Project ´Keuken´

Vier dagen lang ben ik ondergedompeld geweest in het project ´Keuken´! Wat een klus! En wat een resultaat!

Een verslag van het realiseren van de nieuwe keuken, die ik won met de actie ´Wie gun jij een keuken´.

Maandag, dag 1
Morgen is het zover! Dan staan om half 8 de monteurs op de stoep. Ze gaan eerst m´n oude keuken slopen. En dan begint het feest van het opbouwen van mijn nieuwe keuken! Hoe spannend is dit?

De keuken moet dus leeg. Vandaag! Ik heb een grote stapel kratten en grote dozen. Hier ga ik al mijn spullen in doen. Mijn keuken is niet groot. Ik heb dus niet veel overbodige spullen. Maar he! Wat komt er dan toch nog onvoorstelbaar veel uit die keukenkasten!!

Ik begin en ga dapper door. Kast na kast wordt leeggehaald. Als het nodig is, wordt er schoongemaakt. Ik wil mijn spullen schoon opbergen, zodat ´straks´ alles schoon in mijn nieuwe keuken kan. Krat na krat, doos na doos komt vol en wordt naar  het ´kantoortje´ gesleept. Spullen die ik nog nodig heb, houd ik even apart. Ik wil vanavond nog gewoon koken. En ook is het wel handig als we daarna koffie kunnen drinken. En hoe doen we het morgen, met het ontbijt? Ik probeer alles goed te organiseren. Dat kost de nodige hoofdbrekens. Maar het lukt!

We eten die avond nog een heerlijke zuurkoolprak. En ´s avonds zitten we aan ons voorlopig laatste normale bakkie koffie. Het is al laat, als ook de allerlaatste dingen zijn ingepakt.

Dinsdag, dag 2
Ik ben al vroeg in touw. Er moet nog brood gebakken worden voor mijn nichtje, voor wie ik altijd op dinsdag Moermanbrood bak. Daar was gisterenavond niet meer van gekomen. En tenslotte moesten er ook nog ´even snel´ wat potjes herfstjam worden gemaakt, voor in mijn winkeltje.
De ontbijttafel wordt voor de gelegenheid met wegwerpbordjes gedekt. Ik zet een grote kan koffie en een grote kan thee voor de werkmannen.
Kijk. Nog één keer een foto van mijn oude keuken in al haar vergane glorie!

En dan vlieg ik naar boven, om me nog snel in de kleren te steken. Ik kan moeilijk mijn opwachting maken in m´n ochtendjas. Toch?

Daar zijn de mannen. Met z´n tweeën. We maken kennis. Tuiten meteen voor de één een bak koffie en voor de ander een kom thee in. En nog voordat iedereen naar school en werk vertrokken is, zijn de mannen aan het slopen. Ongelofelijk rap gaat dat. Om een uur of 9 ligt de keuken er finaal uit.

Je wilt niet weten hoe de achtertuin er nu uitziet :-). Het lijkt wel een vuilnisbelt.

Het opbouwen gaat langzamer. Het is steeds passen en meten en de tekening bestuderen en de benodigde materialen bijeen verzamelen.

De huiskamer vol dozen en gereedschap

Overal staan kastjes en laden klaar

Het prachtige werkblad!

De mannen kunnen zelf koffie of thee pakken, als ze dat willen. Ik ga ze verder niet in de weg lopen. Natuurlijk neem ik af en toe een nieuwsgierig kijkje. Maar verder houd ik me maar bezig met de was en de strijk. Die zijn gisteren blijven liggen.

´s Middags zegt Richard, de monteur, dat de thee inmiddels lauw is. Ok. Dan ga ik nieuwe zetten. Meteen met verse koffie, want schoonmama komt op de koffie. Ik heb haar laten weten, dat ze hartelijk welkom is, maar dat het wel koud bij me is. De hele dag staat de achterdeur open. Dat geeft niet, vindt schoonmama. Dan houdt ze haar jas wel aan :-).

Ik heb geen koffiezetapparaat (nooit gehad ook) en zet altijd koffie met de hand. Gewoon kokend water uit de fluitketel op een filter met koffie op een glazen koffiekan. Het water wordt voor deze gelegenheid op het petroleumstel gekookt. Gaat prima, alleen wat langzamer. En in plaats van gekookte melk maken we gebruik van koffiemelk.

We eten die avond patat. Niet zoals we dat gewend zijn van zelf geschilde en gesneden patatbonken, maar van diepvriespatat uit de winkel. We zitten daarbij met plastic bordjes op schoot rondom de salontafel. Het voelt als kamperen in ons eigen huis. Het heeft wel wat!

Woensdag, dag 3
Vandaag moet de keuken af komen. Maar of dat gaat lukken? Ik heb er geen verstand van, maar heb er wel een hard hoofd in. Bovendien heb ik de monteurs gisteren al tegen elkaar horen zeggen, dat twee dagen te weinig is, voor deze klus.
Vandaag komt Richard alleen. Willem besluit om aan zijn manager te vragen, of hij wat later op zijn werk mag komen. Hij kan Richard dan in elk geval helpen opstarten, door de oude keuken voor hem af te voeren naar de stort.
Richard heeft zelf ook voor versterking gezorgd. Zijn oom komt helpen. Willem gaat samen met de oom naar de stort. Dat is snel gezegd. Maar weet je uit hoeveel onderdelen zo´n keuken bestaat? Wat een klus om alleen maar die aanhangwagen geladen te krijgen! Dan naar de stort. Daar weer alles uitladen en keurig gesorteerd in de daarvoor bestemde bakken deponeren.

Willem z´n manager belt, waar hij blijft. Willem vertelt dat het opstarten heel wat langer duurt dan voorzien en vraagt, of hij de rest van de dag vrij kan krijgen. Dat mag.

We rijden naar de bouwmarkt om inbouwspots te kopen. Die willen we graag in het koofje boven het werkblad. We laten ons adviseren. Eerst thuis door de keukenmonteur en later in de winkel door de winkelmeneer. We kopen dimbare led-spots. Best een uitgave, maar duurzaam en voordelig in gebruik.

Willem helpt verder met apparatuur uitpakken en dat soort dingen.

Ook Hans helpt nog even een handje mee. Vele handen...

Ik ben intussen boven bezig en pak een slaapkamer grondig aan. Dan loop ik niemand in de weg en ben toch nuttig bezig.

De monteur gaat steeds harder zweten. Wij zien het steeds mooier worden :-). Op het einde van de middag laat de monteur nog twee mannen komen, om hem te helpen. De keuken moet echt vandaag klaar. Het bijgeleverde bijkeukenmeubel mag ook later wel.

We eten erwtensoep. Ook weer opgewarmd op het petroleumstel. En ook weer van borden op schoot rondom de salontafel. We hebben haast, Willem en ik. Om 10 voor 7 worden we op de school van kleinzoon Willem verwacht voor de Kerstviering.

Als wij weggaan, is Richard nog hard bezig. Maar als wij terugkomen, is hij weg en de keuken klaar!! JOOOOOOH. Wat is hij prachtig!!! We proberen alles uit: de afzuigkap, de vaatwasser. En hé! Wat een e-nor-me koelkast. De oven. Het gasfornuis. De verlichting. Alles doet het.

Wat zijn we moe. We zijn er echter nog niet...Morgen moet ik alles gaan inruimen. Wéér een klus. Maar wel één, waar ik heel veel zin in heb!

Donderdag, dag 4
Wat een chaos is het overal in huis en in de tuin. Maar kom. Ik ga me op één taak focussen: het inrichten van de keuken.
Alle kratten en dozen worden weer één voor één uit het kantoortje gesleept. En kastje na kastje, lade na lade wordt netjes ingericht. Ik ben blij, dat ik alleen ben. Nu kan ik goed nadenken, waar ik alles wil hebben. Alles moet zo overzichtelijk en logisch mogelijk opgeborgen worden.

De stapel lege kratten en dozen groeit

De hele dag ben ik bezig. Maar het komt goed. De hele keuken in ingeruimd, als ik hem ga inwijden met het klaarmaken van de eerste maaltijd. En nee. Dat wordt geen sterren-diner...Hoewel we langzamerhand gaan verlangen naar een ´gewoon prakkie´ (na patat en soep), houd ik het nog één dag simpel. Ik bak pannenkoeken :-).

Morgen wil ik écht gaan koken.

Vandaag geniet ik. Van mijn prachtige keuken! Schoonmama kwam al kijken en ook mijn eigen ouders kwamen. Ze zijn blij met mij.

Het is hier nog steeds wel een beetje een chaos. Ik mag blij zijn, als ik alles voor de zondag weer op orde heb. Maar dat geeft niets. Die keuken. Het is zo´n geweldig geschenk. We zijn zó blij hiermee...

Een rommelweek die omvloog en de reservelijst voor de workshop Brood Bakken

Wat een rare, rommelige week was dit! Ik heb het idee, dat ik niets gedaan heb, maar het toch heel druk had. Er viel sowieso een werkdag tussenuit, want woensdag was het Dankdag voor gewas en arbeid.
Daarnaast was onze kersverse schoonzoon jarig en ook mijn vriendin. Er ging een ochtend heen met een interview voor een special van Woord & Daad, waar ik, vanwege het goede doel, aan meewerkte. Een deel van een middag bracht ik op de basisschool door, voor een gesprek met de School-Maatschappelijk Werker. Tja, als je dan ook nog een achterstandje weg te werken hebt vanwege het geboemel vorige week met onze vrienden...dan heb je het raar druk.

Maar nu is het dan toch zaterdag geworden. Ook altijd een rommelige dag. Maar toch vaak leuk. Zoals overigens de afgelopen week, ondanks drukte, echt wel fijn was.

Soms verlang ik weleens naar een gestructureerd en rustig huisvrouwenleven. Zo´n leven, waarin je op welke dag van de week dan ook precies weet wat er gaat gebeuren. Alles onder controle, zeg maar. Maar dat is zo´n ver-van-mijn-bed realiteit! En, als ik er goed over nadenk, dan vind ik het toch ook wel best, zoals het gaat. Ok. Het is rommelig. Het is druk. Maar ik houd toch wel van verrassingen en vind het leuk om creatief om te gaan met alle dingen die ik wil en die ik moet.

Dat is trouwens ook zo, als het gaat over uitkomen met je budget. Ik vind het prima, als ik al mijn creativiteit in de strijd moet gooien, om uit te komen. Er mag best wat druk op staan. Het wordt pas vervelend als het je boven het hoofd gaat groeien en het je gaat beheersen. Dan slaat het je lam.

Op keukengebied is er ook al een flinke slag geslagen. Vorige week zaterdag hebben we de tekening besproken van het definitieve ontwerp. En we hebben de frontjes, het blad en de grepen uitgezocht. Wat een onvoorstelbaar luxe gevoel! De keuken gaat, als het goed is, 15 en 16 december geleverd worden. Wat spannend! We kijken er zó naar uit!

DV volgende week heb ik weer de eerste workshop brood bakken. Nog steeds krijg ik mailtjes van mensen, die ook heel graag een plaatsje hadden gehad. Ik heb daarom besloten een reservelijst op te stellen. Als er op enig moment een plaatsje vrijkomt op een workshop, zal ik mensen van de reservelijst daarvoor benaderen. Ook zal ik deze mensen mailen, zodra ik nog extra workshops ingepland kan krijgen. Dat zal dan in elk geval toch pas in 2016 zijn. Maar ik ga mijn best ervoor doen!

Wil je op de reservelijst? Stuur dan een mailtje naar Willem en zet in de onderwerpregel: Reservelijst. Vervolgens in het mailtje: Naam, adres, postcode, woonplaats, telefoonnummer, eventueel 06-nummer, e-mailadres en eventuele bijzonderheden.

Behalve broodbakworkshops heb ik langzamerhand ook wel erg veel zin om eens wat andere workshops te gaan doen. Bijvoorbeeld ´Werken met appels´ (appeltaart, appelmoes), wecken of iets als een huiskamerlezing over consuminderen. Ideetjes genoeg dus. Maar ... stap voor stap. Het duurt hier weleens wat langer dan normaal voordat ideetjes werkelijkheid worden. Het gezin gaat uiteraard vòòr.

De prijsuitreiking!

En toen werd het vrijdag. De dag ná de bruiloft. En de feestelijkheden waren nóg niet op! Om 12.00 uur zou de prijsuitreiking zijn van de Wie-gun-jij-een-keuken-actie!

Ik trok dus weer mijn mooie jurkje en nette schoenen aan. En zorgde ervoor dat de boel aan kant was. Tijd om koek te bakken, gunde ik me niet. Dus sjeesde ik even naar de winkel voor lekkere koeken. Nauwelijks was alles klaar, of het bezoek arriveerde.

Namens Keukenspecialist.nl kwamen twee dames. Eén kende ik al, want zij was de week ervòòr al kennis komen maken en naar mijn keuken komen kijken. Er kwam ook nog gezellig de moeder van één van de dames mee. Verder was de meneer van Keukenstudio de Singel aanwezig. De keuken wordt door hem ontworpen en geplaatst. Van ons gezin was het grootste deel aanwezig, want op Hans na, had iedereen een vrije dag. Bovendien kwam mijn schoonmoeder de feestvreugde nog vergroten. Wat een heerlijk opgewonden geroezemoes was dat tijdens het koffie leuten!

Maar na de koffie was het dan zover. We maakten buiten, bij de voordeur, een opstelling en daar werd dan heus en echt en officieel ´de cheque´ voor m´n nieuwe keuken overhandigd. Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven, hoor! Een nieuwe keuken! Zomaar gewonnen! Dat is toch ongelofelijk?

Voor Trijnie was er de kadocheque t.w.v. 450,00 euro en die heeft Maaike namens Trijnie in ontvangst genomen. Trijnie kan daarmee iets uitzoeken bij een winkel die aangesloten is bij De Keukenspecialist, maar ze mag de cheque ook verzilveren aan badkameraccessoires of aan een kookworkshop bij Atag. Helemaal leuk dus!

Er wordt flink vaart gemaakt met de keuken. Toen we terug naar binnen liepen, was de meneer van de keukenwinkel al hard aan het meten. Hij gaat binnen het budget van de prijs een keuken ontwerpen. Het is allemaal nog steeds een verrassing. Morgenavond komt hij weer hier thuis en de volgende afspraak is dan in de keukenstudio. Wordt vervolgd...

Beduusd!

Ik ben er nog helemaal beduusd van en we kunnen het hier bijna nog niet geloven. Maar het is écht waar! We hebben de keuken gewonnen!!!!

Het bericht op facebook van De Keukenspecialist!

Dinsdag kwamen twee dames van de jury van de Wie-gun-jij-een-keuken-aktie op bezoek. Ze gingen bij de vijf overgebleven genomineerden langs om kennis te maken en om met eigen ogen te zien, of een nieuwe keuken wel nodig was. Dat laatste was in één oogopslag wel bekeken :-). De kennismaking was ronduit gezellig. En dan begint het wachten op vrijdag. Want dan zou ik horen, of ik wel of niet de keuken gewonnen had.

Eerlijk gezegd had ik er niet zo´n fiducie in. Natuurlijk, ik had wel veel stemmen. Maar mijn ´verhaal´ was verder niet zielig of schrijnend. En dat vond ik van sommige andere genomineerden zeker wèl! Dus ... had ik het allemaal van me af gezet.

Maar toch.

Er bleef natuurlijk wel stiekem een vonkje hoop gloeien. Want, jongens, wat zou het heerlijk zijn, een nieuwe keuken!!

En toen werd het vrijdag. De uren verstreken en er kwam geen telefoontje. Het werd 13.00 uur en ik moest op stap. Ik moest Koos naar de logeeropvang in Elspeet gaan brengen. Ik reed naar Koos z´n school in Rotterdam en terwijl ik daar even stond te wachten, checkte ik mijn mail. Hé, een mailtje van Rosanna van de keukenactie! Ze vroeg me, wanneer ze me kon bellen, want ze had nog wat vragen.  ¨Ok...Dat is dus (nog) geen ´Nee!´¨, dacht ik. Ik mailde haar terug dat ik onderweg ging van Rotterdam naar Elspeet en dat ik haar daar om circa 15.00 uur wel zou bellen.

Nauwelijks was ik in Elspeet gearriveerd, of nieuwsgierig belde ik naar Rosanna. En ... die vertelde me, dat ze me mocht feliciteren! Ik had de keuken gewonnen!!!

Ongelofelijk. Dit moest echt even landen, hoor! Ik wist even niet, hoe ik het had. En om me echt he-le-maal blij te maken, vertelde Rosanna meteen erachteraan, dat de andere vier genomineerden een keukenrenovatie hebben aangeboden gekregen. Oh, wat heerlijk! Er zijn geen verliezers!! En, alsof het niet op kan: Trijnie (die me heeft genomineerd) krijgt een waardechecque van de Keukenspecialist ter waarde van 450 euro.

Langzaam maar zeker gaat het nu tot ons doordringen. Wij zijn zó blij. En weet je wat nu zo heel mooi is? Al die mensen, die ons hebben laten weten, dat ze het ons écht gunnen. Die gestemd hebben (bijna 4000 mensen!). Die een mailtje stuurden: ik heb ook gestemd, hoor. Die me aanspraken. Het is zó hartverwarmend. We zijn nog eventjes bezig, om dit allemaal een plekje te geven, hoor!

Iedereen héél hartelijk bedankt voor het stemmen, voor het méé leven, voor alles!

Tussendoortjes

Met nog anderhalve week te gaan, voor de bruiloft, staat mijn planning redelijk strak. Raar hoeveel dingetjes er toch nog ineens voor de bruiloft gedaan moeten worden. De meisjes moeten nog schoenen en hoedjes, Jan z´n overhemd moet wat korter, ik moet nog een mooie panty kopen. Dat soort dingen. Maar ook: heen-en-weer ritjes van die en gene naar Dordrecht om in het huis nog een helpende hand te bieden. En last but not least moet natuurlijk ook ons huis er netjes uitzien.

Maar al is de planning nòg zo strak, gelukkig is er altijd nog wel een gaatje de vinden voor allerhande tussendoortjes. De dingetjes die op mijn weg komen, zeg maar.

Zo kwam mijn vader zaterdag een kistje aardbeien brengen. Prachtige, kleine, lekkere, Hollandse kasaardbeitjes. Om er jam van te maken voor het vakantiepotje. Hoe lief! Kijk, zo´n tussendoortje is helemaal niet erg, hoor. Met liefde en plezier heb ik 24 potjes jam gemaakt voor in mijn winkeltje. En toen ik toch bezig was, maakte ik meteen ook een nieuwe voorraad druivengelei. Zo. Nu is er tenminste weer wat keuze.

Ook mijn weckketel ging zaterdag aan. Vrijdag mocht ik nog weer een grote mand druiven bij iemand ophalen. Zonde om weg te gooien! Ik heb ze ontsapt en had toch weer een liter of 8 sap. Nu eens niet om zó op te drinken, of er gelei of siroop van te maken, maar als opzetje voor een nieuwe wijn.

Het wijntje zaterdag opzetten, ging hem niet meer worden. Dat tussendoortje werd verplaatst naar de maandag. Het had namelijk nogal wat voeten in aarde. Eerst moest ik een 10-liter bokaal wijn bottelen. Ik zocht de benodigde wijnflessen bij elkaar en kookte die in de weckketel in sulfietwater uit. Eén foute bacterie in je wijn en je hebt azijn. Er moet dus schoon gewerkt worden!

De wijn ging in de schone flessen. Kurken erop. Krimpfolietje erom. Nu alleen nog Willem lief aankijken. Die mag etiketten maken, want daar ben ik niet zo handig in.

In de vrijgekomen bokaal werd de nieuwe wijn opgezet. Ziezo. Daar heb ik voorlopig geen omkijken naar.

Vandaag een ander tussendoortje: de jury van de actie ¨Wie gun jij een keuken¨ komt langs! Spannend! Nog een paar dagen. Dan weten we wie de keuken gegund wordt...

Leuke e-mailtjes

Gisterenmiddag werd ik helemaal vrolijk van drie e-mailtjes in mijn mailbox:

De eerste was van Diergaarde Blijdorp.
Naar aanleiding van het bezoek aan de dierentuin met mijn vader, had ik vorige week een mailtje gestuurd, waarin ik schreef, dat ik erg had moeten zoeken naar een parkeerplaats. Dit omdat de P1 volgens de borden ´vol´ was en de P3, waarnaar werd verwezen, onbereikbaar vanwege een wegopbraak. En omdat ik toch aan het schrijven was, heb ik meteen verteld, dat we het erg jammer vonden, dat de pelikanen niet op de aangegeven tijd waren gevoederd en dat ook de bewegwijzering in de dierentuin hier en daar totaal niet klopt. Ik had dit allemaal op een normale, vriendelijke, manier geschreven en erbij gezet, dat we ondankt die troubels toch erg hadden genoten. Nu kwam er dus een mailtje terug! Net zo vriendelijk van toon! Ze hadden die dag zelf ook ontdekt, dat die borden bij de parkeerplaats stonden. Dat was echter het werk geweest van de Gemeente Rotterdam en ze hadden daar niets aan kunnen doen. Verder was het jammer, dat we die ´vervelende dingen hadden meegemaakt´ en dus krijg ik per post een nieuwe toegangskaart. Goed opgelost! Ik vind dit een goed voorbeeld van klantgericht bezig zijn. Een pluim voor Blijdorp! En we gaan er graag nog een keer heen!

Het tweede e-mailtje was van Marktplaats.
Ik had van de week een mailtje gestuurd, met een suggestie om MP op een bepaalde functie uit te breiden. Het gaat om een uitbreiding waar veel marktplaatsgebruikers wat aan kunnen hebben. Gisterenmiddag kreeg ik een enthousiast mailtje terug. Het was een goede suggestie en hij was doorgestuurd naar de desbetreffende afdeling. Als ik nog meer suggesties had, hielden ze zich aanbevolen. En als dank, hadden ze bij wijze van verrassing een aantal advertenties in mijn Marktplaatswinkeltje gratis omhoog geplaatst. Wat leuk!

Het derde e-mailtje kwam van de actie ¨Wie gun jij een keuken?¨
De actie loopt op een eind. Er kan niet meer gestemd worden. Deze week heeft de jury zich over de uitslag gebogen. Hierbij is gekeken naar de 10 genomineerden met de meeste stemmen èn hun verhaal. De jury heeft uit die 10 genomineerden een top 5 samengesteld. En daar zit ik in! Wat leuk! Wat spannend! Aanstaande dinsdag gaat de jury bij de nog 5 overgebleven kandidaten kennismaken en kijken naar de toestand waarin de huidige keuken zich bevindt. Op basis van deze gegevens zal dan uiteindelijk bekeken worden bij wie van de vijf een nieuwe keuken het meest op z´n plaats is. Het gaat dus allemaal heel zorgvuldig. Nou, de jury mag dinsdag komen kijken, hoor :-).

Ik werd in elk geval vrolijk van deze post :-).

En dan vergeet ik nog bijna het leuke whatsappje van Dirk. Hij heeft een leuk moederdagkadootje voor me gespot :-)