Tweede Paasdag 2019

De dag van Willem en mij begon zoals elke gewone maandag: met de wekker, die om 5 uur afliep. Willem ging zijn rondje door de polder wandelen en ik ging aan het rommelen in huis. Het was heerlijk om zo vroeg op te staan en de nieuwe dag geboren te zien worden. Was het gisteren al zo´n mooie zomerse dag, voor vandaag stond ons minimaal hetzelfde te wachten.

Ik zette de wasmachine aan en ruimde op mijn gemakje de keuken op. Werkjes waarbij je zomaar je gedachten kunt laten gaan. Toen alles aan kant was, bakte ik een lading kaneelbroodjes. We zouden namelijk deze morgen in Rotterdam naar de kerk gaan, waar Maaike en Jaap belijdenis van het geloof zouden doen. Daarvoor wilden we om uiterlijk 10 voor 9 wegrijden en dus had ik bedacht om maar niet uitgebreid te ontbijten. Ik zou gewoon koffie zetten met een schaal kaneelbroodjes erbij.

Toen Willem terugkwam van zijn rondje, was het eerste baksel juist klaar. Tijd om fijn even samen in de stilte van de vroege morgen een bakkie te doen en een broodje te proeven.

Later reden we met twee auto´s naar de kerk. Toen we daar aankwamen, kwamen ook juist Gerwin en Trijnie aan. Wat een mooie timing. Met z´n allen namen we één lange kerkbank in beslag. Even later zag ik Wim en Geertje met de kinderen ook binnenkomen en zwaaide ik naar de jongens.

Het was een dienst, die we niet snel zullen vergeten. De tekst was uit Johannes 20, het 29ste vers:

Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.

We hadden nog heel wat na te praten, toen we ná de dienst bij Jaap z´n ouders gingen koffie drinken.

´s Middags had bijna iedereen plannen. Met een klein ploegje waren we thuis: Hans, Maria, Jan, Henk, Willem en ik. Maria en ik vermaakten ons in het huishouden. Maria had zin om de bijkeuken op te ruimen en te schrobben. Best hoor, kind. Zelf had ik zin om lekker op mijn gemakje een kist appels en een kist peren weg te werken. De appels werden appelmoes, de stoofperen stonden aan het eind van de middag in een 10-literpan te stoven. Ja, ja, het rook hier met Pasen naar Kerst :-).

Tussendoor genoten we van buiten koffie drinken.

Het wordt steeds fleuriger in de tuin.

Ook hadden we lol van onze logé:

Ieder uur vraagt er iemand: ¨Zal ik Sunny uitlaten?¨ Wel fijn voor hem, want de rest van de dag zit hij in de bench. Hij kan niet vrij rondlopen, want hij is bloedlink op de konijnen.

Aan het eind van de middag ging Hans bbq-en bij Trijnie en Gerwin. Eigenlijk had Henk daar ook veel zin in. Maar pannenkoeken vond hij ook prima. Het werden pannenkoeken. Met appel en met kaas. En slagroom erbij, omdat het Pasen was.

Na het eten stelde Willem voor om er nog even uit te gaan. Henk wilde wel mee. Nog even van al het moois en het voorjaar genieten. We voeren bij Brakel over met de pont en reden zo naar Zaltbommel.

We genoten van een heerlijk ijsje.

En toen was het hoogtijd om naar huis te gaan.

Het is weer voorbij. Pasen 2019. In meerdere opzichten bijzonder en onvergetelijk.

Appels, spinazie en een kringloopvondst

Vanmorgen vroeg ging ik verder waar ik gisterenavond gebleven was: met de appels. Moesde ik gisterenavond 5 kilo elstar, vanmorgen pakte ik een kist jonagold. Ook deze appels waren gevallen en hier en daar behoorlijk gebutst of bruin onder de schil.

Toch zaten hier genoeg goede appels tussen om mijn droogoventje mee te vullen.

Van de rest maakte ik weer appelmoes. Een aantal grote potten en ook nog 5 kleine potjes. Die kleintjes zijn voor schoonmama. Precies een mooi maatje voor een eenpersoonshuishouden.

Het huisartsverhaal ging vandaag niet door. Het was precies zoals ik verwachtte: de praktijk is vanwege de vakantie gesloten en je kunt alleen voor spoedgevallen terecht bij de vervanger. Ik snap daar werkelijk geen bal van. Elke vakantie is die praktijk domweg dicht. Ik mocht willen dat Willem elke schoolvakantie vrij had, zeg! Maar ja. Gelukkig was de pijn vandaag een heel stuk minder. Anders had ik er toch heus een spoedgeval van gemaakt. Nu wachten we maar tot later.

Nu Maria zich zoveel beter voelde, besloten we om vandaag dan maar het kringloopuitstapje te doen, wat we op de wensenlijst hadden staan. Gezellig hoor, zo samen! We hebben heel erg op ons gemakje de hele kringloopwinkel doorgestruind en kwamen leuke dingen tegen. Zo scoorde Maria een rokje voor maar 2,45 en vulde ik mijn glasvoorraad aan. Dé vondst was een pianokruk voor slechts 3,95!! Ok, voor het comfort zou ik er misschien een kussentje op moeten maken. Maar verder: perfect!

Bij de kassa stond een meneer heel jaloers te kijken: ¨Hé, die heb ik helemaal niet gezien!¨ zei hij. ¨Dat klopt,¨ zei ik, ¨want ik had hem al gepakt :-)¨. De meneer wilde hem wel van me kopen. Maar nee, ik was er zelf veel te gelukkig mee!

We hebben ook lekker in de kringloopwinkel geluncht. Een kom champignonsoep en een pistoletje gezond. Echt genieten.

Vanmiddag kwam schoonmama op de koffie, bakte ik brood, maakte bestellingen klaar en spoelde een doos vol spinazie.

Die zat gisteren ook bij het partijtje van de groentenboer. Het was spinazie met klein blad en lange stelen en werd daarom niet verkocht. Mij maakt het niet uit. We lusten spinazie met steel en al. Ik had 6 kilo. Eén kilo ging vanavond door de pasta.

De andere 5 kilo´s heb ik per kilo geblancheerd, gesneden en in zakjes in de vriezer gedaan.

Zo heb ik 5 porties om door de pasta of de lasagne te verwerken. Of ik maak er spinazietaart van. Ik zie wel. Voor gewoon gestoofde spinazie is het vanwege de stelen niet zo geschikt. Daarvoor heb ik liever grootbladige spinazie, wat een fluweelzacht eindresultaat geeft. Vooral met een scheutje room erdoor. Mmm.

Na het eten reden Willem en ik naar de molen voor de wekelijkse bestelling. De hele gang stond vol en moest vanavond allemaal opgeruimd worden. Morgen ben ik namelijk een dag de hort op.

Al met al was het een drukke dag, ook al waren het leuke bezigheden. Ik ga mijn mandje opzoeken.