maandag 18 maart 2019

Naar buiten!

Vandaag had ik een afspraak bij Jan op school. Eigenlijk kwam het niet heel handig uit. Jan z´n school is in Rotterdam en ik moest er om half 3 zijn. De afspraak was tot half vier. Daarna ben ik naar huis gereden, heb de pakjes van de webshop ingepakt en naar de post gebracht en ben daarna wéér in de auto gestapt, om wéér naar Rotterdam te gaan. Nu samen met Maria voor een afspraak in het Sophia Kinderziekenhuis. Maar ja. Soms is het niet anders. Willem zou zeggen: ¨Je kunt nu eenmaal niet alles met een schaartje knippen.¨

Het fijne van die afspraken was, dat ik nu in elk geval even verplicht naar buiten moest. Daar was anders vandaag niet zoveel gekomen, denk ik. En het was toch heus lekker weer. Na al het grijs en het nat van de afgelopen 2 weken, scheen vandaag regelmatig de zon en was het zo fijn licht!

In de natuur zie je, dat het inmiddels toch al in de tweede helft van maart is. De struiken worden langzaamaan groen. Prachtig, dat tere groen. Dat is altijd veel te snel voorbij!

Vlakbij de school van Jan liep een gans met een jong. Wat lief om te zien!



Minder lief om te zien was de ooievaar, die Maaike en Maria spotten, toen ze een rondje door de polder liepen. Het beest had een jong konijntje te pakken en vrat dat op met huid en haar. Het konijntje gilde het uit, vertelden de meiden. Brrr.


Ook in het landelijk nieuws ging het er vandaag bepaald niet vredig aan toe. Wat een ellende met die aanslag in Utrecht. Daar word je toch echt beroerd van, als je denkt aan al het verdriet.

Onze dag was verder vol speciaaltjes. Dirk is jarig. Hij is 28 geworden. En Koos ging vandaag voor het laatst naar school. Hij moest z´n defensie-spullen inleveren.



Gelukkig is hij geslaagd en ergens volgende week is de diploma-uitreiking. Zo sluit hij een periode af en is hij al volop bezig in zijn volgende: hij is stratenmaker geworden. Heel anders, dan hij aanvankelijk van plan was. Hij had een carrière bij Defensie in gedachten, maar dat gaat hem vanwege een blessure niet worden. Inmiddels heeft hij helemaal zijn draai gevonden in het stratenmakersvak.

Het gaat hier verder allemaal zo z´n gangetje. Willem is aan het afvallen om te kijken, of hij zijn bloeddruk zo naar beneden krijgt. Ik ben benieuwd. Vooralsnog wil die bloeddruk nog niet echt zakken (zijn gewicht al wel!), ondanks alle goede tips en adviezen, die we opvolgen. Zo begint hij zijn dag met havermout


drinkt twee kopjes groene thee, luncht met een groene salade, eet tussendoor verantwoorde dingen als fruit en groente en noten en abrikozen. Hij is gaan minderen met vlees bij het avondeten en ´s avonds drinken we als borrel een glaasje bietensap. Ook is hij nóg meer gaan wandelen. Als het zo niet gaat lukken, heeft hij er in elk geval alles aan gedaan. Dan kan hij altijd nog aan de medicatie.

Elke week is er een workshop ¨bak je eigen brood¨, zodat mijn oven overuren draait. Het grappige is, dat al dat brood bakken mij toch ook weer inspireert en er regelmatig een extra mooi of extra lekker brood uit de oven schuift.



Het is wel behoorlijk intensief. Andere dingen, zoals handwerken, staan even op een laag pitje. Maar dat komt bij gezondheid wel weer, als de workshops halverwege april voorbij zijn.

dinsdag 12 maart 2019

Dol op groenten en ook op chocola ;-).

Ik ben dol op groenten. Ik ben daarom echt een grootverbruiker en ben heel blij, dat ik altijd voordelig aan grote hoeveelheden kan komen. Dat geldt ook voor fruit, trouwens. Het voelt altijd enorm rijk om onbeperkt groenten en fruit te kunnen eten. In vergelijking met andere landen zijn groenten en fruit hier heel goedkoop. Zeker als je er op let, dat je seizoens-groenten en -fruit koopt en de aanbiedingen in de gaten houdt.

Gisteren ging ik weer naar de markt om allerlei restanten bij de groentekraam op te kopen. Ik kwam met een kofferbak vol thuis en had evenveel betaald als iemand, die een kilo luxe vlees bij de slager koopt. Vandaag moest ik me bijna inhouden, om niet steeds een banaan of wat druiven of wat dan ook te snoepen. Niet dat fruit snoepen nu zo erg is, maar teveel is nooit goed, hè. Ook wat groenten betreft kon ik lekker helemaal los. Dat begon gisterenavond al, toen ik een grote bakplaat vol groenten grillde. Dat is echt het allerlekkerste eten wat ik bedenken kan, geloof ik :-). Gewoon simpel groente met olijfolie en zeezout en wat kruiden. Er was van alles en nog wat: pompoen, zoete aardappel, paarse bloemkool, aubergine, spercieboontjes, uien, snoeptomaatjes en broccoli. Het was niet alleen lekker om te eten, maar ook nog eens een feest om te zien!


Vanmiddag belegde ik mijn brood met groenten en fruit. Ook al zo lekker. Véééééél lekkerder dan chocoladepasta of hagelslag of appelstroop. En natuurlijk ook veel gezonder :-). Er ging een flinke laag witte kool, wat rucola en wat schijfjes appel op mijn zelfgebakken boterham.


Vanavond kookte ik nasi. Dat is een beetje ´standaard´ als Hans er niet is. Die houdt niet van nasi en bami enzo. Vandaag kwam hij niet thuis eten en het werd dus nasi. Met weer heel veel groenten: witte kool, ui, knoflook, taugé en spaanse peper. Het werd een luxe variant vandaag: met ei, zelfgebakken kroepoek en zelfgemaakte satésaus. Dat was om te vieren, dat Maaike weer veilig thuisgekomen was! Ze is een hele week bij mijn vriendin Ellen geweest. Zomaar lekker een hele week vakantie. Toe maar!

En Maaike zou Maaike niet zijn, als ze haar koffier niet vol verrassingen had. Er kwam een mega-luxe doos met een soort negerzoentjes te voorschijn. Allemaal verschillende smaakjes. Die zijn voor zondag bij de thee.


Voor Willem en mij was er apart nòg een chocoladeverrassing. Een reep lekker pure chocolade (85%) voor af en toe een blokje gezonde snoeperij. En dan nog een zakje wat minder gezonde chocola in allerlei smaken. Dat houden we voor speciale gelegenheden! Voor af en toe een echt verwenmomentje :-). Ja, daar kunnen we echt van genieten, van zoiets!



maandag 11 maart 2019

Opruimen in 2019

Vrijdag zei één van de deelnemers van de workshop ¨Bak je eigen brood¨, dat ze zo genoten had van de verhalen over ons opruimproject van 2018.

Voor diegenen, die dat gemist hebben: in het voorjaar van 2018 besloten we, dat ons huis hard aan een grondige opruimbeurt toe was. Al twee jaar lang had ik niet echt opgeruimd. In 2016 niet, omdat in dat jaar mijn ouders overleden. Ik had toen wel iets anders aan mijn hoofd, dan ons huis opruimen. Sterker nog: er kwamen héél véél spullen ons huis in, om láter eens op te ruimen. Dat waren spullen die uit het huis van mijn ouders kwamen en een nieuw plekje nodig hadden. Sommige spullen konden meteen in gebruik genomen worden. Die waren het gemakkelijkst. Andere spullen hadden emotionele waarde en wilde ik daarom niet wegdoen. (Maar waar laat je die spulletjes?). Er waren dozen vol boeken, die níet in onze boekenkasten pasten. Deze boeken staan deels nog in dozen, deels liggen ze op onze slaapkamer en bij Willem z´n werkplek. Verder waren er spullen om uit te zoeken; vooral veel paperassen. Eerlijk gezegd, staat daar nog een grote, onuitgepakte rieten mand vol van op de overloop. Ik ben er nog niet aan toe om het uit te zoeken. Bíjna....

In 2017 kwam er óók al niets van opruimen. Opruimen doe ik namelijk vooral in de zomer, als er geen workshops zijn. En die zomer hadden wij schoonmama te logeren, die een nieuwe heup kreeg. Uiteraard werd die operatie vooraf gegaan én gevolgd door een periode van mantelzorg geven.
Tja. Geen gelegenheid voor opruimacties.

In 2018 constateerde ik dat ons huis bijna volgeslibd was. En omdat Maria niet naar school kon vanwege haar ziekte (anorexia nervosa) en ik haar toch liefst een beetje zinnig bezig wilde houden werd erneen leuk project geboren. We bepaalden dat er in 2018 het volume van 100 vuilniszakken en/of bananendozen aan spullen ons huis uit moest!!En dat lukte nog ook! We hadden er echt lol in om zomaar kast na kast en ruimte na ruimte na te lopen. Er verdween van alles naar de kringloopwinkel, naar andere mensen, in (en uit) mijn marktplaatswinkeltje en in de container. Veel kleding, die hier nooit meer gedragen zou worden. Veel schoenen, laarzen, skeelers, schaatsen. Heel veel papieren (schriften en andere schoolzaken, maar ook oude administratie). Dozen vol boeken, die hier nooit gemist zullen worden. Een kast vol Fischer Technik ging naar Wim. Er verdwenen twee kinderstoelen. Er was een overschot aan linnengoed. Enzovoorts enzovoorts. Net zolang totdat we in de laatste week van 2018 echt 100 zakken en/of dozen ons huis uit gewerkt hadden.

Maria en ik hadden het er al eens over gehad, of we dit jaar wéér zo´n project zouden doen. Zouden er nóg eens 100 zakken en/of dozen ons huis uit kunnen? Ik weet het niet, hoor. Dat is echt héél veel! Maar dat er nog spullen ons uit uit kunnen? Dat weet ik wel zeker! Er zijn echt nog plaatsen, waar we vorig jaar niet geweest zijn. Bovendien hebben we in die eerste ronde echt wel goed opgeruimd, maar als we een jaar later nóg een keer door die kasten zouden gaan, zouden we zeker spullen tegenkomen, die we een heel jaar niet gebruikt of gemist hebben. Die kunnen dan alsnog weg. Operatie stofkam, zeg maar.

Eigenlijk waren we er nog niet goed uit wat we zouden gaan doen. Sowieso zouden we pas met zo´n project beginnen als Maria´s examen achter de rug is en als de workshops afgelopen zijn. Maar er komt iets tussendoor fietsen. Iets wat héél fijn is én wat meteen ook een flinke boost aan het opruimen geeft ;-). Wat dat is? Leendert en Thea gaan trouwen! DV 18 juli is hun Grote Dag!

Eerst komt er nu de leuke tijd van voorbereiden. Hun huisje moet klaar. Dat is uiteraard vooral hun eigen klus. Ze zijn al sinds vorig jaar juli avond aan avond ermee bezig. Het huis is dan ook volkomen gestript. Op den duur stond eigenlijk alleen de voorgevel en het dak er nog! Alles doen ze zelf! Ze krijgen hulp van vrienden. Maar ook de broers helpen regelmatig mee. En hoewel Willem niet zo van het klussen is, kon hij in elk geval helpen met het uitdenken van de elektra. Dat heeft hij in een grijs verleden op school geleerd :-).

Straks zijn er ook de voorbereidingen voor de bruiloft. Het wordt een bruiloft met een hoog ´doe-het-zelf´ gehalte. Maria hoopt de bruidstaart en de gastentaartjes te maken. Daar wordt al op geoefend :-). Maar ook andere dingen zullen zelf gedaan, zelf gemaakt, zelf bedacht worden. En daar kunnen we met een grote familie met allemaal verschillende talenten natuurlijk elk een steentje aan bijdragen. Zo leuk!
Binnenkort gaan we op stap voor Leendert z´n trouwpak. En natuurlijk volgt later ook de kledingshopperij van de rest van het gezin. Al met al dus een hoop, maar leuk, geregel.

En uiteraard is er dan ook vanzelf die boost in het opruimproject :-). Leendert z´n kamertje komt helemaal leeg. Daar kan geen 100-zakken-en/of-dozen-project tegenop, natuurlijk. Na de zomer gaan we stoelendans doen. Hans en Henk zullen Leendert z´n kamertje in gebruik gaan nemen. Koos en Jan blijven dan met z´n tweeën over, op de kamer, die nu door vier knullen wordt gedeeld. Het computerhoekje van Koos in de garage komt vrij en dat ga ik inpikken. Daar komt een ´eenvoudiglevenshop-computer&printer´, zodat ik niet honderd keer op een dag naar de zolder hoef voor een pakbonnetje, een labeltje of een adresetiket. Oh, wat kijk ik daar naar uit!

Maar goed. Nog even geduld.

Intussen waren Maria en ik toch al wel begonnen om een kast op te ruimen, die vorig jaar niet aan de beurt gekomen is. Het is een soort hoge, grote stellingkast van steigerhout, die Willem getimmerd heeft. In die kast liggen spullen, die de meeste mensen op een zolder zullen bewaren. Wij hebben niet echt een zolder. De tweede verdieping van ons huis was bij de bouw (in 1997) eigenlijk een studio. De eerste bewoners hebben er een slaapkamer gemaakt en dat hebben we zo gelaten. Het is de kamer waar Willem en ik slapen. Daarnaast is er een ruime overloop. Daar heeft Willem een werkplek getimmerd met daarnaast die stellingkast. Echt zo´n kast waar je alles instopt waar je ´even´ geen plaats voor hebt, of die je maar af en toe gebruikt, of die je wilt bewaren. Het was hard nodig om daar eens flink op te ruimen. Maar tegelijk ook heel bewerkelijk, zo´n zolderkast! We hebben de twee onderste planken gedaan en zijn daar met z´n tweeën twee uur mee bezig geweest. Maar goed. Het had dan wel resultaat :-). Er kon aardig wat weg.


En de twee planken zien er weer keurig uit. Jammer dat we vergaten om een vòòr-foto te maken :-).


Wanneer we verder gaan met de kast is nog niet bekend. Maar dat is ook helemaal niet erg. Er komt vast een dag, dat we zomaar een gaatje hebben en tegen elkaar zeggen: ¨Zullen we?¨

vrijdag 8 maart 2019

Verwaarloosd!

Poeh, wat heb ik m´n blog verwaarloosd! Meer dan een week niet geschreven! Dat gebeurt me niet vaak. Ik ga maar eens een beetje bijbloggen, voordat je denkt, dat hier de boel in de soep gelopen is :-).

Sinds vorige week zijn de workshops ¨Bak je eigen brood¨ weer begonnen. Dat maakt, dat ik weer even in een nieuw ritme moet komen. Zo´n workshop kost me toch al snel anderhalve dag. De dag vòòr de workshop ben ik de hele middag aan het brood bakken.



´s Avonds ben ik druk met het ordenen van m´n shop. Er moet dan vaak nog van alles ingepakt en geprijsd worden. Ook bak ik iets lekkers voor bij de koffie.

Op de dag van de workshop sta ik extra vroeg op, om te zorgen voor een schoon toilet, een lege kapstok, een opgeruimde woonkamer en een schone keuken. Dan ´s morgens de workshop en na afloop de afterparty met weer alles opruimen. Ik heb het dus even ordinair druk. Dat is verder niet erg, want die workshops zijn super leuk om te doen en ze leveren me méér energie op, dan dat ze energie kosten. Zo gaat dat met dingen die je leuk vindt ;-).

Verder ben ik ook een beetje uit m´n blogritme, doordat ik sinds kort een stuk actiever ben op de facebookpagina van m´n shop. Ik deed niet zo veel op FB. Eerlijk gezegd wist ik niet zo goed wat ik er mee aan moest. Maar nu heb ik een boek gelezen over hoe je FB inzet voor je bedrijf en weet ik een klein beetje meer. Als eerste leerde ik, dat je elke dag een berichtje moet posten. ¨Nou, dat moet ik dan maar eens doen,¨ dacht ik. En ja, ook dát moest in m´n dagelijkse leven ingepast worden. En ook dát blijkt super leuk :-).

Inmiddels marcheert het allemaal. Ik ben weer gewend aan de workshops en alles wat erbij komt kijken en het schrijven van een FB-berichtje is ook al niet zo spannend meer. Tijd om de blogdraad weer op te pakken!

Vorige week was ik twee dagen alleen. Nou ja, alléén dan niet echt, maar wel zonder Willem. En dat voelt best een beetje alleen :-). Willem ging vrijdag en zaterdag met Jan weer een stuk Pieterpad lopen. Wim en Dirk haakten gezellig aan. Het werd zomaar een spontaan mannen-event. De vorige keer dat Willem en Jan liepen, zijn ze gestopt in Swalmen in Limburg. Daar moesten ze nu dus weer verder. Om trein- en busgeld uit te sparen, heb ik de mannen vrijdag gebracht en zaterdag gehaald. Flinke ritten voor iemand, die auto rijden niet echt haar hobby vindt. Maar ook wel gezellig. Behalve dan de terugrit op vrijdag en de heenreis op zaterdag, want toen zat ik alleen in de auto. Echt saai!

Vrijdagochtend reden we om dik 8 uur uit Alblasserdam vandaan weg en om kwart over 10 gingen de mannen in het centrum van Swalmen in de hoeven. Het carnaval ontwaakte daar net, dus de mannen vielen met de neus in de boter. Ha, ha, even wennen al die gekkigheid, als je van boven de rivieren bent :-).


Jan, de gids, met het Pieterpadboekje.

Nou, mannen, gaan met die banaan!

De eerste dag liepen ze naar van Swalmen naar Montfort. Hoewel het een grijze dag was, kregen we toch wel regelmatig mooie foto´s in de familie-app. En verder was het natuurlijk gewoon super leuk, zo met drie broers (en een vader :-)).


St. Odiliënberg



Om kwart over 4 kwamen ze bij de B&B aan waar, ze geboekt hadden: De Groene Gast. Lekker op tijd en mooi genoeg geweest voor de eerste dag. Voor Wim was het afzien, want die had zich van tevoren niet ingelopen en had ook geen goede wandelschoenen. Hij had blaren :-(. Maar dat leed was in de B&B snel vergeten. Ze werden zeer gastvrij onthaald en kregen meteen koffie. Altijd fijn!

De mannen deelden met z´n vieren een kamer en hadden de beschikking over een joekel van een badkamer. Wat wil je eigenlijk nog meer, na 21 kilometer wandelen? Een bad en een bed! Nou ja, ze wilden ook wel wat eten. Dus zijn ze, na een poosje rusten, het dorp in gegaan en hebben hun buikjes rond gegeten in een pizzeria.

De volgende dag stond er 24 kilometer op het programma: op naar Sittard! Eerst was er een luxe ontbijt en mochten ze ook nog broodjes meenemen voor de lunch.


Willem en Wim kregen nog iets mee voor de vrouwen, thuis:


Een flesje wijn van de Heerlickheit Montfort. Die ´Heerlijckheit´ was daar vlakbij en de mannen waren er op vrijdag langs gekomen:



Echt een leuk gebaar. Die B&B is een aanrader, mocht je daar eens in de buurt zijn!

Maar toen was het toch echt tijd om weer in de benen te gaan. Ook deze dag was grijs. Maar gelukkig wel droog! De route voerde langs Susteren, waar wij vorig jaar zomer op de camping stonden. Het was namelijk destijds het plan om vanaf de camping het Pieterpad uit te lopen. Maar vanwege de extreme warmte hebben de mannen er toen vanaf gezien. Nou, het Pieterpad was intussen niet weggelopen :-).

Hier en daar was de route grensoverschrijdend.



Halverwege de dag kreeg ik de prognose: ik moest rond half vier in Sittard zijn. Prima. U vraagt, wij rijden. En ja, ik reed zomaar in één keer goed. Handig toch, die navigatie :-). (Hoe deden we dat vroeger?!). Ik heb precies 4 minuten moeten wachten en daar kwamen vier vermoeide, maar vrolijke wandelaars aan!


En na een voorspoedige rit, kwamen we weer veilig en gezond thuis. Precies op tijd voor de zaterdagse frieten, die deze keer niet door Willem waren gebakken, maar evengoed prima smaakten.

Nog een 40 kilometer te gaan en dan zit het Pieterpad erop. Wim en Dirk vonden het zó geslaagd, dat ze ook die laatste 40 kilometer graag met Willem en Jan meelopen. Wordt vervolgd dus.

woensdag 27 februari 2019

Soep!

Eind vorige week kwam er een telefoontje van de groenteboer: ¨Heb je misschien interesse in soeppakketten?¨  ¨O ja, best hoor, daar kan ik wel wat mee,¨ was mijn antwoord. En even later kwam Ria in d´r caddy aan gesjeesd. Ik riep naar Jan, dat hij even de deur moest opendoen en kijken, of hij helpen kon. Ik hoorde wat geklapper van kratten en even later vloog Ria de straat weer uit. Toen ik een poosje later eens ging kijken, wat er precies was neergezet, bleken dat een paar kratten vol van die semi-kant-en-klare groentesoep-pakketten te zijn. Ik heb ze niet geteld, maar het waren er wel een stuk of dertig, denk ik. Nou Teun, stroop je mouwen maar op. Ha, ha.

De pakketten waren officieel een dag of twee over de datum. Maar dat loopt natuurlijk zo´n vaart niet. In elk pakket zat: 1 flinke ui, 1 of 2 winterpenen, 2 preien, een stuk bloemkool, een paar takjes peterselie, een paar takjes selderij en 2 bouillonblokken. De werkwijze voor soep was uitermate simpel: alle groenten schoonmaken en in blokjes/stukjes/roosjes snijden. Water aan de kook brengen, bouillonblokken erbij, groenten erbij, klaar. Ja, ja, en dan ook nog een serieuze handleiding erbij, hè :-))). Het is echt zonde, als je dan ziet dat zoiets in een stevige plastic bak is verpakt en het geheel ook nog weer in plastic folie. En als zoiets dan over de tht-datum is, wordt alles vernietigd, omdat het teveel werk is om de boel uit te pakken. 

Ik hoefde natuurlijk niet van alle pakketten soep te koken. Ik heb een paar pakketten opengemaakt en er de bloemkoolstukken uitgehaald. Dat was prima voor een maaltje met bloemkool. De uien en preien uit die pakketten heb ik inmiddels ook opgemaakt en de wortels gingen naar de konijnen en de cavia. Hadden die ook feest. Een aantal pakketten gaf ik weg. Van een aantal pakketten kookte ik soep, waar we al een paar dagen heerlijk van smullen. Ook ging er een grote pan soep naar Maaikes werk.



Als je met het pakket basis-groentesoep maakt, kun je natuurlijk zelf variëren. Soepballen erbij, vermicelli erbij, wat roods (paprika) erbij, een restje sperzieboontjes marcheerde ook prima, enzovoorts. De basissoep, die je precies volgens de aanwijzing maakt, bevat enorm veel groenten: 800 gram op anderhalve liter bouillon. Maria en ik vinden dat heeeeeerlijk. Voor de anderen kan de soep best verdund worden met nóg eens anderhalve liter bouillon. Dan is hij nog gevuld genoeg. 

Het schoonmaken van de groenten is een gezellig werkje. Maria en ik doen het samen. We zitten dan aan de tafel, muziekje aan, en gaan met die banaan. Gisteren hebben we zelfs een uurtje aan de tuintafel zitten werken. Het was zulk heerlijk weer. Dat konden we niet zomaar aan ons voorbij laten gaan!






Om door mijn voorraad pakketten te komen, heb ik flink wat potten basis-groentesoep geweckt. Wel 20 potten! Die staan nu fijn voor het grijpen op de plank en ik kan op het moment dat ik een pot openmaak bedenken welke variant ik ermee maak. Wat een rijk gevoel!







Omdat mijn voorraad weckpotten eindig is en ik nog potten voor andere dingen nodig heb, heb ik ook mijn voedseldroger ingezet. Er past ongeveer 3 kilo soepgroente per keer in en na droging houd je dan 300 gram over. Dat is nog eens een compacte vorm van bewaren! 




Ik heb inmiddels dik 6 kilo schoongemaakte groenten gedroogd: de inhoud van 8 pakketten. Langzaamaan gaat het einde in zicht komen. We kunnen voorlopig soep eten. En soep. En soep. En ook nog soep. Groentesoep!















dinsdag 26 februari 2019

Naar Jeruzalem!

Eindelijk was het vorige week zover: We zouden met Henk een uitstapje maken!

Al jarenlang hebben wij de gewoonte om met elk kind vanaf de 12e verjaardag één keer per jaar apart op stap te gaan. Eén middag/avond zijn ze dan helemaal de prins of prinses, waar alles om draait. Zo´n uitstapje wordt uiteraard zorgvuldig uitgekozen samen met het kind wat aan de beurt is. In augustus is Henk, onze jongste, 12 geworden en mocht ook hij, eindelijk, een uitstapje uitkiezen! Na lang wikken en wegen wist hij het: Henk wilde graag naar Jeruzalem. In het Omniversum dan ;-).


En hij wilde eten bij de Burger King.

Ok. U vraagt, wij draaien :-).

Donderdagmiddag had Willem een uurtje vrij genomen van zijn werk en zodoende konden we om kwart over vier vertrekken. Het plan was, om eerst een wandelingetje te maken langs het strand in Scheveningen, daarna naar de Burger King te gaan en tenslotte naar het Omniversum.

Helaas was er heel veel file. Het schoot allemaal van geen kant op. Toen we rond zessen nog in Den Haag voortkropen, besloten we de strandwandeling maar te skippen en meteen naar de Burger King te gaan.  Het werd de Burger King in de Spuistraat. We zochten een parkeergarage in de buurt op, parkeerden de auto en liepen de stad in. Eerst liepen we de verkeerde kant op. Maar dat was helemaal niet erg, want zo stonden we ineens bij de koning op de stoep :-).


Uiteindelijk vonden we de Burger King in de Spuistraat (lopend navigeren met je telefoon is soms bepaald geen sinecure) en stond Henk helemaal verlekkerd voor de zuil te bedenken wat hij eens kiezen zou. Wij komen nooit bij de Burger King en het was dus allemaal nieuw voor hem en bovendien waren er géén restricties. Hij mocht echt kiezen wat hij maar wilde.


Toen we allemaal iets gekozen hadden, gingen we zitten aan een tafel op een mooi plekje in een serre, die een prachtig uitzicht bood over de winkelstraat. Het was zó leuk om met Henk mee te genieten van zijn keuze en van zijn feestje :-).



Na het eten wandelden we weer terug naar de parkeergarage en na een ritje van 10 minuten stonden we bij het Omniversum. We hadden gereserveerd, maar op deze doordeweekse avond was het totaal niet druk. We waren ruimschoots op tijd en we hadden dus nog wel even gelegenheid om wat rond te kijken in het winkeltje enzo. We zaten nog een poosje op een bankje tot het vijf voor 8 was en de deur open ging.


Ik ben niet zo goed in schatten, maar volgens mij waren er maar een stuk of 20 mensen en we zaten allemaal zo´n beetje in het midden van de zaal. De film was een belevenis. Het is dat je de geuren niet ruikt, maar als je die beelden zo groot ziet en de geluiden hoort, is het alsof je er echt bent. In de film zie je Jeruzalem door de ogen van de het Christendom, het Jodendom en de Islam.



Na afloop van de film liepen Henk en Willem bij de uitgang van de zaal nog wat te treuzelen. En toen kregen ze helemaal onverwachts een kleine ´behind the scenes´. De mensen van het Omniversum lieten zien hoe die koepel in elkaar steekt. Als je er zit, denk je dat je echt in een koepel zit. Maar het is gewoon een normaal gebouw, waarin schermen in een koepelvorm zijn aangebracht. Ze lieten het zien door de lampen achter de schermen aan te doen. Echt leuk om dat te zien!

Het feestje zat er op. Wat restte was nog een rit door de donkere avond naar huis en werd Henk z´n eerste uitstapje geschiedenis. Het was erg leuk om dat met onze jongste zo mee te maken!

maandag 18 februari 2019

Voorjaar en vakantieplannetjes

Wat geniet ik van de eerste lentedagen!

Buiten koffie drinken, met uitzicht op de wapperende was :-)


Krokussen en sneeuwklokjes in de tuin. Al zijn het er maar een paar. Maar daarom juist extra bijzonder, toch?


We ruimen op. Binnen (keukenlaatjes enzo ;-), maar ook buiten. Hans stapelde het leeggestookte houthok weer keurig vol met vers hout. Dat mag nu een jaartje drogen. De bomen werden door Hans gerooid, de stammen gezaagd, gekloofd en daarna gestapeld. Wat een kanjer is het toch!



Vorige week was het voor de eerste keer 9 graden. Dat is voor de bijen het sein om te voorschijn te komen en hun reinigingsvlucht te maken. De volken zijn ontwaakt en het is al dagenlang een feest om naar te kijken.


Gisteren was Hans jarig. 21 is hij nu. Hij wist nog niet, of hij z´n verjaardag wel wilde vieren. Maar natuurlijk hebben we hem gisteren als gezin wel in de watten gelegd :-). Maria had gevraagd, wat voor taart hij wenste. Hij wilde slagroomtaart. En Maria maakte dus een slagroomtaart. Lekker voor het zondagse bakkie koffie na de morgendienst.




´s Avonds na de dienst hebben we gezellig hapjes op tafel gezet. Een soort zittend buffet, zeg maar ;-). We hadden huisgemaakte humus met paprika en komkommer om te dippen, kipgehaktballetjes uit de weck en een camembertkaasje in bladerdeeg. Heel simpel, maar heel lekker en vooral erg gezellig, zo.


Verder gaat het hier zo z´n gangetje. De kinderen moeten nog één week naar school. Ik kijk weer uit naar een weekje vakantie. We hebben al wat plannetjes. Willem hoopt weer met Jan te gaan Pieterpadten. Dirk en Wim hebben het plan opgevat, om mee te gaan. Lekker met vier mannen op stap dus :-). Zelf heb ik ook wel zo het één en ander aan plannetjes voor die week. Sowieso de eerste workshop ´Bak je eigen brood´ van dit jaar. Daar ben ik altijd twee dagen mee bezig ivm voorbereiden en naderhand de boel opruimen en het huishoudelijk werk inhalen, wat bleef liggen. Ook staat er weer een aflevering voor de kookrubriek van Terdege op de planning. Dan nog een avondje spinnen en met Maria naar het ziekenhuis. Als ik er zo over denk, heb ik het drukker dan in een gewone week, geloof ik :-). Maar druk is niet erg. Drukkend, dat is gekker.