Fotoverslagje

Het is bijna twee weken geleden, dat ik schreef. En er is intussen zo enorm veel ´langs´ gekomen, dat ik gewoon niet weet, waar ik beginnen moet. Daarom maak ik er maar een keer een fotoverslagje van.

Ik heb foto´s uit m´n galery geselecteerd en zal die van commentaar voorzien. Dat is even de handigste manier om weer snel ´bij´ te zijn. Het gaat op chronologische volgorde en de onderwerpen zijn niet gegroepeerd. Het komt waarschijnlijk dus heel ´random´ over. Maar het is puur de grilligheid van het leven, die je zo terugziet ;-). Hier komtie dan.

Na de oranje-drukte in de webshop, werd het wat rustiger met bestellingen. Ook omdat veel mensen met vakantie waren, of thuis vakantie vierden. Maria en ik zijn daarom wat rommelhoekjes aan het aanpakken. Eerst ruimden we de stellingkast met ´restjes´ op. De meeste producten hadden we al in goed afsluitbare emmertjes. Maar er waren ook (nieuwe) producten, waarvan we de restjes in papieren zakken hadden staan. Ook die producten kregen elk een eigen emmertje, zodat nu alle restjes keurig, overzichtelijk en hygiënisch verpakt in het rek staan.

voor

na

Het was in de eerste week van mei heerlijk weer en elke koffie- of lunchpauze zaten we buiten. Esther loopt nog niet en is een ´billenschuiver´. Om niet elke dag kapotte maillootjes, jurkjes en rokjes te hebben, krijgt ze steeds een stevige tuinbroek van spijkergoed aan, als ze buiten speelt. Vooral de zandbak vindt ze superleuk

Op die mooie, zonnige dagen, begint mijn dag bij het eerste ochtendgloren in de tuin. Dat zijn echt mijn lievelingsochtenden: op je knieën in de tuin. Lekker rommelen, gieten, wieden, zaaibedden maken. Het is dan heel stil buiten en je kunt zo je gedachten laten gaan en dingen bemediteren.

Er is nu elke dag wel iets te doen in of voor de tuin. Ik heb weer van alles gezaaid, zowel binnen als buiten. In de volle grond zaaide ik o.a. bieten, sla, radijs. Binnen zaaide ik courgette, zonnebloemen en nog veel meer. Ook wordt er steeds iets verspeend. Bladselderij bijvoorbeeld. Ik zaaide het voor de eerste keer. Het is ongelofelijk klein zaad en het zijn echt héél dunne plantjes, die daaruit groeien. Het verspenen was bijna een chirurgen-werkje. Maar het is gelukt! En intussen kan ik vertellen, dat de verspeende plantjes mooi aangeslagen zijn en ook heel goed groeien. Je kunt ook een aantal plantjes tegelijk in een potje doen. Dat is minder gepriegel. Wel moet je dan later gaan uitdunnen.

Willem heeft mij in de afgelopen weken in de tuin geholpen door het opzetten van de bonenstokken en het maken van een tomatenrek. Hopelijk kan ik volgende week bonen gaan leggen en de tomaten uitplanten. Dan moet het echt wat warmer zijn dan nu.

Ik ging met mijn vriendin Wilma naar de handwerkbeurs in Houten. Wat hebben we genoten. We houden dan de plattegrond bij de hand (omdat we allebei totaal geen richtingsgevoel hebben) en stekkeren heel systematisch langs alle stands. We willen niets missen, al zijn er natuurlijk wel stands, waar we zó aan voorbijtrekken, omdat het iets is, wat we (nog) niet doen, of waar we niets mee hebben. 

Wilma kocht een mooie streng zijde om er een sjaal van te breien. En ook nog garen voor een truitje. Zelf kocht ik nog maar weer een bol sokkenwol (ik brei toch elk jaar wel 2 of 3 paar voor Willem), een heel leuk pakket om een vlaggenslinger van te maken en een rondbreinaald van 120 cm. voor het laatste stuk van de omslagdoek, die ik aan het breien ben. Het was zo´n super leuke dag!

Als kers op de taart van deze dag reden Willem en ik rond etenstijd naar Renswoude, waar Maaike en Maria met de kids een midweek in een safaritent zaten. Wat was het leuk om nog even een likje van de vakantiegezelligheid mee te krijgen! De kinderen waren net allemaal onder de douche geweest en in hun pyjama gestoken, toen we arriveerden. De meiden hadden pasta met spinazie voor ons bewaard, waar we heerlijk van smulden. Toen de kinderen naar bed waren, dronken we nog lekker een bakkie koffie en daarna reden we weer terug naar huis.

Met moederdag ben ik heel erg verwend. Het leek wel of ik jarig was! Ook de kleinkinderen gaven een kado. Naomi mocht het geven. Willem en ik zaten samen op de bank, toen ze het kado gaf. Zegt ze heel schattig: ¨Jullie mogen er sámen mee spelen.¨ Dan smelt je toch? Behalve onderstaande kado´s kreeg ik ook nog een mooie plantenbak met orchideeën en een toilettasje met douchegel en badzout. Ik zei het al: heel erg verwend!

sla-zwierder

Leendert kwam snippers bezorgen voor de moestuin. Dat is voor op de paadjes tussen de moestuinbakken. Ik zat er al een poosje op te vlassen, want dat zou de tuin echt áf maken. De mooie lading essen-snippers was het wachten waard! Ech zo fijn, dit!

De omslagdoek kon eindelijk van de breinaald! Ik moest hem daarna openknippen in de knipnaad, die ik gebreid had. Ik vond het best een beetje spannend, want ik had dat nog nooit gedaan. Maar het is gelukt. Het leuke was, dat ik hem nu ook even om kon slaan, om te kijken, hoe hij wordt. Hij is nog niet af, hoor. Ik heb nu alle steken langs de twee zijranden opgenomen. Die staan ook weer op een rondbreinaald. Ik brei nu een rand langs die zijkanten. Die rand is dubbel, net als de rand aan de bovenkant. Als de rand afgebreid is, moet ik hem nog aan alle drie de kanten van de doek netjes (onzichtbaar) zomen. En ja, ik heb nu dik 500 steken op m´n naald staan, dus het duurt nog even :-).

Toen we dinsdag nog (laat) aan de lunch zaten, schrokken we van enorm veel blauw-blauw en sirenes. Er kwamen in no time drie ambulances en 5 politieauto´s voorbij gescheurd. Toen ik bij de weg ging kijken, zag ik, dat het heel dichtbij was. Toen er even later ook een politie-vrachtauto met zo´n cabine erop langskwam én we een tentje zagen verrijzen, wisten we dat het heel erg mis was. 

Een paar uur later hoorden we, dat er een jongen van 14 jaar verongelukt was. En ´s avonds hoorden we, dat het de vriend en klasgenoot van onze kleinzoon Marinus is. Wat een verdriet, wat een verdriet. Natuurlijk in de eerste plaats voor zijn ouders en broer. Maar ik vind het ook heel moeilijk om Marinus zó verdrietig te zien. Hij had die ochtend de hele ochtend naast hem in de klas gezeten. Ze hadden lol gehad en waren een beetje ondeugend geweest, zodat ze allebei een uur hadden gekregen. Ze waren samen naar gym geweest en die jongen was nog speciaal voor Marinus teruggereden, toen hij merkte, dat hij zijn gymtas vergeten was. Elkaar gedag gezegd, toen ze naar huis gingen. Later die middag appte Marinus naar zijn vriend, omdat ze samen zouden gaan robloxen. Maar hij kreeg nooit antwoord meer. Zo ingrijpend, dit. We voelen de pijn van de pijn.

Maaike en Maria kwamen hier samen plantenzakken maken. Dat hadden we eigenlijk al een jaar geleden afgesproken. Ik had vorig jaar ook al zelf plantenzakken gemaakt en daar de hele zomer zo´n plezier van gehad. De meiden zeiden toen: ¨Volgend jaar moet u ons maar een workshop ´plantenzakken maken´ geven!¨ En nu was het zo ver. Ik had in april al plantjes gekocht bij de Aldi. Daar hebben ze elk jaar zo´n week, dat ze eenjarig perkgoed verkopen voor een habbekrats. Het zijn plantjes met kleine kluiten en perfect geschikt voor plantenzakken. Alleen is die verkoop voor het mooi te vroeg in het jaar. Eenjarig spul doe je het best pas na half mei naar buiten. Dus plant ik die gekochte plantjes nooit meteen uit, maar laat ze in hun trays staan en zet ze bij mooi weer buiten en bij kou in de schuur. Dat gaat eigenlijk prima zo.

We hadden gedacht om dit klusje lekker aan de tuintafel te kunnen doen. Maar nee, het was veel te koud en regenachtig. Dus dekte ik de tafel af met een stuk plastic en deden we het maar gewoon in de kamer. Beetje maf misschien, maar ach, wat maakt het uit.

Gisterenavond zijn Willem en ik naar het Oranjeconcert van Terdege geweest. Deze avond stond in het teken van de 350-ste sterfdag van Michiel de Ruyter. Het leuke was, dat er een nazaad (12e geslacht!) van Michiel aanwezig was en dat die juist voor ons zat. Willem maakte een praatje met hem.

We hadden een verrassende avond. Alhoewel we niet volop konden genieten vanwege het pijnlijke rouwrandje, wat we bij nu bij ons dragen.

En vandaag is het dan Hemelvaartsdag. We zijn vanmorgen naar de kerk geweest en uit de kerk dronken we koffie bij mijn zus en zwager vanwege de verjaardag van hun zoon Henk. Zo is het verhaal weer rond en de blog weer bij :-)