Gevallen

Ik ben een beetje een pechvogel, de laatste tijd. Het zijn wel steeds kleine pechgevalletjes, maar toch wel heel vervelend.

Gisteren ben ik heel hard achterover van een kruk gevallen. Ik was mijn plantenzakken aan het begieten. Omdat die net iets te hoog hangen voor mij, moet ik ergens op gaan staan. Ik gebruik voor de veiligheid altijd al de veilige opstapkruk (de olifantspoot) uit de shop. Maar toch presteerde ik het om op de één of andere manier er vanaf te kukelen. Ik maakte een keiharde smak op mijn rug en even wist ik het niet, waar ik het zoeken moest van de scherpe pijn. Ik dacht: ¨Hoe moet ik ooit overeind komen?¨ en: ¨O help, ik heb ook nét mijn telefoon niet op zak!¨ Voorzichtig rolde ik op mijn zij. Dat ging goed. Daarna heb ik geprobeerd overeind te komen. Ook dat lukte. Tot mijn opluchting kon ik alles bewegen. Ik had alleen fikse pijn in mijn onderrug en mijn elleboog. En ik zag dat mijn zaterdag gekochte gieter onder m´n bus was gerold en de bodem eruit geslagen was. 

Ik ging naar binnen om m´n verwondingen te bekijken. Van buiten viel het alles mee. Alleen een schaafplekje op mijn elleboog. Wat al best iets zei over de klap, die ik had gemaakt, want ik had een jurk met lange mouwen en een dik vest aan. Ik appte naar Willem om het even te vertellen. En toen Maria later kwam, kreeg ze het natuurlijk ook meteen te horen, want ik kon maar moeilijk bewegen.

Maar vooruit. Eerst dan maar een paar paracetamollen erin. Zo goed en zo kwaad het ging heb ik m´n werk gedaan. Maar ik moest steeds even een poosje gaan liggen. Zó niet leuk! Nu was het juist niet zo heel druk in de webshop. Dus dat kwam soort van goed uit. Dat klinkt natuurlijk raar, want we vinden het juist fijn om veel orders te moeten klaarmaken. Maar nu was het precies goed zo. De dozen, die hier de deur uitgaan, wegen niet zelden meer dan 20 kilo en dat is normaal al best sjouwen. Nu met die rug niet te doen.

Maria en ik besloten de kruidenhoek op te gaan ruimen. Dat hadden we twee weken geleden al willen doen, maar daar was niet van gekomen. Een mooi klusje voor nu! Kruidenemmers zijn doorgaans niet zo zwaar. Zéker de kleine emmers niet. En terwijl Maria het zwaardere werk deed, hield ik me vooral bezig met emmers schoonmaken, etiketten schrijven en vullen. Maar kijk! Ook anderhalve vrouw kan zo´n klusje prima klaren :-).

Vandaag was mijn ´vrije´ dag. Ik had al een hele planning klaarliggen met karweitjes, die ik op deze dag wilde gaan doen. Maar je raadt het al. Daar kwam een dikke streep doorheen. Ook vandaag had ik nog gruwelijk veel pijn. Nu, in de avond, lijkt het eindelijk minder te worden. Of zou de wens de vader der gedachten zijn?

Ik heb vandaag steeds drie kwartier wat gedaan en dan ging ik weer drie kwartier uitrusten/liggen. En wat ik deed, deed ik ook echt op een slakkentempo. Maar toch heb ik nog wel wat kunnen doen, gelukkig! En weet je, werk loopt verder ook niet weg. Dus wat vandaag bleef liggen, kan misschien morgen of overmorgen wel gedaan worden. Ik heb er toch ook wel steeds aan gedacht, dat er érgere dingen hadden kunnen gebeuren. En dan rest er toch alleen dankbaarheid.

Vanmiddag was ook de begrafenis van de vriend van Marinus, die vorige week vlakbij ons huis is verongelukt. Ik heb de dienst meegeluisterd. Dat was ik sowieso al van plan. Maar zéker nu ik toch steeds moest zitten en uitrusten.

Hopelijk kan ik morgen wat beter uit de voeten!

Dan kan ik misschien ook nog wat in de tuin doen. Nu het mooie/warme weer eraan komt, moet er in een vaartje toch wel van alles uitgeplant en gezaaid worden. En ook het bijen-werk gaat door. Daar heb ik zo 1,2,3 geen vervanger voor. Ik was heel blij, dat ik juist gisterenochtend vroeg (vóórdat ik viel) alle volken gecontroleerd had een een klein, maar snel groeiend volkje in een grote kast had gedaan.

Vorige week zaterdag heb ik nota bene al de eerste honing van dit jaar kunnen slingeren! Het was maar 1 honingkamer, maar toch 6,4 kilo prachtige, dikke honing!

de honingramen als ze nog verzegeld zijn

Zaterdag hadden onze (schoon)zonen ´mannenmiddag/-avond´.  Dat doen ze zo´n twee keer per jaar. Een gezellig avondje met bbq en kaasfondue en spelletjes enzo. Maar dat wilde niet zeggen, dat er geen friet-eters bij ons kwamen. De vrouwen en kinderen kwamen gewoon gezellig naar de Hofwegen :-). Althans, een deel. De traditie van friet eten is intussen enigszins uitgebreid met een bad-sessie voor de kleintjes. Ze gaan dan na het eten in bad en vast in pyjama. Na de koffie kunnen ze dan in pyjama in de auto naar huis en daar meteen naar bed.

Willem kroop even gezellig achter de piano om met al die kindertjes in pyjama en met natte haartjes kinderversjes te zingen. Wat genieten we van al dat grut.

boks