eerste grote klus als ondernemer is het verbouwen van onze boerderij.



Straks is de klus klaar. En Leendert heeft er reuze veel zin in om in het nieuwe jaar allerlei mooie klussen aan te gaan pakken. Heb je een klus, groot of klein, dan moet je bij Leendert zijn. Denk aan

- het plaatsen van een dakkapel
- het realiseren van een aanbouw
- het vervangen van kozijnen
- het ontwerpen en plaatsen van een tuinkamer
- renovaties
- gewoon alles waar je een fijne timmerman voor nodig hebt!

Als je op zijn website bij projecten kijkt, krijg je een idee van wat er allemaal mogelijk is. Wie weet mag Leendert er volgend jaar foto´s van uw/jouw/jullie (ver)bouwklus bij plaatsen?

Bel of mail hem gerust voor alle gewenste informatie.


3. Erkelens Sanitair Montage



Ook Erkelens Sanitair Montage zet ik hier graag in het zonnetje. Arie Erkelens van Erkelens Sanitair Montage is voor ons een oude bekende. Arie zat vroeger (heeeeeel lang geleden ;-)) bij mij in de klas! Heel lang kwamen we elkaar nooit tegen, totdat zijn zoon deel uitmaakte van dezelfde vriendengroep als onze Leendert. Zo kwam Arie via via weer in beeld.

Op een dag hadden we met enige spoed iemand nodig voor ons sanitair: de radiator in de badkamer was bijna doorgeroest en dreigde af te breken. Wie zouden we daar eens voor bellen? Wacht! We bellen Arie Erkelens! Zo bedacht, zo gedaan. Tot onze verrassing stond Arie nog dezelfde dag bij ons op de stoep om poolshoogte te nemen. Inderdaad: die radiator moest zo snel mogelijk vervangen worden. Willem maakte van de gelegenheid gebruik, om hem te vragen, of hij dan niet meteen onze toiletpot vast kon zetten. Zelf waren we allang aan die wiebelende pot gewend, maar voor bezoek is dat anders :-). En, o ja, er moest voor het mooi ook een rand achter het aanrechtblad gekit worden. Als ze er dan toch waren...?

Arie nam op, wat er gebeuren moest. Ik dacht dat er ook nog een kraan vervangen moest worden. Allemaal lapwerk, waar je soms ineens werk van moet maken.

We werden verrassend snel geholpen en Willem en ik zeiden tegen elkaar: als we ooit onze badkamer gaan vernieuwen, dan bellen we Arie Erkelens.

Door onze aanstaande verhuizing kwam dat moment eerder dan wij gedacht hadden. In onze woonboerderij moest een volledig nieuwe badkamer komen. Er was één probleem: het moest op korte termijn. Wij hadden er namelijk niet zo´n trek in, om die badkamer pas te laten plaatsen als we er al wonen en er dan over de nieuwe vloer en langs de pas nieuw gestuucte wanden gelopen moest worden. Waar we al bang voor waren, was zo: binnen de drie maanden van onze verbouwing zat Erkelens volledig volgeboekt.

Zo kwam er een nieuw plan: Arie maakte een prachtig ontwerp en we zorgen zelf voor de uitvoering. De loodgieter maakt alle aansluitingen, Leendert zorgt voor plaatsing van het sanitair, onze Wim brengt betoncire op de wanden aan en dan is er nog iemand die de vloer tegelt.

Arie Erkelens maakte werkelijk een geweldig ontwerp! Al onze wensen gingen op de beschikbare vierkante meters in vervulling: er komt een ligbad, een toilet, een dubbele wastafel en een inloopdouche. Om dat alles in die ene ruimte te krijgen, had Arie een prachtige oplossing. Hij koos voor een ligbad waar een hoek uit is. Zo kwam er precies ruimte voor een toilet náást het ligbad. Kijk! Je moet ook maar weten, dat zulke ligbaden bestaan. Ook is aan de toekomst gedacht. De douche is drempelloos. Je kunt er met rollator en al zó in wandelen, bij wijze van voorbeeld.


Als extra service kregen we het hele plaatje zó toegestuurd, dat we het in de app SaniNetViewer helemaal konden bekijken, alsof je in de badkamer rondliep. Het was zó realistisch, dat als je met de muis over het toilet ging, het deksel open en dicht ging. En als je op het wastafelmeubel klikte, schoven de lades open en dicht. WOW. Fijn voor mensen, die niet zoveel ruimtelijk inzicht hebben (ikke).

We zijn heel erg blij met het ontwerp en hadden Erkelens Sanitair Montage graag ook de uitvoer van de klus gegund. Voor ons was het ´helaas´, dat hun planning vol zat. Voor Erkelens is dat natuurlijk alleen maar goed. En het zegt ook wel wat over het bedrijf.

Nieuwsgierig naar wat Erkelens Sanitair Montage allemaal doet? Kijk eens in het fotoalbum: https://www.erkelenssanitair.nl/foto-album.html

Arie is heel creatief. Hij denkt ook graag mee, over het levensloopbestendig maken van je sanitaire ruimtes. Denk bijvoorbeeld aan een drempelloze douche. Of aan een verstelbaar toilet.


We bevelen Erkelens Sanitair Montage graag bij u aan.