Herfst-bezigheden

Ik ben heerlijk bezig met herfstklusjes: verwerken van oogst en wat nieuwe handwerkjes. Gezellig, nu het kouder wordt en de avonden langer!

Vorige week maandag had ik nog weer het één en ander bij de groenteboer van de markt meegenomen. Of eigenlijk: ze hadden gewoon m´n auto volgeladen :-). ¨Nog even,¨ zei ik, ¨dan gaat het net als bij de nieuwe Albert Heijns: dan rijd ik weg en wordt meteen het geld van m´n rekening geschreven.¨ Ha, ha.

Pas dinsdag had ik tijd om eens te kijken, wat er zoal in m´n auto lag en om te bepalen wat er snel verwerkt moest worden. Ik kwam een doos tegen met erg rijpe handperen en een paar kilo niet-meer-zo-mooie winterpeen. 

De peren zocht ik uit. Ik hield een flinke hoeveelheid over, die prima geschikt was om te ontsappen. Dat doe ik in m´n ontsapper op mijn weckketel. Heel simpel: peren wassen, in de ontsapper doen, water in de ketel doen, knopje van de ketel op ontsappen zetten. Na verloop van tijd loopt het sap vanzelf uit de peren.

Een paar liter deed ik in flessen. Die hebben de zaterdag niet gehaald. Wat was dat heerlijke sap! De rest ging in een wijde pan op het gas om in te koken tot stroop. Je houdt er niet veel van over en je moet het dus alleen doen als je (bijna) gratis fruit hebt. Maar dan héb je wel wat! Oh, zoooo lekker. Helemaal puur en dus ook zonder toevoegingen.

De winterpeen besloot ik te wecken. Lekker makkelijk voor hutspot. Ik maak dat graag met draadjesvlees en de uien gaar ik bij het vlees. Dan is het handig om de peen alvast kant-en-klaar op de plank te hebben staan.

Ik schilde de peen met de dunschiller, sneed alles in blokjes, kookte die 5 minuten en daarna schepte ik de potten vol, om ze te wecken. Het leverde me 4 literpotten op. Leuke aanvulling voor de weckvoorraad.

Bij de groenten- en fruitvoorraad zaten heel veel cherry-tomaatjes. Alles bij elkaar wel 10 kilo!

Wat zou ik daar eens mee gaan doen? Ik heb al aardig wat potten basis-tomatensaus op voorraad staan. Zou ik er nu dan eens tomatenketchup van maken? Ja, leuk! Ik maakte de ketchup volgens het recept van Diana.

Ik deed de ketchup alleen niet in schroefdekselpotjes, maar in weckpotjes. Ik weckte alles nog een half uurtje op 80 graden. Zo weet ik zeker, dat de ketchup heel lang goed blijft. Of die voorzorgsmaatregel nu echt nodig was? Nee! Inmiddels ben ik erachter, dat die ketchup hier verdwijnt als sneeuw voor de zon. Man, man, wat is dat lekker! Ik hoop, dat ik binnenkort nog maar tegen een goedkoop partijtje tomaten aanloop ;-).

Intussen kwamen donderdag ook de wolletjes binnen, die ik bij het Het Wolhofje had besteld. Oh, leuk! Ik kon het niet nalaten, om meteen even een beginnetje te maken. Ik had twee bollen wol besteld, waarvan je een rechte sjaal met franjes kunt maken. Dat is een heerlijk haakwerkje.

Daarnaast had ik van dezelfde wol, alleen in een andere kleur, 1 bol besteld om er een kolsjaal van te breien. Dat blijkt gewoon 1 recht, 1 averecht te zijn en is dus een perfect werkje om op rust te komen en je gedachten te laten gaan.

De houtkachel is ook al een paar keer aangeweest en zaterdag bakte ik gevulde speculaas. Zo wordt de herfst vanzelf leuk ;-).

Wederwaardigheden

Het is een ouderwets woord: wederwaardigheden. Maar als je de definitie opzoekt, dan komt je tegen: dingen die iemand meemaakt, wisselende lotgevallen. En dat is, zoals het vaak is, in het leven. Vreugde en verdriet liggen vlak naast elkaar en vloeien niet zelden ook in elkaar over.

Er is zeker vreugde in ons leven. Maar tegelijkertijd wordt die vreugde overschaduwd door van alles en nog wat. Niet in de laatste plaats door de ziekte van Maria, waar we zo ongeveer elk uur van de dag bij bepaald worden. Maar ook door andere gebeurtenissen. Vanmorgen overleed een oom van mij. De oudste broer van mijn moeder. Zomaar in een paar jaar tijd, zijn alle drie de broers van mijn moeder overleden en zie je een geslacht gaan. Het zou vandaag de verjaardag van mijn moeder geweest zijn. En zo ben je door die datum én door het overlijden van haar oudste broer veel in gedachten en is er pijn en verdriet.

We leven mee in het verdriet van onze familieleden, maar tegelijkertijd verheugen we ons ook over de kleine en grote vreugden in ons gezin. Gisteren kregen we een appje in onze gezinsapp van Leendert, waarbij de trots en blijdschap bijna van het scherm spatten. Helemaal onverwachts kreeg hij van zijn baas een spiksplinternieuwe werkbus. Geweldig! Echt een hele grote verrassing voor hem!

Henk was vandaag een dagje in het gezin van mijn zus. Eerst lekker een paar uur naar het zwembad. En daarna genieten van ijspret op de vijver achter hun huis.

Koos had ook wel zin om de ijzers onder te binden. Hij dook in onze voorraad schaatsen, maar vond er geen paar in zijn maat. Maar geen nood: even naar de kringloopwinkel en voor 7,50 een paar prima noren gescoord. Weliswaar ouderwetse modellen, maar een kniesoor die daarop let, toch?

Het ijs is trouwens echt niet overal betrouwbaar, hier. En daar kwamen er een paar vanzelf achter. Jan zakte er door (vlakbij de kant) en kwam tot zijn middel toe nat thuis. Hans moest vandaag voor zijn werk wilgen knotten, die half over het ijs hingen. Daarbij haalde hij ook tot twee keer toe natte voeten. Er liggen hier dus wat schoenen met proppen kranten erin op de verwarming, in de hoop, dat die morgenochtend weer droog zijn ;-). En de wasmachine deed de rest...

Maria kreeg vanmiddag haar mentrix op visite. Erg aardig, zo in de vakantie! Maria heeft inmiddels 3 maanden van het schooljaar gemist en het is lastig om te kunnen inschatten wanneer en wat ze kan inhalen/weer oppakken. Het is wat het is.

Mijn dag was vandaag vol afwisseling. Ik was de hele ochtend op pad. Eerst heb ik ingrediënten ingeslagen voor het koken voor de kookrubriek, die ik eens in de vier weken maak. Daarna heb ik spulletjes ingekocht voor DV volgende week, als ik een klasje op bezoek krijg, met kinderen, die over ´de bakker´ werken. Zij komen broodjes bakken. Daarna naar de molen voor nieuwe voorraad bakproducten voor de shop. Intussen had ik een appje van Willem gekregen, dat hij de daglichtlamp kapot had laten vallen, die nodig is voor het fotograferen van de gerechten voor de kookrubriek. Of ik ´even´ langs de Foka wilde rijden voor een nieuwe lamp. De Foka is in hartje Rotterdam en ik ben echt geen held in stadsrijden. Maar goed. Ik wilde niet kinderachtig zijn en toog met moed (en angst en beven) naar de Foka. Ik was blij toen ik veilig en wel mét een auto vol meel én de daglichtlamp thuis kwam. Maar toen was het dan toch al tegen twaalven!

Ik stelde daarom het maken van de kookrubriek maar uit tot vanavond. Eerst even een bak koffie. En intussen kwam Koos met z´n schaatsprobleem en kwam er daardoor zomaar een onverwachts ritje naar de kringloopwinkel oppiepen. Dat was verder geen probleem, want ik moest toch op pad om Maria op te halen, die bij Trijnie in Dordrecht was. Zo gebeurd, zou je zeggen. Maar dat is dan de verkorte versie. De werkelijkheid was: eerst een vriend van Koos ophalen, dan naar de kringloopwinkel in Dordt, daarna Koos en vriend bij het Centraal Station afzetten, vervolgens naar Trijnie rijden, daar even een bakkie koffie drinken en uiteindelijk met Maria naar huis. Al met al ben je dan weer twee uur verder.

Afijn. De volgende programmapunten waren: het bezoek van Maria´s mentrix, het inpakken van de webshopbestellingen, het wegbrengen van de pakketten, het koken van de warme maaltijd (worteltjes met vis, mmmm) voor 8 personen, eten, de keuken opruimen, koken voor de kookrubriek,

nog maar een was ophangen en dan eindelijk, eindelijk ook nog ff wat voor mezelf doen. Stukje haken aan een deken én nog even spinnen van de Merinowol, die ik op marktplaats kocht.

Er past toch eigenlijk best veel in één dag ;-).

Rommelige maandag

Met kinderen die werken, of leren, of werken-leren, heb je het huis haast nooit meer voor jezelf. Zo was vandaag Koos de hele dag vrij van school, Maaike hoefde pas om half 3 naar haar werk en Henk had een lesvrije middag. Best gezellig allemaal, maar ook rommelig. Koos en Maaike sliepen uit. Dan ga ik niet onnodig de slaapkamers op. Er wordt dan ontbeten nadat ik net de ontbijtboel opgeruimd heb. En moet je in de badkamer zijn, zit die op slot. Nee, lummels in huis werkt niet mee als je op maandag eens lekker de rommel van de zondag wil opruimen. Dan is het het mooist als iedereen even optrommelt ;-).

Willem was als altijd weer met z´n salade in z´n tas naar zijn werk gegaan. Hij eet al jarenlang een salade als lunch en krijgt regelmatig de opmerking: ¨Eet je nu nog steeds dat konijnenvoer?¨ De mensen, die dat vragen, weten natuurlijk niet wat voor lekkers ik allemaal tussen die groene blaadjes stop :-). Vandaag was het ijsbergsla met snoeptomaatjes, fetablokjes, olijven, krenten, noten, maïs, gele paprika en courget op zoetzuur. Dat is toch zeker geen konijnenvoer!

Ook Henk z´n beker en bakje vul ik altijd. Henk is best een snoepert. Maar toen ik vanmorgen vroeg, of hij komkommer in zijn bakje wilde, juichte hij, alsof ik een stuk appeltaart had voorgesteld :-).

Ik was in afwachting van een leverantie van kruiden, die direct ingepakt moesten worden. Ik had echter geen idee, hoe laat de vervoerder zou komen. Hij kwam pas om half 2 en ik liep daardoor de hele morgen een beetje rondjes te draaien, naar mijn idee. Had niet de rust om een wat grotere klus aan te pakken, omdat ik het niet fijn vind, om halverwege een klus af te moeten breken. Maar goed. Er is altijd genoeg op te ruimen en dat deed ik dan ook. Terwijl ik de stofzuiger hanteerde, kwam ik een verrassing tegen. Zat er vorige week een pad in het raamkozijn, vandaag was het een prachtige, rode libel.

Ga maar naar buiten, beest!

Vanmiddag was ik dus druk met kruiden inpakken en bestellingen klaarmaken. Nadat ik alles op het postkantoor had gebracht, schoot ik nog even bij AH naar binnen. Ik had bamigroenten nodig. Nu Hans deze week op vakantie is, eten we lekker bami en rijst en dat soort dingen. Daar houdt hij niet van. Natuurlijk eten we het ook weleens, als Hans thuis is. Dan is er altijd wel een kliekje van iets wat hij wél lust. Maar als Hans wég is, neem ik het waar en kook ik dingen, die hij niet lust :-).

Ik kwam nog wat leuke hamsteraanbiedingen tegen. Ik ging dus met veel meer de winkel uit, dan ik van plan was. Ik kocht o.a. 3 bussen Karvan Cevitam voor 5,98. Nog niet heel goedkoop, maar wel heel lekker. Wij gebruiken maar een klein beetje siroop en véél water. Anders vinden we het veel te zoet. En op die manier is het natuurlijk ook lekker voordelig. Met drie bussen kunnen we wel weer even vooruit.

We zaten met z´n achten aan de bami. En iedereen vond het heerlijk. Dat is vrij uniek. Meestal zit er wel één aan tafel, die niet dol is op het eten wat opgediend wordt. Gezellig is dat, als er goed gegeten wordt. Als toetje had ik limoenijsjes met munt van AH-huismerk. Maar toen er één opmerkte, dat het naar tandpasta smaakte, legden er prompt nóg twee hun ijsje neer. Geen nood. De half opgegeten ijsjes gingen er bij de anderen nog wel bij :-) vuilnisbakkenras

We waren lekker vroeg klaar met eten. En Willem deed eens lui. Dat vond de kat een goed idee :-).

Bij zoveel gezellige huiselijkheid pakte ik m´n haakwerkje maar. Het lijkt wel herfst ;-)

Bakker, verpleegster en nog veel meer.

Het was geen straf voor me, om vanmorgen vroeg, in alle rust, de traktatie voor Henk af te maken. Feitelijk had ik gisterenavond alleen maar 9 muffins met blauwe bessen gebakken en verder een hoop troep gemaakt ;-). Nu moest ik spijkers met koppen slaan. Of liever: nog méér muffins bakken en verder een lading cupcakes. Om het feest compleet te maken, wilde ik intussen ook 3 broden bakken. Dat gaat allemaal prima, omdat ik in de garage een extra oven heb staan. Ooit in de Kringloopwinkel gekocht om op een beurs te gebruiken en daarna gehouden als extra ovenruimte. Ik gebruik hem heel regelmatig en vanmorgen dus ook.
Toen ik om half 7 de ontbijttafel ging dekken, had ik 10 muffins met frambozen/witte chocolade, 38 cupcakes en 3 broden gebakken en rook het dus als een bakkerij :-).

Henk was helemaal opgewonden en blij. Hij had zó´n zin in z´n feestje op school!

Willem bracht Henk met de hele handel naar school en ik ging naar moe om haar de laatste (!) prik te gaan geven, haar even te helpen en natuurlijk een bakkie koffie te drinken. ¨Vroeg begonnen, veel gewonnen,¨ zei mijn vader altijd. En dat bleek vanmorgen ook weer het geval te zijn. Toen ik om half 10 in mijn auto stapte om weer naar huis te gaan, had ik er al een complete dag op zitten.

Maar dat betekende niet echt (of: echt niet), dat ik verder de hele dag op m´n lauweren kon gaan rusten. Ik moest juist vol gas verder, want mijn programma was een beetje vol. In volle vaart werd de wasmachine aangeslingerd, zette ik drie broodbakmachines aan het deeg kneden (makkelijk toch, al die apparaten), ruimde ik de boel glad en maakte ik Lamme Teun (advokaat) voor de webshop.

Om 10 over 12 was het tijd om koers te zetten naar Dordrecht om met Trijnie naar de kliniek te gaan waar haar spataderen verwijderd zouden worden. En het was zomaar ineens 10 over 12 ;-). Dus ging ik zonder te eten op stap. Maar Maaike stopte nog snel een foute koek in mijn tas.

In de kliniek mocht ik, net als twee weken geleden, mee de behandelkamer in. Eerst werd er een ader gelaserd. Dat was vorige keer ook gebeurd. Maar nu moesten er ook aders ´gemüllerd´ worden. Bij deze methode maakt de dokter sneetjes op de plaatsen waar de aders niet goed meer zijn en haalt er met een soort haaknaald een (stuk) ader uit. Het ging allemaal voorspoedig en met een dik ingepakt (zwachtels en een kous) been mocht Trijnie weer naar huis.

Het was bijna vier uur, toen ik thuiskwam. En ik had precies genoeg tijd om samen met Maaike webshopbestellingen klaar te maken en naar de post te brengen. Intussen was er bedacht wat we zouden gaan eten: Kip met rijst, kerriesaus en spercieboontjes. Hans houdt niet van rijst, maar ik had nog een portie krieltjes liggen, die ik voor hem wilde opbakken. Maar toen puntje bij paaltje kwam, at Hans helemaal niet mee, maar ging hij vlak voor het eten de deur uit. Hij is de laatste, die de vakantie-rij afsluit. Samen met een vriend is hij voor een week naar Zweden vertrokken. Ze zullen in een boomhut bivakkeren in een bos, waar beren leven. En ja, ik weet het: bruine beren vallen niet zomaar mensen aan. Maar je gelooft het, of niet: ik heb in de afgelopen maanden tot DRIE keer toe een verhaal in het nieuws gelezen over een beer die tóch mensen aanviel. Ik vind het, diep verborgen in mijn bezorgde moederhart, dus eigenlijk maar niets. Maar ja....

Na het eten heb ik even een break genomen. Ik was tenslotte al vanaf 4 uur in touw. Wat is een bad met fijne badolie dan heerlijk!

Na de koffie pakte ik m´n nieuwe haakwerkje. Ik was het saaie haken aan de deken zó beu, dat ik snakte naar een beetje variatie. Daarom kocht ik materiaal voor een mooie sjaal. Op zich ook niet een heel spannend patroon, maar je moet er toch net even wat alerter bij blijven.

We hadden een fijne, rustige vrijdagavond. Wat zal de dag van morgen weer brengen?

Hij wappert weer

Hoe hangt de vlag erbij vandaag? Nou: hij wappert weer gelukkig!

Toen ik vanmorgen wakker werd, was ik zonder rugpijn (door mijn nieren). Daar was ik alvast heel blij mee. Ook voelde ik me niet koortsig meer.  Nóg iets om blij mee te zijn. Ik ben tot een uur of 8 op bed blijven liggen. Daarna heb ik Henk en Jan een duwtje richting school gegeven ;-). En toen iedereen verdwenen was, ben ik lekker languit in bad gegaan. Omdat het allemaal best goed ging, kleedde ik me aan. Ok, ik was nog wat wiebelig en daarom besloot ik wat licht werk op te pakken. Er was zát waarmee ik me nuttig kon maken. Eerst maar eens de bank gebeld voor nieuwe readers. Er waren er namelijk twee gestolen bij de inbraak in februari.

Daarna een telefoontje naar een behandelaar van Henk. Ook al vanwege de inbraak: doordat mijn agenda gestolen is, wist ik niet wanneer de volgende afspraak zou zijn. Ook was het door de dokter uitgeschreven recept verdwenen en daar had ik een nieuw voor nodig. Het was goed dat ik belde, want de komende afspraak was begin april. Mooi. Weer iets afgewerkt/opgelost.

Daarna nam ik een duik in de administratie. Er lag weer genoeg. Dingetjes uitzoeken, fakturen betalen. Post bekijken. Oude paperassen wegdoen. Fijn, fijn, fijn.

Ik voelde me met het uur opknappen en breidde mijn werkzaamheden uit. Ik kon best de was sorteren en er één aanzetten. Ook wat was betreft: er lag weer genoeg. Daar hoef je nu nooit naar te zoeken :-).

Ik deed alles wel slow motion. Maar dat geeft niets. Bij een ontsteking moet je echt je rust in acht nemen. En dat doe ik door mijn werkjes op het gemakje te doen en af en toe af te wisselen met even zomaar zitten. Even bijlezen op bepaalde blogs. Een stukje haken in de zon.

Vanmiddag ben ik naar de bank gegaan. Dat was wel typisch een klusje wat domweg móest. Morgen heb ik er geen gelegenheid voor en ik wilde toch graag iets afwerken voor het einde van de maand. In ons dorp is geen Rabobank meer. Dus startte ik m´n brik en reed naar Papendrecht. Wat fijn, dat het lukte! Toch bijzonder als je bedenkt hoe ziek ik gisteren was.

Toen ik thuiskwam maakte ik de pakjes voor de webshop klaar en bracht ze weg. Ik had besloten om vandaag ook weer voor het eten te zorgen. Maar dan wilde ik iets makkelijks klaarmaken. Toen ik vanmorgen op de blog van Zuinigaan over capucijners las, had ik er al trek in: Captains Diner! Mmmm.

Ik haalde daarvoor nog even wat ik niet in huis had en schoof thuis achter het fornuis. Oud en vertrouwd :-). Toen Willem thuiskwam, was hij verbaasd me in de kleren te zien. En de kinderen waren blij, dat ik weer kookte. Volgens Maaike ben ik afgevallen in mijn gezicht. Dat kan. Ik heb een paar dagen nauwelijks gegeten, vanwege de misselijkheid. Jammer dat je dan in je gezicht afvalt. Ik weet wel betere plekjes ;-).

Wat een wonder, deze dag voor mij! Van dweil naar wapperende vlag. En de les: Je kunt nooit blij genoeg zijn met de gewone dingen in het leven!

Ik voel nu toch de rugpijn weer terugkomen. Dus kruip ik maar in m´n mandje. En hopelijk groeit er vannacht een velletje over de twee brandblaren die opengegaan zijn en zo schrijnen...

Dag 13 en 14, een logé, gourmetten en vermaak rond de deur.

Donderdag, dag 13

Jan had de eerste afspraak van een serie voor psycho-educatie. Ik moest daarvoor met hem naar Yulius in Barendrecht. De afspraak duurde drie kwartier. In die tijd kon ik in de wachtkamer wachten. Dat was geen straf, want ik had m'n haakwerk meegenomen en kon drinken uit de automaat pakken. Ondanks de warmte nam ik lekker een bekertje warme chocolademelk.
De wachtkamer was helemaal leeg, op mij na. Stilletjes hoor! Een medewerker passeerde de wachtkamer op weg naar het toilet. Ze kwam nieuwsgierig kijken wat ik aan het doen was. Ze had zoiets in geen jaren gezien. Ze had het vast gemist, dat handwerken al lang weer helemaal hip is!

Met de reistijd erbij, sloeg de afspraak een groot gat in de morgen. Toen ik thuiskwam moest ik hard aan de slag om het huishoudelijk werk af te krijgen. Behalve het gewone huishoudriedeltje, moest ik ook 6 broden bakken voor een klant en maakte ik zwarte-bessenjam. De zwarte bessen komen uit de voortuin. Daar staan drie zwarte-bessenboompjes op stam. Ik heb ze nu voor het derde jaar en de oogst is dit jaar overvloedig. Mmm, wat rook dat jam koken heerlijk!
Van de week kocht ik bij de Xenos een glasstift van Edding. Daarmee schreef ik op de pot wat erin zat. Praktisch en leuk tegelijk.

Het was genieten van het mooie weer. De pingpongtafel werd het schuurtje weer uit gereden. Wat is Jan blij met dat ding!

Ik probeerde ook steeds een zonnestraaltje op te vangen, door bijvoorbeeld de aardappels buiten te gaan zitten schillen.

Om vier uur kwam de kapper voor de zes-wekelijkse knipbeurt. Er was weer genoeg te snoeien op de diverse Luijkenhoofdjes. Als ons geld zo hard zou groeien, als de haren van de jongens, dan waren we snel rijk :-).

Vrijdag, dag 14

Ik stond vroeg op, om aan de was te gaan. Leendert kwam er gisterenavond ineens mee aan, dat hij vandaag om 12.00 uur opgehaald zou worden. Hij mocht een paar dagen mee met een vriend en z'n familie. Varen in Friesland. Echt leuk voor hem, maar wel heel onhandig, dat hij er zo laat mee kwam.

Ik draaide snel een donkere was met z'n spijkerbroeken. Om zes uur hingen ze al aan de lijn. Maar, zul je net zien, het droogde voor geen meter.
Om 10 uur heb ik de spijkerbroeken zo goed en zo kwaad als dat ging maar drooggestreken. De rest van de tas was snel ingepakt. Ik heb Leendert op het hart gedrukt vooral ook warme dingen mee te nemen, want er is bar en boos weer voorspeld. Storm en regen :-(.

Toen alles ingepakt klaar stond, vertrok ik snel naar het dakterras, naar mijn bijen. Kleine Willem zou om 11.00 uur komen logeren en voor die tijd wilde ik de bijen gedaan hebben. Ik deed de inspectie op de twee kleine volken. Deze moeten verenigd worden. Het ene volk doet het als een tierelier, het andere kwijnt. Ik verenig ze, zodat ze als één groot en sterk volk de winter in kunnen. De winter lijkt nog ver weg. Maar voor bijen is het allang aftellen. Na de langste dag gaat de koningin al minderen met eitjes leggen. En na de bloei van de Lindebomen is de drachttijd in mijn omgeving zo ongeveer gedaan en kan het inwinteren beginnen.

Zoeken naar de koningin

Op mijn grote volk heb ik twee honingkamers staan. Bij de laatste inspectie waren de ramen van de onderste honingkamer al een eind verzegeld. Vandaag waren de ramen nagenoeg helemaal verzegeld. Dat betekent, dat de bijen alle gevulde honingraten voorzien hebben van een laagje was. De honing is dan geschikt voor de oogst.

Ik haalde de honingkamers eraf en zette de bovenste kamer terug op de kast. Daar mogen de bijen in verder werken. Ik schudde de bijen van de ramen van de volle honingkamer en zette hem binnen. Wow! Wat een honing! Eén raam weegt anderhalf tot twee kilo! Ik heb mooi Leendert geroepen, om de bak naar beneden te sjouwen.

De kinderen kwamen allemaal kijken en proeven. Vorig jaar had ik weliswaar mijn eerste honingoogst, maar dat was voor spek en bonen. Nu is het voor het echie. Indrukwekkend!! Volgende week ga ik bij de vereniging m'n honing slingeren. Ik schat toch wel een pot of 40 :-).

Ik was juist klaar toen de logé arriveerde. We hebben een primeur! Willem z'n eerste logeerpartijtje. En ook voor ons de eerste keer dat een kleinkind komt logeren. Wat leuk!

Hij heeft de hele dag met Jan en Henk meegedaan. En andersom. Jan en Henk gingen gezellig met hem met de autootjes spelen :-).

Jan hield intussen urenlang het verkeer in de straat in de gaten. Tussen 12.00 en 15.00 uur zou zijn laptop worden bezorgd! Het werd echt 15.00 uur voordat de Postnl-auto voorreed. Jan z'n geduld was beproefd. Maar daar was hij dan! De doos van Laptops4all. Glunderend maakte Jan de doos open. Henk en Willem stonden er natuurlijk met hun neus bovenop. Ik hoefde Jan verder geen instructies te geven. Hij slingerde het apparaat zelf wel aan en ik heb hem de rest van de middag maar achter de computer gelaten ;-).

Intussen waren het Willem z'n laatste uren voor de vakantie op zijn werk. Ik had een leuke verrassing bedacht om zijn vakantie in te luiden: gourmetten! Gourmetten doen wij heel weinig. En als we het doen, dan doen we dat het liefst buiten, want binnen ruik je dat nog drie dagen. En hoewel het steeds een paar druppels regende, bleef het warm. Echte buien zater er hier niet aan te komen en dus waagde ik het erop.

De kinderen sprongen een gat in de lucht. Gourmetten is een feest! Ik maakte een vleesschotel klaar en voor mezelf een vegetarisch schoteltje. Het vlees kwam grotendeels uit de aanbieding bij albert Heijn. Ik had daar nog even naar een kant-en-klaar gourmetschotel gekeken. Maar een kleine schotel (volgens mij maar voor twee personen, of zo) was al 7 euro! Dat kan stukken goedkoper. Ik sneed een paar kipfilets in stukjes. Verder stak ik uit vier hamburgers (uit de reklame) met een borrelglas minihamburgers. Van de restjes draaide ik gehaktballetjes. Ik had ook een afgeprijsd schaaltje met twee biefstukjes meegenomen. Die werden ook in stukjes gesneden. En verder was er een pondje Giros (ook uit de reklame). Vlees genoeg voor 10 personen. Er waren eieren, uienringen, paprikareepjes, stokbroden, sauzen. Wat wil je nog meer? Nou, niets. We aten onze buikjes rond. Een lekker perenijsje maakte het feestje compleet. Het was echt geslaagd.

En toen was het vrijdagavond. Biebtime. We deden ons gewone rondje. Maar met kleine Willem erbij, was het ineens speciaal.
Ik haalde bij de bieb een breiboek, een kookboek en een leesboek. Hè, heerlijk!!!
Daarna gingen we naar de Hema voor het traditionele ijsje na de bieb. We smikkelden het buiten op het terrasje op. Genieten.

Zo langzamerhand werd het bedtijd voor onze logé. Zijn knuffels lagen allang in het schoon opgemaakte bed op hem te wachten. Meneertje rook z'n bed en sliep. Wat was hij moe!

En op deze vrijdagavond voelde ik even een treurig steekje: 1/3 van de zomervakantie is al om! Ik heb het gevoel, alsof we net drie dagen bezig zijn. Waarom gaat het zo snel?

Fenna garen

Vorig jaar las ik op verschillende handwerkblogs al jubel-berichtjes over Fenna garen van de Wibra. Toen ik van de zomer (ergens rond 1 augustus) dan ook las, dat er weer een nieuwe collectie Fenna garen te koop was, ben ik meteen naar de winkel gesneld. Pas bij de derde Wibra-vestiging waar ik heen ging had ik het geluk, dat er nog enkele bollen te koop waren! Ik was dan ook wel heel benieuwd naar dit kennelijk zo bijzondere materiaal.

En ja. Ik ben om :-). Fenna garen is heerlijk om mee te werken. Zo lekker zacht. Prachtige kleuren. En ook nog eens heel aantrekkelijk geprijsd (1,79 per bol). Jammer dat de Wibra het niet standaard in het assortiment heeft!

Ik haakte een omslagdoek in de Southbay steek en maakte er een randje aan wat ik van het blog van Lindevrouw haalde.

Het werd een leuke doek. Een kadootje voor mijn jarige nichtje.