Een moeder-dochter-uitstapje!

Een paar weken geleden nodigde Maaike me uit voor een dagje weg. Ze wilde met mij naar paleis het Loo! ¨Oh, wat leuk!¨ reageerde ik. ¨Daar ben ik meer dan 40 jaar geleden ook geweest en dat vond ik zó mooi!¨ ¨Weet ik, ¨ zei Maaike, ¨dat heeft u weleens verteld en dat heb ik onthouden.¨ Nou, geweldig zeg!

Rouw en trouw, kippen en bijen

Vorige week donderdag kregen we bericht, dat mijn tante Corrie is overleden. We wisten al, dat het slecht ging. Maar als het dan werkelijkheid is geworden, dan is dat toch aangrijpend. Alweer iemand van de generatie van mijn ouders weggevallen. Van mijn vaders kant is er bijna niemand meer over. Maar ook van mijn moeders kant is meer dan de helft weggevallen. De gedachten gaan dan als vanzelf terug. 

Echt vakantie (3), werkvakantie

Vandaag stond er een werkdag op het programma. We hebben namelijk de webshop open gelaten, om te voorkomen, dat we na onze vakantie meteen een hoos aan bestellingen zouden krijgen. Nu gaan de orders in een gelijkmatig tempo door en kunnen we het beter handelen. Maar dat betekent wel, dat we ook in onze vakantie wel wat werk om handen hebben.

Het was vandaag inpakdag. Er stond een container vol balen meel en bloem klaar, die allemaal naar de eerste verdieping gesjouwd moesten worden.

Ja, ja, we kunnen haast niet wachten tot de goederenlift er is. Nog een paar weekjes en dan wordt die lift gemaakt. Dat zal een hoop gesjouw schelen. Behalve alle balen meel en bloem, lagen er ook nog een stuk of 10 balen pitten en zaden in de caddy. Ook die moesten allemaal naar boven. Maar met een drie kwartier hard buffelen door Gerwin, Maria en Willem lag alles keurig geordend op zijn plaats en was het koffietijd.

Na de koffie gingen Maria en Gerwin inpakken. Willem had allerlei klusjes te doen. Eén zo´n klusje was het kopen van een stokhaak. Eerst wilde hij zo´n ding online kopen. Maar ik zei, dat hij maar eens even naar de plaatselijk Hubo moest bellen. Misschien hadden ze daar ook wel stokhaken. En jawel. Voor minder dan de helft van de online-prijs haalde Willem een stokhaak. Nou ja, eigenlijk haalde hij een stok en een haak. Hij moest er zelf een stokhaak van maken ;-).

Nu kan ik gemakkelijk de zolderramen open en dicht doen, zonder dat ik steeds op een stoel moet klimmen. Fijn toch weer een kleine verbetering in ons huis :-).

Zelf hield ik een huishouddag. Dat was weer hard nodig. De was lijkt in de zomer werkelijk te jongen. En er moest gewoon even stevig opgeruimd worden. Als je de boel even een beetje laat versloffen, is het zó een rommeltje. Het gaat soms maar over kleine dingen. Zo stond er bijvoorbeeld nog het doosje rijp fruit wat we dinsdag van mijn zwager kregen. Er was al wel uit gesnoept, maar er lag nu toch fruit in, wat echt snel op moest. Van de helft maakte ik een smoothie. De rest ging in de koelkast om morgen nòg een keer een smoothie te maken. Ziezo, doosje opgeruimd.

En zo werkte ik het hele huis door.

Ook bakte ik brood.

En ik rausde even door de moestuin. De courgette was aan het woekeren en die heb ik toch maar even wat ingetoomd. De sjalotten kunnen bijna geoogst worden. Eén lag er los op de grond. Oh, wat ruikt dat lekker zo´n verse sjalot!

Vanmiddag was ik druk met bestellingen inpakken en met binnengekomen spullen in de schappen zetten. Voor ik er erg in had, was het half vijf en redem Willem en ik samen naar de post.

Thuisgekomen maakte ik een heerlijke nachosschotel klaar, waar we buiten aan de tuintafel heerlijk van smulden.

Vanavond kwam de buurvrouw een bakkie doen. Dat was erg leuk. De buurvrouw heeft zelf heel lang hier op de boerderij gewoond, toen alles nog in bedrijf was. Ze nam een oude foto mee van toen. En ook een foto van de boerderij, die éérst op deze plaats stond. Onze boerderij is van 1932, maar daarvòòr stond hier ook al een boerderij.
We hebben de buurvrouw een rondleiding door ons huis gegeven en intussen vertelde ze hoe het er vroeger allemaal uitzag. We hadden al met al onverwachts weer een erg gezellig avondje.

En zo is het alweer donderdagavond. Wat vliegt die vakantie hard voorbij!

Op een halve vierkante kilomter

Even een klein berichtje om ´bij te praten´.

Ik zit in het Sophia Kinderziekenhuis, waar Maria therapie heeft. Helaas had ik er niet aan gedacht, dat mijn blog hier altijd geblokkeerd wordt en ik alleen kan schrijven, als ik hem thuis alvast geopend heb op m´n laptop. Maar ik ben niet voor één gat te vangen en schrijf m´n logje gewoon in Docs en kopieer het straks thuis wel naar m´n blog.

Zoals altijd zijn de afgelopen dagen weer flink gevuld geweest. En alles gaat nog steeds in slow motion, omdat ik voortdurend bekkenpijn heb. Ik denk erover om er binnenkort toch maar eens mee naar de dokter te gaan en me te laten verwijzen naar een specialist.

Maar goed. Vooralsnog hobbel in in sloom tempo maar wat voort en ook slakken komen wel op hun bestemming.

Om snel weer bij gepraat te zijn, wordt dit een logje met veel beeld en wat minder tekst.

Zaterdag was het aardbeiendag. Voor het eerst dit seizoen maakte ik weer jam voor de webshop. De groenteboer had prachtige aardbeien in de aanbieding en ik kocht 13 kratjes van 4 kilo. Dik 50 kilo dus. De aardbeien waren rijp, maar nog helemaal goed. We zijn in die 50 kilo maar 2 aardbeien met schimmel tegengekomen! Maria en ik haalden de aardbeien al vroeg op

en gingen aan de slag met ontkronen. Ook Maaike hielp nog een poosje. En omdat de aardbeien mooi groot waren, schoot dat snel op.

Aan het einde van de ochtend was alles klaar en konden we gaan koken. Inmiddels was ook Jan-Hendrik, Maria´s vriend, van de partij. We hebben tot half 3 in een treintje gestaan en hadden toen 127 potjes klaar!

Daarna moesten Maria en Jan-Hendrik weg en heb ik nog 2 pannen alleen gedaan. De laatste 9 kilo schoongemaakte aardbeien gingen bij mijn broer in de vriezer. Die komen later aan de beurt. Er waren namelijk nog méér dingen te doen, die dag, dan jam koken.

Al om half 8 ´s morgens waren er twee kitters gearriveerd. Ze hadden een hele klus: het oude kit uit
de oude badkamer moest verwijderd worden en daarna moest alles daar opnieuw gekit worden.
In de keuken ontbraken nog altijd de tegeltjes achter de kookplaat. Die werden door de mannen
netjes aangebracht.

De tegels onder de houtkachel moesten nog worden gevoegd en ook daar was nog wat kitwerk. De nieuwe badkamer

en het nieuwe toilet moesten afgekit worden. En tenslotte hebben de mannen een keurig kitrandje gespoten aan de onderkant van de plinten in de woonkamer en de keuken. Deze hardwerkende mannen moesten natuurlijk wel regelmatig van koffie worden voorzien en ook was er een lekkere lunch.

En dan was er nog de verjaardag van Amarantha, de vriendin van Jan. Vanwege corona zijn we niet bij

haar thuis geweest, maar vierde zij haar verjaardag met ons, bij ons :-). Knus en gezellig. Met kadootjes
en taart.

Maar ook meteen met een kado voor Willem voor Vaderdag. De kinderen hadden de koppen bij elkaar
gestoken en bepaald, dat die bbq van ons écht niet meer kon. Ha, ha. Daar hadden ze wel gelijk in.
Ok, het ding doet het nog. Maar hij ziet er niet meer uit. Hij is dan ook 15 jaar oud en we hebben hem
heeeeeeeeeeeeeel vaak gebruikt! Er werd een nieuw exemplaar uitgekozen en deze kreeg Willem
zaterdagavond overhandigd. Dat zorgde meteen voor een avondvullend programma, want het ding
moest nog in elkaar gezet worden. Daar zijn ze serieus met drie man minstens anderhalf uur mee zoet
geweest :-).

Maar het lukte! En deze week hopen we hem in gebruik te nemen!

De praktische hoes kreeg Willem van mij :-) 

Ons leven speelt zich verder vooral hier in Bles af. Zo ongeveer op een halve vierkante kilometer.
En dat is prima. Ik vermaak me uitstekend. Geniet van huishoudelijke klusjes, zoals het bed opmaken
met zongedroogde, verse lakens. Ja, gestreken! Want dat vind ik fijn.

Met de moestuin, waar ik bijna dagelijks iets uit kan oogsten.

Gisterenavond zakte de buurman met z´n trekkertje in een sloot en Hans trok hem er met zijn auto uit. In corona-tijd is zoiets meteen een gebeurtenis :-).

Maria is inmiddels terug. Einde logje dus. Als afsluiter nog even een plaatje van het uitzicht
vanmorgen vroeg vanuit de inpakruimte.