Een stekelige hobby

Ik houd al heel wat jaren bijen. Het is een heel leuke, boeiende, afwisselende hobby. 

Gespaard voor olie

Een paar maanden geleden heb ik het weekbudget voor m´n boodschappen vastgesteld op 100 euro per week. Dat is geen vetpot, maar ook niet super schraal. Voor mij precies genoeg uitdaging :-).

Uit en thuis

Vroeger had je een hotel, wat als slogan had: ¨Waar meneer zich uit en mevrouw zich thuis voelt¨. Onze vakantie speelt zich ook af tussen ´uit´ en ´thuis´. Het grappige is, dat Willem en ik op z´n tijd het zowel leuk vinden om ´uit´ te zijn, als om ´thuis´ te zijn. Helemaal goed dus :-).

Een lange dag

Hè, hè, het was een lange dag, vandaag. Dat heb je, als het vroeg licht en laat donker is. Dan blijf je vanzelf ook langer aan het werk. Niet dat het een straf was, om vanavond tot zonsondergang buiten bezig te zijn, hoor. Verre van dat. Het was heerlijk. Maar evengoed voel ik m´n rug nu wel ;-).

Grillige april

Wat een bijzonder grillige aprilmaand beleven we dit jaar! Het is vooral toch wel erg koud. Maar ondanks de kou, gaat het in de natuur echt wel door. Zaterdagochtend kwam Maaike helemaal opgetogen naar beneden gedraafd: ¨De zwaluwen zijn terug!¨ Oh, wat geweldig! We renden naar boven om bij haar uit haar slaapkamerraam naar de nestjes te kijken. En jawel, hoor! Helemaal uit Afrika vandaan zijn ze weer naar hun nestje teruggevlogen. Hoe bijzonder!

Ook zie ik steeds nieuwe bloemen verschijnen, als ik Ciara uitlaat. Het eerste Fluitekruid staat aarzelend in bloei.

En ook spotte ik mini-sigaartjes. Ze groeien hard. Zullen die straks uitgroeien tot dikke knoeperts: Grote Lisdodde? Of is het Oeverzegge of Moeraszegge? In dat geval moeten de stengels driehoekig zijn, vertelde een lezeres me. Morgen ga ik eens aan de stengels voelen! En anders zullen we er de komende weken achter komen, wat het precies is. Zo leuk allemaal!

Vandaag kreeg ik een flinke sneeuwbui op mijn pet, toen ik Ciara uitliet. Poeh! 

Toen ik thuiskwam had ik zin in warme chocolademelk. Ik had geen cacao in huis en dus werd het een lekker bakkie koffie. Met een stukje overgebleven appelplaatcake. Mmmm. De koffiebeker was in stijl ;-).

Elke dag ben ik even bezig met al m´n zaaisels. Ik pot wat op, besproei jonge plantjes, zaai weer wat nieuws. Ook wat dat aangaat gaat het voorjaar zeker verder. Zodra de kou weg is, kan ik langzamerhand het één en ander gaan afharden en/of buiten uitplanten. De peulen schreeuwen om een plekje in de volle grond. Maar met nachtvorst lijkt me dat net nog te heftig. Wie weet lukt het eind van deze week wel. Ik heb al bedacht, dat ik peulen voortaan niet meer binnen voorzaai. Volgens mij win je er amper iets mee. En ik zit nu al een paar weken met die lange slungels in de vensterbank op onze slaapkamer. Maar ja. Alles moet je leren, hè. 

Zaterdag kreeg ik een leuk aantal AH-moestuintjes toegestoken van Maria en Geertje. Zo leuk! Dit jaar zit er in elk setje een potje met groentenzaden en een potje met bloemenzaden. Ik had twee potjes met cosmea. Dat heb ik eerder weleens gezaaid en was toen een succes. Hopelijk lukt het nu net zo goed.

Tussen de bedrijven door probeer ik af en toe een opruimklus of een schoonmaakklus te doen. Vorige week lukte dat niet echt, doordat we een werkdag minder hadden (Tweede Paasdag) en we ook de drukte van de bruiloft van ons nichtje hadden. Toch heb ik onverwachts op zaterdag nog een klusje ter hand genomen. Ik maakte onze XXL-frituurpan schoon. Willem had het vrijdagavond al gevraagd. Toen had ik het een beetje afgewimpeld. De zaterdag is meestal al druk genoeg. Maar ik was zaterdag lekker vroeg opgestaan en had meteen de sokken erin gezet. En om een uur of half 9 besloot ik, dat ik die frietpan toch maar moest doen. Des te lekkerder zijn dan de frieten :-).

Mmmm. Het is élke week weer lekker. En élke zaterdagavond schuiven de kinderen weer hongerig aan tafel. Dat is toch wel echt zo´n familiemoment, wat kostbaar is! Daar draag ik graag m´n steentje aan bij, door regelmatig die frietpan te poetsen ;-)

Gezelschap

Ik zit weer op bed op de zolder. Wat een rare, saaie bedoening ;-). Maar ja. Het is even niet anders. Ik heb wèl gezelschap! Muck ligt aan het voeteneind :-).

Wat een schatje is het toch!

De dag was druk. Naast het gewone werk, was er ook het steeds de trap oplopen met dienbladen met eten en drinken. De jongens zijn weliswaar keurig op hun kamer gebleven, maar dat betekent dat je vanaf het ontbijt tot en met de afgebedelde chips steeds heen-en-weer loopt.

We grappen er maar wat over. Ik ben allang blij, dat niemand van ons ernstig ziek is. Willem is het ziekst van allemaal. Die ligt echt de hele dag op bed en heeft ook nergens trek in. Het is afzien voor hem. Maar bij de jongens blijft het bij hoesten en snotteren en zich wat lamlending voelen.

Er is verder niet zoveel te melden. De wereld is erg klein, zo met z´n allen in huis. Gelukkig kan je overal genieten van kleine dingen. Bijvoorbeeld van de mooie amaryllussen op tafel.

Wandelen door de polder

Zaterdag heb ik tot laat in de middag gewerkt. Eerst aan de webshop, want ik wilde graag nog een aantal pakketten op de post doen. Maar daarna vond ik het echt even geschoten. Ik wilde klaar zijn voor de paasdagen. Dus ben ik als een malle aan het poetsen en opruimen en wassen gegaan. Het knapte per minuut op. Heerlijk!

´s Morgens vroeg had ik al een lekkere paasstol gebakken. Ik had wekenlang paasstolpakketten verkocht en ik zou me toch niet gebeuren om dan zelf geen paasstol met Pasen te hebben :-).

Maar natuurlijk bakte ik ook gewoon bruin brood. Met een extra broodje voor de buurtjes, die het nu moeilijk hebben.

Hoe verder de middag vorderde, hoe meer het op zaterdagmiddag ging lijken. Het is zo fijn om dan éven alles aan kant te hebben voor de zondag. En dit keer werkte ik zelfs aan op twéé vrije dagen. Na wekenlang buffelen vond ik dat ik daar wel aan toe was.

Het was intussen één en al bedrijvigheid rondom Luijkensteijn. En mens en dier genoot van het prachtige lenteweer!

En nu zijn die twee dagen alweer bijna voorbij. We waren vooral in en om het huis. Er zit niet anders op met alle Corona-maatregelen. De kerkdiensten volgden we online. En nodigt zo´n Tweede Paasdag nog wel eens uit tot het maken van een uitstapje naar bos, strand, of familie, nu bleven we thuis. Niet dat dat een straf was, trouwens.

Ik maakte wat extra werk van het eten. Vanmorgen bakte ik eierkoeken voor bij het ontbijt en had afbakpistoletjes. Mmm, lekker, hoor.

En vanmiddag had ik gebraden kippenpoten en geroosterde groenten uit de oven.

Maaike en Jaap hadden vrijdag een ijstaart gekocht bij ijsboer Middelbroeck. Oh, wat lekker! Vanille, kwark-amarenen ijs. Echt een super feestelijke afsluiter!

Na het eten had iedereen wel wat om handen. Willem stortte zich nogmaals vol overgave op het piano stemmen.

Leendert en Thea kwamen een bakkie koffie doen. Daarna wilde ik de bijen gaan doen. Maar ik twijfelde een beetje, omdat het vandaag best koud was met een straffe noordenwind. Toen Willem aanstalten maakte om te gaan wandelen, liet ik het bijenplan varen. Ik had zin in een wandeling!

We zijn bevoorrecht dat we zo fijn buiten wonen. Het is hier zo vredig en rustig, dat je de hele Corona-toestand haast zou vergeten.

We liepen een 200 (?) meter naar rechts van ons huis en stapten het Pelgrimspad op. (Etappe 6 loopt vlak bij ons huis). Het pad loopt dwars door de weilanden. Je moet twee keer over een hek klimmen en het kan behoorlijk drassig zijn. Drassig was het nu niet. Maar het was toch wel handig om met kaplaarzen aan te lopen. Of met wandelschoenen natuurlijk. Maar die heb ik niet.

We wandelden een mooi rondje van een uur en kwamen helemaal niemand tegen.

Alleen schapen.

En heel veel bloemen:

Fluitenkruid

Paarse Dovenetel

Hondsdraf

Paardenbloem

Pinksterbloem

Witte Dovenetel

Het was adembenemend mooi. Ik bleef maar foto´s maken. Totdat Willem zei, dat we zo nooit thuis zouden komen :-).

Toen ben ik maar gestopt. Alleen maakte ik er nog één van de achterkant van ons huis.

Wij wonen in het huis met het oranje dak

En zo vloog de dag om. Vanavond heb ik online kleding geshopt voor Henk. En ook heb ik een zomerjas voor hem opgesnord. Vanaf deze week gaat hij twee dagen per week naar school, omdat het onderwijs op afstand hem toch niet helemaal goed afgaat. Maar ik moest daarom wel even kijken naar fatsoenlijke kleding, die past bij het veranderde seizoen. Een winterjas met bontcapuchon kan toch eigenlijk niet meer. Gelukkig bleek er een nog passende zomerjas voorhanden. En z´n zomerschoenen van vorig jaar past hij ook nog. Ik shopte nog 2 bermuda´s en 2 shirtjes erbij. Daar kan hij voorlopig wel even mee toe. Ik vind het maar niets, dat online kleding kopen. Ik doe het veel liever gewoon in de winkel. Maar ja. Het moet nu maar even zo.

Mijn vrije dagen zitten er weer op. De rest van de week ga ik, bij gezondheid, maar weer hard aan de slag in de webshop. Ik hoop heel erg, dat ik aan het eind van de week de achterstand heb ingelopen. Zaterdagmiddag liep ik nog precies 100 orders achter. Ik ben benieuwd of het gaat lukken, om die in te lopen. Daar zal ik hard voor moeten lopen, zeg maar :-).

Een beestenboel

Het is bijna onvermijdelijk, als je ´buiten´ woont: beesten!

Schreef ik van de week nog over de schapen met lammetjes, die tegenover ons in de wei zijn gezet, vandaag kwamen er paarden bij. Wat leuk!

En vanavond aan tafel, maakten we toch wel iets vreselijk komisch mee. Ineens veerde Maria overeind en zei: ¨Ik geloof, dat ik een varken zag lopen, daar op de weg.¨ Wij lachen natuurlijk. ¨Ja hoor,¨ spotte ik, ¨de veldwachter zat er zeker achterstevoren bovenop.¨  Maar nee, Maria had écht wat ´roze´ gezien en het leek op een varken. Ze liep naar het raam. ¨Zie je nu wel,¨ riep ze triomfantelijk. ¨Daar komt al iemand met een voerbak.¨ En jawel. Daar liep een knul met een voerbak en het varken werd ermee van de weg af weer het erf op gelokt. Het was dus heus waar, dat varken langs de weg :-)).

Het èchte beestengebeuren was pas vanavond. Al de hele dag week hadden we ons erop verheugd. Vanavond zou Ciara, de hond van Hans, komen!!

¨Ik weet iets, wat jij nog níet weet, Arie,¨ had ik de kat al onheilspellend toegesist. Ach, het arme dier. Zou de prinses nu zomaar van haar troon gestoten worden?

Het hele ontvangstcomité stond klaar, voor Ciara :-). Eindelijk was ze daar! Eén en al zachte schattigheid. Smelt.

Ze moest zèlf over de drempel wandelen. Maar dat vond ze best moeilijk.

Ze werd gelokt, aangemoedigd, gefilmd...
En kijk. Wie zat dat hele schouwspel stiekem gade te slaan????

Eindelijk was ze de drempel over. Welkom op Luijkensteijn, lief beest!!

Ik ben heel benieuwd, hoe ze de nacht gaat doorbrengen. En de komende tijd zal er heel wat tijd gaan zitten in opvoeden en zindelijkheidstraining enzo. Het is jammer, dat vanwege de Corona er geen puppy-cursussen zijn. Want dat was zeker wel de bedoeling geweest. Maar goed. Op internet is er van alles te vinden en Hans weet er ook al best veel van af. Vanavond zijn Hans en Maria meteen al bezig geweest om haar te laten luisteren naar haar naam. Dat had ze zó door. Leuk en spannend!

Behalve van dieren, geniet ik ook van alles wat er groeit en bloeit. Wat is het prachtig overal met dat tere groen!

Ook binnen genieten we. Maaike bracht gisteren van haar werk een mooie potroos mee. Die was er uitgedeeld en schonk ze vervolgens aan mij.

En op de stoep in de portiek vond ik een lief bosje tulpen. Ik denk dat de laatste klant van de dag, dat had neergelegd. Wie dan ook: heel erg bedankt!!

Kan het nòg rommeliger?

Al een week lang is het hier rommeliger dan rommelig! Dat brengt sowieso de tijd van het jaar met zich mee. Aan het einde van een schooljaar is het kleine beetje (school)ritme, dat er was, ver te zoeken. Hier iets af te ronden, daar een overdrachtsgesprek, dan een schoolreisje, een meester/juf die zijn/haar verjaardag viert, een uitstapje, toetsen en wat niet al. En dan hebben we niet eens meer een heel legertje schoolgaande kinderen zoals tot voor enkele jaren geleden. Maar toch.

Ik sla me er zo goed en zo kwaad als het gaat maar doorheen. Samen met al het andere wat op mijn pad komt. Zo zit ik op dit moment in de ouderkamer van het ziekenhuis te wachten totdat Maria terug is van de OK.

wachten op het seintje van de OK

Vandaag wordt de geïmplanteerde monitor verwijderd. Dat is fijn, want daarmee kan het hoofdstuk cardiologie in elk geval worden afgesloten. Er blijft nog genoeg op haar (en ons) bordje liggen.

Het werken aan het 100 zakken en dozen-project ligt zo ongeveer stil. Vorige week zijn er dan nog 3 zakken ons huis uit gegaan. We zien wel, wanneer er weer wat van komt. De teller staat in elk geval op 33. Nog 67 te gaan.

Zaterdag was het de laatste keer natuurclub van het seizoen. Henk maakte een mooie wandeling. Ze kwamen een prachtig kadaver van een ree tegen, nog helemaal intact. Na afloop van de wandeling, waren er pannenkoeken en meloen. De leiding kreeg van die en gene kadootjes. Een hand, ¨Prettige vakantie¨ en alwéér een clubjaar afgesloten.

Op weg naar de auto vonden we nóg een kadaver. Nou ja...kadaverTJE dan :-). Een spitsmuisje.

Intussen werkten Willem, Wim, Dirk en Leendert zich zaterdag in het zweet met het kachelhout. Al het hout is in één dag gekloofd! En ja, dat was een hele klus!

Ik was vorige week bij de Makro en zag daar procureur in de aanbieding. Ik herinnerde me, dat ik een heerlijk recept voor pulled pork uit de slowcooker had gezien en dat je daarvoor procureur nodig had. Het leek me de ultieme verwennerij voor de houthakkers, als die moe en bezweet thuis zouden komen. Zaterdag ging de procureur dus de pan in. En ja, het was een geweldig succes, dat broodje pulled pork met huisgemaakte patat! Ga ik vast nog eens doen, bij een speciale gelegenheid.

De bijen vroegen ook mijn aandacht. Maria schoot wat foto´s, toen ik bezig was. Telkens als ik in de bijen ga werken, bedenk ik, dat ik eigenlijk eens een nieuw imkerpak moet kopen. De kiel die ik nu heb, heb ik een paar jaar geleden gekregen van een mevrouw, die stopte met imkeren. Maar de kiel is eigenlijk te groot voor me en vooral: te wijd. De bijen vliegen eronder en steken me dan in m´n buik. Dus bind ik dan een schort voor, óver m´n kiel, om dat te voorkomen. Ik wil graag een passend imkerpak, een overallmodel. Maar ik vergeet het domweg te bestellen :-).

Ik geniet van het licht en de warmte van de zomer. Van de mooie zonsondergangen.

23 juni 2018, op de dijk

25 juni 2018, vanaf ons dakterras

Ook geniet ik van twee prachtige zomerboeketten in huis. De ene kreeg Maaike kado, de andere ik. Wat gezellig, zulke mooie, vrolijke bloemen in huis!

We zijn intussen ook hard bezig met de voorbereiding voor de Terdegefair. Die is van 1 t/m 4 augustus en daar moet nog heel wat voor ingepakt en geregeld worden. Het promotiefilmpje wat de videograaf pas kwam opnemen, staat inmiddels online. Je kunt het hier bekijken.

Maria is inmiddels op zaal. Nog even bijkomen en als alles goed gaat, mogen we straks fijn naar huis!