April!

En toen was het ´ineens´ al April! Na een paar mooie lente-weken volgden een paar koude winter-weken. Maart heeft echt z´n staart nog even flink geroerd :-). Maar vandaag was het een omslagdag. De temperatuur werd aangenaam en de zon scheen. Ik heb de hele middag heerlijk buiten ´gespeeld´. Gespeeld, ja. Want werken kun je dat niet noemen. Het was zó fijn, om in de buitenlucht bezig te zijn!

Kom mee naar buiten állemaal...

Vrijdag gaf ik weer een workshop brood bakken. Dat blijft toch altijd een feestje om te doen. Alleen moest ik m´n tuinkriebels even een dag onderdrukken. Want daar kwam net niets van natuurlijk. 

Nog maar twee nachtjes...

Nog twee nachtjes slapen...

Dan hopen Hans en Thirza te trouwen. Het zijn aparte dagen, zo. Alle jaren met Hans komen steeds in gedachten terug. Zijn geboorte, zijn kinderjaren, z´n tienerjaren, de tijd samen met Thirza. Soms zou je het allemaal wel een poosje vast willen houden. 

Enerverend!

Er ligt een enerverende week achter ons. Nu zijn onze dagen/weken toch al verre van saai. Maar vorige week was er nieuws waarvan de familie-app toch even ontplofte :-).

Een dagje huis en tuin

Donderdag is het Maria´s vrije dag. En als we op woensdag helemaal ´bij´ zijn met het verzenden van de bestellingen in de webshop, sla ik op donderdag weleens een dagje over met orders klaarmaken en verzenden. Ik vind het fijn om dan een dag even flink in huis en tuin aan de slag te gaan.

Nieuws uit de kraamkamer

Het was een heel goed idee, om vorige week het zaaien op te pakken. Behalve dat het toch wel langzamerhand hoog tijd werd voor het voorzaaien, blijkt het nieuwe leven in de kraamkamer op zolder me elke dag zóveel vreugde te verschaffen! Ik kan het iedereen aanraden. Juist in deze tijd, waarin het dagelijkse nieuws zomaar voor een gevoel van gedeprimeerd zijn kan zorgen.

Zaaien

Ik zat er gisterenavond echt even doorheen. Van zodra de oorlog in Oekraïne uitbrak, hebben we het erg druk in de webshop. Nu is normale drukte helemaal niet erg. Maar de bestellingen werden steeds buitensporiger en ik voelde zomaar een grimmige, paniekerige sfeer ontstaan. 

Voorjaar in natuur, huis en (moes)tuin

Langzaam maar zeker wordt het warmer en kwam er ook een einde aan een nachtvorstperiode van maar liefst een hele week. Ondanks dat er in februari extreem warme dagen waren, is het voorjaar over het geheel genomen echt koud. Maar gisteren en vandaag konden we toch weer fijn buiten koffie drinken. 

De houthokken aan de randen van ons terras zijn echt een toevoeging. Het maakt het terras zo gezellig en knus. Vorig jaar om deze tijd zaten we nog in een zandbak. Er is in een jaar tijd toch heus nog wel het één en ander geklust. Zaterdag is zelfs eindelijk de nieuwe dakgoot aan de schuur gemaakt. De materialen hadden we allang liggen. Maar het kwam er maar niet van, om die klus te klaren. Totdat Wim, die zaterdagmiddag bij ons was, ineens zei: ¨Pa, zullen we die goot eens samen op gaan hangen?¨ Dat was precies het zetje wat er nodig was :-). Aan het einde van de middag hing hij! Er moeten alleen nog wat naadjes dicht gesoldeerd worden, geloof ik. En de aansluiting met de goot van de buren moet nog aangebracht worden. Maar het ziet er een stuk beter uit en bij een flinke regenbui spoelt het terras niet meer weg, door de waterval vanwege een ontbrekend stuk goot....

Intussen rommelde ik lekker wat in de moestuin. Willem en Hans hadden een stuk gaasbeton voor me op de tuin gezet, waar ik de peulen tegenaan wil laten groeien. Het gaasbeton is echter te wijd en Willem en ik hebben er kippengaas tegenaan gespannen.

De peulenplanten zijn pierig en slungelig. Maar dat komt vast goed. Ze zijn goed beworteld. Ik heb alle planten een flinke slok water gegeven en zowel in het plantgat als rondom de planten een schep compost gedaan. Hopelijk slaan ze snel aan en kunnen we over niet al te lange tijd lekker verse peultjes eten. Mmmm.

Ook de rabarberplanten kregen een schep compost en ze krijgen regelmatig een flinke slok water. Ik kíjk die planten zo ongeveer de grond uit :-).

En vandaag zag ik het eerste aardbeienbloemetje :-).

Elke dag ben ik nu wel eventjes met de tuin bezig. Zowel binnen als buiten, trouwens. Binnen ben ik namelijk nog steeds regelmatig aan het voorzaaien. Ik heb aardig wat moestuintjes van AH toegestoken gekregen. Daar zaten ook echt wel leukerds bij. Van sommige dingen heb ik teveel. Maar dat geeft niet. Als de zaadjes mooi opkomen, kan ik de plantjes altijd nog weggeven of langs de weg te geef zetten. Het zaaien op zich is al een feestje.

In de natuur valt er ook elke dag weer zóveel moois te zien. Bijvoorbeeld baltsende futen. Wat een prachtig schouwspel! Vandaag keek ik naar een meerkoet op haar nest. Met voorbedachte rade kunstig gebouwd in het opkomende riet. Als de jonkies er straks zijn, is het nest mooi verstopt!

Vorige week vond ik nog zomaar een meerkoet-ei langs de kant van de weg. Geen nestje te bekennen en het ei was helemaal koud. Je vraagt je af, hoe dat daar zomaar terechtkomt. Hoe dan ook, ik heb het ei maar mee naar huis genomen om te kijken, of er iets in zat.

Er zat in geen vruchtje in en toen heb ik het eierstruif maar in een schaaltje gedaan en aan Ciara gegeven. Die vond het heerlijk en zo is dat ei toch niet voor niets gelegd ;-).

Een paar honderd meter voorbij het waterhoen-nest, stond ik even stil, om te kijken bij een broedende fuut.

Prachtig, dat kopje weerspiegeld in het water!

En dan het bloemenfeest, wat elke dag anders is. Vorige week zag ik nog haast geen paardenbloemen. Vandaag stonden ze ineens óveral in bloei. En ook de smeerwortel krijgt al bloemknoppen. Ciara weet de smeerwortel haarfijn te vinden. Ze eet vaak van de bladeren.

In huis genoten we ook van bloemen. Van een simpel bosje gele rozen van de Aldi. Dat geel is zó vrolijk. We zeiden gisteren tegen elkaar, dat het best leuk zou zijn om de boel een beetje op te vrolijken met hier en daar iets geels.

Kijk, Henk z´n gele vest kleurt er ook al zo mooi bij. Ha, ha.

Maaike was vandaag met Jaap bij Ikea om aankopen te doen voor hun huisje. Als verrassing nam ze gele kussensloopjes mee. En ook een gebloemde sloop. Wat staat dat gezellig!

Zo hebben we met een paar fleurige kussens het voorjaar óók in huis. 

Grillige april

Wat een bijzonder grillige aprilmaand beleven we dit jaar! Het is vooral toch wel erg koud. Maar ondanks de kou, gaat het in de natuur echt wel door. Zaterdagochtend kwam Maaike helemaal opgetogen naar beneden gedraafd: ¨De zwaluwen zijn terug!¨ Oh, wat geweldig! We renden naar boven om bij haar uit haar slaapkamerraam naar de nestjes te kijken. En jawel, hoor! Helemaal uit Afrika vandaan zijn ze weer naar hun nestje teruggevlogen. Hoe bijzonder!

Ook zie ik steeds nieuwe bloemen verschijnen, als ik Ciara uitlaat. Het eerste Fluitekruid staat aarzelend in bloei.

En ook spotte ik mini-sigaartjes. Ze groeien hard. Zullen die straks uitgroeien tot dikke knoeperts: Grote Lisdodde? Of is het Oeverzegge of Moeraszegge? In dat geval moeten de stengels driehoekig zijn, vertelde een lezeres me. Morgen ga ik eens aan de stengels voelen! En anders zullen we er de komende weken achter komen, wat het precies is. Zo leuk allemaal!

Vandaag kreeg ik een flinke sneeuwbui op mijn pet, toen ik Ciara uitliet. Poeh! 

Toen ik thuiskwam had ik zin in warme chocolademelk. Ik had geen cacao in huis en dus werd het een lekker bakkie koffie. Met een stukje overgebleven appelplaatcake. Mmmm. De koffiebeker was in stijl ;-).

Elke dag ben ik even bezig met al m´n zaaisels. Ik pot wat op, besproei jonge plantjes, zaai weer wat nieuws. Ook wat dat aangaat gaat het voorjaar zeker verder. Zodra de kou weg is, kan ik langzamerhand het één en ander gaan afharden en/of buiten uitplanten. De peulen schreeuwen om een plekje in de volle grond. Maar met nachtvorst lijkt me dat net nog te heftig. Wie weet lukt het eind van deze week wel. Ik heb al bedacht, dat ik peulen voortaan niet meer binnen voorzaai. Volgens mij win je er amper iets mee. En ik zit nu al een paar weken met die lange slungels in de vensterbank op onze slaapkamer. Maar ja. Alles moet je leren, hè. 

Zaterdag kreeg ik een leuk aantal AH-moestuintjes toegestoken van Maria en Geertje. Zo leuk! Dit jaar zit er in elk setje een potje met groentenzaden en een potje met bloemenzaden. Ik had twee potjes met cosmea. Dat heb ik eerder weleens gezaaid en was toen een succes. Hopelijk lukt het nu net zo goed.

Tussen de bedrijven door probeer ik af en toe een opruimklus of een schoonmaakklus te doen. Vorige week lukte dat niet echt, doordat we een werkdag minder hadden (Tweede Paasdag) en we ook de drukte van de bruiloft van ons nichtje hadden. Toch heb ik onverwachts op zaterdag nog een klusje ter hand genomen. Ik maakte onze XXL-frituurpan schoon. Willem had het vrijdagavond al gevraagd. Toen had ik het een beetje afgewimpeld. De zaterdag is meestal al druk genoeg. Maar ik was zaterdag lekker vroeg opgestaan en had meteen de sokken erin gezet. En om een uur of half 9 besloot ik, dat ik die frietpan toch maar moest doen. Des te lekkerder zijn dan de frieten :-).

Mmmm. Het is élke week weer lekker. En élke zaterdagavond schuiven de kinderen weer hongerig aan tafel. Dat is toch wel echt zo´n familiemoment, wat kostbaar is! Daar draag ik graag m´n steentje aan bij, door regelmatig die frietpan te poetsen ;-)

Pay yourself first

Het was gisteren een ouderwets druk dagje, doordat ik weer een workshop ´Bak je eigen brood´ gaf. Een tijdlang heeft dat helemaal stilgelegen vanwege corona. Sinds twee weken mag ik weer onder allerlei voorwaarden aan de slag. Gisteren was het de tweede keer. Het is noodgedwongen heel kleinschalig, maar dat is juist wel gezellig. 

Als ik de avond tevoren alles aan het voorbereiden ben, denk ik weleens: ¨Waar ben ik mee bezig.¨ Want het is een hele klus. Maar als de deelnemers allemaal weer geïnspireerd en blij vertrekken, dan ben ik dat allemaal direct vergeten. Dan is het me het allemaal meer dan waard.

Eén van de deelnemers bracht een prachtig geschenk voor me mee. Een heel mooi, super netjes, gehaakt tasje. Helemaal in style: met honingraten en in een mooie, warme, gele kleur. Ik ben er zó blij mee! Het wordt mijn handwerktasje. Kan ik fijn mijn brei- of haakwerkje in vervoeren.

Vanmorgen heb ik mezelf een vroeg uurtje ´kado gedaan´ om even te hobbyen. Lekker frotten met m´n zaaisels. De peulen, die ik twee weken geleden zaaide, zijn al zó groot, dat ik ze uit de zaaitray heb gehaald en in potjes heb gedaan. Als ik daar nog langer mee gewacht had, waren ze in elkaar gaan zitten, denk ik.

Zo´n eerste uurtje van de dag aan je hobby besteden, voelt eigenlijk best apart. Het is een beetje volgens het principe van ´Pay yourself first´. Ik denk, dat ik het vaker ga doen ;-).

Opkrabbelen

Na de gezondheidsperikelen, waar ik vorige keer over schreef, ben ik nu gelukkig weer aan het opkrabbelen. Ik merk, dat dat even tijd kost. Dat geeft ook helemaal niet. Ik doe gewoon even wat rustiger aan. En dan ben ik blij, met alles wat weer lukt. 

Gisteren wandelde ik voor het eerst sinds bijna twee weken weer met Ciara. En ook vandaag deed ik het gewone routine-rondje met haar. Ik wandel dan een kilometer of 2, schat ik. Vanaf ons huis loop ik aan de ene kant van de Graaf naar het dorp. Daar loop ik over een brug naar de overkant en wandel dan langs de andere kant van de Graaf terug naar huis. Het rondje is elke dag hetzelfde, maar tegelijk elke dag anders. Het is zó heerlijk, om buiten te zijn. 

Ik zag het Speenkruid bloeien. Er zaten twee eendenpaartjes in geknotte wilgen. Een meneer in een shovel was gisteren en vandaag bezig om de bermen netjes te maken, waar autosporen gevormd waren, door naast de weg te glippen. Er zat een aalscholver op het topje van een molenwiek. Meestal wordt dat plekje ingenomen door kwetterende spreeuwen. Maar nu troonde daar die aalscholver. De witte geiten bij de molen mekkerden. Zo´n rondje lopen is een feest.

Het lukte me vandaag ook, om een flinke slinger aan de was te geven. Eigenlijk was ik daar gisteren al mee begonnen. Toen had ik drie jongensbedden afgehaald, alles gewassen, buiten gedroogd en weer op de bedden gedaan. Een fris bed slaapt zó lekker, hè! Ook vandaag heb ik een aantal wassen buiten gedroogd. Eén kanttekening: de lucht was hier de hele dag om te snijden. De boeren waren volop aan het gieren. Het wasgoed heeft nu dus een bepaald boerenluchtje. Ha, ha.

We dronken vanmorgen en vanmiddag buiten koffie. En ook de lunch deden we buiten. Muck hield ons steeds gezelschap. De hele winter heeft dat beestje heerlijk opgekruld bij de kachel gelegen. Maar nu het niet koud meer is, wil ze steeds buiten zijn. Wat een leven heeft zo´n beest :-).

Ik maakte een batch advocaat voor in de webshop. Ook dat had ik een paar dagen voor me uit geschoven. En vanmiddag poetste en assembleerde ik Wonderpannen. Normaal doe ik dat altijd op dinsdag en dan maak ik meteen een voorraadje voor een hele week. Nu heb ik er even snel drie gedaan, die meteen op de post gingen. Nee, echt in mijn ritme zit ik nog niet. Maar dat komt vast wel goed.

Ik kookte een super simpele maaltijd. Gebakken aardappeltjes, sla, worteltjes en doperwtjes (pot) en een crispy visstick. Als toetje een vlaflip uit een pak (luie wijven-pap).

Vanavond heb ik nog even heerlijk zitten hobbyen: zaaien! Ik had een paar zaaitraytjes op Marktplaats gekocht. Van die traytjes waar tuinders hun tuingoed in aangeleverd krijgen. Het leek me wel wat: 120 plantgaatjes per tray. Daar kan ik wel wat mee. Ik heb er vijf en dat voor maar 1 euro per stuk. Maaike heeft ze vanmiddag voor me opgehaald. Ik heb bij wijze van experiment een stuk noppenfolie onder zo´n traytje geplakt. Dan loopt er geen water uit, als ik straks de opgekomen plantjes water geef. Als die traytjes buiten of in een kas ofzo staan, is dat natuurlijk geen probleem. Maar de traytjes staan bij mij binnen. En dan wordt het toch snel een knoeiboel. 

Maria had gisteren wat zakjes zaak van de Lidl voor me meegenomen. En ik had ook nog een klein zaadbestellinkje online gedaan. Alles bij elkaar is het volgens mij nu ruim voldoende voor een heel seizoen en langer :-).

De kinderen vragen af en toe belangstellend, wat ik allemaal aan het doen ben. En Hans is inmiddels ook aangestoken. Hij was vorige week jarig en wilde een bonsai kweekset. Dat kreeg hij. Hij heeft 5 zaden van Ginkgo´s. Hij heeft ze geweekt en gezaaid. De kiemtijd is 3 weken. Ik ben net zo benieuwd als hij, of het lukt! Hij kreeg ook een geldbedrag. Daar gaat hij binnenkort mee naar een bonsai-kwekerij, om een boompje, een snoeischaartje en nog wat dingetjes aan te schaffen. Super leuk!

Het was een spannende week

Wat een spannende week hebben we achter de rug! Het begon vorige week zondagavond, toen ik flink buikpijn kreeg. Dat was raar. Want ik heb eigenlijk bijna nooit buikpijn. Ik dacht, dat ik misschien iets verkeerds gegeten had en hoopte dat het vanzelf weer over zou gaan. 

Maandag: de hele dag buikpijn.

Dinsdag: de hele dag buikpijn.

En ja, het ging ook ´s nachts niet lekker. Regelmatig werd ik wakker van de pijn.

Woensdagochtend besloot ik de dokter te bellen. Ik kon daar aan het eind van de ochtend terecht. De dokter onderzocht me heel nauwkeurig en kwam tot de conclusie, dat ik een ontsteking had (waarvoor ik een antibioticakuur kreeg). Maar hij voelde ook een tumor (zwelling), waar hij niet gerust op was. Dat moest onderzocht worden. Nog diezelfde middag belde de dokter me op. Hij had een afspraak voor me bij de gynaecoloog gemaakt voor dinsdag de 23ste. Fijn snel dus! Maar wat duren zes dagen in zo´n geval ver-schrik-ke-lijk lang!!

Intussen deed de antibiotica gelukkig z´n werk en mijn buikpijn was in een paar dagen tijd verdwenen. Ik werd ´s nachts dus niet meer wakker van de pijn, maar nu werd ik wakker van de onrust. Want wát zou er nu in mijn buik zitten, wat daar niet hoorde?!

Ik was erg blij, toen ik vanmorgen eindelijk, samen met Willem, onderweg was naar het ziekenhuis in Dordrecht. De dokter was erg aardig. Eerst vroeg hij natuurlijk van alles en daarna onderzocht hij me. Het was niet meteen heel duidelijk, maar uiteindelijk was de conclusie, dat er wel iets zat, maar dat dat niet erg was. Voor de zekerheid is er nog een uitstrijkje gemaakt en over twee weken word ik daarover gebeld. Maar eigenlijk verwacht de dokter daar niets van en is er dus gelukkig een einde gekomen aan een week lang spanning!

Wat zijn we allemaal blij!

Nu moet ik even bijkomen van alles. Van de pijn, van de ontsteking, van de antibiotica-troep, van de spanning, van de onrustige nachten...

Vanavond heb ik daarom iets leuks gedaan: voorzaaien!

Ik gebruikte hiervoor mijn nieuwe, duurzame, kiembakje van gecertificeerd natuurrubber en milieuvriendelijke grond van kokosvezels (zonder turf!). Die kiembakjes en die grond komen binnenkort in de webshop, maar moest mocht ik natuurlijk eerst zelf testen :-).

Van een bloglezeres heb ik vorig jaar allerlei zaden gekregen en ik had zelf ook nog wat zaden in voorraad. Groentenzaden en bloemenzaden. Je wilt niet weten, wat een voorpret dat geeft, dat voorzaaien :-). Ik denk zomaar, dat er de komende tijd nog weleens aardig wat van dit soort berichtjes langs zullen komen.

Vorig jaar heb ik erg genoten van mijn moestuintje. Het was toen eigenlijk een tuintje ´voor spek en bonen´. Zomaar zonder plan; kijken wat er van terecht zou komen. Wat vond ik het leuk! Het smaakte echt naar meer. Dit jaar is er wèl een moestuin-plan(netje). Hans wil me binnenkort helpen om de bedden en paden uit te zetten. We houden het heel simpel, met paden van boomsnippers. Dat kan Hans gewoon meenemen van zijn werk en past in het low budget plan.

Zodra er bedden en paden zijn, kan ik beginnen met gestructureerd wieden. Want het onkruid schiet natuurlijk aan alle kanten de grond uit. Maar niet alleen onkruid, hoor! De rabarber komt ook al op!

En ik heb een prachtig bosje jonge brandnetels staan. Binnenkort staat er hier brandnetelsoep op het menu.

Vanavond, vòòr het eten, hebben Hans en Maaike samen een stuk van de parkeerplaats voor ons huis ingezaaid met gras. Dat had ik vlak voor de winter willen doen, maar daar was niets meer van gekomen. We zijn extra gemotiveerd om het nu rondom ons huis wat meer ´af´ te krijgen, want in september hopen Maaike en Jaap te trouwen. Dan moet het er natuurlijk wel netjes uitzien ;-). Maar goed. Dat is een hele klus. En het is een utopie om te denken, dat dat allemaal in één seizoen klaar is. Ik denk, dat vijf seizoenen dichter bij de waarheid ligt. Het geeft niet. We genieten evengoed van ons ´buiten´, ook al is het niet af. Sinds zondag zitten we elke koffiepauze buiten. We boffen maar met zulk heerlijk weer! De zonsopkomsten en -ondergangen zijn ook steeds weer zó spectaculair. 

Zonsondergang 23-02-21