Een dagje huis en tuin

Donderdag is het Maria´s vrije dag. En als we op woensdag helemaal ´bij´ zijn met het verzenden van de bestellingen in de webshop, sla ik op donderdag weleens een dagje over met orders klaarmaken en verzenden. Ik vind het fijn om dan een dag even flink in huis en tuin aan de slag te gaan.

Raar!

Het is vandaag een rare dag. Ik heb hard gewerkt, om alle weborders verzendklaar te maken. Maria hielp mee en we waren lekker vroeg. Terwijl Maria het laatste pakket ging inpakken, wilde ik de verzendlabels maken. Daarna zouden we naar de post rijden.

Helaas kwam er een rare foutmelding, toen ik de labels maakte. Er stond iets van ´ongeldig adres´. Ik gekeken of dat adres bestond. Jawel, hoor. Ook de postcode was goed. Bovendien was het label voor een klant, die vaker besteld heeft en dat was vanaf precies hetzelfde adres.

Afijn. Het duurde even, maar we zijn erachter, wat er aan de hand is. Postnl heeft besloten, dat ze een bepaald aantal labels per dag toestaan. Zijn die verbruikt, dan krijg je dus een foutmelding. Zo voorkomt Postnl overvolle pakketpunten. De pakketten blijven nu dus gewoon bij de winkeliers. Best slim. Alleen: waarom zijn we hier niet over ingelicht?? Want al is dit slim, leuk is het niet!! Al helemaal niet voor de klanten, die op hun spullen wachten!

Nou ja. Er is niets aan te doen. Mijn gang staat vol pakketten. Ik ga vannacht kijken, of ik dan labels kan maken. Elke dag is er weer een bepaald aantal verzendingen mogelijk. Hopelijk kan ik dan labels maken voor de pakketten die nu klaarstaan.

Dit was trouwens niet het eerste ´rare´ van deze dag. Vanmorgen heb ik Willem naar de huisarts gereden. Naar het speciale coronaspreekuur. We moesten ons melden bij een achteringang. Daar stonden we 10 minuten in de kou, voordat de ´ingepakte´ dokter Willem kwam halen. Ik mocht mee naar binnen. Dat was wel fijn.

Punt is, dat Willem nog steeds ziek is. Hij ligt nu ruim een week op bed. Hij heeft koorts en een wat lage saturatie. Daarom heb ik vanmorgen even overlegd met de assistente. Zij vond het ook beter, als de dokter eens naar Willem z´n longen zou luisteren.

De dokter stelde eerst de nodige vragen en daarna beluisterde hij Willem z´n longen. Ai! De dokter constateerde een beginnende longontsteking. Hij schreef een antibioticakuur voor en ook een antihistamine. Dat zou helpen tegen de corona. Donderdag moet ik bellen en het temperatuurverloop en de saturatie doorgeven. 

Ik mocht nog even 10 minuten buiten in de regen en de kou bij een raamluikje op de medicijnen wachten. Oef, wat kreeg ik het koud!!

Thuisgekomen stapte Willem uitgeput weer in bed. Pfff. Echt naar!

De rest van de zieken in ons gezin is gelukkig weer beter. En we mochten vandaag ook weer uit de quarantaine. JOEHOE!! 

Zaterdag hebben Maaike, Maria en ik de grote jongens-zit/slaapkamer al helemaal schoongemaakt. We hadden de jongens naar zolder gestuurd en de ramen tegen elkaar open gezet. Daarna hebben we al het beddengoed afgehaald en de hele kamer gesopt. Dat was hard nodig!!

Ook de rest van het huis werd met bezemen gekeerd.

Daar hadden we nu mooi de tijd eens voor, nu we toch in quarantaine zaten :-). We hadden het prima naar ons zin. En we verwenden onszelf met een lekkere oliebol. Mmm!

Buiten werd er ook gesopt. Niet door ons, hoor. Daar waren Hans en Koos hun auto´s aan het poetsen. Het leek wel een wasstraat.

We hebben dus van de nood maar een deugd gemaakt, zoals iemand opmerkte.

Maar we zijn nu wel echt blij, dat we weer gewoon naar buiten mogen. Maaike is voor de zekerheid nog een keer gaan testen, vanmorgen. Zij is al bijna een week neusverkouden. En ze wilde toch heel zeker weten, dat ze geen corona heeft. Ze werkt namelijk in de gehandicaptenzorg. Gelukkig was de test negatief. Net zoals vorige week woensdag. Dat zit dus wel snor. Ze kan weer aan de slag.

Ook Willem is niet meer besmettelijk, ook al is hij nog ziek. Dat hebben we voor de zekerheid nog eens nagekeken op de site van het RIVM en ook nog even nagevraagd bij de Arbo-dokter, die belde. Nu kunnen dus ook de vrienden en vriendinnen weer veilig komen. Tot grote opluchting van de verliefde kinderen ;-).

Nou, ik ben echt uit m´n ritme, nu ik niet naar de post kon. Maar ik ga nu maar eten koken. En dan vanavond administratie doen. Dat is ook weer eens nodig.

Moed verzamelen

Vanmorgen moest ik even moed verzamelen. Ik wilde namelijk weer een opruimklus aanpakken. Ik had de bijkeuken op mijn programma gezet. Vorig jaar is er in de bijkeuken een prachtig keukenblokje en een grote kast geplaatst (gelijk met de nieuwe keuken). Precies in die tijd begon ik met de webshop en ik had bedacht, dat dat een mooie ruimte voor alle bakproducten zou zijn. Dat was het ook. Maar niet voor lang...Al heel snel was die ruimte te klein. Het keukenblokje waaraan ik had gedacht pakketjes in te pakken, werd een vergaarplaats van inpakmateriaal. De kastjes puilden uit met spullen. Het was geen opbergplek, maar ook geen werkplek meer en het verzandde in een rommelhok.

Toen een paar weken geleden de nieuwe ruimte voor de webshopspullen klaar was, verhuisden de bakproducten vanuit de bijkeuken naar m´n nieuwe stellingkasten. En langzaamaan rijpte het plannetje voor de herinrichting van de bijkeuken.

Vandaag moest de daad bij het plannetje gevoegd worden! Maar heu...daar had ik toch echt even moed voor nodig, hoor!

Na een bakkie thee met een stroopwafel (samen met Maaike die ziek thuis zit), zette ik m´n verstand op nul en m´n blik op oneindig en rausde in één keer de hele bijkeuken leeg.

 Er verdwenen spullen in de vuilnisbak. Er werden spullen keurig op de goede plaats terug gelegd. En de spullen, die ik nog moest utizoeken, werden zolang op de kamertafel uitgestald.

Tijd om eens lekker te poetsen!

Ik pakte de stofzuiger met het opzetborsteltje en klom ermee op een kruk. Zo kon ik het plafond en de hoge richeltjes en kozijntje uitstofzuigen. Daarna ging ik er met een sopdoek langs. Alle spinragjes en vliegenpoepjes verdwenen als sneeuw voor de zon. Tegel voor tegel zakte ik naar beneden. Alles kreeg een beurt. Daarna sopte ik het keukenblokje en ik was zo trots als een pauw.

Ik haalde de magnetron en mijn drie broodbakmachines uit de garage. De magnetron gebruik ik niet vaak. Maar de broodbakmachines bijna dagelijks. Het is dus niet slim, om die ver weg te hebben staan. Ze hebben nu fijn een plaatsje in de bijkeuken gekregen. Dat is een heel stuk efficiënter.

Voor de kastjes heb ik ook plannen. Daar moeten o.a. het keukentextiel en alle ovenspullen (bakvormen enzo) een plaatsje krijgen. Maar dat ging hem vandaag niet meer worden. De klok draaide al naar twaalven en vanmiddag had ik een afspraak buiten de deur op de planning staan. Evengoed ben ik superblij. De rest komt vast ook wel!