Over dode mollen en droog brood

Wat een ongelofelijke zomer hebben we dit jaar! Zó zonnig, zó warm, maar ook zó extreem droog!

Ik moet zeggen, dat ik echt een liefhebber ben van warmte en zon. Bij een graad of 30 bloei ik helemaal op. Ik weet het: voor veel mensen is die hitte juist een kwelling. Ik heb datzelfde, wanneer het koud is. Dan moet ik me echt ertoe zetten om in beweging te komen. Aan mij is een binnentemperatuur van zo´n 17 tot 19 graden (waarover ik bij anderen weleens lees) echt niet besteed. Dan functioneer ik domweg niet. Zodra het dus ook maar iets kouder wordt, laat ik m´n houtkacheltje snorren en stook ons huis heerlijk warm. En gelukkig vindt iedereen dat hier heerlijk :-).

Maar dat ik erg genoten heb van die warme, zonnige zomer, wil natuurlijk niet zeggen, dat ik m´n ogen sluit voor de gevolgen van de extreme droogte. Als je er niet direct mee te maken hebt, kun je gemakkelijk je ogen ervoor sluiten en je schouders erover ophalen. Maar dat is wel erg simpel gedacht.

Eigenlijk heeft iedereen in meer of mindere mate wel met de droogte te maken (gehad). Al was het maar, dat er planten, bomen of struiken in je tuintje het hebben begeven, of dat je je rug krom gesleept hebt aan water voor op je moestuin. Ik noem maar wat.

De kinderen op de Biesboschclub werden de vorige keer ook zichtbaar geconfronteerd met de gevolgen van de droogte. Ze struinden door de Biesbosch om trekvogels waar te nemen, maar namen ook iets anders waar: ze kwamen heel veel dode mollen tegen. Zou er een mollenziekte zijn? Maar nee, de leiding wist de kinderen wel te vertellen, hoe het kwam, dat er zoveel dode mollen zijn: door de droogte! De mollen kunnen moeilijker aan eten komen, doordat de regenwormen, die ze eten, door de droogte veel dieper de grond in getrokken zijn.

Het was wel een mooie gelegenheid om zo´n mol eens heel nauwkeurig te bestuderen. Super als de kinderen zo spelenderwijs van alles over de natuur te weten komen!

Een ander gevolg van de droogte is: droog brood. Hè? Droog brood? Jawel!

Ik kreeg van de zomer van verschillende trouwe klanten de vraag, hoe het kwam, dat hun zelfgebakken brood de laatste tijd zo droog was. Intuïtief vermoedde ik al wel, hoe dat kwam en gaf ze het advies om méér vocht (water en olie) dan normaal aan hun brooddeeg toe te voegen.

Toen ik in een paar dagen tijd tot drie keer toe een vraag over droog brood kreeg, mailde ik voor de zekerheid toch maar even naar de molenaar: er was toch niet stiekem iets veranderd? De molenaar wist van niets, maar ging het op zijn beurt weer navragen bij de leverancier. Het antwoord was wat ik al vermoedde: de extreme droogte is de boosdoener! Het graan is droger en er is ook meer vochtverlies dan normaal door warme(re) opslag en warm(er) transport. Oplossing: méér water gebruiken! Het klopt echt. Met een beetje meer water in het deeg, is het resultaat weer als vanouds: heerlijk mals brood :-). Zo zie je maar, dat brood bakken voor een huisvrouw/-man een echt ambachtelijk werkje blijft! En dat de droogte van de afgelopen zomer tot in je keuken voelbaar is...

Lekker bezig

Zaterdag
Het zaterdagse programma stond vorige week weer behoorlijk strak. Waar zijn die lazy saturdays van vroeger toch gebleven? Jarenlang was zaterdagmiddag onze vaste gezinsmiddag. Dan deden we ´iets leuks´ met de kinderen. Op een gegeven moment kregen de kinderen zaterdagbaantjes. Maar er was nog altijd een koppel kleintjes thuis, met wie we naar de dierentuin, het bos, het strand, de markt, of familie gingen. Die tijd is voorbij. We zijn nog weer verder opgeschoven. Met nog maar één basisschoolkind thuis (die ook al aardig wat strand, dierentuin en markt ´gesnoven´ heeft) hoeven we zo nodig niet meer. En raar maar waar: als vanzelf is die ´vrije tijd´ ingevuld met bezigheden. Zo gaan we nu alweer ongeveer een jaar lang elke zaterdagochtend bij Willem z´n moeder koffie drinken. Dat is gekomen, nadat ze vorig jaar een grote operatie heeft ondergaan. En dat is daarna gebleven. De bezigheden die we eerst ´s morgens deden, zijn voor een deel naar de middag overgegaan. En zo is de rest van de dag ook zo´n beetje ingevuld in een soort vast ritme.

Zaterdag was zo´n dag. Nieuwsgierig hoe dat eruit ziet?

Vroeg
Ik stond al vroeg op, om vast het één en ander aan het huishouden te doen. Vroeg is dan: half zes. Om kwart voor zes riep ik Hans en Koos, die eruit moesten voor hun zaterdagwerk. De één bij een hovenier, de ander bij een groentekraam. Om 6 uur kwam Willem ook al naar beneden. Hij ging zijn looprondje doen. Kijk. Ik bedoel maar. Wat een activiteit allemaal op de vroege zaterdagmorgen. In de meeste huizen in onze straat was het nog donker ...

Oogmeting
Op deze zaterdag had ik al een vroege afspraak staan: om kwart voor 9 moest ik met Henk bij Roukens Optiek zijn voor een oogmeting. Speciaal voor kinderen werkt Roukens samen met een optometrist, die een oogmeting doet met druppels. Net als bij de oogarts in het ziekenhuis. Ik vind het lekker handig, dat dat zo op het dorp kan en dat ik er niet voor naar het ziekenhuis moet. Alleen al de wachttijden daar :-(.

Ik kwam precies om kwart voor 9 aan en Henk kon meteen in de stoel gaan zitten.

De optometrist ging met hem aan de slag. Ze zag, dat Henk waarschijnlijk een cilinder nodig had. Daarom werden na de gewone meting zijn ogen gedruppeld en nadat de druppels een half uur waren ingewerkt deed Roukens een computermeting. Inderdaad bleek Henk niet alleen iets sterkere glazen, maar ook een beetje cilinder nodig te hebben. Zijn montuur was gelukkig nog goed, zodat er alleen glazen besteld moesten worden.

Strak

Nauwelijks was Henk klaar, of hij werd door zijn oom afgehaald, om naar de natuurclub in de Biesbosch te gaan. Hij zit samen met zijn neef Henk op de club en we verdelen de ritten. Zij brengen, wij halen. Het was deze keer een beetje spannend of Henk op tijd klaar zou zijn met de meting, want ze moesten echt op tijd (10 uur) in de Biesbosch zijn. Ze gingen namelijk een mooie wandeling maken, waarvoor ze eerst met de pont moesten. En die vaart op tijd! Maar het lukte allemaal. En terwijl Henk onderweg ging naar Dordrecht, reed ik terug naar huis. 

Snel nog even wat kleine klusjes doen en om 10 uur was het tijd om samen met Willem naar zijn moeder te gaan. 

Het was een gezellig koffieuurtje. Ma had foto´s gevonden uit de oude doos. Een foto van toen ze 18 was (ze is nu 80), haar trouwfoto en nog zo het één en ander. Als vanzelf ga je dan herinneringen zitten ophalen. Voor we het wisten was het weer tijd om op te stappen. 

Nu naar de andere (mijn) moeder, in het verpleeghuis. Daar ben ik altijd rond etenstijd, om haar met het eten te helpen. Fijn om er nu samen met Willem heen te gaan. Doordeweeks ga ik altijd alleen. Of er moet net een kind vrij zijn. Dan gaat er een kind mee.

Meteen na het bezoek aan mijn moeder sprongen we in de auto voor het volgende onderdeel. Ja, ja, strakke planning! Op naar de Biesbosch om daar de twee Henken op te halen. Henk en Henk hadden het prima naar hun zin gehad. Heerlijk toch?

We kwamen rond enen thuis. Tijd voor de lunch. Ik had nogal wat oud brood. Tosti-time! Ik bouwde de ene tosti, na de andere. Net zolang tot iedereen zijn of haar buikje vol had.

Het was hier in huis intussen net een molenmagazijn. Maria had al vanaf 9 uur staan inpakken: meel, pitten, zaden, baksoda, bakkerszout. Kratten vol. Fijn! Zo kan ik de hele week weer zó de bestellingen van de webshop van de plank pakken.

Middag

De middag lag voor me, om me te wijden aan de was (o heerlijk, alles kon fijn buiten drogen!!), de bestellingen in de shop, wat boodschapjes, het voorbakken van de zaterdagse frieten (de aardappels had Willem al geschild), het bakken van zes broden, een krentenbrood en een kruidkoek. En aan het einde van de middag heb ik iedereen die thuis was even opgetrommeld om me te helpen om de boel netjes aan kant te krijgen. Met elkaar kun je in een half uur onvoorstelbaar veel doen!

Willem ging de deur uit, om Maaike van haar werk te halen. En intussen zorgde ik ervoor, dat we direct aan tafel zouden kunnen, als ze zouden arriveren. Ik dacht, dat we met een klein clubje zouden zijn. Maar toen puntje bij paaltje kwam, zaten we toch weer met z´n tienen rond de tafel.

Rust

Na het eten heb ik lekker een poosje me-time genomen en me omgekleed. De zaterdagavond was rustig. De grote kinderen hadden hun eigen bezigheden. Ik had een mooi boek. Langzaam daalde de rust, na een drukke werkweek.

Na de rustdag, begon het feest vanmorgen weer van voren af aan :-).

Bakken

Ik ben vandaag aan het bakken geweest. Willem zou trakteren op z´n werk. Brownie wilden de mannen. Prima hoor. Dan bak ik brownie. 

Morgen heeft Henk een excursie en moet dan een lunch meenemen. Hij vroeg vanmorgen aan het ontbijt, of hij dan iets lekkers mee zou krijgen. Ik besloot kadetjes te bakken. Maar omdat iedereen dat hier heel lekker vindt, bakte ik maar voor het hele gezin. Morgen kadetjesdag. Zomaar op een dinsdag in april :-).

En nu ik toch bezig was, besloot ik meteen een roggebrood te ´bakken´. Bakken tussen aanhalingstekens. Want een roggebrood kook je. Binnenkort post ik het recept.

Het deeg

In kokend water

Vanmiddag ging ik naar de markt. Ik moest nodig een nieuwe voorraad groenten en fruit inslaan. Met mijn wagen volgeladen kwam ik thuis. Met plezier begon ik aan het eten koken. Bloemkool. Altijd goed. Ik bakte er paddenstoelen bij. De groenteboer had schaaltjes met allerlei paddenstoelen, heksenmix genoemd. Lekker met bosuitjes. Mmm.

Vanavond, na het eten, begon het ineens te plenzen. Help! M´n was hing nog op!! En die was net zo fijn droog gewapperd! 

Willen trad kordaat op. Met een reuze zwaai klapte hij de droogmolen in, rukte hem in z´n geheel uit het gat en bracht de was binnen. Mijn held :-).

Proeftoets

Nog een leuke: aan tafel vertelde Hans, dat hij zo´n mazzel had vandaag. Hij had een toets Natuurkunde en had daarvoor geoefend met een examen uit 2014. Laat hij dat examen nu als toets krijgen! Vervolgens had Maaike een dergelijk verhaal, met een proeftoets die ze ooit moest maken. Vraagt Henk: ¨Wat is een proeftoets? Moet je dan van alles proeven en opschrijven hoe het smaakt?¨ :-)

Dat zouden pas leuke toetsen zijn :-))

(Af)wassen, bakken en ziekenbezoek

De zaterdag was zoals altijd: vol en rommelig. Ik denk dat dat in andere (grote) gezinnen niet anders zal zijn. Iedereen heeft zo z'n bezigheden en verplichtingen en loopt in en uit. Intussen probeer ik het overzicht te bewaren en de noodzakelijke huishoudelijke klussen te doen, om alles klaar te hebben voor de zondag.

Mijn dag begon daarom toch aardig op tijd. Alhoewel half acht voor mij toch wel uitslapen is ;-). Ik zette een was aan en ruimde wat rommel op. Jan en Henk kwamen naar beneden en ik maakte bordjes Brinta klaar. En toen Maria even later arriveerde, kreeg zij ook een bordje. De kinderen moesten ervoor zorgen om om half 10 klaar te staan om naar de natuurclub in de Biesbosch te gaan. Ze zouden vandaag worden opgehaald door mijn neef, wiens zoon voor het eerst naar de club zou gaan. Het was stormachtig, maar gelukkig droog. Ze kleedden zich warm aan en waren met kaplaarzen aan voorbereid op modderige paadjes. Daar zouden ze zéker mee te maken krijgen, want er stond een grote speurtocht op het programma!

Toen de kinderen waren vertrokken was het al snel tijd om naar Willem z'n moeder te gaan. Daar doen we tegenwoordig op zaterdagochtend een bakkie en nemen dan meteen haar kranten mee naar huis. (Wij hebben geen abonnement).

We zaten net aan de koffie toen Dirk belde, dat mijn moeder was opgenomen in het ziekenhuis. Hè, wat jammer! Ze was al een paar dagen grieperig en in dat geval ligt er bij haar altijd een ziekenhuisopname op de loer. Het was nu best een poos geleden, maar helaas nu dan toch weer :-(.

Thuisgekomen belde ik mijn zus Maaike om meteen de bezoeken te regelen. We zorgen er altijd voor dat er elk bezoekuur bezoek is en niet de ene keer heel veel en de andere keer niets. Ik werd ingepland voor het laatste stukje bezoekuur van deze dag: van 19.00 uur tot 19.30. Prima.

Ik ging verder met m'n werk. Raar genoeg voelt dat toch altijd anders dan anders als er een geliefde zo ziek is. Dus maar op de automatische piloot.

Om het af te leren nog maar weer een mand vol wasgoed gestreken en gevouwen. Morgen is de rustdag. Dan wordt er hier niet gewassen. Dat hoeft ook niet. Er ligt van alles ruim voldoende in de kasten en maandag mogen we gewoon weer verder ;-).

Er moest ook brood gebakken worden. Voor morgen en voor maandagochtend. Ik bakte drie bruine, drie witte en ook nog een rozijnenbrood. Daar kunnen we voorlopig mee vooruit.

Normaal gesproken eten we op zaterdag patat. Gewoon van aardappels, zelf gesneden, zelf voorgebakken, zelf afgebakken. Mmm! Maar vandaag had ik iets anders bedacht: pizza! Zoals ik gisteren al schreef: de aardappels zijn aan het opraken. Voor patat snijden we altijd 5 kilo. Dan heb ik niet genoeg meer voor de komende week. Bovendien heb ik het oliebollenvet nog niet uit de pannen gedaan. Daar ben ik deze week niet aan toe gekomen. Pizza dus.

Ik deed weer een mooie greep uit m'n groentenvoorraad. Een ui, een prei, een paprika, wat snoeptomaatjes, een bekertje snoeppaprika's, een courgette, een ananas.

Verder wat olijven en wat gedroogde tomaatjes.

De bodem maakte ik van witbrooddeeg met oregano en in plaats van zonnebloemolie gebruikte ik olijfolie. De tomatensaus voor op de bodem maakte ik van twee pakjes gezeefde tomaten, gekruid met Italiaanse kruiden en ietsje gebonden met maizena. Als topping kwam er -behalve de groenten- op één plaat worst en kaas en op de andere plaat alleen kaas.

Terwijl de pizza's in de oven stonden deed ik heel, heel snel de weekboodschappen. Een heel klein beetje food: 2 flessen limonadesiroop, een pakje Mentos, een pakje Stophoest, twee kroppen ijsbergsla voor Willem z'n lunchsalades en een pakje boter. Verder kocht ik ook spul voor de vaatwasser. Na tweeëneenhalf jaar met de hand afwassen was Willem het vorige week ineens zat. Voor ik met mijn ogen kon knipperen zat hij in de auto om een tweedehands vaatwasser te kopen. Hans heeft het zaakje aangesloten. En nu moest ik voor vaatwasspul op stap. Geen idee (meer) wat ik het best kon kopen. Ik zag bij AH dat alle Sunproducten de tweede gratis was. Ik heb nog even gekeken of merkloos toch niet nóg goedkoper was, maar dat was niet zo. Wel vond ik de all in tabs vreselijk duur en ik heb dus gewone genomen, waar je dan nog zout en glansmiddel bij moet gebruiken. Ik zocht nog naar poeder, omdat je dat lekker zuinig kunt doseren. Maar dat zag ik nergens meer. Misschien uit de handel? Daar moet ik eens achterheen. De tabs kunnen natuurlijk wel doormidden gehakt worden. Dat ga ik dus maar doen. Ik vond het al met al een hele uitgave en dacht toch wat weemoedig aan het flesje Dreft van een euro waar we normaal mee werkten. Nou ja. Het aanrecht in een zucht leeg is nu toch wel even heel luxe! Daar ga ik toch maar van genieten :-).

Het verorberen van de pizza's duurde trouwens ook maar een zucht....

Om zes uur reed ik samen met Maria naar het Erasmus Centrum in Rotterdam. Ik trof mijn  moeder wel ziek aan, maar ik vond het niet tegenvallen. Ze was gelukkig goed aanspreekbaar en niet (meer) in de war. Wel was ze heel moe en koud en krachteloos. Hopelijk slaan het vocht en de medicijnen snel aan!

Picknick

Zaterdag was het de jaarafsluiting van de Natuurclub waar Maaike, Koos en Maria lid van zijn. Er wordt dan traditioneel een picknick georganiseerd. De leiding maakt groepjes en iedereen krijgt een groep toegewezen waaruit hij/zij een picknickgerechtje mag meenemen voor 3 tot 4 personen. Maria kon dit jaar helaas niet van de partij zijn en daarom stond ik op voor twee gerechtjes. Eén met groente en één hartig. Zaterdagochtend ben ik vroeg opgestaan, om mijn aandeel klaar te maken. Vrijdagavond had ik al bedacht wat het worden moest. Het moest iets zijn waarvan ik de ingrediënten gewoon in huis had. Het werden uientaartjes en gevulde eieren. Ik googlede een simpel uientaartje en vond een heel goed recept. Het voldeed aan al mijn voorwaarden :-). Voor de gevulde eieren hoefde ik uiteraard geen recept te raadplegen. Zo simpel en altijd lekker!

Willem ging mee als chauffeur. Op deze afsluitingsbijeenkomst gingen ze iets heel leuks doen. Ze gingen op bezoek bij de Brabantse Biesbosch. Je moet weten dat de Biesbosch bestaat uit een Zuid-Hollands en een Brabants deel. Om in het Brabantse deel te komen moet je bij ons vandaan met de pont de Merwede overvaren. Er is een geweldig leuk museum daar. We zijn er al verschillende keren geweest. Het blijft boeien. Natuurlijk zijn de kinderen ook fijn buiten geweest. Ze liepen over een dijkje en daar konden ze gewoon tegen de wind leunen, zó waaide het! Een beetje jammer was het wel, dat het zo koud en ook wat nat was. Maar natuurkinderen zijn niet bang voor een koutje en een spatje en ze hebben dan ook gewoon gepicknickt :-).







Willem had een uientaartje op en was quasi verontwaardigd, toen hij thuiskwam: "Waarom maak je zulke lekkere dingen nu niet voor óns, maar wel voor de natuurclub." Ach ja, hij komt echt iets tekort, die man van mij :-))

Maar het is wel een goed plan! Wij gaan vakantie vieren in eigen omgeving en natuurlijk hoort daar ook picknicken bij. Dit is dan alvast een bij voorbaat geslaagd ingrediënt. Ik ben dol op picknicks klaarmaken. Ik maak daar graag een verrassing van zodat het een hoogtepunt van de dag wordt. Broodjes en krentenbollen mogen nooit ontbreken. Vooral krentenbollen met roomboter en oude kaas zijn hier een echte traktatie. Maar daarnaast laat ik graag mijn fantasie de vrije loop. Koude kip, pizza, eieren, pannenkoeken, vers fruit, knakworstjes enzovoorts. Het levert gegarandeerd een hoeraatje op.
Nu maar hopen dat de zomer snel terugkomt. Maar ik heb er een hard hoofd in. Het weer wat je rond de langste dag hebt, houd je zes weken, zegt men. En ik heb al heeeeel vaak gezien, dat dat klopt...Dusse, zes weken buiïg is mijn voorspelling. Dat ik er maar naast moge zitten ;-).