Van alles wat

Intussen is mijn nieuwe imkerpak binnengekomen. Ik voel me net een maanmannetje, als ik het aan heb :-). Gisterenochtend heb ik voor het eerst weer durven imkeren. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het best een beetje spannend vond. Maar met dat pak, m´n handschoenen en laarzen aan, moet het wel erg raar lopen, wil ik gestoken worden. En toen ik eenmaal in de bijen bezig was, vergat ik m´n bangheid en kon ik er weer van genieten. 

Terugblik; een weekverslagje

Het is maandagavond en Willem en ik zijn een avondje samen thuis. Dat gebeurt niet zo vaak. Het begon er al mee, dat we maar met z´n tweeën zaten te eten. Henk belde om een uur of vijf op, dat hij bij Hans in Mijnsherenland was en pas ná het eten naar huis zou komen. Eigenlijk was ik van plan om aardappels, worteltjes en vis klaar te maken. Maar nu we maar met z´n tweeën zouden zijn, wijzigde ik m´n plan. ¨Wat vind je ervan om lekker erwtensoep te eten?¨ vroeg ik aan Willem. Ja, dat vond hij prima. Het is er dan ook echt wel weer voor. Huh, zo´n koude wind als er vandaag stond!

Waar ben ik toch weer aan begonnen ...

Het is de laatste week vóór de Terdege Zomerfair. En ik wist het: deze week zou ik me regelmatig afvragen, waar ik toch weer aan begonnen was. Ha, ha, het is altijd hetzelfde liedje. Maar serieus: wat een megaklus is het alles bij elkaar. Maar het gaat lukken! Zelfs met al en toe een flinke streep door de rekening.

Rijker

Ik denk, dat ik me met mijn kleine moestuin vaak rijker voel, dan menig grootgrondbezitter. Wat heb ik er vandaag ook weer fijn van genoten!

Lentedagen

Wat word ik toch blij van die prachtige lentedagen! Ik bruis van energie en weet bijna niet waar ik het eerst zal beginnen. M´n huis opruimen, de tuin in, de bijen doen, de ramen lappen, het kippenhok goed uitmesten, wandelen en nog duizend andere dingen meer lonken.

´n Tikje moeizaam

Deze week verliep een tikje moeizaam. Er circuleerde hier een buikgriepvirusje en dat kreeg mij ook voor een paar dagen te pakken. Het is niet zo, dat ik echt ziek was, maar alles verliep een tikje moeizaam. En ik lag een paar avonden wel héél vroeg onder de wol. O ja, ik was ook heel koud en misselijk. Bleh.

Ik wist het

Ik wist, dat ik vandaag een vol programma had. Ik stapte gisterenavond gewoon al met een stoot adrenaline in m´n bed. Dat is niet handig, want dan rust je niet goed uit. Maar ja, zo werkt dat kennelijk bij mij, als ik onder druk sta.

Au, m´n rug!

Sinds zaterdag heb ik last van mijn rug. Eerst een beetje, maar gaandeweg is het erger geworden. Het is nu eens niet mijn bekken of onderrug, maar mijn bovenrug. Echt vervelend. Ik ga ervan uit, dat ik een verkeerde beweging heb gemaakt, waardoor het ´erin geschoten´ is. En ik hoop, dat het er ook maar snel weer uitschiet! Want wat is het vervelend om steeds pijn te hebben en je niet gewoon te kunnen bewegen.

Kwaliteitscontrole

In onze webshop verkopen we veel lekkers en natuurlijk eten of snoepen we daar regelmatig van. Als het om snoepen gaat, noemen we dat heel omzichtig: kwaliteitscontrole. Dan nippen we gezellig aan een glaasje advocaat, of we bakken lekkere koekjes, of nemen ´s avonds eens een handje nootjes. Ja, ja. Eigenlijk is die kwaliteitscontrole natuurlijk dringend nodig ;-).

Daarom bakte ik vanavond ook zomaar een paasstol. We hebben de afgelopen weken heel wat paasstol-bakpakketten ingepakt. En morgen gaan er in één keer 74 stuks op de post als paasattentie van een bedrijf voor de werknemers. Ik vond ineens, dat ik niet zóveel pakketten op de post kon doen, zonder zelf zo´n stol gemaakt te hebben. Jawel! Kwaliteitscontrole, hoor!

En zo komt het, dat we morgenochtend een heerlijke, versgebakken paasstol bij het ontbijt hebben. Mmmm!

En vooruit! Ook twee kloosterbroden. Om het gezonde evenwicht nog een beetje te bewaren. Ha, ha.

Ik heb verder vandaag hard gewerkt en voel m´n lijf. Mijn moeder zei altijd, als ze hard gewerkt had: ¨Ik ben zo stijf als Haarlem!¨ Taalkundig klopt dat volgens mij niet helemaal. Maar dat maakt niet uit. Ik snap prima wat ze bedoelde. Sterker: ik voel precies wat zij voelde ;-). Poehee.

Ik ben vanmorgen al om 5 uur Wonderpannen gaan poetsen en assembleren. Vorige week stond dewonderpan.nl op de shoppingpagina van de Landleven. Dus hebben we het nu druk(ker) met de pannen.

Na het rondje met Ciara heb ik samen met Maria pakketten van gisteren afgemaakt. Er was gisteren een storing in de postlabels-software, waardoor een deel van de pakketten niet naar de post kon. Nu konden we gelukkig weer labels printen en gingen de pakketten alsnog naar de post. We haalden meteen de kaartjes op, die we bij de 74 paasattenties moeten doen en ik reed meteen maar even langs de pomp. De tank was weer bijna leeg. Ook appte ik voor een afspraak bij de garage, want de airco van de auto blijkt het niet te doen. Die zal wel gevuld moeten worden. Daar kom je dan de eerste de beste warme lente-dag achter.

Thuisgekomen hebben Maria en ik de hele dag hard gebuffeld tot 16.00 uur. Natuurlijk namen we wel onze pauzes en zaten dan heerlijk in de zon koffie te drinken. Tussen de bedrijven door geniet ik van alle zaaisels, die zo mooi opkomen. En ook van de rabarber, die je bijna de grond uit kunt zien schieten!

Vanavond na het eten heb ik zomaar eventjes nog wat onkruid gewied. We hebben een grote punt tuin, waar ik graag kruidentuin van maak. Maar dat gaat dit jaar nog niet lukken. Ik zal al blij zijn, als mijn moestuin wat meer vorm krijgt, dan vorig jaar en als er voor het huis zoiets als een bloementuin komt. Vorig jaar had ik in die punt een bijenmengsel gezaaid. Maar daar kwam nagenoeg niets van terecht. Toch is dat, wat ik nòg een keer wil proberen. Ik heb nu een zakje vers bloemenzaad/bijenmengsel. Wie weet was het zaad van vorig jaar wat ouder en ontkiemde het daardoor niet goed. Ik wil een tweede poging doen. Wordt het weer zo´n zielige wildernis met hier en daar een verdwaald bloemetje, dan wordt het zonder pardon gemaaid en leg ik er een grasmatje in. Dan ziet er er in elk geval verzorgd uit. Maar goed. Die punt tuin moet voor het zaaien 100% onkruidvrij zijn. Er daar heb ik een mooi beginnetje mee gemaakt.

Het was heerlijk om even met mijn handen in de aarde te wroeten.

Maar er moest ook nog brood gebakken worden. En daar heb ik toen die kwaliteitscontrole maar van gemaakt. De broden zijn net uit de ovens. En nu ga ik eens een beetje bijtijds naar bed. Au, au, wat ben ik stijf!

Van alles en nog wat

 M´n huisvrouwenleventje is weer verre van eentonig. Het is elke dag anders. Dus wordt het weer een logje met van alles wat. 

Laat ik beginnen bij dinsdag. Dat was de dag, dat ik om 14.00 een afspraak had in Apeldoorn en daar moest ik dan natuurlijk de rest van m´n werkzaamheden op afstemmen. Om 14.00 uur in Apeldoorn betekende dat ik op tijd moest wegrijden. ´s Morgens zei Maria, dat ze wel mee wilde. Dan kon zij rijden en ik intussen uitrusten of wat op de computer doen. Ik vond het een leuk plan. Een lange rit sámen is per slot van rekening veel leuker, dan alléén. 

We maakten de planning en het paste naadloos in elkaar. We zouden eerst alle bestellingen voor de webshop klaarmaken, zodat we die vòòr de rit vast naar de post konden brengen. Dat betekende: om 12.00 lunch, om 12.30 wegrijden naar de post, om 12.45 vertrekken naar Apeldoorn. In Apeldoorn had ik dan om 14.00 uur mijn afspraak en Maria had precies op dat moment therapie met beeldbellen.

Het is bijna niet te geloven, maar alles verliep tot op de minuut nauwkeurig volgens onze planning :-).

Ik moest in Apeldoorn bij het RD zijn. Daar werd een nieuwe podcast opgenomen in de serie ´Bij ons thuis´over christelijk opvoeden. Vorig jaar heb ik dat ook al een keer gedaan en het was dus niet nieuw voor me. Het werd een ontspannen gesprek over ´eenvoudig leven ´ en over hoe ik alle ballen in de lucht houd. 

Toen ik terugliep naar de auto was Maria´s therapie allang voorbij. Geduldig had ze op me zitten wachten. Onze volgende stop was in Lunteren. Daar gingen we Wonderpannen afleveren bij een bedrijf. Het ritje van Apeldoorn naar Lunteren was práchtig! Zelfs al was het heel grijs weer. We waren er echt even uit!

We leverden de pannen af en besloten om een supermarkt in de buurt op te zoeken om even iets te eten te kopen voor onderweg. En dan konden we meteen ook wat noodzakelijke boodschapjes doen voor het avondeten. 

Volgens de navigatie was de dichtstbijzijnde supermarkt een Coop in Barneveld. Dat was 3,5 kilometer rijden. Grappig om dan zomaar onverwachts ook nog in Barneveld te zijn :-).

De terugrit verliep voorspoedig en we pikten nog net een paar prachtige luchten mee, toen we bij het invallen van de avond thuis kwamen. En, o ja, daar kwamen we ook nog boze boeren tegen, die naar Den Haag waren geweest.

Ik kookte snel een flinke zuurkoolprak en nam me voor het er ´s avonds eens van te nemen. Tot ik bedacht, dat het slimmer was, om eens even de uitpuilende wasmanden onderhanden te nemen en alvast de wassen te sorteren. Vooruit, ik zette er ook meteen maar één aan. En vlak voordat ik in bed stapte, kon de volgende aan.

Woensdag zou het wasdag worden :-).

Had ik even mazzel! Het was woensdag stralend weer! Er konden zomaar drie wassen naar buiten, die ook allemaal droog kwamen.

Maar wassen was niet mijn enige activiteit, gisteren. Samen met Maria en Jan heb ik een half uurtje lekker in het zonnetje buiten gewerkt. Het was (weer eens) een zootje. En we hebben echt lekker opgeruimd. 

Er waren extra veel bestellingen in de webshop, want die van dinsdagmiddag lagen er ook. Dat was al met al ook een paar uurtjes werk.

We aten ´s avonds wraps. Daar werd van gesmuld.

Na het eten was ik huiswerkjuf tot aan de koffie. We hadden iets speciaals bij de koffie: mislukt feestbrood :-). Mislukt in de zin van: het deeg was de Wonderpan uitgerezen. Ha, ha. Het was dus echt geen mooi brood geworden, maar wel erg lekker. Een paar keer per week test ik wat uit in de Wonderpan. Afnemers genoeg.

Ik had tegen Henk gezegd, dat we visite kregen. ¨Wie komt er dan?¨ vroeg hij. ¨Meneer Zaagmans,¨ zei ik. En op zijn glazige blik voegde ik toe: ¨Die komt de week doorzagen¨. Hij vond het maar raar. Maar de lekkere hapjes, die ik op deze avond klaarmaakte, vond hij helemaal niet raar :-). Gezellig hoor, zo op de woensdagavond.

Vandaag was het weer wonderpannen-dag. Ik had gisterenavond alvast binnenpannen en buitenpannen schoongemaakt. Vanmorgen zette ik er de oren aan. Maria zette knoppen op de deksels en Maaike hielp met verpakken. Zo konden er weer lekker veel op de post.

Ook vandaag moest ik de pakjes eerder klaar hebben dan normaal. Willem en ik zouden naar de trouwdienst gaan van een dochter van Willem z´n zus. We zouden om half 3 weggaan. De dag voelde hierdoor meteen al feestelijk, ook al was het grijs en nat. De bruiloft was door de corona-maatregelen natuurlijk heel anders dan anders. De kerkdienst was eigenlijk het grootste ´onderdeel´ en we waren blij, dat we daar deel van uit maakten.

Om een uur of half 6 kwamen we thuis. En ik dacht eigenlijk, dat ik achter het fornuis moest voor het avondeten. Maar, surprise! Maria had al gekookt. Heerlijk! Dat was echt een verrassing.

En zo zijn er dus weer drie dagen omgevlogen met van alles en nog wat. 

Huis, tuin en keuken

Huis, tuin en keuken. Dat is het wel zo´n beetje, waar mijn leven zich momenteel voor minstens 90% afspeelt. En dan nog vooral ´huis´. In de tuin is er niet zoveel meer te beleven. Behalve dan, dat de was vandaag nog fijn buiten kon drogen en dat m´n bijen vlogen!

In de keuken breng ik momenteel ook niet veel tijd door. Als ik iets bak, is het snel, snel even iets in de Wonderpan. En aan koken besteed ik ook niet veel tijd. Vandaag was het kliekjes-dag en hoefde ik alleen maar het één en ander op te warmen. Gisteren was het Dankdag voor gewas en arbeid. Ik maakte wortels met vis klaar. Voor een keertje wortels uit een pot. Dat doe ik niet zo vaak. De jongens vinden het wel lekker.

Dinsdag serveerde ik de lekkerste hutspot ooit (met een gehaktbal voor de vleeseters). En maandag had ik heerlijke nasi, die ik vorige week van m´n vriendin kreeg, omdat het steeds zo raar druk is. Ik hoefde het alleen maar op te warmen en maakte er pindasaus bij klaar. Allemaal maaltijden, die met een half uur/drie kwartier op tafel kunnen staan.

Blijft dus de meeste tijd voor ´huis´. 

Elke dag maak ik 10 buitenpannen van de Wonderpannen schoon en zet er de oren aan.

Daar ben ik ongeveer anderhalf uur mee bezig. Lijkt niet veel, maar meer lukt me niet. Het andere werk moet ook doorgaan. Bovendien wil ik mijn arm niet méér belasten, want anders heb ik straks weer een slijmbeursontsteking te pakken. Daar zit ik niet op te wachten!

Maria zorgt elke dag voor schone binnenpannen en voor knoppen op de deksels. Zo kunnen we toch steeds 10 pannen de deur uit doen.

De rest van de dag ben ik druk in de webshop. Net als in maart, tijdens de eerste corona-golf, is het weer heel druk. Mensen gaan minder naar de winkels, maar bestellen online. Ook wordt er veel gebakken, doordat mensen meer thuis zijn. En tenslotte zijn er ook nog de hamsteraars. Al met al kunnen we het nèt bijbenen. Of eigenlijk: net niet. Normaal gesproken gaan hier nagenoeg alle bestellingen, die voor 15.00 uur geplaatst zijn, dezelfde dag weg. Dat lukt nu niet. Het duurt nu meestal een dag of twee.

Tussendoor moet uiteraard het huishouden ook doorgaan. Het staat wel op het laagst mogelijke pitje. Beetje stoffen, beetje stofzuigen, de was bijhouden, de keuken en het sanitair poetsen en de planten water geven. Ha, ha. Echt minimaal dus. Het geeft niet. Poetsen komt nog wel weer een keer. Het werk loopt niet weg.

Elke ochtend loop ik een uurtje met Ciara. Dat is heerlijk. Dan snuif ik even buitenlucht en reset m´n gedachten. Intussen geniet ik van al het moois wat er te zien is.

Ook in zwart-wit is het hier mooi!

Wat is de Alblasserwaard mooi. Ik krijg er geen genoeg van en verwonder me er nog dagelijks over, dat we hier nu zomaar mogen wonen.

Huis, tuin, keuken, én het rondje met het hondje de hond. De wereld is zo groot genoeg, voor mij.

Belofte maakt schuld

 En wat je beloofd hebt, moet je doen.

Een extra blog-berichtje dus in deze nare corona-tijd.

Het zijn wel een beetje saaie berichtjes, hier, denk ik. Want wij staan voorlopig nog wel een poosje in het standje van Wonderpannen uitleveren.

Je vraagt je misschien af, waarom dat zo´n monsterklus is? Dat komt, omdat we deze pannen ´af fabriek´ binnen krijgen, zoals dat heet. Die pannen worden gemaakt in een metaalvervormingsfabriek en zijn heel vet en heel zwart. Eén pan bestaat uit een binnenpan en een buitenpan en deze beide pannen moeten grondig gepoetst worden. Dat gebeurt met Dasty en poetsrollen. Inmiddels heb ik de slag zeker wel te pakken, maar het blijft een flinke klus. 

Vanmorgen heb ik eerst een slinger aan mijn huishouding gegeven. Van half 6 tot half 7 was ik met de was bezig. En na het ontbijt ging ik verder: ik ruimde onze slaapkamer, de woonkamer en de keuken op. Daarna toog ik naar boven om twee bedden te verschonen en nog maar weer een was aan te zetten. 

We dronken vroeg koffie, want Willem had om 10 uur een vergadering. Hij werkt vanaf maart thuis. Al die tijd is hij maar één keer op kantoor geweest. Eigenlijk zijn we er al helemaal aan gewend, dat we Willem vanuit z´n kantoor keihard horen praten. Hij zit steeds met een koptelefoon op zijn hoofd en heeft dan helemaal niet in de gaten, dat hij zo hard praat :-). Soms is het video-vergaderen en dan is het niet handig om in beeld te komen. Daar moet ik steeds op bedacht zijn, want de printer staat in zijn werkkamer en als ik bijvoorbeeld pakbonnen wil printen, moet ik achter Willem langs lopen. Dat doe ik liever niet als er allemaal collega´s van Willem kunnen meegluren ;-).

Na de koffie ging ik pannen schoonmaken. Ik was in mijn eentje en dat schiet niet heel erg op. Toch had ik 20 buitenpannen schoon om 12.00 uur. Dat was precies mijn streven.

Na de lunch kwam Maria helpen. Terwijl ik oren zette aan die 20 schone buitenpannen, draaide Maria een knop op 20 glazen deksels. Daarna pakte Maria 30 pakjes kruidkoekmix in en ging 20 binnenpannen schoonmaken. Intussen pakte ik pan na pan in: binnenpan in de buitenpan zetten, briefje met waarschuwing voor hete knop erin, golfkartonnetje op de pan, deksel daar bovenop, handleiding en vlamverdeler erbij. Dan doos in elkaar zetten, pan erin, doos dicht en een hoes er omheen vouwen. Tenslotte een omdoos in elkaar zetten, kruidkoekmix in dik papier rollen en erbij doen, pakbon erbij, doos dicht en adreslabel erop. Tja, daar ben je echt wel even mee zoet!

Elke week willen we 60 orders de deur uit hebben. Vorige week is dat gelukt. Deze week zitten we aan 40 en we hebben er dus nog 20 te gaan. Dat gaat nog wel lukken, denk ik. Eerlijk gezegd ´drukken´ al die wachtende mensen op me. En dat maakt het allemaal een beetje een gestress. Ik krijg dan ook elke dag mailtjes of telefoontjes van mensen, die willen weten, wanneer ze hun pan kunnen verwachten. Dat begrijp ik helemaal. Maar het maakt me tegelijk steeds opgejaagder. Afijn. Gewoon blijven ademhalen, zeggen ze hier dan. En dat probeer ik dan maar.

De koffie was vanmiddag net als vanmorgen weer wat vroeger dan normaal. Want ook vanmiddag had Willem precies rond koffietijd een vergadering. 

Na de koffie maakten Maria en ik nog de gewone webshop-bestellingen klaar. Die kregen we niet allemaal meer ingepakt. Sommige klanten moeten dus een dagje langer op hun bestelling wachten. Het is even niet anders, al zou ik anders willen.

Au, au, wat had ik een zere rug!! De hele dag heb ik in een verkeerde houding gewerkt. We hebben nog geen werktafel en hebben een geimproviseerde werkplek gemaakt op een grote stapel kartonnen dozen. Voor het mooi net iets te laag, waardoor ik continu iets voorover sta. Maar daar komt snel verbetering in. Willem heeft vanavond een werktafel besteld en hopelijk wordt die snel geleverd. Wat zal dat fijn zijn!!! Maria en ik kijken er heel erg naar uit. Dit is echt geen doen meer.

Vanavond ben ik na het eten naar de workshopzolder gegaan. Morgen draai ik een workshop ´Bak je eigen brood´. Hiervoor moest ik de zolder ombouwen. Hij stond nog in standje ´Creatief met bijenwas´. 

Terwijl ik alles opruim en opnieuw inricht, bak ik voorbeeld-broden. Er staat al het nodige in de voorrijs en in de narijs. 

Het zal hoe dan ook dus wel weer een latertje worden. Maar dat is niet erg. Ik kijk er alweer naar uit om morgen de deelnemers te ontvangen. Ik moet er alleen wel mijn hoofd goed bij houden. Bij de vorige workshop brood bakken, liep ik om 24.00 uur naar boven om de laatste broden uit de ovens te halen. Was ik toch één oven vergeten! Ik kwam de volgende ochtend om een uur of 8 boven en zag toen het lampje van de oven aan staan. Ik dacht: ¨Oeps! Ik ben vergeten de oven uit te doen! Zonde van de stroom!¨ Ik gooide snel de dakramen open, want het was warm en stonk. Pas een half uur later, zag ik, dat ik niet alleen die oven vergeten was uit te doen, maar dat er ook nog een brood in stond! Helemaal verkoold natuurlijk. Bah bah, wat een stank! En wat fijn, dat het zo is afgelopen en we geen brand hebben gekregen...

Ik ga er dus mijn hoofd bij houden en maar eens verder met de brood-bakkerij. 

Nieuwe ontwikkelingen

Soms komt er iets op je pad, wat je niet zomaar naast je neer kunt leggen, maar waar je iets mee ´moet´ doen. Enkele weken geleden gebeurde me dat weer eens een keer ...

Al héél lang ben ik grote fan van De Wonderpan. Voor wie niet weet wat dat is: een wonderpan is een pan in de vorm van een tulband. Er zit een vlamverdeler/bodemplaatje bij. Dat plaatje is essentieel. Je legt dat op een warmtebron. Het maakt niet uit wat: gas, electrisch, inductie, houtkachel, petroleumstel enzovoorts. De pan zet je daar weer bovenop en dan heb je een soort mini-oventje. 

In De Wonderpan bak je de lekkerste cakes, koeken, brood, maar je kunt er bijvoorbeeld ook pastaschotels in maken, of (hartige) taart of er afbakbroodjes in afbakken. Doordat de pan met het baksel direct op de warmtebron staat, is zo´n pan heel energiezuinig. Veel zuiniger dat een gewone oven. Veel mensen weten nog wel, dat hun moeder of oma zo´n pan had. In de tijd, dat de oven in de keuken gemeengoed werd, raakte de wonderpan in onbruik. 

Ik heb op deze blog nagekeken, wanneer ik voor het eerst over de wonderpan schreef. Dat was in december 2009! Toen had ik er juist één gekregen. Je leest het hier

In 2010 kwam mijn boek ´Dat doen we zelf wel!´ uit en daarbij hoorde een heuse boekpresentatie. Bij die boekpresentatie deelde ik kruidkoek uit, die ik in de wonderpan had gebakken. De hoofdredacteur van de uitgeverij vond die koek heerlijk smaken en hij wilde van alles weten over De Wonderpan. Ik vertelde hem, dat ik zó enthousiast was, dat ik die pan eigenlijk terug wilde brengen op de Nederlandse markt. Zover kwam het niet, want ik zat op dat moment nog volop in de kleine kinderen het had het daar druk genoeg mee. Maar de hoofdredacteur vond mijn plannetje zó goed, dat hij erin dook. En hij heeft er inderdaad voor gezorgd, dat De Wonderpan weer terug kwam! Eerst via een fabriek in Italië en ook wel met de nodige strubbelingen. Maar later werd er een compleet nieuwe pan ontworpen, naar het oude, dubbelwandige, model van vroeger. Dit werd De Wonderpan 2.0. Gemaakt in een fabriek in Nederland.

Inmiddels ging het bedrijf DeWonderpan.nl over in andere handen. Heel grappig: het ging van de ene Peter, naar de andere Peter. En intussen was ik in december 2015 begonnen met mijn webshop eenvoudiglevenshop.nl Het was niet meer dan logisch, dat ik ook De Wonderpan in de webshop ging verkopen. Zeker omdat ik zelf een enthousiaste gebruiker ben, werd ik de grootste dealer van de pan.

Ergens in juli plaatste ik een bestelling voor een nieuwe voorraad pannen. Op dat moment kreeg ik te horen, dat er nog maar 7 pannen op voorraad waren en dat het bedrijf te koop kwam. Zou dat soms iets voor ons zijn? was de vraag.

Nou, daar moesten we even diep over nadenken. Eigenlijk was de timing helemaal niet zo gunstig. Per slot van rekening waren wij nog niet eens klaar met de verbouwing (de goederenlift moet nog afgemaakt worden!) en hadden we nog wel wat huisvestingswensen. Neem alleen onze buitenboel maar, wat er echt nog niet uit ziet. Maar ja. Dit kwam dus niet zomaar op ons pad. We móesten hier iets mee!

Na lang denken, veel rekenen en veel mailen, waren we er uit. We gingen het doen!!

En zo werden we zómaar trotse eigenaar van DeWonderpan.nl.

Maar dan ben je er natuurlijk nog niet, he. Zo´n overname kost enorm veel tijd en energie en nadenken. Vandaar dat het hier even erg stilletjes was. Maar eindelijk staat het allemaal zo´n beetje in de startblokken. De website is aangepast. Er zijn nieuwe pannen besteld bij de fabriek. Er is een pré-order actie opgezet. We reden zaterdag naar Rijssen voor de laatste voorraad deksels, vlamverdelers, knoppen en nog meer. De fotograaf kwam foto´s maken. We maakten nieuwe proef-baksels...

Intussen moet ik ook bedenken, waar ik alles laat! De hal van de webshop staat nu helemaal vol met pannenonderdelen. En gisteren kwam er een vrachtwagen een pallet dozen brengen. Ook die staat in de hal. En dan moeten notabene de pannen nog komen. Nog geen idee, hoe het allemaal moet! Maar goed. Komt tijd, komt raad.

Ik ben blij, dat alles nu een beetje op de rit staat en dat het langzamerhand weer allemaal ´gewoon´ wordt in Huize Luijkensteijn :-). Nee, saai wordt het nooit.

Lekker bezig

De dagen rijgen zich aaneen. Gevuld van de vroege morgen tot in de avond. Maar gelukkig zonder dat het ´druk´ aanvoelt. Ik ben zomaar lekker bezig.

Vorige week heb ik de flanellen lakens maar eens opgezocht. Vreselijk ouderwets, maar zoooo heerlijk warm en zacht! Ik heb ze nog van m´n uitzet. Mijn moeder was nogal van een degelijke linnenuitzet voor d´r dochters. Stapels handdoeken, theedoeken, gastendoekjes, washandjes, badlakens, beddengoed en tafellinnen had ik dus, toen we trouwden. Dat was overigens een heel verklaarbare gedachte van mijn moeder, want ze was nog van vòòr de oorlog en had de na-oorlogse textielschaarste meegemaakt. Tot het beddengoed behoorden moltons, hoeslakens en bovenlakens. Die bovenlakens waren er dan weer in verschillende categorieën: ´gewone´ lakens, mooie lakens (met broderie of mooi borduurwerk) voor als je ziek zou zijn, of voor als je een baby zou krijgen en je netjes in je kraambed diende te liggen en tenslotte waren er ook de flanellen lakens van het merk Reumanella. Die waren voor als het heel koud zou zijn. Nou, koud was het zeker, die eerste winters van ons huwelijk! We hadden een huis wat werd verwarmd door gevelkachels en er was dus geen CV. Boven en in de keuken was het steenkoud en in de winter stonden de ijsbloemen op de ramen. Dat kennen we allang niet meer. De winters van nu zijn veel minder koud en bovendien hebben we een veel beter verwarmd en veel beter geïsoleerd huis. Toch leek het me heerlijk om die flanellen lakens weer eens voor de dag te halen. Het is vast heel kinderachtig, maar ik heb me de hele dag lopen verheugen op het moment dat ik ´s avonds in m´n bed zou stappen. Ha, ha,

Zowel vorige week als deze week gaf ik een workshop ¨Bak je eigen brood¨. Ook daarmee was ik best druk. Maar het geeft zóveel voldoening! Ik doe het echt graag. Vorige week heeft iemand wat foto´s gemaakt van ´juf´ Teunie en die naar me gemaild. Grappig om mezelf zo ´jufferig´ bezig te zien :-).

Het waren erg gezellige ochtendjes.

We waren ook druk met maar liefst twéé bruiloften achter elkaar, vorige week. Op donderdag trouwde een zoon van een zus van Willem. Op vrijdag een dochter van een andere zus. Donderdags had Willem de middag vrij genomen van zijn werk, zodat we de trouwdienst konden bijwonen. En zowel donderdagavond als vrijdagavond bezochten we de recepties. Altijd leuk, om dan weer eens wat familie te spreken!

Op zaterdagmiddag was het dan weer de beurt van míjn familie. We gingen op verjaardagsvisite bij een nichtje. Zo gaat dat als je aan beide kanten een flinke familie hebt. Soms is het wel een beetje véél om bij te houden. Maar als het even kan, zorgen we dat we erbij zijn, als er iets te vieren is. Dan zie je elkaar tenminste regelmatig. Dat moet je niet laten wachten totdat er begrafenissen zijn, is mijn mening.

Bij de tijd van het jaar hoort natuurlijk ook het extra bakwerk in de keuken. Zo kwam m´n wonderpan ook weer eens tevoorschijn. Die had ik best lang niet gebruikt. Zaterdag kwam het echter handig uit, die pan. Ik mixte van twee pakjes vruchtencake een cakebeslag, deed dat in mijn wonderpan en zette die vlak voordat we naar mijn nichtje gingen op een laag pitje op het gasfornuis. Toen we thuiskwamen was de cake klaar. En van zo´n joekel doe je dan meteen drie dagen. Lekker en handig!

Hans had zaterdag z´n eerste ´bomenklus´: hij moest een uit de kluiten gewassen boom omkappen. Een kolfje naar zijn hand, nu hij daarvoor alle spullen heeft en geleerd heeft hoe het moet.

Deze week is hij weer drie dagen naar school in Arnhem. Dit keer niet om te zagen, of te kappen, maar om alles te leren over boomveiligheidscontrole. Hopelijk haalt hij daarvoor deze week z´n certificaat. Aan het oefenmateriaal zal het niet liggen. De mannen (er zijn alleen mannen op die cursus) bestuderen echt heel aparte bomen ;-). Het is mooi in het bos!

In het huisje van Leendert en Thea wordt nog steeds stevig geklust. Ze zitten nu waterdicht. Ook niet onbelangrijk ;-). Ook is het kozijn in de aanbouw geplaatst. Zo wordt het allemaal wat behagelijker!

Leuk om te zien hoe iedereen zo lekker bezig is. Maar zo´n verbouwing laat ik graag aan een ander. Ik moet er niet aan denken!

Laat mij maar lekker huismussen. Ik moet er regelmatig uit naar scholen of -peuten of -logen en dat is precies genoeg om niet te verkluizenaren (nieuw woord :-)).

Cake uit de wonderpan

Ik ben de laatste tijd helemaal van de cake uit de Wonderpan. Ik gebruik voor zo´n prachtig hoge, grote cake twee pakjes cakemix voor fijne cake van Lidl. Die pakjes kosten slechts 59 cent en geven een perfect resultaat. Beter dan wanneer ik het aloude recept van gelijke delen bloem, suiker, boter, ei gebruik.

Voor de afwisseling voeg ik soms iets toe. Bijvoorbeeld appel/kaneel of citroenrasp.

Uit zo´n cake haal je met gemak 25 plakken, zonder gierig te doen ;-). Het is daarmee ook meteen een ideale traktatie. De cake van de foto heeft Maaike meegenomen naar haar werk om daar voor haar verjaardag te trakteren.

De kosten variëren. Het ligt eraan hoe duur je eieren zijn. Daar heb je er 8 van nodig. En verder hangt het er vanaf of je roomboter, margarine, of half om half gebruikt. Ik gebruik meestal half om half en mijn cake komt dan ongeveer op 4,00 euro.

Het werk is minimaal: de ingrediënten goed mixen, zoals op de verpakking staat aangegeven. Ik gebruik mijn keukenmachine met de garde. Dat geeft het luchtigste resultaat. De Wonderpan goed invetten. Beslag erin scheppen. En op een laag gaspitje de cake gaar bakken. Ik kijk hierbij nooit op de klok. Ik ruik het als de cake klaar is. Even voor de zekerheid erin prikken met een breinaald. Komt die er droog uit, is de cake klaar.

Het leukste is dan: het storten! Steeds een WOW-momentje :-)

Geen flow, maar wel lekker ´doenig´

Na mijn ´flow-dag´ van maandag, volgde (uiteraard) een ´gewone´ dinsdag. Zo´n flow duurt immers normaal gesproken hooguit een dag. Of is dat bij jullie anders? Maar dinsdag werd niettemin toch een doenig dagje.

Vond ik het maandag nog fijn, dat iedereen om half 9 van de vloer was, dinsdag vond ik het niet mínder fijn, dat Henk zomaar een dagje thuis was. Wat is dat toch altijd gezellig. Toen hij maandagavond naar bed ging, vertelde hij soort van terloops, dat hij dinsdag vrij zou zijn. De juf was ziek en de meester had andere dingen te doen. Ik keek er raar van op, omdat er geen officieel bericht van school was geweest. Maar misschien zou er nog een mailtje komen?

Dinsdagochtend was er nog steeds geen mailtje en ook werd er niet gebeld via de telefoonboom. Ik besloot maar even naar school te bellen om het te verifiëren. En jawel! Henk z´n verhaal klopte: hij had vrij. Kwam dat even leuk uit! Ik zou juist naar de verjaardag van m´n schoonzus gaan. Kon Henk gezellig mee.

Mijn schoonzus heeft pas een workshop Brood Bakken bij me gevolgd en had vorige week geappt voor het recept van een krentenbrood. Ik had niet terug gereageerd, maar nam mijn reactie mee naar haar verjaardag: een krentenbrood mét recept. Daarnaast kreeg ze nog een pakketje bakingrediënten, zodat ze zich voorlopig fijn kan uitleven in de keuken :-).

Ik had het krentenbrood gebakken in de Wonderpan. Omdat ik weet, dat er aardig wat lezers zo´n pan hebben, maar hem véél te weinig gebruiken ;-), volgt hier het recept:

Nodig:

450 gram bloem
200 ml lauwe melk
2 eieren
1 1/2 tl zout
2 tl gedroogde gist
20 gram gesmolten roomboter
zakje vanillesuiker
250 gr krenten

Werkwijze:

Kneed alle ingrediënten, behalve de krenten, tot een soepel deeg. Je kunt dit met de hand doen, of machinaal. Ik gebruik er zelf het kneedprogramma van mijn broodbakmachine voor. Na 10 minuten kneden voeg je de krenten toe. Als het deeg 20 minuten gekneed is, leg je de deegbal in een licht met olie ingevette kom voor de voorrijs. Na 30 minuten haal je de deegbal eruit en je slaat het deeg door (= de lucht eruit duwen). Dan vorm je het deeg tot een lange streng. Lang genoeg om helemaal in de rondte in de (goed ingevette) wonderpan te leggen. Laat het deeg nu narijzen tot het in volume is verdubbeld. Bak het krentenbrood op een laag pitje in een uur gaar en bruin. Ik gebruikte hiervoor de laagste stand van m´n kleine gaspit (niet de sudderpit). Uiteraard kun je de wonderpan op welke warmtebron dan ook gebruiken. Let erop, dat je het brood niet laat aanbranden.

Bakken in de wonderpan is nog altijd super zuinig. Ik heb nu een minimaal beetje gas verbruikt voor het bakken van het krentenbrood. Heel wat zuiniger dan gedurende drie kwartier je elektrische oven aan te hebben staan.

foeilijke foto van het heerlijke brood ;-)

Toen we thuiskwamen van de verjaarsvisite was ik van plan om alle broden voor de workshop van vandaag alvast te gaan bakken. De laatste paar keren kwam dat bakken steeds voor een groot deel op de avonden aan en ging ik veel te laat naar bed. Dat zou ik nu anders/beter doen. Dacht ik...

Ik had er echter niet mee gerekend dat ik juist vandaag overspoeld werd door bestellingen in de Eenvoudig Leven Shop. Dat weet je natuurlijk nooit van tevoren. Het bakken werd dus een rommeltje, want ik stekkerde heen en weer van de keuken (waar ik aan het bakken was) naar de kamer (waar ik inpakte). Het schoot niet echt op. Bovendien kreeg ik de ene na de andere afmelding voor de workshop. Allemaal zieke mensen en/of zieke kinderen. Ik probeer zo´n vrijgekomen plaatsje altijd op te vullen met iemand van de reservelijst. Maar dat betekende een berg mailwerk. Want ook de mensen op de reservelijst bleken en masse ziek te zijn of om een andere reden niet te kunnen komen. Uiteindelijk heb ik maar een oproepje op m´n blog gedaan en zo werden de plaatsjes toch opgevuld.

Intussen moesten de pakketten naar het postkantoor gebracht worden en werd het hoogtijd om aan het avondeten te beginnen. Ik was van plan om slibtongetjes te stoven, een lekkere aardappelpuree te maken en worteltjes en spercieboontjes erbij te koken. Je begrijpt: dat ging hem niet worden! Daar had ik domweg geen tijd voor. Geen nood. Ik dook in mijn voorraad en besliste dat er spaghetti op tafel zou komen. Daar had niemand bezwaar tegen, hoor ;-).

Na het eten was de snelheid eruit. Toch moest ik nog even verder. Ik zorgde ervoor dat in elk geval al het brood gebakken was en dat de verkooptafel klaar stond. De rest liet ik voor wat het was. Dat hield ik liever voor de volgende morgen, want dan zou het tien keer sneller gaan.

En zo kwam het, dat ik vanmorgen al voor vieren bezig was. Lekker in alle stilte. Rommel opruimen, kapstok leeg, toilet boenen, brownies bakken, aanrecht leeg maken. Echt handig hoor, om gewoon af en toe 9 mensen bij je uit te nodigen voor een workshop. Je hebt dan in elk geval een stok achter de deur voor een keurig huis. (¨één uur netjes¨, noemen we dat, à la Annie M.G. Schmidt in Pluk van de Petteflet als mevrouw Helderder bij de familie Stamper op bezoek gaat).

De eerste deelnemers arriveerden exact om één minuut over negen. En toen was ik juist klaar om iedereen te ontvangen.

Het is altijd weer een verrassing hoe de groep is. Vandaag had ik een ´klets-groep´. Echt heel gezellig! Negen dames, uit alle delen van het land, elkaar nooit eerder gezien en dan is daar zomaar een ´klik´. Bijzonder is dat altijd weer.

Het geeft me altijd enorm veel voldoening als ik iedereen aan het eind van de morgen blij en vol inspiratie naar huis zie gaan. En heel vaak krijg ik al dezelfde dag trotse foto´s in mijn mailbox van eerste, goed gelukte broden. Ook vandaag weer. Kijk deze foto stuurde M. mij:

Ze schreef:

ik heb al een pluim gekregen van de jongste zoon. "Zo mam, dat is een reuze brood" was zijn reactie. Ze willen ook allemaal even voelen. Leuk hè .

Nogmaals dank voor de leerzame maar ook heel gezellige morgen.

Daar doen we het voor!

Vanmiddag heb ik eerst heerlijk uitgerust. Daarna maakte ik nog weer wat bestellingen klaar, ruimde de rommel op, deed m´n ritje naar het postkantoor en ging lekker kokkerellen. De slibtong van gisteren lag nog in de koelkast te wachten. Ik heb er wel een ander menu mee gemaakt:

Gebakken slibtongetjes, rijst, mosterd/tomatensaus en in boter gesmoorde worteltjes. En een gouwe ouwe als toetje: yoghurt met beschuit. Oef, wat was het weer lekker. En hoe simpel toch eigenlijk! En meteen weer een beetje plaats in mijn vriezer. Want dat pak (gekregen) slibtongetjes nam onhandig veel ruimte in.

Vanavond wilde ik nog even dapper achter de strijkplank. Maar...doei! Die strijk ligt er morgen ook vast nog wel. We relaxen lekker. Minstens zo belangrijk. Toch?