Toen onze kinderen nog klein waren, deden we op zaterdag vaak ´iets leuks´. Eerst waren we dan ´s morgens ijverig. Dan zorgden we er met z´n allen voor, dat het huis aan kant was en het noodzakelijke werk gedaan. Op zaterdag en in vakanties moesten alle kinderen eerst ´een uurtje helpen´. Ik schreef voor iedereen taakjes op een whiteboard, die pasten bij zijn of haar leeftijd. Ook een kind dat nauwelijks lezen kan, kan meedoen. Voor zo´n jong kind had ik dan taakjes als: wc-rollen aanvullen in de toiletten. ´s Middags gingen we dan op stap. Naar de markt in de stad, naar het strand, vliegtuigen spotten enzovoorts.
Tegenwoordig zien onze zaterdagen er heel anders uit. Meestal ben ik de hele dag druk om huis, tuin en de was aan kant te krijgen. Doordeweeks komt daar niet zoveel meer van. En ik vind het heerlijk om in elk geval één keer per week helemaal ´glad´ te zitten. Het sanitair wordt gepoetst, de planten krijgen water, de was belandt gestreken in de kast, de stofzuiger gaat door de hele hut.... En aan het einde van de middag sjees ik nog even naar de Aldi in Sliedrecht voor de weekboodschappen. Daarna open ik onze cafetaria en zitten we vaak met zo´n 15 tot 20 ´man´ aan de zaterdagse frieten.
Deze zaterdag ging het anders dan anders. Het begon er al mee, dat ik héél lang in bed ´moest´ blijven liggen :-). Julian logeerde bij ons. Ergens rond vijven was hij naar onze slaapkamer gekomen. ¨Ik ben héél bang in het donker,¨ piepte hij. ¨Nou, kom maar bij oma liggen hoor,¨ suste ik. En binnen drie seconden sliep meneertje weer. Ik wilde hem uiteraard niet wakker maken, dus besloot ik te blijven liggen, tot hij uitgeslapen was. En hoewel hij thuis altijd vroeg wakker is, was dat vandaag anders. Uiteindelijk zag ik het achter de gordijnen al licht worden en daar werd hij wakker. Zo grappig: Julian staat dan meteen ´aan´. Maar het was intussen nota bene kwart voor acht!
Wat was het gezellig met dat kereltje om ons heen. Hij mocht kiezen wat hij wilde eten als ontbijt. Dat werd een boterham met hagelslag. Daarna ging hij lekker in bad. Schoon en fris begon hij aan een fijne zaterdag.
Er was iets te beleven! Aart was gearriveerd. Hij heeft voor ons een rozenboog gelast en deze werd ter plekke op maat afgemaakt en gemonteerd. Julian keek toe. Eerst vanuit de keuken, later was hij buiten. Wat is de boog gaaf geworden! De roos, die er tegenaan moet klimmen, is al besteld. Maar die komt pas eind november.
Rond het middaguur vetrokken we. Maar we wijzigden het plan. Willem stelde voor om eens naar Gorinchem te gaan in plaats van naar Rotterdam. In Gorinchem is er weliswaar op zaterdag geen markt, maar dat gaf niet. We zouden zomaar wat rondboemelen.
Dat pakte heel leuk uit. We liepen wat op de bonnefooi rond. Eerst haalde Willem een visje bij de visboer. Daarna kwamen we een brandweerspuit tegen van meer dan 100 jaar oud. Geweldig! Er stonden mooie paarden voor en de spuit stond onder stoom.
Het was heerlijk herfstweer en de oude stad is mooi.
Een meneer draaide aan z´n draaiorgeltje. We slenterden langs winkels, keken mensen...Het was alles bij elkaar hooguit anderhalf uur. Maar dat was genoeg om er echt even helemaal uit te zijn!
We deden aansluitend de weekboodschappen en verwelkomden vanaf een uur of vijf kinderen, kleinkinderen, Ciara (die een paar dagen hier logeert), vrienden van Henk en mijn vriendin Wilma. Na de koffie bleven Wilma en ik over en konden we nog een poosje praten en breien. Ja hoor, dat kunnen wij gewoon tegelijk :-).
Het was een leuke zaterdag!
