Zullen we het voor gezien houden?

¨Zullen we het voor gezien houden?¨

Dat was wat de manueel therapeut me vanmiddag voorstelde. En ja! Eindelijk, heeft het gedoe met m´n rug sinds vrijdag een nieuwe wending gekregen. Sinds vrijdag ging ik elke dag een stukje vooruit. En toen ik vanmiddag bij de therapeut kwam en hij vroeg, hoe het ging, zei ik: ¨Compleet anders dan vorige keer! De pijn is nagenoeg weg en ik kan alles weer doen, wat ik wil!¨

Wat een zegen! Je werk ´gewoon´ kunnen doen. En elke dag wandelen. Okay, het laatste stuk voel ik dan wel iets. Maar ik loop intussen elke dag dik 6 kilometer. Dat hoop ik er nog wel even in te houden. Het is gewoon zó lekker om even alles letterlijk achter je te laten. Genieten van de natuur, van de mensen, van de omgeving. Bijna altijd is er wel gelegenheid om een (kort) praatje met iemand te maken. Dat gaat zomaar vanzelf. 

Het is toch weer heel anders dan buiten zijn en in je moestuin werken. Dat is op een andere manier ook heel leuk. Het grote verschil is, dat ik in mijn moestuin niemand ontmoet en dat mijn ogen alleen maar naar beneden gericht zijn.

De tuin is wel op z´n mooist. Heel weelderig en heel groen.

De oogst is bijzonder. Ik had dit jaar voor het eerst olifantslook geplant. Het werkt zo´n beetje hetzelfde als knoflook telen. Je steekt een teentje in de grond en in de zomer, als het loof geel wordt, graaf je een bol op. Zo´n bol van olifantslook is super groot. De smaak gaat meer naar prei, dan naar knoflook. Ik oogstte vijf mooie, grote bollen. 

Aan die bollen zaten dan weer broedknolletjes. Die kan ik in de herfst in de grond stoppen en dan groeien die tot bolletjes uit. Die bolletjes hebben geen teentjes en zijn ook niet heel groot. Maar als je die bolletjes dan in de zomer oogst en in de herfst opnieuw plant, dan groeien die het jaar erop uit tot van die grote olifantslookbollen. Ik wil dat zeker gaan proberen en op die manier de planten vermeerderen. We vinden de look erg lekker om te roerbakken/te stoven voor bij van alles en nog wat. Ik gebruikte hem bijvoorbeeld in de regenboogsnijbiettaart, die ik van de week maakte.

Die snijbiet heb ik helemaal ontdekt. Wat een makkelijke plant is dat! En wat kun je er veel mee! Vanavond maakte ik snijbietrolletjes met ham en kaas. Ook dat was super lekker en voor herhaling vatbaar. De snijbiet in m´n tuin is heel groot geworden en ik zag vanmorgen dat er een plant door ging schieten. Er zal een flinke hoeveelheid bij de kippen belanden en intussen wil ik één dezer dagen een nieuw lijntje zaaien. 

Waar ook echt geen eind aan komt is aan de rabarber. Dit najaar ga ik toch maar één plant wegdoen. Ik heb er drie en ze doen het alledrie waanzinnig. Met enorm lange stengels en bladeren zó groot, dat je ze als parasol kunt gebruiken :-). 

Ik ben intussen van een deel van de oogst cheong aan het maken. Dat is siroop, die je niet hoeft te koken. Je snijdt gewoon de rabarber in stukjes en doet het gewicht aan suiker erbij (1 op 1 dus). Dat zet je 5 tot 7 dagen te fermenteren. Daarna zet je het een maand in de koelkast. Daar gaat het vergisten heel zachtjes verder. De laatste stap is zeven en dan is je siroop klaar. Je kunt het met alle soorten en combinaties van fruit en kruiden doen. Ik heb een emmertje rabarber met munt staan. Die smaakt super. Nu de vlierbessen hier en daar al rijp zijn, wil ik een emmertje rabarber met vlierbessen maken. Dat zal mooi kleuren! En morgen wil ik ook een emmertje opzetten met kroosjes (soort kleine pruimpjes), die ik gisteren kreeg.

Elke dag wordt er nu wel iets van oogst verwerkt. De eerste potten augurken zijn ingemaakt. Maar er komen nog heel wat augurken aan. Voor het eerst lukken die hier goed, terwijl ik er eigenlijk niet heel veel fiducie in had. Ik heb de zaadjes direct nadat ik de peulenplanten opgeruimd had daar in de grond gestopt. Best aan de late kant. Volgens mij was het net juni. En nu al oogst! Bizar!

Ik weckte rode kool met appelmoes. Ook zo fijn om zó op de plank te hebben in de winter!

En elke dag is er een schaaltje aardbeien met een enkele braam. Meestal eten Willem en ik dat bij het ontbijt. Dan hebben we meteen een portie rood fruit binnen.

We krijgen nog elke dag fijne vakantiefoto´s binnen van de kinderen en de kleinkinderen. Het is zo mooi om te zien hoe ze allemaal op hun eigen manier en op hun eigen plekje genieten. En dan zijn we steeds ook zo blij, als er geen erge dingen gebeuren. Want alles kan toch zomaar in één seconde zo heel anders zijn. Daar werden we weer gevoelig bij stilgezet, nu dinsdag een oud-klasgenoot van Henk met zijn vrachtwagen verongelukt is. Negentien jaar nog maar. Henk had juist pas nog weer contact met hem gehad. Hij zat bij hem in de klas in een klasje van 9 leerlingen. Dan trek je heel close met elkaar op. Zo´n bericht hakt er goed in. Wat een verdriet. En wat gebeuren er deze zomer extreem veel dodelijke ongelukken. Of lijkt dat maar zo?

Willem had vanmiddag z´n laatste uurtjes werken voor de vakantie. Die was vandaag druk bezig om alles afgerond te krijgen. Henk moet nog één dag. Maar die viel vanavond na het eten bijna om van vermoeidheid. Het zijn best pittige dagen als het steeds zo warm is. En dan ook nog het verdrietige nieuws wat een plekje moet krijgen. Maar kom, nog één dagje :-). 

We hebben ook weer een logé: Ciara! En Willem is weer elke dag ´s morgens en ´s avonds in de polder om Ciara lekker te laten ravotten. En dan is het altijd maar de vraag wie wie uitlaat :-).

Ik had het vanavond ook wel gehad. Heb alleen wat aan m´n stichery zitten werken. Hij is bíjna af! Maar dat moet ook, want ik wil graag aan het baby-kruippakje beginnen wat Maaike heeft uitgekozen voor het nieuwe babytje. Ik wil graag heel binnenkort de wol daarvoor bestellen, zodat ik het kan meenemen, als we op vakantie gaan. Joehoe!