Druk en fijn

We zijn op de terugweg. We komen net bij Willem z´n broer vandaan. Die lag eerst in het ziekenhuis in Duitsland, daarna in een ziekenhuis in Nederland en is nu in een verpleeghuis. We gaan elke week een keer op bezoek. Het is een uur rijden, dus al met al wel een avondvullend programma. Zeker als we eerst schoonmama nog ophalen, als die meegaat.

Gelukkig!

Wat een wind hadden we vorige week steeds. Gisteren vond ik het ronduit deprimerend. Toen ik opstond, hoorde ik meteen de wind om het huis fluiten en de regen kletterde tegen de ramen. Brrrr. Ik zag, dat het water in de Graaf extreem hoog stond en de wind zorgde voor serieuze golven.

Volgeboekt

De afgelopen twee weken waren nagenoeg alle avonden volgeboekt. Dat is verder helemaal niet erg. Alleen kom ik daardoor niet aan bloggen toe. En dat is eigenlijk wel een beetje jammer. Dus schrijf ik toch maar even een kort blogje.

Rustig aan doen met de hitte? Even geen optie ;-).

Ja! Het is warm! En al dagenlang regent het adviezen, om de hitte goed te doorstaan. Eén ervan: rustig aan doen. O. Juist. Ja. Maar die vlieger gaat hier even niet op. Vrijdag is de afspraak met de makelaar en de fotograaf. Dan moet echt alles in orde zijn. En intussen is het ook druk met de gewone dingen: kennismaken op Henk z´n nieuwe school, afscheid nemen op de oude school en op de natuurclub, een rondje tandarts, een trouwpak wat afgepast moet worden, twee kinderen die nog geen kleding voor de bruiloft hebben, een zoon die z´n verjaardag viert, een ziekenhuisafspraak en en en.

We ploeteren dapper door :-). Gelukkig heb ik geen last van de warmte en lukt het me om het hoofd koel te houden.

Wat hier de laatste dagen zoal passeerde? Nou, vooruit, een bloemlezing:

We brachten een bezoekje aan Willem z´n vader en genoten onderweg van de mooie avond.

Mijn vriendin Wilma kwam binnenrollen met een lief bloemstukje. We zijn al bijna 40 jaar vriendinnen. Vorig jaar verhuisde ze van Werkendam naar Molenaarsgraaf. En nu hopen wij van Alblasserdam naar Bleskensgraaf te gaan verhuizen. Ineens wonen we dan een paar minuten fietsen bij elkaar vandaan!! Zij was dan ook de eerste, die ik belde, toen we het bericht kregen, dat we het huis hadden. Ha, ha, ze ging compleet uit haar dak :-).

Vrijdag was het de langste dag en spontaan besloten we vlak voor het vallen van de avond nog even langs ons nieuwe huis te rijden. Oh, wat is het een lief huis! Zo´n vriendelijke uitstraling!

Aan de overkant van de weg stroomt de Graafstroom. In de Alblasserwaard heeft men het kortweg over De Graaf. Recht tegenover ons huis is een boenstoep. De stoep, waar de vrouwen vroeger de was deden enzo. Het lijkt ons wel een mooi visplekje :-). En handig om op te staan als je je gieter vult. Of om ervan af te stappen als je gaat zwemmen.

De polder bij Bleskensgraaf op 21 juni 2019.

Zaterdag was het aanpakken geblazen. Geertje had ons getipt voor 25 bananendozen, af te halen na een verhuizing. Die komen ons goed van pas. We vullen ze met spullen die vast naar de opslag kunnen. We hebben flink wat ruimte in de garage gecreëerd.

Etiketten beschreven door één van onze kinderen met dyslexie.
Ach, we begrijpen prima wat erin zit :-)

Gisteren begonnen we met poetsen. Vensterbanken soppen, ramen zemen, plafonds ragen..

En we vulden weer een paar bananendozen voor de opslag.

Ook verzamelden we het één en ander voor de Kringloop. Wat zijn we trouwens blij, dat we vorig jaar zo opgeruimd hebben!!

Mijn dagen beginnen altijd vroeg. Nu met de warmte nog wat eerder. Vandaag was ik bij zonsopkomst (al voor half 6) bezig met de bijen. Ook dat werk moet doorgaan. Maar dat is Genieten met een hoofdletter, hoor.

Na de koffie, halverwege de ochtend, maakte ik het bijenwerk af.

En daarna poetsten Maria en ik ons weer een slag in het rond.

En wassen, wassen, wassen maar. Heerlijk veel gewassen en het droogde als een trein!

De webshop draait ook door. Vandaag was ik heel blij. Als ondernemer maak je zo je plannetjes, aan het begin van het jaar. En voor dit jaar had ik onder andere als doel: 2000 orders. Als je dan 5 dagen vòòr de eerste helft van het jaar je 1000ste order binnenkrijgt, maakt dat echt wel blij!

Vanavond ben ik naar de spingroep gegaan. Even geen gepoets of geregel. Gewoon lekker achter m´n spinnewiel. Daar knap ik helemaal van op :-).

Winterslaap?

Eén van de deelnemers aan de workshop ¨Bak je eigen brood¨ van gisteren, had zich al afgevraagd of ik in winterslaap was gegaan. En mijn vriendin Ellen appte vanmorgen vanuit Zwitserland: Alles goed? Het is zo stil op je blog.

Punt 1: Ik ben niet in winterslaap. Verre van dat, zou ik willen zeggen. Ik heb het gewoon ordinair druk :-).
Punt 2: Ja, alles is goed! Nou ja...Bijna helemaal goed.

Ik had de afgelopen dagen nogal last van hoofdpijn. Vooral ´s avonds. En dan niet zo´n klein beetje, maar echt bonkende hoofdpijn. Te erg om achter de computer te kruipen. Het licht van het beeldscherm kon ik gewoon niet verdragen.

Ik denk, dat het tekenen van ontgifting zijn. Toen mijn moeder in januari ziek werd, ben ik er mee begonnen: stress-eten en troost-eten. En dat werd er niet beter op, toen de ziekte aanhield, vervolgens mijn vader ook ziek werd, en ze beiden in mei overleden. Ik at te zoet, te vet en teveel.

Gek genoeg kon ik er daarna niet meer mee stoppen. Mijn lijf was eraan verslaafd geraakt. Ik kon soms middenop de dag zin hebben in een lik roomboter. Of een dikke koek. Of ´s avonds met een zak chips naar bed gaan (die dan minstens voor drie kwart leeg ging....).

Natuurlijk had ik het allang gemerkt aan mijn knellende rokbanden. Ook bemerkte ik een niet meer te ontkennen vetrol :-(.  Maar toen ik twee weken geleden op de weegschaal ging staan, vertelden me de cijfertjes de naakte waarheid. Ik ben dit jaar VIJF KILO aangekomen!

Ik ben daar toch van geschrokken. Kennelijk kun je je zo´n eetpatroon op mijn leeftijd (ik ga richting de 50) niet meer ongestraft permitteren. De straf is letterlijk ZWAAR!

Ik nam een besluit. Het moest afgelopen zijn met dat ongezonde gedoe. In huis snoep ik niets meer. (Buitenshuis doe ik voor de gezelligheid mee en ga ik geen vriendelijk aangeboden lekkers afslaan.) Het was even wennen. En vandaar waarschijnlijk die ontgiftings- of ontwenningsverschijnselen in de vorm van hoofdpijn, denk ik.

Maar het komt goed. Mijn lichaam went eraan en mijn trek in troep is weg. Mijn smaak is alweer verbeterd (dat gaat heel snel!) en dat komt mijn kokerij ten goede. Ik proef in gedachten de smaak van wat ik bedenk. Zoals ik ook de smaak proef van recepten die ik lees. Dat resulteerde in de afgelopen week in lekkere smaakbommen op tafel. De allerlekkerste, verwarmende pompoensoep (van een pompoen, die ik van een workshopdeelneemster kreeg). Een reuze pan erwtensoep, die in no time leeg was. Kip uit de oven met aardappeltjes eromheen. (De kip niet voor mij, want ´beest´ eet ik nagenoeg nooit). En ook een keer een erg goed gelukte bloemkooltaart. (Ik had het recept moet opschrijven, maar vergeet zoiets altijd).

Aardappeltjes uit de oven bij de bloemkooltaart

Salade erbij. Altijd goed.

De bloemkooltaart.
Ik had wat deeg over en maakte daar maar een soort raster van.

Soms zitten er leuke verrassingen in de aardappelbak :-)

Het zette me zelfs aan het experimenteren met brood bakken. Ja, na 17 jaar broodbakken is het nog altijd leuk om iets nieuws uit te proberen! Ik maakte brood met boekweitmeel. Boekweit is geen graan, maar een kruidachtige plant. Boekweit is heel gezond. Het bevat verschillende vitaminen en mineralen (o.a. magnesium). Omdat het geen graan is, bevat boekweit geen gluten. Tot nu toe had ik boekweitmeel alleen maar gebruikt om pannenkoeken mee te bakken. De smaak is heerlijk. Een beetje nootachtig. Daarom wilde ik er ook eens brood mee bakken. Ik maakte een mengsel van 1/3 tarwemeel, 1/3 tarwebloem en 1/3 boekweitmeel en bakte daar op de gewone manier brood van. Het brood bleef laag. Dat had ik verwacht, vanwege het glutenvrije boekweitmeel. Maar het zag er aan de buitenkant verder prima uit. Mooi ook, omdat ik er boekweitgrutten bovenop gedaan had. Tijdens de workshop van gisteren heb ik het brood aangesneden. En ik was aangenaam verrast! Erg smakelijk brood met de structuur en de bite van zuurdesembrood. Ik ga dit zeker in mijn broodrepertoire opnemen. Smul!!!

En zo vliegt de tijd om. Koos was vorige week de hele weeg weg op werkweek. Deze week is hij de hele week op bivak. Je wil niet weten wat voor viezigheid er uit zijn tassen komt, als hij op vrijdag weer opduikt! Leendert en Hans kwamen de afgelopen dagen z**knat thuis van hun werk. De één is timmerman en de ander werkt in het groen. De jassen en schoenen gaan direct bij de kachel en zijn de volgende morgen soms nog niet helemaal droog.

Maaike is naar de orthodontist. Na drie jaar mag eindelijk haar beugel eruit!! Gisterenavond hebben Maaike, Maria en Jan nog even een leuk beugelbekkiefotootje gemaakt. Drie beugelbekkies tegelijkertijd in één gezin is, denk ik, best uniek. Maar ik ben blij, dat er nu één minder is. Al was het alleen maar vanwege het kostbare van zo´n aangelegenheid!

Henk is in de ban van de egel, die elke avond door de tuin struint. Soms krijgt hij een beetje kattenvoedsel. Binnenkort zal hij wel in winterslaap gaan.

Hij wel. Ik dus niet :-).