Feestelijkheden

 De afgelopen week waren er nogal wat feestelijkheden. Dat maakte de week best speciaal.

Enerverend!

Er ligt een enerverende week achter ons. Nu zijn onze dagen/weken toch al verre van saai. Maar vorige week was er nieuws waarvan de familie-app toch even ontplofte :-).

Een bijzondere start

Maandagavond waren Willem en ik in Apeldoorn. Binnenkort gaat het Reformatorisch Dagblad beginnen met het publiceren van podcasts over opvoeden. De eerste podcast is over voeding in de opvoeding. Mij was gevraagd, om daarover te komen praten. Prima hoor.  Een podcast, dat is weer eens wat anders ;-).

De podcast zou worden opgenomen in een studio op het oude Zwitsal-terrein. Dat terrein was niet zo moeilijk te vinden. Maar naar het gebouw, waarin de studio zit, hebben we toch wel even moeten zoeken. Het was donker en dat terrein wordt helemaal opgeknapt en lag voor een deel open. Ik voelde me net in het Openluchtmuseum in Arnhem. Al die oude gebouwen!

Na het bestuderen van een bord, waarop de gebouwen met de nummers aangegeven stonden, wisten we waar we zijn moesten en al snel stonden we in de studio. Gaaf zeg!

Het gesprek was om, voordat ik er erg in had. Over zo´n onderwerp zou ik dan ook wel uren kunnen praten. Er is meer níet gezegd, dat wél :-).

Er kwam nog even een videograaf wat opnames maken voor de teaser en daarna was ik klaar.

Het was nog redelijk vroeg in de avond en Willem appte zijn broer Koos, of het gelegen kwam, als we even een bakkie kwamen doen. Ja hoor, we waren van harte welkom. Leuk! Zo vaak zien we elkaar nu ook weer niet.

We deden gezellig een bakkie koffie en voordat we er erg in hadden was het hoogtijd om de terugreis eens te aanvaarden.

Na een voorspoedige rit kwamen we thuis. Het voelde alsof we een week weggeweest waren! Maar we hadden ook zóveel indrukken opgedaan. Op Urk hadden we een vuurduveltje opgehaald. Dat haalden we nu meteen uit de kofferbak. Samen met de heerlijke vis, die we meegekregen hadden. Wat een feest! Daar gaan we van smullen. Op Urk hing de vlag half stok, vanwege de twee vissermannen, die vrijdag omkwamen op zee. De vrouw, bij wie we de kachel haalden en waar we een ´bakkien´ dronken, zat er uiteraard ook vol van. Daarna waren we in Nunspeet om gordijnen geweest, hadden snel een veggie-burger bij McDonalds gegeten en hadden tenslotte twee adressen in Apeldoorn ´gedaan´. Geen wonder, dat die halve dag aanvoelde als een hele week :-).

Maar het feest was nog niet voorbij. We gingen naar boven, naar bed. Willem liep vooruit en riep ineens: ¨Teun, kom eens kijken, joh!¨ Nieuwsgierig liep ik naar boven. Kijk nou! Verrassing van de kinderen!

Een wijntje en wat lekkers. Kaarsjes voor de romantiek. Een lief kaartje. En dan hadden ze ook nog eens hutje bij mudje gelegd en gezorgd voor een dikke envelop met inhoud:  een kado voor ons 33-jarig huwelijk en meteen ook voor onze verjaardag alvast. Om iets écht voor onszelf te kopen voor in ons nieuwe huis. Wat lief!!

Een bijzondere start van de werkweek, zo op maandag.

Vandaag en gisteren moest er weer gebuffeld worden. Weer op stap naar het Sophia met Maria. Weer dozen inpakken voor de verhuizing, brood bakken, wassen, webshopbestellingen klaarmaken enzovoorts.

Vandaag reden Willem en ik aan het eind van de middag nog even snel heen-en-weer naar Bles. Wat ging de zon prachtig onder! Het ritje alleen al was een feest.

Ons huis staat weer in de steigers. Nu voor het tweede deel van het dak. De stukadoor is hard bezig. Dat maakt, dat het er vreselijk vochtig is, ondanks dat er ventilators en kachels staan te horren. Maandag heeft Hans de enorme heg uit de voortuin weggehaald. Het is meteen een heel ander gezicht.

Er is voor het eerst sprake van een kleine uitloop op de planning. We zullen de eerste dagen, dat we er wonen, echt nog wel een beetje moeten kamperen. Maar dat is niet erg. Als ik maar kan koken en als het maar warm is en als we maar ergens kunnen slapen. Dan is het goed. Daar kan ik me nu echt niet druk om maken. Ik ben zó benieuwd naar de komende drie weken!

Beloofd

Als je iets belooft, moet je het doen. Belofte maakt schuld. Ik had verschillende beloftes gedaan, die ik graag eens wilde inlossen.

De eerste was: met mijn vader naar de dierentuin.
Vorig jaar december kregen wij een gezinsabonnement op Blijdorp kado, wegens het aanbrengen van een nieuwe klant bij Gezinsenergie.
Wij zijn dol op de dierentuin en dat hebben we van geen vreemde. Vroeger ging mijn vader elk jaar wel een keer met ons. En later deed hij dat met zijn kleinkinderen.
Toen ik van het voorjaar op een zaterdag zo heerlijk liep te genieten in Blijdorp, zei ik: ¨Ik ga hier een keer met mijn vader naar toe. Wat zal hij het mooi vinden!¨

Nu het de hele week van dat prachtige nazomerweer is, leek het me een goed moment voor dat uitstapje. Bovendien had ik van een lezeres twee toegangskaarten kado gekregen en kon ik mijn vader dus ´gratis´ meenemen. Donderdagmiddag was het zover. Direct na de lunch reed ik naar het huis van mijn ouders. Mijn vader stond al klaar. Dik ingepakt, want het was maar een ´dunne wind´.

We moesten bij de dierentuin even omrijden, want de parkeerplaats was afgesloten. We werden verwezen naar P3. Maar op weg naar die P3 reed ik me verloren, vanwege een wegopbraak. Geen probleem. We waren inmiddels in de straat haaks op de oude ingang en ik parkeerde mijn auto daar ergens in de wijk. Het was gelukkig niet ver lopen, want dat gaat mijn vader niet zo best meer af. Zodra we bij de ingang waren, leenden we dan ook een rolstoel en pa kon heerlijk gaan zitten.

Ik had al gevraagd, of hij een verzoekprogramma had. Nou, niet direct, maar hij zou het wel leuk vinden om naar het voeren te kijken. We lazen op een bord, dat om half 3 de pelikanen zouden worden gevoerd. M´n pa wilde dat heel graag zien. Hij is dol op vogels. Jaren- en jarenlang voert hij, zodra de vorst intreedt, reigers in het weitje voor zijn huis. Behalve reigers, komen er dan ook ganzen, eenden, ooievaars en nog veel meer gevederde vrienden. Het is altijd een heel spektakel.

Even na 2 uur liepen we al bij de pelikanen. Er was daar een soort kijkershut, waar we een plekje op de eerste rang dachten te hebben. We vonden het wel raar, dat er verder nagenoeg geen toeschouwers waren en ook, dat de pelikanen er zo rusten bij zaten. Meestal kun je het aan de dieren zien, als het tegen voerdertijd loopt. Dan zijn ze onrustig.

We drentelden nog even in de buurt rond, omdat een kwartier wachten toch best lang is. Om zes minuten voor half 3 waren we terug op ons ´eersterangs plekje´. Geen verandering in de situatie. Niemand te zien. We hebben tot 10 over half 3 gewacht. Toen kwam er een mevrouw en die vertelde dat ze er al jaren komt en niet beter weet, dan dat de pelikanen elke dag om kwart voor 3 gevoerd worden. Maar dan ziet het er, volgens de mevrouw, altijd heel anders uit: opwinding onder de vogels. Precies. Dat hadden wij ook gemist! De mevrouw kwam tot de conclusie, dat de dieren vast al gevoerd moesten zijn. Jammer!!

Maar goed. Dan maar gewoon verder en zien wat er op ons pad kwam. We genoten bij de otters. Wat een prachtige dieren!

We verbaasden ons over de reusachtige neushoorn. We zochten naar de olifanten, omdat er in augustus een jong geboren is. Maar toen we ze eindelijk gevonden hadden (slechte bewegwijzering daar in Blijdorp!), gingen ze juist naar binnen. Het jong hebben we niet gezien. Wel twee volwassen olifanten. Altijd leuk.

Pa had wel zin, om ergens wat te drinken. We kwamen langs een gloednieuw restaurant en gingen naar binnen. We genoten. Pa van zijn glas yoghurt met allerlei lekkers erin geschept, ik van m´n koffie met spekkoek. Mmm.

We trokken verder en bewonderden het nieuwe leeuwenverblijf. De enige leeuw die we zagen, lag lui te zijn. Het verblijf is wel honderd keer beter, dan die ´betonnen bak´ waar ze al jaar en dag in zaten!

Meer actie was er bij de vogels in de buitenvolière. Kreeg pa toch nog vogels te zien :-). Indrukwekkend, het vleugelgezwiep als die grote vogels op de vleugels gaan!

We keken bij de apen. Natuurlijk! Wat is dat toch altijd grappig, om zo´n apenfamilie te bekijken!

Langs de hyena´s kwamen we bij de giraffen. Hier is het altijd druk. Er is dan ook een flinke kudde in Blijdorp en dat is leuk om te zien. Eén giraf kwam steeds met z´n kop vlakbij het publiek. Leuk hoor.

Langs de stokstaartjes, de krokodil en vele andere dieren, liepen we met wat meer vaart op weg naar de uitgang. Hoewel je er natuurlijk nooit genoeg van krijgt, was het voor vandaag mooi geweest. Mijn vader is al bijna 80 jaar en het was al met al vermoeiend genoeg, ook al werd hij fijn voortgeduwd :-).

We hebben een erg fijne middag gehad en er is weer een mooi herinnering geboren.

Een andere belofte, die ik wilde inwisselen was: Henk z´n feestje vieren.

Henk was in de zomervakantie jarig. In de eerste schoolweek heeft hij getrakteerd. En sindsdien vroeg hij bijna elke dag: ¨Wanneer mag ik nu mijn feestje vieren?¨ Maar steeds was er iets, waardoor het niet handig uitkwam.

Met de voorspelling van mooi weer voor de hele week, piepte er dinsdag een plannetje bij me op: we gingen Henk z´n feestje vieren en zouden met de kinderen naar  het Maasvlaktestrand gaan. Henk vond het een prachtig plan en blij ging hij woensdag met de uitnodigingen naar school. Er mochten 5 kinderen komen, zodat we precies (met z´n achten) in de auto zouden passen.

Henk was de hele verdere week verschrikkelijk ongedurig en zenuwachtig. Het kwam mooi uit, dat hij vanmorgen eerst naar de natuurclub in de Biesbosch ging. Toen hij daar vandaan thuis kwam, kwamen ook bijna de kinderen al. Eén kind was helaas ziek. Echt jammer.

Drie kinderen zouden hier arriveren. Met één kind was een creatieve afspraak gemaakt. Dit kind had juist vandaag een familiedag in Brielle, maar wilde óók graag naar het feestje. Omdat Brielle vlakbij het Maasvlaktestrand is, zou zijn vader hem daar om ongeveer kwart voor drie bij ons afleveren. Slim bedacht toch?!

De kinderen arriveerden en kregen een glas limonade en een suikerspin. Daarna mocht Henk de kadootjes uitpakken.

We maakten daar deze keer geen spelletje van, want we wilden graag zo snel mogelijk vertrekken. Het had toch nog wel wat voeten in aarde, voordat al spulletjes in de auto lagen en alle kinderen een plekje hadden. Met passen en meten hadden we er ook nog twee stoelen voor onszelf bij in gekregen. Konden we lekker zitten op het strand ;-).

Een stapel Donald Ducks verkortten de tijd voor de kinderen en voordat we er goed en wel erg in hadden, arriveerden we al bij het strand.

De kinderen hadden hun zwembroek/badpak al onder hun kleding aan. Dus in no time waren ze er allemaal klaar voor: de zee in! Ze hebben de volle twee uren enorm genoten. Zeker toen ook het laatste kind gearriveerd was en ze met z´n vijven heerlijk speelden. Af en toe kwamen ze iets lekkers halen. Ik had gezegd, dat het normaal onbeleefd is, om daarom te vragen, maar dat het vandaag  mocht :-). Er waren zakjes chips, koeken, lolly´s en drinken. Ook dat was genieten.

Willem en ik zaten fijn in onze stoelen naar de kinderen te kijken. Goed idee, zo´n strandfeestje :-).

Op de terugweg moest en nog meer gepast en gemeten worden, omdat er een kind méér inzat dan op de heenreis. Maar er gaan vele makke schapen in een hok. De kinderen waren bovendien een stuk rustiger, want hadden hun energie al op het strand kwijt gekund.

Thuis stonden de patatten al voorgebakken klaar. Het duurde dan ook niet lang, of we konden aan tafel. Gelukkig lustte iedereen patat en de buikjes werden rond gegeten. Met voldane kinderen in de auto reed Willem de straat uit, om ze thuis te brengen.

Wat heerlijk, om die twee beloftes deze week in te lossen!

Feest in drie bedrijven

Koningsdag begon hier eigenlijk vrijdag al. Toen was het namelijk feest op de basisschool. Er werd niet alleen een voorproefje genomen op Koningsdag, er werd ook stil gestaan bij '70 jaar bevrijd'. Er was weer een mooi programma samengesteld. Met traditionele elementen, zoals het zingen bij de vlag.

Te beginnen met -natuurlijk- Het Wilhelmus en gevolgd door ouderwetse vaderlandse liederen. Dat mag ik wel! Het zingen werd begeleid door enkele leerlingen op trompet. En er waren weer heel wat vaders, moeders, opa's, oma's en andere belangstellenden.

Een ander bekend element op deze feestdag was de kleedjesmarkt. Hieraan mocht Henk meedoen. De hele week was ik al druk geweest met het verzamelen van 'handel'. En donderdagavond had ik overal een prijsstickertje op gedaan. Henk zou anders echt niet weten hoeveel iets zou moeten kosten. Sowieso vond hij het best een beetje eng. Maar tegelijk ook heel leuk. Zeker toen z'n kleedje met spullen klaar lag en de klanten kwamen :-)

Een nieuw element op deze dag was het heuse pop-up restaurant van groep 8, de groep waar Jan in zit. Van zodra het idee geopperd was, waren de kinderen niet meer te houden. En wat was het goed geslaagd! Op het plein waren gezellige zitjes neergezet, met heuse menukaarten. Er was gelegenheid om een kop koffie of thee met lekkers te nemen, maar er kon ook geluncht worden. Kijk, dat kwam mooi uit. Willem en ik hebben maar eens even luxe geluncht, terwijl we door Jan vakkundig werden bediend!

Het restaurant bleek een doorslaand succes. Niet in de laatste plaats vanwege het heerlijke terrasjesweer :-). Aan het eind van de rit bleek er voor 700 euro verkocht te zijn. Behoorlijk lucratief dus.

De kinderen kregen een vroegertje. De school was om half 3 uit. Het was mooi geweest. Iedereen was moe maar voldaan.

Zaterdag was het tweede bedrijf: Maaike was jarig. Sweet sixteen...

Ze wilde graag een polaroid camera voor haar verjaardag. Dat had ze in februari van iemand gezien, die ermee op de Messiah from Scratch liep, waarin Maaike meezong. En ze vond dat meteen zó cool. Hoe grappig, dat zo'n oude techniek gewoon weer afgestoft wordt en dat het zowaar een klein hypje veroorzaakt. Hypje? Ja, echt hoor. Op de site van de Hema waren alle kleuren camera's tijdelijk niet verkrijgbaar. Gelukkig hingen ze nog wel in de winkel, al waren ook daar niet alle kleuren (meer) op voorraad. We kozen voor een zacht geel exemplaar. Hoe retro wil je het hebben? Maaike was er alvast super blij mee. Ze kreeg van broer en zus fotopapier en kon dus meteen aan de slag.

De verjaardag was gezellig. Met familie en vrienden. En taart en kado's. Precies zoals een verjaardag hoort te zijn ;-).

En dan vandaag het derde bedrijf: KONINGSDAG. Een dag waar al lang naar werd uitgekeken. Een dag die hier bol staat van de tradities en die allemaal aan bod 'moesten' komen, natuurlijk.

Over één traditie zullen we heb maar niet hebben. Jeweetwel, die never ending story. De was. Die moest natuurlijk doorgaan. Of het nu Koningsdag is, of Oudejaarsdag, of weet ik veel.

En ik was heus niet de enige die werk te doen had, hoor. Koos heeft morgen een tentamen Duits. Hij was dus ook al vroeg uit de veren om éérst z'n werk te doen. En Willem besloot dat VANDAAG z'n werkplek veranderd moest worden. De tafel was te hoog en het licht niet fijn. Dus werd er gesloopt, gezaagd en opnieuw in elkaar gezet:

We genoten van een bakkie koffie met oranje tompoucen, die Dirk en Maaike waren gaan halen. Mmm!

Intussen liep hier van alles in en uit. Rond lunchtijd waren we maar met z'n zessen. Tijd om een dammetje aan te leggen met broodjes knakworst. Handig als er dan twee keukenprinsessen zijn, die dat wel even fixen.

Dat dammetje was nodig, want na het eten gingen we op pad. Eerst naar de rommelmarkt in de Drentse buurt. Dat vinden we altijd zo'n heerlijk marktje om rond te snuffelen. Ik kocht een stapel Donald Ducks. Lekker voor op de achterbank enzo. Ik heb ze thuis meteen verdonkeremaand, want we doen er zuinig mee. Af en toe een vers stapeltje is veel leuker.

Daarna gingen we met z'n zessen naar Papendrecht. Daar is altijd een heel grote vrijmarkt en er is veel leuks te doen voor de kinderen. Vandaar dat Papendrecht hier al jaren op de agenda staat :-), hoewel er inmiddels in Alblasserdam ook wel een aardig programmaatje is. 

De jongens gingen los op de springkussens en de Rodeo. De meisjes kochten zich blut aan snoep en blingbling. En er waren gratis suikerspinnen en zakjes popcorn. Gewoon feest dus :-).

Thuis gekomen was er niet veel animo voor een complete warme maaltijd. Dus maakte ik kipshoarmabroodjes voor wie er thuis was. 

Nu is de rust weergekeerd. Er moeten nog twee schapen thuiskomen. De rest was bijtijds thuis, want morgen moet iedereen (op één na) gewoon naar school en werk.