woensdag 5 augustus 2020

Echt vakantie (5), veel thuis en een beetje uit

Gisteren en vandaag zijn het vooral thuis-dagen geweest. Maar ook wel met een béétje ´uit´. 

Gisteren wilde ik echt graag een beetje de bezem door de tent zwaaien en wassen. Omdat we maandag weggeweest waren, lag er nog rommel van het weekend en bij de wasberg verbleekte de Mont Blanc. Ouderwets aan het huishouden dus!

Naast de gewone huishoudklussen moesten ook de laatste paar kilo´s aardbeien worden ontsapt om er siroop van te maken. En de 30 liter kersensiroop, die in 3 emmers klaarstond, wilde ik in 30 literflessen gieten. Heerlijk om zo in één keer een jaarvoorraad limonadesiroop in de kelder te hebben staan!



Willem werkte verder aan de kelder en maakte nog weer twee planken. Al die flessen siroop moeten tenslotte wel een plekje krijgen.



De dag was om, voordat we er erg in hadden. 

Voor de avond hadden we nog een klein (familie)-uitje op het programma staan. We hebben schoonmama opgehaald en zijn met haar koffie gaan drinken bij Willem z´n jongste broer en vriendin in Rotterdam. Schoonmama was daar nog niet geweest. Dat is ook niet zo vreemd, want het heeft nog wel wat voeten in aarde, voordat je er bent. Marinus woont op 11 hoog in een oud flatgebouw, waar de liften tussen de verdiepingen in stoppen. Met een rollator is dat bepaald niet heel handig, als je eerst een trap op moet, dan in de lift naar 11-12 en daar weer een trap áf om bij de voordeur te komen. Bovendien is Marinus nog hard aan het klussen en was zijn appartement enige tijd ook bepaald niet rollator-proof. Nu was het echter goed te doen. De verbouwing vordert gestaag.


We genoten van het uitzicht over de stad vanaf het balkon en bewonderden de zonsondergang. Het was een gezellig avondje en op de terugweg stopte Willem nog even bij een McDrive voor een ijshoorntje. Mmm.

Vandaag was er ook nog veel te doen in huis. Ik zat vanmorgen om 6 uur al een kist appels te schillen. Die stond enigszins vergeten in de kelder en moest nodig op. Prima voor de appelmoes! Er was ook een restant sinaasappels, die nodig op moesten. Die heeft Willem vanmiddag staan persen. Nu staat er geen oude voorraad meer.

De wasmachine snorde weer uitbundig. Ik had zaterdag alleen maar strandwas van vrijdag gedraaid, zondag niet gewassen, maandag niet gewassen. Ik heb dus wat in te halen. Niet erg, want het is heerlijk weer. De was wappert steeds in no time droog.

Terwijl Willem voor mij naar de molen reed om de wekelijkse bestelling voor de webshop op te halen, maakte ik een extra lange ronde met Ciara. Op warme dagen is het fijn om ´s morgens vast een lange ronde te doen, zodat ze op het heetst van de dag fijn binnen kan blijven, waar het koel is. Het is geen straf om een lange wandeling te maken, op zo´n schone morgen.




De rest van de ochtend was ik druk met bestellingen klaarmaken. Met de lunch was ik er nog (lang) niet klaar mee. Willem had zin om er na het eten een poosje op uit te gaan. Ik stelde voor, dat hij fijn samen met Henk zou gaan. Dan kon ik op mijn gemakje m´n werk afmaken en ik zou eens fatsoenlijk koken. 

Zo gezegd, zo gedaan.

Willem had al een leuk plannetje. Hij had gisteren bij Marinus gezien, dat je in het Centrum met behulp van een app een klein elektrisch autootje kunt gebruiken en hij had al tegen Henk gezegd, dat ze daar een keer in zouden gaan rijden. Die keer was nu.

Met de app keken ze waar het dichtstbijzijnde vehikel geparkeerd stond en met diezelfde app konden ze het ding ontgrendelen. Vervolgens toerden ze lekker door de stad. Grappig.



Die twee hadden het prima naar de zin :-).

Ik maakte intussen m´n werk af en bracht de pakketten naar de post. 

Voor het avondeten had ik een lekker stoofpotje met courgette en tomaat in gedachten. Met aardappelballetjes uit de oven en voor de vleeseters nog een kipdrumstick erbij. Het was een feestje: het klaarmaken en het opsmikkelen :-).


Na het eten ben ik even languit in bad gegaan, terwijl Henk en Willem hun baantje trokken in de Graaf.

Daarna genoten we van de zomeravond. Eerst koffie, later een wijntje, gezellig met m´n vriendin. Beetje kletsen, beetje breien. Oh ja, écht vakantie!

maandag 3 augustus 2020

Echt vakantie (4), zee, familie en siroop

Vrijdag zou het +30 graden worden en dus ´moesten´ we echt naar zee ;-). We hadden namelijk aan Henk beloofd, dat we in onze thuisvakantie zéker ook naar zee zouden gaan en tja, als het dan dik 30 graden wordt...

Zoals te verwachten was, had zo´n beetje half Nederland het plan op gevat om die dag naar de kust te gaan. En dus kwam er halverwege de dag over het nieuws, dat je beter niet meer naar de kust kon reizen. Alles was overvol, wegen afgesloten, lange files en ander leed. Maar geen nood. Wij gaan namelijk altijd pas in de tweede helft van de middag naar zee. Rond die tijd gaan veel mensen langzamerhand opbreken en eer dat wij geïnstalleerd zijn, hebben we zo ongeveer het hele strand voor onszelf. Heerlijk is dat!

Zo deden we het vrijdag dus ook. Het was al kwart voor 5 toen we in Ouddorp aankwamen. We waren met z´n negenen, verdeeld over 2 auto´s. Maar dat was slechts het begin. Want later sloten ook Trijnie & Gerwin, Maaike & Jaap en Leendert & Thea zich bij ons aan. Het was bijna een familiereünie :-).

We hadden de skottelbraai meegenomen en aten lekker simpel broodjes hamburger. Met sla en gebakken uien, saus, en ... zand natuurlijk :-). Oh, wat smaakt dat heerlijk, zo in de buitenlucht. Na de broodjes toverde Thea nog lekkere ijsjes uit haar koelbox. Mmm.




Kleinzoon Marinus en zijn vriendje zijn vanaf het moment dat we kwamen, tot het moment dat we terug gingen, alleen maar bezig geweest met schepnet en emmertjes. Ze vingen garnaaltjes, krabben en een platvisje.





Henk was, zoals gewoonlijk, niet uit het water te slaan, bij wijze van spreken. Hij is van kleins af aan een echte waterrat. Hij bleef in zee, totdat de zon onderging!


Het was ontspannen met hoofdletters! Altijd heel bijzonder hoe iedereen, van de jongste tot de oudste, er zo van geniet.









We kwamen pas heel laat thuis. Sowieso was het al bijna 22.00 uur, voordat we van zee wegreden. Maar bij Alblasserdam kwamen we ook nog eens stil te staan voor de tunnel, waar weer eens een te hoge vrachtwagen voor oponthoud zorgde. Het gaf niet. De kinderen waren gelukkig en ik dus ook :-).

Zaterdag zijn Willem en ik bijtijds opgestaan. We zouden om 9.00 bij Willem z´n moeder zijn. Maar met zo´n zandbak konden we natuurlijk niet op stap. Terwijl ik badlakens waste en koelboxen en tassen uitruimde, stofzuigde Willem de auto. Keurig op tijd stonden we bij Linquenda Domus in Ambacht, waar schoonmama woont. We gingen op familiebezoek. Willem z´n broer en zijn vrouw zijn pas van Veenendaal naar Ede verhuisd en schoonmama wilde daar heel graag een kijkje nemen. Willem beloofde te rijden, want zulke afstanden rijdt ze niet meer zelf. En natuurlijk vonden we het zelf ook leuk, om te gaan. We hadden elkaar alweer minstens een half jaar niet gezien!

We hadden een gezellig ochtendje, wat in een zucht ook weer voorbij was. We hadden een beetje een strakke planning. Ik wilde namelijk rond half 2 weer thuis zijn om alles klaar krijgen voor de zondag. Er was nog wat werk aan de was en strijk, er stond 10 kilo kersen en 10 kilo aardbeien om siroop van te maken, er moest nog brood gebakken worden en aan het einde van de middag stonden natuurlijk de zaterdagse frieten weer op de kaart (met bijbehorende eetgrage gasten ;-)).

Het kwam helemaal goed :-). Inclusief het plukken van boontjes voor zondag.





Zondag was het de rustdag en waren we blij, dat we in elk geval weer één keer naar de kerk konden. We waren ingedeeld voor de dienst van 12.00 uur. We waren rond kwart voor twee weer thuis en konden voor de avonddienst kiezen of we om half vier of om zes uur mee zouden luisteren. We kozen voor half vier. Dan hadden we daarna op een wat handig tijdstip de avondmaaltijd.

Zondagavond hadden we weer een dieren-klucht. Muck, de poes, was donderdagochtend van huis gegaan. Ze bleef de hele donderdag weg. Ze bleef de hele vrijdag weg. Ze bleef de hele zaterdag weg. Ik werd er al weer sip van. Waar zou ze zijn? Zondag zag Henk haar bij de paarden van de buren in de wei. Tot twee keer toe hebben we geprobeerd haar te lokken met voer. Maar nee hoor. Ze keek wel naar ons, maar draaide d´r kopje om en sprong weg. Nou ja, ik wist in elk geval nu waar ze was en dat ze het naar haar zin had. Zondagavond riep Willem haar nog eens en jawel. Via de tuin van de buren kwam ze nu naar ons toe. Alsof ze weken weg geweest was! Ze had honger, klitten op haar buik en een wond(je) op haar kop. Je snapt zo´n beest toch niet, hè?! Waarom komt ze niet gewoon wat eerder naar huis :-). Maar goed. Ze is nu weer binnen en blijft ook maar weer een poosje binnen. Eerst wil ik haar vlooienspul geven en wil ik het wondje op haar kop in de gaten houden. En dan zien we wel weer.

Voor vandaag hadden we nog geen plannen gemaakt. Eerst moesten sowieso alle webbestellingen klaargemaakt worden en er moesten bestellingen bij drie verschillende leveranciers geplaatst worden. Dat was een ochtendvullend programma. Het middagprogramma ontstond als vanzelf: we zouden naar Het Bijenhuis in Ede gaan. Ik had een nieuwe bijenkast nodig, want er staat nog één volk in een zesramer en kan daar niet in overwinteren. Daarna wilden we dan ook nog maar een keer naar De Werkbij in Veenendaal om mijn voorraad flessen aan te vullen. Die heb ik nodig voor mijn jaarvoorraad siroop, die ik maakte. Henk wilde graag mee, want we zouden ook nog een ijsje gaan eten in Rhenen. En wie weet, was tante Ria in Kesteren wel thuis. Dan konden we daar meteen een bakkie koffie gaan doen. Familiebezoek tijdens een staycation is echt leuk! En ons middagje zou niet alleen nuttig, maar ook aangenaam zijn. De mooiste combi, die er is. Ik gaf instructies in de familie-app voor het avondeten en voor het uitlaten van Ciara enzo en daar gingen we.

Eerst naar Het Bijenhuis. Ik kocht een leuke, oranje, bijenkast. Die past mooi bij ons oranje pannendak :-). Het zal vast vrolijk staan in de moestuin! Alleen de bodem hadden ze niet meer in kleur. Die nam ik ongeverfd en moet ik dus nog een kwastje geven. Hopelijk komt daar deze week wat van, zodat de bijen snel in hun nieuwe huis kunnen gaan wonen.



Bij de Werkbij in Veenendaal stond mijn bestelling al klaar.

Daarna lonkte het ijsje in Rhenen.




Tante Ria was thuis en had de koffie bruin. We hadden zomaar een heel gezellige middag. Met de optie  ´vermijd snelwegen´ leidde de navigatie ons via de mooiste weggetjes weer richting het Westen. Rond half 7 werd Willem slaperig. Tijd om even te stoppen. Die stop was in Geldermalsen. Terwijl Willem even een kwartiertje zijn ogen dicht deed, strekten Henk en ik de benen. We liepen door een winkelstraat en ik hoopte een cafetaria te zien, waar we kroketten konden kopen. We hadden namelijk nog broodjes in de auto en een broodje kroket leek ons wel een lekker vakantiedag-menu. Er was daar echter geen cafetaria te bekennen. Wel zagen we een reclamebord van McDonalds met pijlen. Nou, vooruit. Dan doen we een keertje de Mac. Groot feest voor Henk :-).


Rond koffietijd waren we weer thuis. Kon ik nog even verder breien aan m´n sok.


En Willem, Jan en Henk sprongen in de Graaf voor een baantje zwemmen heen-en-weer naar de brug. Zij liever dan ik.

donderdag 30 juli 2020

Echt vakantie (3), werkvakantie

Vandaag stond er een werkdag op het programma. We hebben namelijk de webshop open gelaten, om te voorkomen, dat we na onze vakantie meteen een hoos aan bestellingen zouden krijgen. Nu gaan de orders in een gelijkmatig tempo door en kunnen we het beter handelen. Maar dat betekent wel, dat we ook in onze vakantie wel wat werk om handen hebben.

Het was vandaag inpakdag. Er stond een container vol balen meel en bloem klaar, die allemaal naar de eerste verdieping gesjouwd moesten worden.


Ja, ja, we kunnen haast niet wachten tot de goederenlift er is. Nog een paar weekjes en dan wordt die lift gemaakt. Dat zal een hoop gesjouw schelen. Behalve alle balen meel en bloem, lagen er ook nog een stuk of 10 balen pitten en zaden in de caddy. Ook die moesten allemaal naar boven. Maar met een drie kwartier hard buffelen door Gerwin, Maria en Willem lag alles keurig geordend op zijn plaats en was het koffietijd.



Na de koffie gingen Maria en Gerwin inpakken. Willem had allerlei klusjes te doen. Eén zo´n klusje was het kopen van een stokhaak. Eerst wilde hij zo´n ding online kopen. Maar ik zei, dat hij maar eens even naar de plaatselijk Hubo moest bellen. Misschien hadden ze daar ook wel stokhaken. En jawel. Voor minder dan de helft van de online-prijs haalde Willem een stokhaak. Nou ja, eigenlijk haalde hij een stok en een haak. Hij moest er zelf een stokhaak van maken ;-).



Nu kan ik gemakkelijk de zolderramen open en dicht doen, zonder dat ik steeds op een stoel moet klimmen. Fijn toch weer een kleine verbetering in ons huis :-).

Zelf hield ik een huishouddag. Dat was weer hard nodig. De was lijkt in de zomer werkelijk te jongen. En er moest gewoon even stevig opgeruimd worden. Als je de boel even een beetje laat versloffen, is het zó een rommeltje. Het gaat soms maar over kleine dingen. Zo stond er bijvoorbeeld nog het doosje rijp fruit wat we dinsdag van mijn zwager kregen. Er was al wel uit gesnoept, maar er lag nu toch fruit in, wat echt snel op moest. Van de helft maakte ik een smoothie. De rest ging in de koelkast om morgen nòg een keer een smoothie te maken. Ziezo, doosje opgeruimd.


En zo werkte ik het hele huis door.

Ook bakte ik brood.


En ik rausde even door de moestuin. De courgette was aan het woekeren en die heb ik toch maar even wat ingetoomd. De sjalotten kunnen bijna geoogst worden. Eén lag er los op de grond. Oh, wat ruikt dat lekker zo´n verse sjalot!


Vanmiddag was ik druk met bestellingen inpakken en met binnengekomen spullen in de schappen zetten. Voor ik er erg in had, was het half vijf en redem Willem en ik samen naar de post.

Thuisgekomen maakte ik een heerlijke nachosschotel klaar, waar we buiten aan de tuintafel heerlijk van smulden.


Vanavond kwam de buurvrouw een bakkie doen. Dat was erg leuk. De buurvrouw heeft zelf heel lang hier op de boerderij gewoond, toen alles nog in bedrijf was. Ze nam een oude foto mee van toen. En ook een foto van de boerderij, die éérst op deze plaats stond. Onze boerderij is van 1932, maar daarvòòr stond hier ook al een boerderij.
We hebben de buurvrouw een rondleiding door ons huis gegeven en intussen vertelde ze hoe het er vroeger allemaal uitzag. We hadden al met al onverwachts weer een erg gezellig avondje.

En zo is het alweer donderdagavond. Wat vliegt die vakantie hard voorbij!

woensdag 29 juli 2020

Echt vakantie (2), rondje Nederland

In de stilte van de morgen beluisterde ik een preek, deed een strijk en maakte de webbestellingen klaar. Die vroege morgenuurtjes zijn me goud waard. Maar evengoed vond ik het een vakantie-kadootje om om 8 uur nog even 20 minuutjes naast Willem te schuiven, die heerlijk lag uit te slapen. Maar toen vond ik het ook wel weer welletjes. We hadden namelijk voor vandaag een rondje Nederland op het programma staan: een pakje wegbrengen in Utrecht, een bestelling ophalen in Veenendaal en tenslotte nog een pakje wegbrengen in Putten. Het waren dus eigenlijk webshop-activiteiten, maar ze lieten zich prima inpassen in een vakantiedag.

We ontbeten met heerlijke boerenyoghurt met muesli en honing.

Mucky lag lekker naast me op de bank
bij het ontbijt
En daarna liep ik een flinke ronde met Ciara. Om ontspannen weg te kunnen, moest er nog een klein riedeltje huishoudelijke klusjes worden gedaan. Maaike was zo lief om voor mij de bestelling bij de molen te gaan halen. En Maria beloofde gul, dat zij het warme eten wel klaar zou maken. We zouden dan tot een uur of zes weg kunnen blijven. Mooi geregeld!

Henk ging met ons mee. Gezellig, dat hij het nog zo leuk vindt, om met ons op stap te gaan! Om een uur of 11 reden we dan toch eindelijk weg. We brachten de pakketten naar de post en draaiden de rijksweg op. Eerst maar naar Utrecht. Daar zat een klant met smart op zijn bestelling te wachten, die helaas bij postnl is zoekgeraakt. Meestal komt zo´n pakje wel weer boven water, maar daar kon de klant niet op wachten. Geen probleem. We brengen een nieuw pakket en vertrouwen erop, dat het zoekgeraakte pakket wel weer een keer bij ons belandt.

Zonder oponthoud kwamen we bij het juiste adres aan en leverden het pakket af. Wat nu? Zullen we even een stukje door Utrecht boemelen? Nee, eerst nòg maar iets van ons lijstje afwerken: een bestelling ophalen in Veenendaal bij De Werkbij. Daar kopen we allerlei bijenproducten in voor de webshop. Eigenlijk zou de bestelling afgelopen maandag gebracht worden. Maar er was iets tussengekomen. Ook weer: geen probleem! We hebben nu toch de tijd aan onszelf en we vonden het wel leuk, om de bestelling op te gaan halen.

Bij De Werkbij stond onze bestelling al klaar en in principe konden we dus in drie minuten tijd weer in de auto zitten. Maar we boften. We kregen zomaar een rondleiding aangeboden! Echt heel leuk!! Geweldig leuk om te zien hoe alles verpakt en verzendklaar gemaakt wordt. Hoe alles opgeslagen wordt en hoe de mensen werken. Alles in het teken van omzien naar de (anders begaafde) medemens en in het teken van brede educatie over bijen. Het was erg inspirerend allemaal.




Intussen gingen onze magen wel een beetje knorren. Het was al 13.00 uur geweest. Net als gisteren wilden we onze lunch bij een Aldi of Lidl aanschaffen. De salade en broodjes waren erg goed bevallen. Het is betaalbare luxe, zeker als je salades met een 30% kortingssticker koopt, zoals we deden. Hoeft dat goede voedsel alvast niet meer weggegooid te worden. Het mes snijdt aan twee kanten.

Willem zocht op, waar de dichtstbijzijnde Aldi was. In de Scheepjeshof. Ok. Gaan we daar naartoe. We waren daar nog nooit geweest. Het is een overdekt winkelcentrum middenin een winkelgebied. We parkeerden de auto in de parkeergarage en Henk en ik shopten onze lunch bijeen, terwijl Willem in een boekwinkel rondsnuffelde. Hij was daar nog lang niet uitgekeken, toen wij allang onze boodschappen hadden. We brachten dus de spullen naar de auto en zochten Willem in de winkel op. Als vanzelf boemelden we nog even verder. Eerst in het winkelcentrum, maar daarna liepen we de winkelstraat in. Altijd leuk om in een onbekende stad wat rond te banjeren.

We kwamen langs een telefoonhoesjeswinkel en Henk had een hoesje nodig. Hup, naar binnen dan. We werden heel vriendelijk geholpen en even later liep Henk helemaal blij Fone Zone uit, met een prachtig hoesje voor maar 5 euro om z´n mobiel.

Ongemerkt waren we best al een stuk bij de parkeergarage vandaan gelopen en we zetten er de sokken een beetje in. Vanwege die knorrende magen :-). En Henk en ik wisten bovendien wat voor lekkere dingen er in de auto lagen te wachten ;-).




We tikten onze volgende bestemming in: Putten en gingen op weg. Bij de eerste parkeerplaats die we zagen, hielden we een stop. Lunchpauze! Gezellig hoor, zo met z´n drietjes.

Helemaal voldaan reisden we verder naar onze laatste bestemming. In Putten brachten we ook een pakketje bij een klant. Een service-gevalletje. De klant was niet thuis, dus zetten we het op de stoep bij de deur.

Alles was afgevinkt. Wat nu? Ik wilde nog wel even naar een Kringloopwinkel, maar een wandeling in het bos vond ik ook leuk. Wat wilden de mannen? Ze kozen voor een Kringloop. Helaas was de eerste kringloopwinkel dicht. En de tweede, die Willem op internet vond, bestond niet meer. Nou, dan niet, hoor. Het was tenslotte geen verplichting.

We besloten zo langzamerhand de terugreis maar eens aan te vangen en dan ergens onderweg nog een ijsje te eten. Dat ´ergens´ werd Amersfoort. Want Willem vond het niet leuk, om bij een tankstation een ijsje te kopen. Dat is zo anoniem.

Amersfoort bleek zomaar een mooi staartje aan ons rondje Nederland te zijn. We scharrelden door wat winkelstraten. Henk wilde even bij een spelletjeswinkel naar binnen. En ik werd enthousiast, toen ik langs een handwerkwinkeltje liep. Leuk! Even naar binnen, hoor! Ik kocht een bol sokkenwol, zodat ik zomaar iets kleins op de pennen heb staan voor de autoritten van de komende tijd.



We vonden een ijssalon met een enorm assortiment aan smaken. Of je buiten alvast je keuze wilde maken. Prima hoor. Ik koos mango (mijn lievelingsijs) en kokos. Oh, oh, zooooo lekker.






We slenterden terug naar de auto en ineens zagen we een Russisch winkeltje.




Willem z´n broer heeft een Russische vriendin en die is momenteel in Holland. Dus belden we, of ze misschien iets heel erg miste, dan konden we dat voor haar meenemen. Nee, niet echt. Maar we moesten toch beslist  *onuitsprekelijk woord* kopen en dat eens zelf uitproberen. Hardop sprak ik haar na en een Russische klant, die daar ook aan het winkelen was, wist precies wat het was en wees me het aan: geroosterde boekweit. Gelukkig staat er ook in het Duits op, hoe ik het klaar moet maken. Ha, ha. Ik kocht die boekweit, nam een zak maïsgriesmeel mee en ook nog twee soorten limonade. Daar kan ik Julia vast blij mee maken, als ze komt. Die grote fles bruin spul lijkt net cola, maar het is limonade met honingsmaak. Ben benieuwd!



Even na zessen arriveerden we weer in Bles. Zeker met dat Russische staartje, leek het alsof we een wereldreis hadden gemaakt. Ha, ha.

Maria stond samen met Jan-Hendrik in de keuken en legde de laatste hand aan de maaltijd. Ze hadden een lekker curry gekookt. Wat een verwennerij, als je zo aan kunt schuiven!

Om al die calorietjes van al dat lekkers weer een beetje te compenseren, zijn Willem en Henk na het eten in de Graaf gesprongen en naar de brug gezwommen. En ook weer terug natuurlijk. Wow. Sportief hoor. Ik doe het ze niet na.

Natuurlijk kon ik het niet nalaten om vanavond vast een sok op de pennen te zetten. En zo had ik na deze fijne dag ook nog eens een echt vakantie-avondje.

Echt vakantie (1)

Dag 1
Gisteren was het Willem z´n eerste vakantiedag. En hoewel Henk er al dik twee weken vakantie op heeft zitten, zei hij zondagavond verwachtingsvol: ¨Morgen begint mijn vakantie écht!¨ Hij heeft er zó naar uit gekeken, dat z´n vader vrij zou zijn en we ´allemaal leuke dingen´ zouden gaan doen ;-).

De geplande Fair en de bedachte familievakantie in Normandië zijn vanwege corona afgeblazen. We blijven daarom thuis en dat vind ik niet erg. We wonen fijn en de omgeving is prachtig. Wat zouden we nog meer willen?

De eerste vakantiedag was eigenlijk een verkapte werkdag. Maar dan in vakantie-modus. Ik was vroeg opgestaan, omdat ik eerst alle bestellingen van de webshop wilde wegwerken. Daar was ik wel een paar uurtjes zoet mee. Intussen verdween die en gene naar zijn/haar werk. Hans, Koos, Maaike en Maria hebben (nog) geen vakantie en Jan doet momenteel vakantiewerk bij Leendert. Maria hoefde maar voor een paar uurtjes de deur uit. Maar de rest was de hele dag onder de pannen.

Nadat m´n werk voor de webshop klaar was, wilde ik ons huis netjes gaan maken. Na de zondag is het altijd overal rommelig. En wat is er dan fijner, om zo maar rustigaan alles op te ruimen en schoon te maken? Ik had het prima naar m´n zin. 

Willem had uitgeslapen en na ons gezamenlijk ontbijt besloot hij om een klus ter hand te nemen. Iets wat ik toejuichte, want de klussenlijst lijkt eindeloos. Ik ben blij met elk klein dingetje wat ons huis verder ´af´ maakt. Willem bedacht om de ´dradenrommel´ in de kelder eens op te gaan ruimen. Er is daar van alles gemonteerd om internet aan te sluiten. Het doet wat het moet doen, maar het zag er erg rommelig uit. Ik vroeg, of Willem dan misschien meteen planken in de kelder kon maken. Er staan daar nog een paar stapels bananendozen met van alles en nog wat. Als ik een vaas, of een ovenschaal, of wat dan ook nodig heb, moet ik steeds in die stapel dozen grabbelen. We overlegden, hoe het worden moest en waren er al snel uit. Er moest een brede plank komen op ongeveer 1/3 hoogte van de muur en daarboven nog een smalle plank. Willem kon dan alle internetrommel netjes op een plank kwijt en ik kon de spullen uit de dozen een plaatsje geven. 

Gelukkig hadden we alle oude planken uit de kelder netjes bewaard. We hoefden dus niet naar de bouwmarkt. 


Terwijl Willem aan de slag ging met meetlint en zaag, ging ik aan de slag met raamwisser en zeem. Ja, ja, we hebben een heel traditionele rolverdeling :-).

Helaas ging Willem z´n werk niet direct van leien dakje. De planken bleken totaal vermolmd...


En toen hij in de keldermuur wilde boren, kwam hij niet met de boormachine in die keiharde betonnen muur. Gelukkig is Leendert niet ver uit de buurt aan een klus bezig en hij had wel een sterkere boormachine te leen. Dat was meteen een leuke aanleiding om eens even bij Leendert op de klus te gaan kijken, waar ook Jan al ruim twee weken aan het werk is. We maakten er gewoon even een klein uitstapje van. Kijk, dat is het leuke van vakantie!

De dag was om, voordat we er erg in hadden. Maria en Jan-Hendrik waren intussen gezellig samen naar Ikea. Henk vermaakte zich prima in en om het huis. Om deze dag nog wat extra vakantie-cachet te geven, stelde Willem voor, om broodjes hamburger te eten als avondeten. Dat leverde gejuich op :-). We smikkelden heerlijk, buiten in de avondzon.





De avond was mooi. Precies goed genoeg om de hele avond buiten te zitten. Het werd een gezellige avond. Een oude vriend (oud in de zin van: we hadden elkaar minstens 10 jaar niet gezien!) kwam op bezoek. Reden om heel veel herinneringen op te halen en uitgebreid bij te praten. Helemaal ontspannen en rozig van het buiten zijn, stapten we in bed.

Dag 2
Mijn dag begon hetzelfde als gisteren: met het klaarmaken van webbestellingen. Deze vakantieweken maak ik steeds ´s morgens alles klaar wat er aan orders binnengekomen is. Wat er verder op de dag binnenkomt, schuif ik door naar de volgende morgen. Zo ben ik elke dag een poosje aan het werk, maar is het wel afgebakend. De rest van de dag voel ik me vrij om andere dingen te doen.

Ook vandaag was het wel een paar uur werk. Voor het mooi was ik net iets te lang bezig. We hadden namelijk het plan om om half 10 weg te rijden naar Willem z´n vader. Toen ik klaar was met mijn werk, was het al half 9 en alle vakantievierders lagen nog op één oor! Ik ben dus eerst maar eens de meute gaan wekken. Als we om half 10 weg wilden rijden, moest er snel nog heel wat gebeuren: een was ophangen, Ciara uitgebreid (want we zouden pas ´s middags terug komen) uitlaten, jam voor opa inpakken, de webbestellingen bij de post brengen enzovoorts. En, o ja, er moest ook nog het één en ander ingepakt worden voor de middag. We wilden bij opa vandaan even bij de zee gaan kijken. Zekerheidshalve moesten er daarom zwembroeken en badlakens mee. En wat lekkers voor onderweg. En nog een paar klapstoelen en m´n haakwerk. Pffff. We zijn het helemaal niet meer gewend, om op stap te gaan! Uiteindelijk reden we een half uur later dan gepland van huis weg: Maria en Jan-Hendrik, Henk, Willem en ik. 

We hadden een gezellig koffie-uurtje bij opa. Met een lekker ijsje toe! Het was al half 1 geweest, toen we weer in de auto stapten. Ik wilde even langs de Aldi, om daar wat broodjes en salade te kopen. Op het rijtje winkels bij de Aldi hebben Willem z´n zus en haar man een groentezaak en natuurlijk keken we even, of ze er waren. We troffen het! Ze waren er allebei. Leuk om ook daar nog eventjes binnen te wippen en wat bij te kletsen. We kregen een fijn doosje fruit en een pot lekkere soep mee en vertrokken richting de Brouwersdam.

Henk zat helemaal op de wip. Dít was het, waar hij echt al wékenlang op liep te vlassen. Naar het strand! Maar, ha, het was écht geen strandweer. Jawel, met een wetsuit aan, was het er prima uit te houden. Maar dit hebben we niet en wij waaiden uit ons jasje. We probeerden onze auto nog zó te parkeren, dat we in de luwte konden lunchen. Maar eigenlijk wás er geen luwte. Het was wind, wind, wind, overal wind. Dapper knaagden we buiten de auto wat broodjes weg. Maar daarna kropen we toch snel weer ín de auto. Brrr.

Maar ja. Hoe jammer is dat, als je je zwembroek bij je hebt en níet kunt zwemmen. We zijn echter niet voor één gat te vangen. Willem reed naar de Grevelingen en daar kwamen we in een andere wereld, leek het wel. Hier stond véél minder wind en hoewel het er best fris was, waren er toch wel kinderen in het water aan het spelen. Het duurde dan ook niet heel lang, of Henk was in het water. 



Ha, ha, het is zo´n waterrat. Dat heeft hij beslist niet van mij! Ik houd niet van water. Of het moet warm badwater zijn ;-). Ik ging lekker aan mijn haakwerk verder. M´n strependeken is bíjna af en ik ben de rand aan het maken.


We waren pas aan het einde van de middag thuis. Ik wilde een nacho´s-schotel maken. Maar eerst moest er nog snel weer een was aan de lijn en een nieuwe was aangezet worden. Er kwam een klant voor Jan-Hagel. Het aanrecht stond nog vol met ontbijtboel en er moesten nacho´s gehaald worden, want die heb ik niet standaard in huis. Terwijl ik van hot naar haar draafde, stelde Maria voor, dat ze wel samen met Jan-Hendrik frietjes wilde gaan halen in Het Vogelhuisje. We hadden afgesproken, dat we dat deze vakantie een keertje zouden doen. En dan hoefde ik niet meer te koken. Goed plan. Alleen ... friet en snacks zijn natuurlijk niet echt (echt niet ... ) gezond. Daarom zou ik intussen een grote schaal sla klaarmaken. Vers uit de moestuin. Oh, mmmm. Drie soorten sla, gekookt ei, tomaat, maïs (uit blik), zelfgemaakte dressing. Dat kwam helemaal goed met dat heerlijke vakantie-maaltje. Helemààl toen Maaike zei: ¨Het toetje is ijs. Ik trakteer!¨ En zo kwam het dat we om half 8 ons toetje zaten de smikkelen bij het ijswinkeltje in Brandwijk. Mjammie.


Vanavond na de koffie heb ik nog een was opgehangen op zolder en ben daar meteen eens mijn handwerkdozen in gedoken. Mijn handwerkspullen staan nog ingepakt. Er moet nog een kast voor komen. Eigenlijk zocht ik een zak groene wol, die ik nog ergens moet hebben. Het is wol voor een vest voor mezelf. Maar ik kon die wol niet vinden. Toen heb ik de borduurspullen maar naar beneden gehaald. Ik heb nog een mooi borduurpatroon van een amish boerderij. Die wil ik graag gaan maken. Ik heb al mijn strengetjes borduurzijde nagekeken, om te zien, welke nummers ik voor dit borduurwerk kan gebruiken. De helft van de benodigde kleurtjes had ik op voorraad. Dat is mooi meegenomen. Ook het stramien had ik nog. De ontbrekende kleurtjes heb ik online besteld. Het duurt 1 tot 3 dagen, voordat ze binnen zijn. Ik moet dus nog even geduld hebben. Intussen kan ik de gehaakte deken afmaken. En ik moet morgen nog maar eens bij daglicht op zolder naar die groene wol gaan zoeken. Ik heb echt zin in een nieuw handwerk!

¨