Al drie weken op rij zijn we op zaterdagmiddag steeds een paar uurtjes naar Ouddorp gegaan om afscheid te nemen van de zomer. Steeds dachten we dat het de laatste keer zou zijn, maar dan was het de volgende zaterdag weer zulk lekker weer, dat we zeiden: ¨Kom, we gaan nog even. Nu kan het nog. Straks is het winter.¨ En dan pakten we onze stoelen, handdoeken, zwemspullen en de strandspeeltjes in en daar gingen we weer. Al was het de laatste keer maar met één kind: Henk. Die kon er ook echt geen genoeg van krijgen. Hij heeft zaterdagmiddag tot 6 uur in de zee gelegen. Toen móest hij er van ons uit. Het was echt wel een beetje bibberen toen, hoor. Maar met een grote badhanddoek én een fleecedekentje om hem heen, was hij zo weer warm.
We hebben nog even lekker met z'n drieën een frietje gegeten en toen was het echt voorbij.
Nu is het 1 oktober. Tijd om ons echt op de herfst en de winter te gaan richten. De drie houthokken liggen al vol kachelhout. Wat dat betreft kan de kou gerust komen :-). Alleen moet de schoorsteen nog geveegd worden.
De voedselvoorraad is ook op peil. Als het straks koud en glad wordt, hoef ik er niet steeds voor het één of ander op uit. Dat geeft een rustig gevoel.
De bijen krijgen hun laatste suikerstroop om goed te kunnen overwinteren.
De cv-ketel en het mechanische ventilatiesysteem hebben hun jaarlijkse onderhoudsbeurt gehad.
Helemaal klaar ben ik nog niet, hoor. De tuin moet nog gedaan worden. Maar daar ben ik altijd erg laat mee. Soms doe ik het pas in december. Er is dit jaar wel extra werk aan de winkel, want ik heb besloten om te stoppen met het moestuinieren op mijn moesdak. Niet dat ik dat niet leuk meer vind. Juist wel. Maar ik moet nu eenmaal keuzes maken. De bijen staan ook op het dakterras en die hebben volgend jaar meer ruimte nodig. Ik kan ze beter verhuizen naar de kant waar nu de potten en bakken van mijn moesdak staan. Bovendien kost het moestuinieren ook de nodige tijd. In de zomer moeten de potten en bakken elke dag water. Ik ben dan toch wel snel een half uurtje per dag met m'n moesdak bezig. Dat komt niet altijd even handig uit in m'n volle programma. Dus heb ik de knoop doorgehakt. Met pijn in m'n hart. Dat wel. Maar wie weet komt er ooit nog dat huisje in de polder, mét moestuin :-).
Er staat vandaag weer het nodige keukenwerk op het programma. Ik scoorde maandag 3 dozen witte druiven voor maar 3 euro. Die wil ik ontsappen. Er zitten echter schimmeldruiven tussen en dus moet ik ze eerst uitzoeken. Niet het allerleukste werkje. Maar goed. Het is zonde om alles zomaar weg te gooien. En straks heb ik een voorraadje lekkere sap.
Ik ga ook nog op kraamvisite bij m'n neef, die een zoontje kreeg. En vanmiddag komt de juf van Henk op ouderbezoek. Kijk, mijn dag is wel weer gevuld. Ik ga snel aan de slag :-)
Posts tonen met het label dakterras. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dakterras. Alle posts tonen
woensdag 1 oktober 2014
dinsdag 7 juni 2011
Drie vlaggen (maar nu nog niet)
door
Teunie
't Is hier druk en rommelig. We zitten echt middenin de einde-schooljaarrace. Leendert en Hans hebben nog maar 5 dagen les. De rest wordt gevuld met studieverlof, repetities, boeken inleveren enzovoorts. En, o ja, Hans gaat ook nog even een dagje naar Engeland. Als ik het goed begrepen heb dient hij 's morgens om 4 uur op school te zijn voor vertrek en komt hij de andere ochtend om 3 uur weer terug. Dat brengen en halen passen we ook nog wel ergens in het overladen schema :-).
Intussen krijg ik vrijwel dagelijks briefjes onder m'n neus geduwd. Die zijn van de juffen en meesters van de basisschool die allerlei leuke activiteiten hebben bedacht. Een middagje kinderboerderij, een dagje speeltuin, pannenkoeken eten en weet ik al wat nog meer. Vaak vergezeld van het verzoek om een bijdrage in de vorm van kinderen vervoeren of maaltijdbereiding. Op de kalender staat dan bijvoorbeeld: Jan uitstapje, eten en drinken mee. Ik noem maar wat. Als ik het niet meteen opschrijf ben ik het kwijt.
Ook zijn er de nodige groep 8-activiteiten, waar we acte de présence moeten geven. Er staat nog een projectavond op stapel en natuurlijk de afscheidsavond.
Tel er nog maar wat onderzoekjes, gesprekjes en evaluaties bij op. Vergeet vooral ook niet de werkstukken, presentaties en boekverslagen die nog vóór juli af moeten zijn en waar je toch ook af en toe de helpende hand bij moet toesteken.
Buiten het schoolgebeuren nog de halfjaarlijkse tandartsbezoekjes van de hele familie, de bruiloft van een nichtje, de jaarlijkse (schoon)zussendag, Maaikes verjaardagsfeestje voor haar vriendinnen wat nog ergens moet gevierd worden en als kers op de taart wordt de boel hier gewit.
Weet je wat ik doe? Als straks de vakantie begint hang ik niet één, niet twéé, maar dríe vlaggen uit. Zó blij zal ik zijn :-).
Maar goed, je leest het al, het zijn voor het merendeel echt geen vervelende activiteiten. Het is alleen erg druk in mijn hoofd. Ik verlang nu toch echt naar een beetje rust. Zomaar alleen zorgen voor huis en tuin. Lekker de kinderen om me heen. Ik ben blij dat we van de zomer lekker thuisblijven. Je wilt niet weten hoe ik me erop verheug. Simpele uitstapjes in de omgeving. Vriendin Ellen uit Zwitserland die lekker lang naar Nederland komt. En natuurlijk hoop ik het erg druk te krijgen met de tomatenoogst ;-). Ik moet van de week maar weer eens een fotootje maken. Kunnen jullie meegenieten van m'n dakmoestuin. Iedere morgen stap ik zo uit m'n bed m'n 'moestuin' in. Dat is fantastisch fijn wakker worden! Ik snap nog steeds niet dat ik hier eerst zes jaar moest wonen voordat ik op het idee kwam eens iets leuks en zinnigs met dat dakterras te doen, behalve de was er op te hangen. De chinees spaart nog altijd olieblikken voor me. Er staan er nu 18, maar er kunnen er met gemak nóg 18 staan. Voor het mooi gaat het net iets te langzaam. Er staan namelijk nog aardig wat tomatenplanten in te kleine potjes te wachten om uitgeplant te worden in de grote olieblikken. Maar goed, zo blijft er wat te wensen en wat te dromen voor volgend jaar bij leven en welzijn. Ook de hangende aardbeientuin slaat goed aan. De aardbeien zijn nu bijna uitgebloeid en de vruchten worden steeds groter. We kunnen haast niet wachten tot ze rood kleuren. Ik heb inmiddels al bedacht hoe ik de vogels op afstand ga houden. In het kantoortje hangt vitrage die ik nog een stuk moet inkorten. Het stuk wat ik eraf knip gaat aan een (was)lijntje en hang ik aan het schuurdak zodat het vóór de aardbeitje komt te hangen. De aardbeien zullen dan nog genoeg zon krijgen, terwijl de vogels zich vast niet achter de vitrage zullen wagen. En op deze manier spaar ik mooi de aanschaf van een net uit. Gewoon gebruiken van wat je in huis hebt levert de meest creatieve ideeën op.
In de keuken ben ik vooral aan het siroop maken. Liters en liters citroenmelissesiroop heb ik al gemaakt. Iedereen vindt het hier heerlijk en dus blijft de winkelsiroop mooi in de winkel :-). Ik kreeg laatst van een bloglezeres een enorm aantal schroefdekselflesjes met een inhoud van 0,2 liter. Deze flesjes gebruik ik nu om de siroop in te bewaren. Ze zijn echt ideaal, want één zo'n flesje siroop is precies genoeg om twee liter limonade mee te maken (wij houden niet van zo heel zoet). Zaterdag kreeg ik een nogal flinke partij druiven die snel op moesten. Die heb ik meteen ontsapt. Het sap is heerlijk zoet en kan zó zonder toevoeging van suiker gedronken worden. Ik had wel een liter of vijf. Zondag is er al wat van opgegaan. Van een deel wil ik siroop maken. Ter afwisseling van de citroenmelisse. En, heel saai, ook de drie liter perensap die ik heb klaarstaan wordt siroop. Maar dan heb ik voorlopig wel genoeg.
Intussen krijg ik vrijwel dagelijks briefjes onder m'n neus geduwd. Die zijn van de juffen en meesters van de basisschool die allerlei leuke activiteiten hebben bedacht. Een middagje kinderboerderij, een dagje speeltuin, pannenkoeken eten en weet ik al wat nog meer. Vaak vergezeld van het verzoek om een bijdrage in de vorm van kinderen vervoeren of maaltijdbereiding. Op de kalender staat dan bijvoorbeeld: Jan uitstapje, eten en drinken mee. Ik noem maar wat. Als ik het niet meteen opschrijf ben ik het kwijt.
Ook zijn er de nodige groep 8-activiteiten, waar we acte de présence moeten geven. Er staat nog een projectavond op stapel en natuurlijk de afscheidsavond.
Tel er nog maar wat onderzoekjes, gesprekjes en evaluaties bij op. Vergeet vooral ook niet de werkstukken, presentaties en boekverslagen die nog vóór juli af moeten zijn en waar je toch ook af en toe de helpende hand bij moet toesteken.
Buiten het schoolgebeuren nog de halfjaarlijkse tandartsbezoekjes van de hele familie, de bruiloft van een nichtje, de jaarlijkse (schoon)zussendag, Maaikes verjaardagsfeestje voor haar vriendinnen wat nog ergens moet gevierd worden en als kers op de taart wordt de boel hier gewit.
Weet je wat ik doe? Als straks de vakantie begint hang ik niet één, niet twéé, maar dríe vlaggen uit. Zó blij zal ik zijn :-).
Maar goed, je leest het al, het zijn voor het merendeel echt geen vervelende activiteiten. Het is alleen erg druk in mijn hoofd. Ik verlang nu toch echt naar een beetje rust. Zomaar alleen zorgen voor huis en tuin. Lekker de kinderen om me heen. Ik ben blij dat we van de zomer lekker thuisblijven. Je wilt niet weten hoe ik me erop verheug. Simpele uitstapjes in de omgeving. Vriendin Ellen uit Zwitserland die lekker lang naar Nederland komt. En natuurlijk hoop ik het erg druk te krijgen met de tomatenoogst ;-). Ik moet van de week maar weer eens een fotootje maken. Kunnen jullie meegenieten van m'n dakmoestuin. Iedere morgen stap ik zo uit m'n bed m'n 'moestuin' in. Dat is fantastisch fijn wakker worden! Ik snap nog steeds niet dat ik hier eerst zes jaar moest wonen voordat ik op het idee kwam eens iets leuks en zinnigs met dat dakterras te doen, behalve de was er op te hangen. De chinees spaart nog altijd olieblikken voor me. Er staan er nu 18, maar er kunnen er met gemak nóg 18 staan. Voor het mooi gaat het net iets te langzaam. Er staan namelijk nog aardig wat tomatenplanten in te kleine potjes te wachten om uitgeplant te worden in de grote olieblikken. Maar goed, zo blijft er wat te wensen en wat te dromen voor volgend jaar bij leven en welzijn. Ook de hangende aardbeientuin slaat goed aan. De aardbeien zijn nu bijna uitgebloeid en de vruchten worden steeds groter. We kunnen haast niet wachten tot ze rood kleuren. Ik heb inmiddels al bedacht hoe ik de vogels op afstand ga houden. In het kantoortje hangt vitrage die ik nog een stuk moet inkorten. Het stuk wat ik eraf knip gaat aan een (was)lijntje en hang ik aan het schuurdak zodat het vóór de aardbeitje komt te hangen. De aardbeien zullen dan nog genoeg zon krijgen, terwijl de vogels zich vast niet achter de vitrage zullen wagen. En op deze manier spaar ik mooi de aanschaf van een net uit. Gewoon gebruiken van wat je in huis hebt levert de meest creatieve ideeën op.
In de keuken ben ik vooral aan het siroop maken. Liters en liters citroenmelissesiroop heb ik al gemaakt. Iedereen vindt het hier heerlijk en dus blijft de winkelsiroop mooi in de winkel :-). Ik kreeg laatst van een bloglezeres een enorm aantal schroefdekselflesjes met een inhoud van 0,2 liter. Deze flesjes gebruik ik nu om de siroop in te bewaren. Ze zijn echt ideaal, want één zo'n flesje siroop is precies genoeg om twee liter limonade mee te maken (wij houden niet van zo heel zoet). Zaterdag kreeg ik een nogal flinke partij druiven die snel op moesten. Die heb ik meteen ontsapt. Het sap is heerlijk zoet en kan zó zonder toevoeging van suiker gedronken worden. Ik had wel een liter of vijf. Zondag is er al wat van opgegaan. Van een deel wil ik siroop maken. Ter afwisseling van de citroenmelisse. En, heel saai, ook de drie liter perensap die ik heb klaarstaan wordt siroop. Maar dan heb ik voorlopig wel genoeg.
Abonneren op:
Posts (Atom)

