Tijd voor rust

Vandaag ben ik wat later opgestaan dan normaal. Het was dik 6 uur. Nog vroeg zat voor de zaterdagochtend, maar toch wilde ik wat langer slapen. Ik werd niet heel uitgerust wakker. Dat was niet zo vreemd, want de vloerverwarming is bij ons nog steeds niet goed ingeregeld. Wij weten nu wel, hoe we het koel in onze slaapkamer moeten krijgen/houden. Maar dat moet met een trucje. En dat trucje was Willem gisterenavond vergeten toe te passen. Gevolg: een warme slaapkamer, waardoor ik alles aan elkaar lag te dromen. Enigszins gekraakt stond ik op en ging het noodzakelijkste zaterdagwerk doen. Brood bakken bijvoorbeeld.

Zodra alles ´liep´ ben ik naar de inpakruimte gegaan, om bloem en meel in te pakken, zodat er vandaag lekker veel bestellingen de deur uit konden.

Intussen was Koos buiten aan de slag gegaan. Er lag al drie maanden een flinke bult hout voor ons huis. Dat moest gekloofd en gestapeld worden. Bij gebrek aan een houthok, kwam het aan de zijkant van het huis. Daar ligt het voorlopig ook wel even goed. Aan het eind van de ochtend hielp Hans nog een poosje mee. En zo is er flink wat werk verzet.

Ik heb me de hele dag met de webshop bezig gehouden. Vanmorgen had ik hulp van Maria. Maar vanmiddag moest ik het alleen doen. Het lukte me om 46 pakketten af te krijgen voor de post. Een fijn gevoel. Maar ik voelde goed, dat ik aan een rustdag toe was. Op den duur heb je zóveel aan je hoofd, dat er gemakkelijk fouten gemaakt worden. 

Aan het eind van de middag ging ik nog even samen met Henk naar de Spar in het dorp om een Toogoodtogo pakket op de halen. De supermarkt heeft altijd leuke pakketten en ik had geen verse groente meer voor morgen. Ik hoopte, dat dat in het pakket zou zitten. En jawel: een zak spinazie, een zakje chinese roerbakgroenten, een zakje gesneden snijboontjes en een zak bloemkoolroosjes. Van de spinazie maak ik een salade, denk ik. De rest wordt een lekkere groenteschotel. Nog een blikje maïs, of zo, erdoor. Dat wordt vast lekker.

Er zat nog lekkere Old Amsterdam Beemster kaas in het pakket. En twee Breakers, een pot Skyr en een pak yoghurt. Allemaal goed bruikbaar spul, wat mooi niet de vuilnisbak in hoeft.

Op de terugweg hebben we een poosje gekeken naar de nestelende ooievaars op de kerk. Prachtig!

We zaten weer met een tafel vol aan de zaterdagse frieten en hadden een fijne avond met elkaar. Nu is tijd om zachtjesaan maar eens naar bed te gaan. Vannacht hebben we immers een uurtje korter vanwege het klok verzetten. Maar morgen is het weer thuiskerk. We kunnen ons zó vanaf de ontbijttafel op de bank installeren om met de dienst mee te luisteren. Niet fijn, dat we niet naar de kerk kunnen. Maar wèl fijn, dat we toch online de dienst kunnen meebeleven. En ook fijn: de diensten zijn nu weer op de gewone tijden.

Pijnlijk!

Pfff. Al een week lang tob ik flink met een aderontsteking in mijn been. Een erg pijnlijke geschiedenis :-(. De ontsteking is alleen nog maar uitgebreid, terwijl ik toch al een week aan de bloedverdunners ben.

Vanmorgen heb ik toch nog maar weer eens naar de huisarts gebeld, om te vragen, of dit normaal is. De assistente zei, dat ik met mijn vraag maar naar de internist moest gaan, waar ik vorige week was. Daar had ik echter gisteren al naar toe gebeld, maar kreeg te horen, dat ik dan eerst naar de huisarts moest. Iets van een kastje en een muur. Afijn. De huisartsenpraktijk was gisteren alleen voor spoedgevallen geopend en dus liep het allemaal op niets uit. Toen ik dat allemaal tegen de assistente gezegd had, zei ze, dat ik aan het einde van de ochtend maar terug moest bellen. Ze zou het met de dokter overleggen, wat er moest gebeuren. Aan het einde van de ochtend kreeg ik te horen, dat ik ´s middags langs moest komen. De dokter wilde kijken, of de ontsteking erger was geworden. Om 10 over half 4 was er een plaatsje. OK. Goed. Alleen echt jammer, dat ik daardoor de trouwdienst in onze gemeente zou missen.

Onzeker ging ik vanmiddag dus maar weer op pad. Vanmiddag zat er een andere dokter dan vorige week. Vergelijken kon dus niet. De dokter vroeg uit, nam mijn temperatuur op, bevoelde de zere plek en kwam tot de conclusie, dat ze er niet veel mee kon. Ik moest gewoon verder gaan met bloedverdunner spuiten, pijnstillers slikken en koude compressen op de ontstoken plek leggen. Verder niet te veel zitten/staan, maar ook niet overdrijven met bewegen. Nou ja ... lekker dan. Als het dan verder geen kwaad kan, dan moet het zo maar en zal het ooit wel een keer over gaan. Er werd me aangeraden om, als de ontsteking genezen is, compressiekousen aan te laten meten. En dat was dat.

Ik was vandaag echt moe van een hele week pijn. Hopelijk heb ik morgen een betere dag.

De vakantie is ook alweer bijna voorbij. Niet alles wat ik van plan was, is uitgevoerd. Maar de belangrijkste dingen toch wel. Ik wil alleen nog graag een kijkje bij mijn bijen nemen. Maar dan moet het echt wat beter gaan met mijn been en het weer moet het ook toelaten. Dat is nog even afwachten, want er worden nota bene winterse buien verwacht.

Gisteren ben ik met Henk zomerkleding en schoenen gaan kopen. Dat is prima gelukt en kan van het lijstje af.

Behalve die aderontsteking kwam er ook nog 40 kilo aardbeien door mijn programma heen fietsen. Dinsdag belde de groentenboer, of ik belangstelling had voor een partijtje aardbeien, waar hij vanaf moest. Prima Hollandse aardbeien. Alleen stond er een houdbaarheidsdatum op de doosjes van 28 april en het was inmiddels 30 april. Tja ... dan mogen ze niet meer verkocht worden. Wat leven we in een rare wereld. Nou, ik wilde die aardbeien maar al te graag redden en er jam van maken. Ik had juist een week of 3 geleden de laatste potjes aardbeienjam in de webshop verkocht. Prachtige timing dus!

Maria en ik maakten dinsdag de aardbeien schoon. Een paar bakjes belandden in de koelkast, om zó op te smullen. Ook gaven we wat weg. De rest leverde 33 kilo schoongemaakte aardbeien op.

Woensdagochtend om 5 uur begon de jamkokerij. Om 8 uur stonden er 155 potjes klaar!

Na het ontbijt maakten we ook nog 10 XL-potten voor onszelf. Want ook onze eigen voorraad van vorig jaar was helemaal op. Nu hebben we weer een fijne voorraad.

Deze aardbeien zijn gered. Ze waren echt ¨Toogoodtogo¨.

Sinds maandag hebben Maria en ik de app van Toogoodtogo op onze mobiel. We vonden het leuk om dat eens uit te proberen. Helaas zijn er hier in Alblasserdam nog geen bedrijven die daar aan meedoen. Maar maandag moesten we naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam en op de terugweg hebben we bij de Jumbo op Keizerswaard een Magic Box opgehaald. Zo´n doos kost 5 euro en het is een verrassing wat daar in zit. Ha, ha, wat waren we benieuwd! Het leek wel, of we een kadootje gingen halen :-).

De box (of papieren zak in dit geval) was de 5 euro zeker wel waard. Er zat in: een zak met 10 bruine afbak pistoletjes, een bakje met 275 gram kipfiletblokjes, een potje snoeptomaatjes, een zakje worteltjes, een bakje verse ananasstukjes, 2 haringen met uitjes en een doosje met vier Jumbollen (koningsdaggebak). Leuk hoor :-). En ook fijn, dat dit soort initiatieven de voedselverspilling een beetje helpen tegengaan. Want dat is echt heel erg. Zaterdag moest Maria aan het eind van de dag de vleesvitrine bij AH opruimen. Ze was echt ontdaan door al dat vlees wat aan de datum was en wat ze moest weggooien :-(((. Meenemen mag niet. Dat is streng verboden. Als je zoiets meeneemt en je wordt betrapt, dan vlieg je er meteen uit. Dus ja, al dat goede vlees moest weg. Dat is gevoelsmatig nog erger dan groenten weggooien. Er moest toch een beest voor doodgemaakt worden :-(. Maria gaat aan haar manager vragen, of haar Albert Heijn misschien mee wil doen aan Toogoodtogo. Wie weet.