Vandaag lijkt er wat ontspanning te komen in de web-orderstroom. Het aantal orders was wat meer normaal en er waren ook wat minder paniek-orders. Wat ik paniekorders vind? Nou, bijvoorbeeld iemand die 6 pond gist bestelt. Daar kun je een jaar lang voor een weeshuis brood mee bakken. Dat is net zo krampachtig als wanneer iemand 144 toiletrollen koopt voor een huishouden van 3 personen. Of 80 stuks blikken groenten hamstert.
Ik was blij. Het gaf me de broodnodige ontspanning. Want, eerlijk is eerlijk, als de boog 3 weken strak gespannen staat, ga je dat echt wel voelen!
Ik ga lekker een beetje bijtijds naar bed. Daar ben ik aan toe na een dag hard, maar fijn, werken. Kijk, de labels van de spullen, die vandaag ingepakt moesten worden, hingen al klaar.
Vandaag pakte ik samen met Maria in. En Maaike heeft vanavond nog een poosje kruiden zitten inpakken.
Intussen reden Willem en ik naar de molen, om vast een deel van de bestelling op te halen. Morgenochtend hoop ik de rest te gaan halen.
De avond was mooi. Aan de overkant van het water voor ons huis zijn vandaag schapen met lammetjes gekomen. Ze mekkerden en blaatten in de avondschemering.
Bij de molen was het op een andere manier ook heel mooi:
Ik ga toegeven aan mijn vermoeidheid en heerlijk vroeg slapen. Gaaaaaaap.
We aten gisteren wat eerder dan normaal. Ik had een lekkere stamppot koolrabi met wortel gemaakt. Dat gaat er prima in, als het zo koud is!
Het grote voordeel van vroeg eten is, dat je avond zo lekker lang is!
Na het eten ruimden Maaike en Maria alles op, terwijl ik 6 broden sneed voor een klant. Hans en Leendert trokken hun zaagbroeken aan en gingen nog een klus doen. Hans had voor zijn werk bomen gezaagd. Essen. En hij mocht er van meenemen, wat hij wilde. Dat is nog eens een mooi buitenkansje.
Jan ging aan zijn huiswerk. Hij zit middenin een toetsweek en heeft het dus druk. Henk wilde nog even naar buiten. Hij krijgt geen genoeg van de sneeuw :-).
Toen Maria klaar was met opruimen, heeft ze samen met Henk nog een wandelingetje gemaakt. Daarna kwamen ze binnen en hadden ´niets te doen´. ¨Ga maar sterrenkoekjes bakken,¨ opperde ik. Dat vonden ze een goed idee.
Ik had mezelf intussen op de bank geïstalleerd. Vòòr de koffie trapte ik nog heel wat metertjes weg op m´n spinnewiel.
Na de koffie slingerde ik me aan een doos stoofperen, die op moesten en schilde ik een 10-liter pan helemaal vol. Ik zette de pan op de kachel. Lekker met wat suiker, wat zoete rode wijn, een paar pijpjes kaneel en een paar steranijsjes.
Henk bedelde bij Willem, of hij met hem ging wandelen. Maar Willem had een beter idee en liet Henk de slee achter de schuur vandaan pakken. We hebben nog twee stokoude, antieke, sleetjes. Toen we van de zomer in de opruimmodus stonden, hadden de meiden die sleetjes bijna weggedaan. ¨Wat moet je daar nog mee?¨ Nee! Die sleetjes mochten niet weg van mij. En ze werden op een onmogelijk plekje achter de schuur gestald voor ´ooit´. Dat ooit was nu :-).
Willem reed met Henk en Maria naar de dijk bij Nedstaal en daar hadden ze met z´n drieën dikke pret. Ja hoor, ook opa Willem kan nog prima sleetje rijden op een antieke slee!
Rond half 10 kwamen ze uitgelaten weer thuis en kwamen ook Hans en Leendert juist de straat in rijden. Wat een rijkdom! Een fijne portie essenhout voor DV volgend jaar alvast. Het moet alleen nog gekloofd en gestapeld worden.
En zo vliegt zo´n gezellige winteravond zomaar voorbij met allerlei activiteiten. Wat geniet ik van zulke reuring!
