Krakkemikkig en blij

Oef, wat ben ik krakkemikkig. Maar tegelijk ben ik ook heel blij. Het één hoeft dus het ander niet uit te sluiten.

De aderontsteking in mijn been is nog wat groter geworden en steekt en brandt. Het is heel naar. Vooral gisteren had ik er veel last van. Ik was letterlijk misselijk van de pijn. Vandaag is het gelukkig iets beter. Al ben ik nu domweg heel moe. Moe van de pijn. Moe van weinig en niet lekker slapen. Dus heb ik heel rustig aan gedaan en ben zowel vanmiddag na de lunch, als vanavond na het avondeten maar gewoon een poosje gaan slapen. Meebewegen met de behoeften van je lichaam. Dat helpt echt in het genezingsproces. Verder let ik er goed op, dat ik voldoende drink. Ik ben een heel slechte drinker. Ik heb gewoon geen goede dorstprikkel. Als ik er niet speciaal op let, drink ik alleen maar ´s morgens een glas thee en verder over de hele dag verdeeld drie kopjes koffie. Ja, ik weet het. Koffie telt niet eens mee wat vocht betreft. Het onttrekt alleen maar vocht. Heel dom en heel slecht dus. Water vind ik niet lekker. Dat drink ik alleen als het heel warm weer is en ik echt dorst heb (lees: half uitgedroogd ben). Dus heb ik zaterdag en zondag een kan met 1,5 liter kruidenthee klaargezet, die aan het eind van de dag leeg moest zijn. Dat lukt met pijn en moeite. Vandaag had ik geen zin in kruidenthee. Ik dronk sinaasappelsap en aanmaaklimo. Maar ... eigenlijk wel te weinig. Morgen dus maar weer die kan met thee...

Die sinaasappelsap, die ik dronk, was trouwens wel vers geperst. Maria en Jan-Hendrik waren zaterdag nog even groenten en fruit gaan halen aan het einde van de markt. Voor het mooi waren ze wat te laat, dus er was niet heel veel meer. Wat groenten betreft was het eigenlijk alleen ijsbergsla. Prima hoor. Dat lusten we hier elke dag. We eten het vaak ergens bij. Vandaag hadden we bijvoorbeeld pasta en dan komt daar een grote schaal sla bij op tafel. Gisteren was het patatje stoofvlees, ook met sla. En morgen? Waarschijnlijk ook gewoon weer ´iets´ met sla. Lekker, hoor.

Qua fruit was er méér sortering: een paar bakjes aardbeien, een klein kistje kersen, watermeloenen, sinaasappels en papaya´s. Er wordt volop van gesmuld. De sinaasappelen heb ik vanmorgen geperst. De schil was niet zo mooi meer. Maar van binnen zagen ze er prima uit. En het sap? Mmmm! Zo lekker! Ik voel me altijd een erg rijk mens, als ik vers geperst sinaasappelsap in de koelkast heb staan. Verse JUS!

Dat maakt me BLIJ!

En als we het dan op ons ´terrasje´ zitten te drinken, voelt het alsof we bij een strandtent zitten. Het zand aan je voeten. Met enige fantasie lijkt het geruis van het fonteintje bij de buren op het ruisen van de zee :-).

Dat maakt me BLIJ.

De hele dag hebben we van ons ´buiten´ genoten. We dronken vanmorgen, vanmiddag en vanavond buiten koffie. We lunchten buiten. En ook vanavond aten we buiten. We kunnen er niet genoeg van krijgen.

Dat maakt me BLIJ.

Vanavond, na de koffie, hebben we allemaal nog even de handen uit de mouwen gestoken. Met een ijver alsof we een compleet landgoed te onderhouden hadden. Ha, ha. Ik was aan het eind van de ochtend even met Maria naar de Boerenbond gereden voor wat plantjes. De plantenbak, die ik vorige jaar voor Moederdag kreeg, stond al sinds de verhuizing kaal aan de straatkant. Het ding is loeizwaar. Maar ik wilde er nu toch echt plantjes in zetten en hem een leuk plaatsje geven. Samen met Hans en de steekwagen van de shop lukte het om het gevaarte op z´n nieuwe plek te rijden. En Maria pootte er de plantjes in.

Van de punt grond voor het keukenraam wil ik graag bloementuin maken. Maar er moet daar nog iets aan de waterafvoer gedaan worden. Het is dus niet slim, om er al iets blijvends te planten. Daarom had ik bedacht om daar bloemenzaad te zaaien. Het is al een beetje aan de late kant hiervoor, maar het kan nog wel. Hans harkte eerst de grond netjes glad. Daarna vermengde hij het zaad met zand (dat hebben we tenslotte genoeg ;-)) en strooide het uit. Maria hanteerde vervolgens de broes. Met het prachtige weer in aantocht, moet dat vast goedkomen. Ik ben zó benieuwd, wat er gaat groeien!

Het maakt me bij voorbaat BLIJ.

We kochten vanmiddag ook een paar plantjes voor in de moestuin. De moestuin-in-wording, kan ik beter zeggen. Dit seizoen telt voor spek en bonen. DV volgend jaar hoop ik, dat er vakken gemaakt zijn en er een hekje omheen staat. Dan kan ik ook van tevoren een tuinplannetje maken. Nu is het gewoon een beetje voor de fun. De plantjes waren 25 cent per stuk, dus daar hoef je ook niet moeilijk over te doen. Ik kocht 4 bietenplantjes, 4 keer krulsla, 4 keer kropsla, 4 rode kolen en 3 aardbeienplantjes. Er komen morgen nog uien. Ook rijkelijk laat, maar ook daarvoor geldt: het is gewoon voor de fun. De plantuitjes kreeg ik als kadootje bij de eerste workshop, die ik gaf, net voordat de Corona uitbrak.

Voor nu zijn de plantjes gepoot. En om te voorkomen, dat Ciara ze vernielt, hebben we er als hekje maar even een konijnenrennetje omheen gezet. Ha, ha, best grappig, toch?

Henk heeft er steeds met z´n neus bovenop gestaan. Hij vindt het maar wonderlijk, dat die paar kleine blaadjes over een paar weken op zijn bord kunnen liggen. En hij verheugt zich alvast op de kippen, die we t.z.t. willen aanschaffen. We hebben hem bij voorbaat benoemd tot opperkippenhoeder en hem verteld, dat dat niet alleen betekent, dat hij de eieren mag rapen, maar dat hij ook elke week het hok mag uitmesten. Hij vindt het prima. OK dan :-). Ik ben benieuwd. Hij kan ook wonderlijk goed met Ciara overweg. Dus wie weet schuilt er een echte dierenverzorger in hem.

Hoe dan ook: dat samen buiten bezig zijn, tot aan de avondschemering?
Dat maakt me BLIJ.

Krakkemikkig en blij prima samen gaan!

#bespaartip 2
Ga weer ouderwetse filterkoffie zetten. Weg met die dure pads of cups. Het scheelt je echt veel geld en je bespaart ook nog eens flink op je afval. Als de koffie in de aanbieding is, sla ik groot in. Dat levert nog weer een leuke, extra, besparing op. Als je het verschil wilt weten in prijs tussen een kopje koffie van snelfiltermaling, bonenkoffie, pads of cups, kun je hier een vrij recent onderzoek van Coolbleu bestuderen: Prijs per kopje koffie

                                                                 

Prikfeest

Na een erg koude nacht, met zomaar een paar graden vorst (!), was het hier vanmorgen een stralend en zonnig begin van de dag. Er was feest aan de Hofwegen. Een buurjongen van een paar huizen verderop trouwde vandaag met een buurmeisje van schuin tegenover ons. Ter verhoging van de feestvreugde staken we met verschillende buurtjes de vlag uit.

Bij mij hing de vlag intussen wat minder fier te wapperen. Ik zat de klok naar 8.00 uur te kijken, om de huisarts te gaan bellen in verband met die pijnlijke aderontsteking in mijn been.

Om 8.00 uur belde ik en de assistente vroeg me van alles en nog wat. Daarna besloot ze, dat ze het met de dokter zou bespreken en dat ik dan door de dokter teruggebeld zou worden voor een telefonisch consult. De dokter belde al snel. Ook hij had veel vragen. Tenslotte besloot hij, dat hij toch liever dat been eerst zelf wilde bekijken, voordat hij bloedverdunners zou voorschrijven. Ik kon om 9.20 terecht. Lekker snel gelukkig.

Bij de dokter is alles natuurlijk extra omgeven door allerlei corona-regels. De eerste was, dat ik moest aanbellen om binnen gelaten te worden. Na even wachten schoof de deur open en op gepaste afstand stond de assistente in vol ornaat (met mondkapje), om te vernemen, wat ik kwam doen. Toen ik zei, dat ik een afspraak had, stapte ze een stukje achteruit om me binnen te laten. Intussen had ze een sprayflacon met desinfecterend spul gepakt en daarmee sprayde ze mijn handen. Nadat ik die ´gewassen´ had en haar ervan verzekerd had, dat ik geen verkoudheidsklachten had,  mocht ik plaatsnemen in de geheel lege wachtkamer.

Ook bij de dokter in de spreekkamer ging het er omzichtig aan toe. Na wat kennismakingsvragen (we zagen elkaar voor het eerst) en wat vragen over mijn klachten moest het been dan toch aan een inspectie onderworpen worden. Conclusie: minstens 15 centimeter ontstoken ader en al aardig in de richting van mijn lies. Dokter besloot dat ik per direct met het prikfeest mocht beginnen. Vijfenveertig dagen lang Fragmin spuiten. Huil :-(.

¨Nou, een royaal feestje,¨ merkte mijn vriendin droogjes op :-).

Ik heb een beetje gelummeld vandaag. Ben rond twaalven maar gewoon eens een poosje in bed gekropen en schrok na een uur wakker. Poeh, wat had ik liggen dromen! We waren in ons vorig huis, in de Karper, en Willem was aan het klussen. Er was een groot vierkant gat gezaagd in de muur. Toen ik het ging bekijken, zag ik, dat Willem allemaal aantekeningen met pen op de muur had gemaakt. Daar ging ik helemaal een drama van maken, want die muur was vorig jaar nog gewit en nu moest het wéér. Waarop Willem een roller in een emmer doopte en meteen over al die aantekeningen rolde en me verweet, dat ik een drama maakte om niets.

Hoe krijg je het bij elkaar gedroomd, hè.

Vanmiddag was ik juist bezig om weer mijn gewone ´zelf´ te worden, toen er alwéér iets raars was. Ik werd gebeld door Hart van Nederland. Nu Nederland rechtstreeks op een dikke crisis afstevent (of er eigenlijk al in zit), waren ze benieuwd naar mensen, die eigenlijk altíjd al zuinigaan leven. We hadden spontaan een heel praatje en ik dacht, dat ze dat misschien in een nieuwsitem wilden verwerken, ofzo. Maar ze bleken me in de uitzending te willen hebben en vroegen of ze om 17.00 uur een kwartier mochten komen filmen. Maar nee. Ik ben té blij, dat het hier nèt weer een beetje gewoon is, na twee maanden extreme drukte.

Toch zette het verzoek me wel aan het denken. Er zullen veel mensen zijn, die nu in de financiële problemen komen, of zelfs al zitten. Deze mensen moeten de broekriem stevig aanhalen en dat kan best moeilijk zijn.

Ik heb hier op deze blog nooit een opsomming willen geven van allerlei tips en trucs. Maar al lezend kom je die natuurlijk zeker wel tegen. Ik heb bedacht om voorlopig toch eens elk logje af te sluiten met een gemakkelijk toepasbare consumindertip. Wie weet kan ik zo toch mensen helpen, die op zoek zijn naar bespaarmogelijkheden. De tips zullen heel divers zijn. Ze zullen je níet uit de crisis trekken. Maar wellicht kan het een heel klein beetje helpend zijn. Al was het maar om anders te leren denken.

Al met al was het maar een rare dag. Maria en ik hebben op het laatst nog even flink gas gegeven, om toch nog op tijd de pakjes van vandaag af te krijgen. Terwijl Willem ze wegbracht naar de post, reden we even naar de supermarkt. We wilden twee maaltijdsalades maken en hadden hiervoor niet alles in huis. Bovendien was het kattengrit op.

Thuisgekomen flansten we allebei een bak salade in elkaar. Maria één met pasta, gerookte kip, honing-mosterddressing, blokjes gedroogd fruit/rozijnen, rucola, ijsbergsla, appel, komkommer. Ik maakte een vegetarische salade met blokjes biet, rucola, geitenkaas, appel, ijsbergsla, ringetjes bosui, olijfolie en peper uit de molen. Super simpel en oerlekker.

Kom ik direct aan tip 1 toe. Het is een ´receptje´ wat ik pas van mijn vriendin doorkreeg. Een heerlijke dressing, die drie keer niets kost en lekker is over je salade, maar bijvoorbeeld ook over je stamppotje rauwe andijvie. Komtiedan.

#bespaartip 1
Maak je (sla)dressing zelf van eenvoudige ingrediënten uit je keukenkastje:
Neem gelijke delen azijn, milde mosterd, honing. Roer ze door elkaar. Klaar. Voor de luxere variant roer je er nog wat (gedroogde) kruiden door.

De geschiedenis herhaalt zich

Vannacht had ik behoorlijk veel last van de bekkenpijn. Ik kon me domweg niet omkeren in bed. En toen ik vanmorgen opstond, moest ik heel rustig-aan opstarten. Toch viel me de pijn erg mee, naarmate ik langer in beweging was. Ik zag het zelfs weer zitten om Ciara uit te laten. Het rondje van ergens tussen 8 en 9 uur is min of meer mijn vaste rondje. Heerlijk om dan even verplicht je neus buiten de deur te steken.

Ciara heeft sinds kort ontdekt, dat er langs de waterkant vaak zoetwaterkrabben liggen. Ze is er dol op. Maar wij vinden het maar niets, als ze die scherpe beesten opknaagt en zorgen ervoor, dat ze ze niet te pakken krijgt. Vanmorgen had ik er echter niet direct erg in, dat ze wat langer bij de waterkant snuffelde. Totdat ze triomfantelijk met een krab in haar bek uit het riet tevoorschijn kwam. Ieuw. En ja, ik krijg haar zo´n trofee echt niet uit haar bek. Dus besloot ik dat ze deze ene maar op moest knagen en dat ik verder op zou letten, dat ze niet nóg een keer in het riet op zoek ging.

Terwijl Ciara verheerlijkt op haar buit lag te knagen, zag ik dat in de berm het klaverfeest begonnen was. Zo mooi om steeds een andere soort bloemen in bloei te zien komen. Het fluitenkruid is op z´n retour. Ik zie nu boterbloemen, smeerwortel én klaver!

Thuis gekomen ben ik hard aan de slag gegaan in de webshop. Het was vandaag inpakdag: Maria en Gerwin hebben samen de hele dag staan inpakken. Zelf ging ik weer pakketten klaarmaken. Ik was extra gemotiveerd, want als ik flink zou doorwerken, zou ik aan het eind van de dag de achterstand ingelopen kunnen hebben.

En, YES!! Dat is gelukt!! Na twee maanden ploeteren is de orderhoos weggewerkt. Dat is een heerlijk gevoel.

Ik besloot mezelf te trakteren op een heerlijk bad :-).

Vanavond was het de avond van de wekelijkse meditatie. En terwijl ik zat te luisteren, voelde ik mijn been steeds harder schrijnen. De afgelopen dagen had ik dat wel vaker gevoeld. Ik dacht, dat het bijensteken waren. Ik was maandag namelijk verschillende keren in mijn benen gestoken, toen ik met de bijen bezig geweest was. Maar ineens ging ik twijfelen. Dit voelde toch anders....

Na de koffie maar eens een inspectie gedaan. En jawel, mijn vermoeden klopte: er zit weer een akelige aderontsteking. Een jaar geleden heb ik daar flink mee getobt. Ik hoop, dat het nu niet zo uit de hand loopt als toen.

Ik besloot meteen maar Hiroduid op te snorren. Dat is zalf, die helpt bij aderontstekingen. Hoewel er mensen zijn, die denken, dat het suggestie is, heb ik er toch in het verleden wel baat bij gehad. Ik dacht, dat er nog wel een tube in de ehbo-bak moest zitten. Ja, ik vond er één. Nog helemaal dicht. Alleen een jaartje over de datum. Nog een tube van mijn vader, nota bene.

Ik heb gesmeerd en ben met mijn been omhoog gaan zitten. Morgen maar even de huisarts bellen. Ik vrees dat ik weer bloedverdunners mag gaan spuiten. Zo geen zin in :-(. Maar ja. Niets aan te doen. De geschiedenis herhaalt zich.

Pijnlijk!

Pfff. Al een week lang tob ik flink met een aderontsteking in mijn been. Een erg pijnlijke geschiedenis :-(. De ontsteking is alleen nog maar uitgebreid, terwijl ik toch al een week aan de bloedverdunners ben.

Vanmorgen heb ik toch nog maar weer eens naar de huisarts gebeld, om te vragen, of dit normaal is. De assistente zei, dat ik met mijn vraag maar naar de internist moest gaan, waar ik vorige week was. Daar had ik echter gisteren al naar toe gebeld, maar kreeg te horen, dat ik dan eerst naar de huisarts moest. Iets van een kastje en een muur. Afijn. De huisartsenpraktijk was gisteren alleen voor spoedgevallen geopend en dus liep het allemaal op niets uit. Toen ik dat allemaal tegen de assistente gezegd had, zei ze, dat ik aan het einde van de ochtend maar terug moest bellen. Ze zou het met de dokter overleggen, wat er moest gebeuren. Aan het einde van de ochtend kreeg ik te horen, dat ik ´s middags langs moest komen. De dokter wilde kijken, of de ontsteking erger was geworden. Om 10 over half 4 was er een plaatsje. OK. Goed. Alleen echt jammer, dat ik daardoor de trouwdienst in onze gemeente zou missen.

Onzeker ging ik vanmiddag dus maar weer op pad. Vanmiddag zat er een andere dokter dan vorige week. Vergelijken kon dus niet. De dokter vroeg uit, nam mijn temperatuur op, bevoelde de zere plek en kwam tot de conclusie, dat ze er niet veel mee kon. Ik moest gewoon verder gaan met bloedverdunner spuiten, pijnstillers slikken en koude compressen op de ontstoken plek leggen. Verder niet te veel zitten/staan, maar ook niet overdrijven met bewegen. Nou ja ... lekker dan. Als het dan verder geen kwaad kan, dan moet het zo maar en zal het ooit wel een keer over gaan. Er werd me aangeraden om, als de ontsteking genezen is, compressiekousen aan te laten meten. En dat was dat.

Ik was vandaag echt moe van een hele week pijn. Hopelijk heb ik morgen een betere dag.

De vakantie is ook alweer bijna voorbij. Niet alles wat ik van plan was, is uitgevoerd. Maar de belangrijkste dingen toch wel. Ik wil alleen nog graag een kijkje bij mijn bijen nemen. Maar dan moet het echt wat beter gaan met mijn been en het weer moet het ook toelaten. Dat is nog even afwachten, want er worden nota bene winterse buien verwacht.

Gisteren ben ik met Henk zomerkleding en schoenen gaan kopen. Dat is prima gelukt en kan van het lijstje af.

Behalve die aderontsteking kwam er ook nog 40 kilo aardbeien door mijn programma heen fietsen. Dinsdag belde de groentenboer, of ik belangstelling had voor een partijtje aardbeien, waar hij vanaf moest. Prima Hollandse aardbeien. Alleen stond er een houdbaarheidsdatum op de doosjes van 28 april en het was inmiddels 30 april. Tja ... dan mogen ze niet meer verkocht worden. Wat leven we in een rare wereld. Nou, ik wilde die aardbeien maar al te graag redden en er jam van maken. Ik had juist een week of 3 geleden de laatste potjes aardbeienjam in de webshop verkocht. Prachtige timing dus!

Maria en ik maakten dinsdag de aardbeien schoon. Een paar bakjes belandden in de koelkast, om zó op te smullen. Ook gaven we wat weg. De rest leverde 33 kilo schoongemaakte aardbeien op.

Woensdagochtend om 5 uur begon de jamkokerij. Om 8 uur stonden er 155 potjes klaar!

Na het ontbijt maakten we ook nog 10 XL-potten voor onszelf. Want ook onze eigen voorraad van vorig jaar was helemaal op. Nu hebben we weer een fijne voorraad.

Deze aardbeien zijn gered. Ze waren echt ¨Toogoodtogo¨.

Sinds maandag hebben Maria en ik de app van Toogoodtogo op onze mobiel. We vonden het leuk om dat eens uit te proberen. Helaas zijn er hier in Alblasserdam nog geen bedrijven die daar aan meedoen. Maar maandag moesten we naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam en op de terugweg hebben we bij de Jumbo op Keizerswaard een Magic Box opgehaald. Zo´n doos kost 5 euro en het is een verrassing wat daar in zit. Ha, ha, wat waren we benieuwd! Het leek wel, of we een kadootje gingen halen :-).

De box (of papieren zak in dit geval) was de 5 euro zeker wel waard. Er zat in: een zak met 10 bruine afbak pistoletjes, een bakje met 275 gram kipfiletblokjes, een potje snoeptomaatjes, een zakje worteltjes, een bakje verse ananasstukjes, 2 haringen met uitjes en een doosje met vier Jumbollen (koningsdaggebak). Leuk hoor :-). En ook fijn, dat dit soort initiatieven de voedselverspilling een beetje helpen tegengaan. Want dat is echt heel erg. Zaterdag moest Maria aan het eind van de dag de vleesvitrine bij AH opruimen. Ze was echt ontdaan door al dat vlees wat aan de datum was en wat ze moest weggooien :-(((. Meenemen mag niet. Dat is streng verboden. Als je zoiets meeneemt en je wordt betrapt, dan vlieg je er meteen uit. Dus ja, al dat goede vlees moest weg. Dat is gevoelsmatig nog erger dan groenten weggooien. Er moest toch een beest voor doodgemaakt worden :-(. Maria gaat aan haar manager vragen, of haar Albert Heijn misschien mee wil doen aan Toogoodtogo. Wie weet.

Vrijmarkt 2.0 en lekker vakantie!

Koningsdag begon bij ons al op vrijdag. Op die dag werd namelijk op de school van Henk Koningsdag gevierd. Wat leuk om dat nog één keer mee te maken, met ons jongste kind! Helaas kon ik niet naar het zingen bij de vlag. Dat zou namelijk drie kwartier stáán betekenen en dat gaat niet vanwege de aderontsteking in mijn been. Dat was trouwens meteen ook de reden, dat ik me nergens voor opgegeven had als hulp. Mijn enige bijdrage was: ´s morgens vier stokbroden afbakken, snijden en meegeven. En verder heb ik flink reclame gemaakt voor de kleedjesmarkt en het restaurant :-).

Dat restaurant is zó leuk. Dat wordt altijd gerund door groep 8. Eén dag zijn de kinderen koksmaatje en ober en gastheer/gastvrouw tegelijk. Willem en ik hadden afgesproken om te gaan lunchen. Geertje en de kleinkinderen kwamen ook. Gezellig! We installeerden ons aan een tafeltje en lieten ons maar eens bedienen :-).

Na het eten was er de kleedjesmarkt. Ik ben er wél overheen gelopen, maar heb niets gekocht. Ik heb immers niets nodig. Ook niet als het heel goedkoop is. Sorry kinders, maar ik ben nu juist aan het ontspullen :-).

Zaterdag, Koningsdag, verliep anders dan anders. Alleen het begin van de dag was hetzelfde: ik hing de vlag uit :-).

Al jaar en dag is het onze traditie om ´s morgens wat rond te lummelen en koffie met oranje tompoucen te doen en ´s middags naar een vrijmarkt te gaan. Dit jaar ging het anders, want een groot deel van de dag waren wij kinderloos. Dat zat zo: Leendert zou samen met Thea wat gaan klussen in hun huisje. Hans en Koos waren vrijdag begonnen de achtertuin bij Dirk aan te leggen en hadden daarvoor ook de hele zaterdag nog nodig. Maaike ging naar Jaap, om te helpen in de zaak, die gewoon open was en waar de klanten op worstenbroodjes en oranjecupcakes enzo werden getrakteerd. Maria moest het kantoor schoonmaken, wat ze normaal op zaterdag ook altijd doet (daar deden ze niet aan Koningsdag ofzo) en verder had ze zich laten inroosteren bij Albert Heijn, waar het personeel die dag dubbel uitbetaald kreeg. Dat leek haar wel wat :-). Jan ging lekker een dagje naar z´n vriendinnetje in Papendrecht en Henk mocht met een vriendje mee naar de Mbuma-zendingsdag in Gorinchem. Dus: wij waren in elk geval overdag kinderloos!

We deden ons gewone zaterdagochtend-bakkie koffie bij schoonmama. Met oranje koeken vandaag :-).

Daarna reden we door naar Dirk voor het volgende bakkie koffie. Zo´n beetje de hele familie was daar neergestreken. Terwijl Hans en Koos hard doorwerkten aan de tuin,

zaten wij aan de tompoucen, die Maria had gebakken.

Mmmm. Kraakvers!!

Hoe gezellig het ook was, Willem en ik bleven niet heel lang. We hadden die middag nog het één en ander op ons programma staan.

Eerst maakte ik de aflevering voor Terdege, die ik woensdag al had moeten maken, maar waar mijn zere been een streep doorheen haalde. Ik maakte verrukkelijke zoete chilisaus.

Daarna was er nog een hele berg was en strijk, die -ook al vanwege dat been- was blijven liggen. De jongenskamer moest gekuist worden. En zo nog wat noodzakelijke klusjes, die ik af wilde hebben voor de zondag.

Het lukte allemaal prima. En aan het einde van de middag kwamen de kinderen één voor één weer binnen druppelen. Voor de zaterdagse frieten natuurlijk :-). Vandaag met loempia´s en chilisaus by mum.

En hoe zit dat dan met die ´vrijmarkt 2.0´ waar ik het in de titel van dit logje over heb? Nou, heel simpel. Vrijmarkt 2.0 is gewoon níet gaan en níets kopen. Ha, ha. Geen koopjes dus. Maar ook geen rommel. Ik vind het heerlijk zo en heb niets gemist :-).

En vandaag was het dan dus heerlijk vakantie-maandag! Heel veel anders dan een gewone maandag is dat eigenlijk niet eens, want wij hebben nog maar twee schoolgaande kinderen. Vakantie wil dus alleen maar zeggen: twee kinderen die niet naar school hoeven :-). Toch voelt het als vakantie. Misschien ook omdat ik deze week niet zoveel verplichtingen heb. Hoewel er toch wel een heel groot deel van de week al is ingevuld...

Het begon deze morgen met een begrafenis van een oude vrouw uit onze gemeente, die Willem en ik goed gekend hebben. Later deze week is er bij leven en welzijn ook een trouwdienst in onze gemeente. Ook daar hoop ik heen te gaan. Verder was er vandaag weer therapie in het Sophia Kinderziekenhuis. Ik wil zomerkleding gaan kopen met Henk. De bijen hebben aandacht nodig. En binnenkort moet ik een workshop ´huisgemaakte producten voor persoonlijke verzorging´ geven en die wil ik deze week voorbereiden. Als het even lukt, wil ik morgenavond graag naar de spingroep. Al met al is die vakantieweek niet bepaald een ´lege´ week ;-). En dan hoop ik maar, dat dat been verder geen roet in het eten gaat gooien. Gisteren is er een nieuwe ontsteking bij gekomen en daar had ik ook vandaag flink pijn aan. Ik heb besloten, om morgen opnieuw naar de dokter te bellen, als het dan niet verbeterd is. Maar goed. Dat is voor morgen. Wie weet verbetert de situatie vannacht!

AU!

Sinds vorige week vrijdag zit er een aderontsteking in mijn been te zeuren. Langzaamaan verergerde het en vanmorgen besloot ik toch even met de assistente van de huisarts te overleggen. Zo´n ontsteking wordt meestal veroorzaakt door een bloedpropje, dat een (spat)ader blokkeert. En aangezien ik in het verleden al eens een longembolie heb gehad (bloedpropje in een longader), is zo´n aderontsteking niet geheel zonder gevaar. De assistente was er snel duidelijk over: ik moest het door de dokter komen laten beoordelen. En zo kwam het dat ik even over half 10 bij de huisarts in de wachtkamer zat. Ze konden geen betere naam voor die ruimte bedenken....

Afijn. Aan het wachten kwam een eind en de dokter bekeek m´n been. Met mijn verleden in het achterhoofd vond hij het beter dat ik naar het ziekenhuis zou gaan om een echo te laten maken. Op een echo kunnen ze zien of de ontsteking oppervlakkig is, of in een diepere (hoofd)ader zit.

Ik reed even terug naar huis om snel één en ander te organiseren en daarna zette ik koers naar het ziekenhuis in Zwijndrecht.

Ook daar mocht ik weer gezellig in een wachtkamer plaatsnemen ;-).

Er werd een echo gemaakt. Eerst leek het mee te vallen. De ontsteking zat niet in een diepe ader. Daarna bekeek de dokter de meer oppervlakkige aders en vond een stukje ader van 2 centimeter, waar het bloed niet goed doorstroomde. Ze wilde het onderzoek al afronden, toen ze het apparaat toch nog even over een lager stuk ader liet gaan. Ik voelde het al: daar zat ook een ontsteking. En dat klopte. Daar zat maar liefst 20 centimeter ontstoken ader. Het verhaal werd toen een beetje anders. De dokter wilde dat er een internist meekeek en liet me naar de spoedeisende hulp brengen.

Daar het bekende verhaal: vragen beantwoorden, standaard onderzoekjes, wapperende gordijnen, flarden van gesprekken van de mensen naast me en ... wachten natuurlijk :-).

Er kwam weer een dokter, die ook weer moest voelen en kijken en vragen. Daarna weer wachten. Eindelijk was mijn geval voldoende besproken. Er werd besloten, dat ik naar huis mocht met voor 45 dagen Fragmin spuitjes. Fragmin is een bloedverdunner en die moet voorkomen dat er gevaarlijke stolseltjes in mijn lichaam gaan rondzwemmen. Die spuitjes heb ik al wel vaker nodig gehad en ik kan mezelf prikken. Dat is fijn, want nu heb ik daar niemand voor nodig.

Hè, hè. Dat hebben we dan ook weer gehad. Het gooide mijn plannen voor vandaag behoorlijk in de war. Ik had de kookrubriek voor Terdege moeten doen. Maar gelukkig mag dat wel 1 of 2 dagen later. Fijn!

Ik was een beetje van slag van dat ochtendje ziekenhuisgedoe. Bovendien heb ik flink pijn aan dat been en van pijn put je uit. Hopelijk wordt de ontsteking snel minder. En verder ben ik toch blij, dat het ´maar´ een ontsteking is. Er zijn ergere dingen.