Grillige april

Wat een bijzonder grillige aprilmaand beleven we dit jaar! Het is vooral toch wel erg koud. Maar ondanks de kou, gaat het in de natuur echt wel door. Zaterdagochtend kwam Maaike helemaal opgetogen naar beneden gedraafd: ¨De zwaluwen zijn terug!¨ Oh, wat geweldig! We renden naar boven om bij haar uit haar slaapkamerraam naar de nestjes te kijken. En jawel, hoor! Helemaal uit Afrika vandaan zijn ze weer naar hun nestje teruggevlogen. Hoe bijzonder!

Ook zie ik steeds nieuwe bloemen verschijnen, als ik Ciara uitlaat. Het eerste Fluitekruid staat aarzelend in bloei.

En ook spotte ik mini-sigaartjes. Ze groeien hard. Zullen die straks uitgroeien tot dikke knoeperts: Grote Lisdodde? Of is het Oeverzegge of Moeraszegge? In dat geval moeten de stengels driehoekig zijn, vertelde een lezeres me. Morgen ga ik eens aan de stengels voelen! En anders zullen we er de komende weken achter komen, wat het precies is. Zo leuk allemaal!

Vandaag kreeg ik een flinke sneeuwbui op mijn pet, toen ik Ciara uitliet. Poeh! 

Toen ik thuiskwam had ik zin in warme chocolademelk. Ik had geen cacao in huis en dus werd het een lekker bakkie koffie. Met een stukje overgebleven appelplaatcake. Mmmm. De koffiebeker was in stijl ;-).

Elke dag ben ik even bezig met al m´n zaaisels. Ik pot wat op, besproei jonge plantjes, zaai weer wat nieuws. Ook wat dat aangaat gaat het voorjaar zeker verder. Zodra de kou weg is, kan ik langzamerhand het één en ander gaan afharden en/of buiten uitplanten. De peulen schreeuwen om een plekje in de volle grond. Maar met nachtvorst lijkt me dat net nog te heftig. Wie weet lukt het eind van deze week wel. Ik heb al bedacht, dat ik peulen voortaan niet meer binnen voorzaai. Volgens mij win je er amper iets mee. En ik zit nu al een paar weken met die lange slungels in de vensterbank op onze slaapkamer. Maar ja. Alles moet je leren, hè. 

Zaterdag kreeg ik een leuk aantal AH-moestuintjes toegestoken van Maria en Geertje. Zo leuk! Dit jaar zit er in elk setje een potje met groentenzaden en een potje met bloemenzaden. Ik had twee potjes met cosmea. Dat heb ik eerder weleens gezaaid en was toen een succes. Hopelijk lukt het nu net zo goed.

Tussen de bedrijven door probeer ik af en toe een opruimklus of een schoonmaakklus te doen. Vorige week lukte dat niet echt, doordat we een werkdag minder hadden (Tweede Paasdag) en we ook de drukte van de bruiloft van ons nichtje hadden. Toch heb ik onverwachts op zaterdag nog een klusje ter hand genomen. Ik maakte onze XXL-frituurpan schoon. Willem had het vrijdagavond al gevraagd. Toen had ik het een beetje afgewimpeld. De zaterdag is meestal al druk genoeg. Maar ik was zaterdag lekker vroeg opgestaan en had meteen de sokken erin gezet. En om een uur of half 9 besloot ik, dat ik die frietpan toch maar moest doen. Des te lekkerder zijn dan de frieten :-).

Mmmm. Het is élke week weer lekker. En élke zaterdagavond schuiven de kinderen weer hongerig aan tafel. Dat is toch wel echt zo´n familiemoment, wat kostbaar is! Daar draag ik graag m´n steentje aan bij, door regelmatig die frietpan te poetsen ;-)

Ik zei het toch?!

Ik zei het gisteren al, dat het ook vandaag wel weer meer van hetzelfde zou zijn. En ja hoor. Voor de derde dag op rij waren daar op de vroege morgen de stapeltjes gezinswas. De stapeltjes zijn niet zo hoog. Ik ben weer helemaal bij met de was en het dagelijkse portie is alleszins te overzien voor een gezin van 8 personen. Alleen moest ik vanmiddag nog even een paar overhemden strijken. Die kon ik vanmorgen niet van de zolder plukken, want daar lag Maria´s vriend de slapen.

De morgen was prachtig zonnig.

Nadat Willem en ik gezellig samen op de bank een schaaltje havermout hadden gegeten, besloot hij even een ommetje te gaan maken. Het was wel heel koud. Maar met muts op, een warme jas aan en goed schoeisel, was het goed te doen. Hij kwam heerlijk opgefrist thuis.

Intussen was ik met Maaike naar de inpakruimte gegaan. We hadden gisteren al afgesproken, dat we om 8 uur zouden beginnen. Eerst de noodzakelijkste spullen inpakken: speltmeel, speltbloem, havervlokken en zadenmix. Daarna hadden we voldoende voorraad om heel veel pakketten klaar te maken.

Rond de lunch hadden we 36 pakketten kant-en-klaar staan voor verzending.

Beneden was er ook van alles gebeurd. Er was nog een beetje pannenkoekenbeslag over van gisteren en Willem gaf Henk bak-les. Na de les mocht hij uiteraard het resultaat lekker opsmikkelen.

Ziezo. Altijd makkelijk als je kinderen pannenkoeken kunnen bakken :-).

Vanmiddag moest Maaike gaan werken. En Maria was ook niet beschikbaar om me te helpen met inpakken, want ze was samen met haar vriend aan het boodschappen doen. Niet erg. Ik ging het gewoon op mijn gemakje in mijn eentje doen. Het lukte me om nog 20 pakketten klaar te maken. En zo gebeurde het dat Willem en ik om 16.00 uur met 56 dozen in de caddy op stap gingen naar een postnl business point in Dordrecht. We konden daar alles met gemak kwijt. Er was een zelfscanner en we konden alle pakjes scannen en in de containers laden. Makkelijk hoor. Er lagen ontsmettingsdoekjes bij de scanner. Alles was keurig geregeld. Vandaag heb ik voor de eerste keer van de week meer pakjes weggebracht dan dat er bestellingen binnen kwamen. Eindelijk heb ik dus een heel klein stukje achterstand ingelopen! Maar het is nog steeds onwerkelijk druk. Nou ja, morgen is de winkel fijn een dagje dicht.

Toen we thuis kwamen, was ik het even een beetje zat. Ik heb me een poosje teruggetrokken in de badkamer. Even een spa-momentje. Haha.

Daarna was er de drukte van de zaterdagse patatten. Willem had ´s morgens verse friet gemaakt van 5 kilo aardappels. Nu zaten we er met z´n elven lekker van te smikkelen.

Vanavond moest ik nog even brood bakken. Dat was erbij ingeschoten. Ze staan nu in de oven. Hebben we morgen in elk geval heerlijk vers brood. Verder zal het morgen weer vreemd zijn, nu de kerkdiensten niet op de gebruikelijke manier plaats kunnen hebben. Trijnie logeert hier onverwachts. Die zat alleen, omdat Gerwin dienst heeft. En in deze spannende tijd is dat niet zo fijn. Dus ging Hans haar halen en is ze nog weer even onder moeders vleugels.

Mijn vriendin Wilma was vanavond ook bij ons. Ze had nog wat plaatjes voor in het stickerboek van de Jumbo. Ik vond het al zo jammer, dat ik daar deze week helemaal geen tijd voor had. Maar er zijn verschillende mensen ijverig voor me aan het speuren geweest. De plaatjes werden zelfs in de brievenbus gedeponeerd. Ik hoef nu nog maar 7 plaatjes. Echt fijn hoe mensen je blij kunnen maken met zoiets!

De zon ging prachtig onder. Hopelijk komt ze morgen ook weer prachtig op. Dat geeft licht en lucht in deze zorgelijke en spannende tijd.