Eindelijk!

Eindelijk kwam vandaag onze raambekleding! En wat ben ik daar blij mee!! In december kwamen wij hier wonen. En er moest nog zóveel gebeuren, dat die ´blote´ ramen nauwelijks opvielen. Maar stukje bij beetje werd ons huis gezelliger en ´bewoonder´. En die blote ramen gingen me op den duur wel vervelen. Het was niet mooi, want het zag er zo verhuizerig uit, vond ik. Het was ook niet praktisch, want de zon kon onbekommerd naar binnen schijnen en dan wordt het echt warm! We zetten wel steeds stukken karton voor de ramen, maar dat ziet er natuurlijk ook niet uit ;-). Het was ook lawaaierig. Althans: zonder raambekleding zijn de geluiden erg hard. Dat is niet bevorderlijk voor de rust.

Het duurde wat langer dan voorzien, voordat we raambekleding konden kopen. Maar eindelijk kwam er het dan toch van. We wilden praktische raambekleding en graag ook een soort die schoon te maken is. We zitten hier namelijk middenin de polder en in de zomer betekent dat: vliegen. En vliegen = vliegenpoep :-(. Eerst kwamen we uit op houten jaloezieën. Tja, daar poets je de vliegenpoepjes zó vanaf. Maar toen ik het me voorstelde, dat we dan allemaal horizontale ´tralies´ voor de ramen zouden hebben en we ons vrije uitzicht kwijt zouden zijn, wilden we toch liever iets anders.

We gingen op een dag naar onze ´huisleverancier´ van vloeren en gordijnen (knulst) met het idee om dan maar vouwgordijnen te kopen. Die kan je immers wassen, al is dat een monsterklus. We bespraken onze ideeën en de verkoper raadde ons die vouwgordijnen nu niet direct aan. Want dat wassen is inderdaad een vreselijke klus en zeker als je het over zoveel stuks hebt. Hij wist iets beters: soort rolgordijnen van Japans papier. Oersterk, in allerlei kleuren verkrijgbaar en licht vochtig afneembaar. Het was bovendien lichtdoorlatend, maar toch kijk je van buitenaf niet zomaar naar binnen. Lang verhaal kort: dat ´spul´ hebben we dan gekozen.

We hadden een stuk gipsplaat meegenomen met daarop een lik muurverf, van wat er op onze muren zit. Zo konden we nauwkeurig een bijpassende kleur uitkiezen. We zijn voor neutraal gegaan: ongeveer de kleur, die op de muren zit.

We hebben voor alle ramen op de benedenverdieping dezelfde raambekleding gekozen, behalve voor onze slaapkamer. Voor dat raam kozen we gewoon gordijnen. Mooie, rustige, dikke, bruine, kamerhoge gordijnen :-).

Vandaag kwamen er twee mannen om alles op te hangen. Ik zei het al: we zijn blij! Ons huis is nóg meer een thuis zo. Het is knus en gezellig. En weet je, hóe fijn het voelt om de gordijnen dicht te kunnen trekken, als je naar bed gaat!!! Dat voelt gewoon superdeluxe :-).

We zijn nog een beetje aan het stoeien met de hoogte waarop we de rolgordijnen willen hebben. Als ze tenminste niet helemaal naar beneden zitten tegen de zon. Maar we vinden vast snel de ideale stand. Ik merkte, dat ik het vanavond erg knus vond in de keuken (toen het donker werd) met de gordijnen op driekwart dicht. Dan kijk je niet tegen spiegelende donkere vlakken aan. En we bedachten net, dat het wel handig is om het gordijn voor het zijraam ´s avonds naar beneden te doen, zodat de ochtendzon niet in de werkkamer staat te branden. Kijk! Dat is nu inderdaad waarom we zo graag gordijnen wilden. Het is gewoon super praktisch. En dan ook nog mooi. Wat wil je nog meer ;-).

blote ramen

bekleed. Maar we hebben ze inmiddels een stuk hoger
We houden van weg kijken.

Zoiets

Gordijnen in de slaapkamer!

Heel blij met deze prachtige warme kleur

Dag Knulst! :-)

We zijn weer een flinke stap verder. Eindelijk dan toch.

Stapje voor stapje

Stapje voor stapje gaat het hier. In de slakkengangetje. Maar dat is niet erg.

Vorige week vrijdag is Leendert hier weer een dag bezig geweest. Op Koos z´n slaapkamer lag er nog niets op de vloer. En op de overloop lag er zeil van de vorige bewoner, wat we niet mooi vonden en wat bovendien schimmelig was, doordat er lekkage was in de douche. Het was dus geen overbodige luxe om dat eens aan te pakken. We hadden gelukkig nog de oude houten vloer bewaard, die de vorige bewoner in de huiskamer had liggen. Aanvankelijk hadden we er aan andere bestemming voor. Maar toen dat niet doorging, omdat het niet paste, hadden we de vloerplanken zolang op de zolder van de schuur gelegd. Samen met de bijbehorende ondervloer. Nu kwam alles prachtig van pas! Wat is het enorm opgeknapt! 

Wat ook zal opknappen: we hebben ein-de-lijk raambekleding uitgekozen!! Hiervoor zijn we zaterdagochtend naar Knulst in Nunspeet gereden. We zijn erg fijn geslaagd en ik kan niet wachten tot het hier voor de ramen hangt! Dat duurt alleen nog even. Alles moet ingemeten, besteld, op maat gemaakt en geleverd worden. Maar er is tóch alvast weer een stapje gezet!

Ook in de webshop blijven we stapje voor stapje vooruit gaan. We zijn blij met elke kleine verbetering, die ons werk vergemakkelijkt. Zo hebben we sinds een paar weken een handige rolcontainer om in één keer alle bestellingen mee naar de caddy te rijden.

Nog iets wat stapje voor stapje gaat: de tuin! Kijk! Het bloemenzaad (bijenmengsel) wat ik strooide komt op. Ik ben zó benieuwd welke bloemen er komen!

Ook in mijn moestuin zette ik een stapje. De zwager van mijn vriendin schonk drie stekken van rabarberplanten. Dat vind ik zó leuk! Rabarber móet in een moestuin. Vind ik dan :-). Hopelijk slaan de stekken aan. Ze hebben de afgelopen dagen in elk geval ruimschoots regen gehad. Maar ja, misschien gaan ze daar nu juist van rotten. En dan moeten we ook Ciara er steeds vandaan trekken, want die vind die planten héél leuk om uit te graven! Nog even duimen dus maar.

Iets wat nu écht babystapje voor babystapje ging, was het zich thuisvoelen van onze nieuwe poes, Muck. Maar nu heeft ze ineens een réuzesprong gemaakt! Ze durft ineens beneden te komen. Kwam zelfs al een keer met haar kopje uit de kelder opduiken, toen ik langsliep. En ze durft ook te ´praten´. Ein-de-lijk :-). We vinden het erg gezellig.

En nu we het over dieren hebben: Ciara! Nee, die gaat níet stapje voor stapje. Die gaat met ongecontroleerde, gróte, onhandige sprongen! Ze groeit enorm. Ze mag bijvoorbeeld echt niet meer op de bank. Daar is ze veel te groot voor. Sowieso is ze normaal niet in huis. Maar met de koffie mag ze wel een poosje binnen. Ze is dol op kleden en dekentjes. Vanavond zat ik aan mijn deken te haken. Daar wil ze dan maar al te graag in bijten. Maar nee! Dat mag écht niet. Ze bijt alles kapot met haar sterke kaken! Ga jij maar fijn op je hondendeken kauwen. Die is er tegen bestand :-)

En dan als laatste nog een stapje: een stapje vooruit in het genezingsproces wat betreft mijn bekkenpijn. Vorige week dinsdag had ik een terugbelverzoek bij ´mijn´ manueel therapeut ingediend. Maar vrijdag was ik nog steeds niet gebeld. Ik dacht: ¨Misschien werkt hij niet, of loopt hij achter, vanwege de Corona.¨ Maar Willem kon mijn gestrompel en gewaggel en mijn pijn niet meer aanzien en ging bellen. Bleek dat dat terugbelverzoekje niet was aangekomen, of over het hoofd gezien, of wat dan ook. Willem mocht meteen een afspraak voor me maken. Nu zit die therapeut alleen op donderdag in Alblasserdam. Dat vond Willem veel te lang duren. De andere dagen zit de therapeut in Aalsmeer. Dus besloot Willem een halve dag vrij te nemen, om vanmiddag met mij naar Aalsmeer te gaan.

Ik voel me nu letterlijk gekraakt. Mijn stuitje doet erg veel pijn. Alsof de boel in brand staat. Voorlopig zal ik bij het zitten nog wel pijn houden, zei de therapeut. En voor de rest moet ik een poosje rustig-aan doen en veel water drinken om de afvalstoffen af te voeren. Allebei vind ik moeilijk: rustig aan doen en water drinken. Maar ik ga toch maar goed mijn best doen. Stapje voor stapje van die pijn af?! Dat zou heerlijk zijn!!

#Bezuinigingstip 10 Nog maar een keer een tipje voor de moestuin. Vorige keer gaf ik een link naar info over het aanleggen van een moestuin. Een lezeres gaf me nòg een fijne link door: makkelijke moestuin.nl. Vorige keer gaf ik ook als tip, om niet meteen naar de winkel te rennen om van alles en nog wat aan te schaffen voor de aanleg van een moestuintje. Dat geldt natuurlijk ook voor de planten. Als je om je heen roept, dat je graag wat planten voor je moestuin wilt, is er allicht iemand, die je blij wilt maken met zijn/haar teveel aan zaaigoed, of met wat stekken. Frambozen en bessen kun je bijvoorbeeld prima stekken. En na de bloei komen er aan aardbeienplanten ook stekjes. Jonkies noemen wij die. Om die reden kocht ik maar 3 aardbeienplanten. Als er straks stekjes aan komen, kweek ik die gewoon op en dan heb ik DV volgend jaar misschien wel 9 aardbeienplanten. Stapje voor stapje. Weetjewel?