Intussen strubbel ik nu zo´n week of zes met serieuze rugpijn, nadat ik van een opstapje was gevallen. Ik ben van nature echt wel een positief ingesteld mens. Daar hoef ik niets voor in te nemen, zeg maar. Maar met al die weken van pijn en afzien en niet goed uit de voeten kunnen ... moet ik m´n best doen om positief te blijven. Wat helpt? Elke dag m´n zegeningen tellen. En echt? Die zijn niet te tellen!
Elke dag geniet ik van de tuin. Bijna elke dag zijn er kleinkinderen over de vloer. En als ze niet over de vloer komen, zien we ze volop langskomen in de familie-app. We hebben een fijn huis. Ik geniet van het werk in de webshop. En wat te denken van meelevende en behulpzame (schoon)kinderen? Gisteren stonden ineens Thea en Maria binnen. Die kwamen de ramen zemen :-). En even later kwam Geertje. Die kwam op al het kleine grut passen, terwijl de twee mama´s aan het zemen waren. Hoe fijn!
De meiden zeemden de ramen binnen en buiten. Dat is typisch zo´n klusje, wat mij nu niet lukt en wat toch wel heel fijn is, als het gedaan is. Alles oogt meteen een stuk vriendelijker.
Als klap op de vuurpijl stond er ook nog eens een pasta-salade in de koelkast, zodat ik een keertje niet hoefde te koken.
Wat ook positief stemt? Dat ik m´n breinaalden weer voor de dag mag gaan halen :-). Er is weer een kleinkind op komst!
In januari hopen Jaap en Maaike hun derde kindje in hun armen te mogen sluiten.
Het helpt echt om dit alles te bedenken. Nu ik het opschrijf, voel ik mijn rugpijn niet :-). Ik moet dus eigenlijk gewoon vaker bloggen. Haha.
Vorige week zaterdag was er ook iets leuks. Wij hebben op het dorp een museumboerderij en daar is steeds een wisselende expositie. Sinds zaterdag is er de expositie: Heel Binnenwaard bakt!
Nu was mij gevraagd om ook wat spullen te leveren voor de expositie. Dat heb ik uiteraard met alle plezier gedaan. Daarom werden we uitgenodigd om bij de opening van de expositie aanwezig te zijn en bakte ik voor die gelegenheid een citroencake in de Wonderpan. Willem en ik gingen samen naar de opening. Het was bloedheet en heel druk, maar alle moeite meer dan waard. We kregen een prachtig verhaal opgedist van een oud-bakker. En natuurlijk konden we na het officiële gedeelte de expositie op ons gemakje bekijken. Super leuk. Woon je in de buurt? Gewoon een kijkje gaan nemen, daar!
Vorige week ben ik ook officieel begonnen met het aanvullen van de keldervoorraad met oogst uit de moestuin. De eerste kilo´s bietjes zitten achter het glas!
