Eindelijk, eindelijk, toen ik bijna ten einde raad was, kwam het keerpunt!
Donderdag was ik weer naar de manueel therapeut. En vrijdag had ik heel veel pijn. Dat is ´normaal´ na een behandeling. Maar zo langzamerhand begon iedereen in mijn omgeving zich zorgen te maken. ¨Zul je niet eens teruggaan naar de huisarts?¨ ¨Kun je niet beter naar een andere manueel therapeut?¨ ¨Zou een chiropractor misschien iets voor je zijn?¨ ¨Ik weet anders nog wel een goede osteopaat!¨ Ik kreeg elk uur van de dag een ander goedbedoeld advies. En ik? Ik wist het ook allemaal niet meer. Temeer daar ik een door pijn beneveld brein had en domweg niet meer logisch kon nadenken.Maar toen werd het zaterdag. En heus! Ik had ineens een stuk minder pijn! Ik kon weer wat uit de voeten. En mijn brein ging ook weer werken :-). De kat kreeg een nieuwe vlooienband. Een werkje van niets. Maar ik kwam eerder niet eens aan het bestellen van een nieuw bandje toe!
Halverwege de dag bracht de jager een aantal ganzen. Willem heeft ze geslacht. De meeste stukken gingen in de vriezer. Maar ik zag het zowaar zitten om twee pannen met gans te braden. Eén voor onszelf en één voor Leendert. Die was zaterdag jarig en 30 jaar geworden. Een kroonjaar. Ik vond het leuk om daarom iets extra´s te geven. En hij is dol op ganzenbout.
 |
| even maar een zwart-wit foto. Niet iedereen houdt van bloedige aanblik |
Ik rommelde zaterdag ook weer wat in de tuin. De verrassing was de oogst van een ui van maar liefst 400 gram!
Ik oogstte ook de knofloken. Het loof begon al flink te verdorren. Het werd dus tijd dat ze van de tuin gingen. De planten waren maar minnetjes en ook de bollen zijn echt klein. Eigenlijk poot je knoflook het beste in de herfst. Daar is zo´n ezelsbruggetje voor: je poot de teentjes op de 10e dag van de 10e maand en 10 cm. uit elkaar. Maar in de herfst waren mijn moestuinbakken nog niet klaar. Dus pootte ik de teentjes in februari. Ik had dan nog wel een ras uitgezocht, waarbij speciaal benoemd werd, dat het ook in het voorjaar gepoot kon worden. Maar nee. Het is niet helemaal geworden, wat ik hoopte ;-). De stelen van de plant hadden trouwens nog wel een verrassing: in verschillende planten hadden zich in de steel ook nog teentjes gevormd. Een toegift dus. Dit is volgens kenners het gevolg van hittestress. Tja, dat zou zomaar kunnen. Het is hier tenslotte ook 37 graden geweest.
Die warmte is dan wel weer goed voor de warmteminnende planten, zoals bijvoorbeeld mijn tomaten. Daar heb ik wat overtollig blad van weggeknipt. Langzaam maar zeker komen er steeds meer tomaten aan de planten te hangen.
Ook in huis kon ik weer wat doen. Dat je zó kunt genieten van het poetsen van je sanitair!
Ik heb me verder wel rustig gehouden, hoor. Ben echt wel zuinig op mijn herstel. ´s Avonds was het de verjaardag van Leendert. Het was gezellig. Maar we zijn voor ons doen wel echt vroeg naar huis gegaan. Ik verlangde domweg naar mijn bed. Vooral ook omdat het zitten nog wel heel pijnlijk was.
Bij thuiskomst stond er een lief bloemetje bij de achterdeur. Uit de tuin van mijn buurvrouw. Hoe mooi he?!
Zondag zette de stijgende lijn door. Ik was blij, dat ik weer naar de kerk kon en het zitten volhield. In je uppie thuisblijven, als de rest naar de kerk gaat, is zó niet leuk.
En gisteren heb ik zelfs het wandelen weer voorzichtig opgepakt. Dat had de manueel therapeut donderdag ook (nogmaals) gezegd. Dat wandelen heel goed is. Maar ja, dan moet dat wel kunnen qua pijn. Hij vindt, dat ik best 2 tot 3 keer daags 2 tot 4 kilometer kan wandelen. Nou, zóveel wordt het niet. Maar het beginnetje is er gelukkig weer.
En ik zwaaide Willem uit. Want die is voor drie dagen naar Polen voor een training. Raar en kaal hoor. Maar wel leuk voor hem, natuurlijk.
 |
| Nog even ruitenwisservloeistof bijvullen. En dan gaan. |
Ik krijg steeds foto´s en filmpjes. Ook foto´s van luxe maaltijden. Dan stuur ik een foto terug :-).
Henk en ik zaten gewoon aan een avg-tje. Nou, we hebben gesmuld. Net als gisteren. Toen had ik pasta met regenboogsnijbiet. Echt raar, dat ik nooit eerder snijbiet kweekte. Het is super simpel en kan bijna het hele jaar door. Al doende leert men.
Vandaag deed ik een minder fijne ervaring op. Ik had ineens jeukende uitslag op mijn arm. Ik dacht, dat het gekomen was, toen ik de pompoenen langs het pompoengaas leidde. En ja! Je kunt dus inderdaad uitslag krijgen van de haartjes op de pompoenbladeren en -stelen. In het vervolg maar even opletten, dat ik niet met blote armen of benen in aanraking kom met de pompoenen.
