De kop is er weer af

Ziezo. De kop is er weer af. Ik was van plan vandaag eens lekker in huis bezig te zijn. En dat is aardig gelukt. Ik had een prachtig lijstje opgesteld van klusjes die ik vandaag wilde doen. Wat daar op stond?

- de vaat wassen
- drie broden bakken
- twee wassen doen
- een uur strijken
- ramen zemen buiten
- ramen zemen binnen
- naar de markt voor groenten, fruit, lam, hanen en violen
- inkopen opruimen
- plantenbakken bij de voordeur opnieuw beplanten
- bovenverdieping opruimen
- beneden stofzuigen en voor het zicht stoffen
- 10 dingen uitzoeken die het huis uit mogen
- pruimenjam koken

Overal staat nu een streep doorheen, behalve door het beplanten van m'n bloembakken. Dat komt omdat ik geen violen vond. Misschien is het nog te vroeg voor winterviolen. Ik ga morgen nog maar eens kijken. En anders plant ik er wel iets anders in. Alles beter dan de uitgegroeide, armetierige geraniums die er nu in staan ;-).

Ik ging dus naar de markt. Voor groeten, fruit, lam en hanen. Dat is nog wel een leuk verhaal. Regelmatig ga ik op maandagmiddag na vieren naar de markt. De groenteboer heeft vaak spullen waar hij vanaf wil en belt me dan of ik kom. Voor een habbekrats laad ik dan mijn auto vol.
Er is ook vaak een meneer die groente-afval voor zijn dieren komt halen. We maakten al eens een praatje. Zo ook vorige week. Ineens vroeg die meneer of ik soms ook interesse had in grote mesthanen. Nou, daar had ik zeker wel interesse in. En zo wisselden we telefoonnummers uit en ik beloofde deze week weer naar de markt te komen. Dan zou hij hanen voor me meenemen. Geslacht en wel, gelukkig ;-).
Maar later belde de meneer me op, of ik soms ook een lam wilde. Hij had een lam lopen wat net van de moeder af was en dat wilde hij slachten. We werden het snel eens over de prijs en zodoende kwam ik vandaag niet alleen met groenten en fruit thuis, maar ook met hanen en een lam. Allemaal vlees hier zo uit de polder. Tja, zelf eet ik het niet, maar er zijn hier afnemers genoeg in het gezin. Ze verheugen zich er al op dat ik het ga klaarmaken.

Zelf houd ik het op groenten en fruit. En voor de prijs hoef je dat ook al niet te laten. Zo op het einde van de markt is er het nodige wat voor een zacht prijsje weg mag. Kijk, dit kocht ik allemaal voor 25 euro:

Natuurlijk zitten er spullen bij met een plekje of een vlekje of wat snel op moet. Maar wij zijn hier niet zo kieskeurig. Kijk, de bananen zijn al wat bruin. Maar juist zó op z'n lekkerst!

Van de andijvie moeten de buitenste bladeren eraf.

De bloemkolen waren gevallen en hier en daar beschadigd.

De preien hadden in de regen gestaan en waren een beetje geel geworden.

En de rabarber stelen moeten een stukje ingekort worden ;-).

Een kniesoor die daarop let.

Ik ben er weer heel blij mee. Misschien is het wel leuk om de komende dagen te laten zien hoe ik het één en ander verwerk.

Vanavond is er alvast wat van deze voorraad bij de warme maaltijd op gegaan: broccoli en komkommers. Heerlijk met gekookte aardappels, een stukje rollade en honing-mosterdsaus. Als toetje was er voor iedereen een banaan.

Ook ging er een bloemkool en een komkommer naar de moeder van een vriendinnetje van Henk. En de moeder van een vriendin van Maria kreeg een bloemkool, een komkommer en een meloen. Van zo'n rijkdom is het gul delen.

Er was vanavond een lezing in de kerk over het geweten en gewetensvorming. Daar ben ik met een paar kinderen naar toe geweest. We waren om ongeveer half 10 thuis. En nadat we thee hadden gedronken ben ik nog even de keuken ingedoken. Zaterdag kreeg ik pruimen die nodig op moesten. Ik had er al wat verwerkt in pruimenijs. Van de rest heb ik jam gekookt. Daarbij gebruikte ik een paar citroenen van de voorraad van vandaag.

En zo is er niet alleen de kop vande week en van het werk af, maar ook van mijn groenten- en fruitvoorraad.

Bomenfeest

Zaterdag was het hier weer een ouderwetse aktiedag in Luijkensteijn. De wekker liep al om half 6 af. Willem, Wim en Leendert zouden gaan helpen bomen rooien. Een poosje geleden had een bloglezeres me getipt dat er bomen gerooid moesten worden bij haar buurman. Na het lezen van mijn enthousiaste houtkachelverhalen vroeg ze zich af, of ik er misschien belangstelling voor had. Dan wilde ze er wel voor ons achterheen bij haar buurman. Wat mailtjes en heel wat telefoontjes later was alles rond. Vervoer, opslag, apparatuur enzovoorts was allemaal geregeld en het wachten was op de kapvergunning. Donderdag belde 'de buurman' dat het zaterdag ging gebeuren. Alle hens aan dek :-). Het zou een echt bomenfeest worden! De mannen wilden eerst om kwart voor 7 een uitgebreid ontbijt met gebakken eieren en spek. En ook wilden ze lekkers meenemen voor bij de koffie. Dat was dus de reden van het vroege afgaan van mijn wekker. Ik rolde m'n bed uit, de trappen af en de keuken in en bakte ... muffins. Saai he, alweer muffins :-). Maar ja, ze vinden ze zo lekker. Vierentwintig muffins met banaan en chocolade. Intussen was Wim gearriveerd en Willem en Leendert uit bed om stevig te ontbijten. En daar gingen ze dan.
Mijn zaterdag leek intussen 'normaal' te verlopen: rommel ruimen, wassen, strijken, de hele rattaplan. Het liep gesmeerd. Ik was dan ook wel lekker vroeg begonnen. Rond de middag ging de telefoon en dat gooide m'n programma weer aardig om ;-). Willem belde dat de bomen waren gerooid, maar dat ze daar bang waren dat het kleine spul zou worden gestolen. Daarom moest ik maar met mijn auto (met trekhaak) naar daar komen, want dan zou er vast een aanhangwagen naar hier gereden worden. En dan zou ik meteen kennis kunnen maken met bloglezeres Jacoline aan wie we dit alles te danken hadden. Goed plan! Ik zette drie kinderen op de achterbank en ging op stap. Ik reed zowaar in één keer goed. Daar had ik nog wel even voor in de piepzak gezeten. Ik heb namelijk geen tomtom en geen mobiel (maar natuurlijk wel gewoon een hollandse mond voor het geval ik verdwaal). De mannen laadden de aanhanger en wilden ermee naar Alblasserdam terug rijden. Ik moest nog maar even gezellig koffie drinken en dan met Willem z'n auto terugrijden. Oke, dat eerste vond ik géén punt. Maar dat tweede...Ik ben echt een angsthaas in 'vreemde' auto's. Sowieso is autorijden helemaal geen hobby van me. Maar Willem vond dat ik niet zo raar moest doen en Jacoline herinnerde me eraan dat ik vorig jaar toch ook zomaar helemaal naar Zwitserland was gereden en toen legde ik me er maar bij neer ;-).
Het was erg gezellig zo even bij Jacoline in de keuken. De jongens vermaakten zich opperbest met een doos autootjes. En Jacoline en ik kletsten 5 kwartier in een uur. Daarna sjeesde ik gladjes naar huis. Ik moest namelijk op tijd zijn voor de boer, die om 4 uur sluit. En, o ja, daarna wil ik ook nog even langs de Welkoop voor bemeste potgrond die in de aanbieding was. Want langzaam maar zeker komt dat dakterrasmoestuintje van de grond! Met een wat kleinere allesknipper krijg ik de blikken nu wel redelijk goed open. Het kleine randje wat ik niet weggeknipt krijg sla ik met een hamer plat. Het zijn blikken van wel 20 liter. Ik kan haast niet wachten tot het zaaigoed opkomt. Maar ik ben altijd aan de late kant met zaaien en zal nog even geduld moeten hebben.




Wim en Leendert hadden intussen de hele partij hout gezaagd en gedeeltelijk gekloofd en Willem had nog een stapel pallets, die we juist ook gekregen hadden, in stukken gezaagd. Het was echt aktie op alle fronten ;-),
's Avonds waren we allemaal moe, voldaan en opgewonden van de gezellig drukke zaterdag. De mannen hadden hele verhalen over het bomen rooien. Het was dan ook wel erg indrukwekkend hoe die grote bomen werden gerooid!




Nu wachten we af wanneer de grote stukken naar hier gebracht worden. En dan hebben Willem, Wim en Leendert voorlopig een hoop werk om dat alles in pasklare brokken te krijgen. Maar dan zitten we er voorlopig wel echt warmpjes bij!

Eva

Ik vond een aardig berichtje in mijn mailbox en dat wil ik hier graag doorgeven. Een lezeres mailde, dat zij een abonnement heeft op het blad Eva. Zij wil dat abonnement graag delen met een christenvrouw die dat zich financieel niet kan veroorloven. Zij wil het blad op haar kosten doorsturen. Wie gebruik wil maken van dit lieve aanbod kan een mailtje sturen naar eenvoudigleven@gmail.com

Update: inmiddels hebben zich verschillende vrouwen gemeld. Fijn dat er zo iemand heel blij gemaakt mag worden!