Slakken komen er ook!

Ook al ben ik zo sloom als een slak, het komt best in orde met die kledingwissel :-).

Gisterenochtend heb ik tweeëneenhalf uur non-stop aan de kledingkasten gewerkt. Wat een klus! Maar hoe fijn is het om vak na vak op orde te krijgen. Er is weer enorm veel weggegaan. Te klein, versleten, uit de mode (broeken met enorm wijde pijpen ;-)), teveel van één maat enzovoorts. Er staat nu totaal 3 1/2 vuilniszak klaar met kleding die weg kan!

Vandaag wil ik weer verder gaan. De kasten van Hans, Koos, Jan en Henk hoop ik vandaag helemaal af te krijgen. Het zomergoed is op keurige stapeltjes, maat bij maat, in de opslagkast gelegd.

Alles sorteren op een bed

Er kan lekker veel weg!

De kasten worden weer netjes :-)

Er hoeft maar weinig aangeschaft te worden. Koos en Henk zitten het krapst in hun kleding. Henk heeft eigenlijk maar twee goede schoolbroeken, één dunnere broek, twee speelbroeken en een zondagse broek. Voor het mooi zou hij nog wel een schoolsetje kunnen gebruiken. Ook wil ik voor hem kijken voor een niet al te dikke winterjas. Hij heeft nu een heel dikke ski-jas. Lekker voor nu, maar als het even wat minder koud is, toch wel erg dik en daardoor niet zo handig met buitenspelen.

Ook voor Koos wil ik nog een extra schoolset. Vorige week heeft hij er zelf één bij de Primark gekocht. Niet echt mijn winkel vanwege de té goedkope kleding. Daar moet haast wel uitbuiting aan kleven, denk ik dan. Ik weet wel, dat dat evengoed het geval kan zijn bij dure kleding. Een lastig probleem!

Dirk en Leendert hebben een paar weken geleden zelf hun kledingkasten opgeruimd. Daar valt dus niet veel meer uit te zoeken. Ik wil alleen alles even netjes leggen. Ik houd van keurig nette stapeltjes. Dat is een tic van me. Maar met jongens, die alles schots en scheef trekken als ze iets uit de stapel willen hebben, houd je het nooit zo lang netjes. Meestal haal ik halverwege het seizoen een keer alles uit de kast om het weer netjes te maken. Zo blijft het allemaal binnen mijn slordige-kledingkasten-tolerantie :-).

De meiden d´r kast moet dan ook nog gebeuren. Daar moet ik even een geschikt moment voor afwachten. Anders dan bij de jongens, kan ik de meiden d´r kleding niet uitzoeken en opruimen zonder dat ze er zelf bij zijn.

Als laatste zijn de kasten van Willem en mij aan de beurt. Vooral met het oog op de interne slaapkamerverhuizingen, is het fijn als de kasten vast gedaan zijn. We hoeven dan geen overbodige spullen te verhuizen.

Toch wel superfijn, zo´n weekje dat ik me helemaal op het huishouden kan storten!

Traag

Traag. Supertraag ben ik dit seizoen, als het gaat om de kledingwissel. Normaal gesproken doe ik de wissel in de herfstvakantie. Maar ja, toen trouwde Trijnie. De week na de bruiloft waren onze vrienden, Ellen en Marco, er nog en trokken we met elkaar op. En de daaropvolgende twee weken stonden in het teken van de eerste workshops Brood bakken van dit seizoen. En toen was het zomaar eind november...

Ok. De kinderen lopen niet meer in hun zomerkleding en op sandalen. Ze hebben allemaal gewoon lekker warme winterkleding aan. Inclusief mutsen en handschoenen, die vanmorgen ineens nodig waren.

Maar verder heb ik nog niets aan de kasten gedaan. En dat is eens per seizoen toch heus hard nodig, vind ik.

Deze week heb ik géén workshop en hoef ik géén aflevering voor Terdege te maken en heb ik géén afspraak bij de orthodontist, de psychiater of wat dan ook. Ik hoef niet mee naar het zwembad. De ouderavonden beginnen pas volgende week. Dus....

Juist! Ik ben begonnen aan de kledingwissel :-).

Eerst de kast van Hans maar. Die was vandaag ziek thuis. Hij slaapt op het bovenste bed van een stapelbed. Ik ging zelf op het onderste bed van het andere stapelbed op z´n slaapkamer (er slapen daar vier knullen) zitten en hield z´n kledingstukken één voor één omhoog. Hij hoefde enkel maar te zeggen: ¨Bewaren¨ of: ¨Kan weg¨. Dat lukte nog wel, ondanks koortsigheid, buikpijn en andere klachten.

Het ging gesmeerd. Alles heb ik nagelopen: Z´n zomerkleding, z´n winterkleding, nette kleding, werkkleding en ondergoed. En, wow, er kon een vuilniszak vol kleding weg!

Er bleef zelfs nog genoeg over ;-). Hij hoeft alleen maar nieuwe schoenen en er staat een nieuwe winterjas op z´n verlanglijstje. Komt goed. Het is al volop uitverkoop, geloof ik. Ha, ha en dat terwijl ik nog moet starten :-). Traag zijn heeft zo z´n voordelen.

Ik heb nu al zin in morgen. Lekker verder met de kasten. Hoe fijn is dat?!

Op de grens

Op de grens van winter naar lente zijn er dingen die ineens haastig moeten gebeuren. Dat klinkt niet bepaald prettig: 'haastig' en 'moeten'. Toch waren die haastige, noodzakelijke klussen vandaag beslist geen straf!

Het was bij elkaar een dagvullend programma. Althans, bijna dagvullend. Want eerst heb ik de gewone dagelijkse klusjes gedaan. M'n was, de bedden, de rommel opruimen, dat soort dingen. Daarna kwamen die 'grensgevallen' aan de beurt.

Het portie van vandaag

Eerst dook ik de kledingkasten van Koos, Jan en Henk in, om daar alvast wat schoon schip te maken. Dingen die te klein waren, of niet meer werden gedragen, mochten direct eruit. Het leverde alvast twee tassen vol voor de kledingcontainer op. De kasten zijn nu weer fijn opgeruimd en dat is alvast een opmaatje naar de kledingwissel van volgende maand.

Daarna was de tuin aan de beurt. Die ziet er al tijden jammerlijk uit. Dat komt gedeeltelijk door de smerig groene terrastegels. Maar dat is nu eenmaal zo aan het einde van de winter. Meestal hanteert één van de grote jongens hier wel een dagje een (gehuurde) hogedrukreiniger en dan is dat leed weer geleden. Maar het jammerlijke kwam ook door het achterstallige werk in de border: rommel, oud blad, snoeiwerk enzovoorts. Ik heb er een half uur voor uitgetrokken. Daarmee heeft de tuin natuurlijk niet meteen de metamorfose naar een tuinblad-tuin ondergaan. Maar toch: een hele verbetering! Extra genieten nu van de bloemen die al bloeien!

Ik toog naar de garage. Dat is voor een groot deel mijn voedselbewaarplaats. En aangezien er gisteren weer het nodige aan fruit en groenten was bezorgd, moest er opgeruimd worden. De voorraden controleren, kijken wat er snel verwerkt moet worden, bewaargroenten onderop zetten (en dingen die snel op moeten natuurlijk bovenop). Alles is nu weer overzichtelijk. Tijd voor het volgende grensgeval:

Stoofperen schillen. Ik had nog een kistje peertjes staan die nodig op moesten.

Een ander kistje kocht ik zaterdag en die kunnen nog wel even wachten. Het zullen zo'n beetje de laatste stoofpeertjes van het seizoen zijn, denk ik. Ik kreeg ze voor een habbekrats. Elk jaar probeer ik een stoofperenvoordeeltje om te zetten in een weckvoorraadje. Het is niet mijn lievelingswerk, stoofpeertjes schillen. Maar vooruit, lekker in de zon is het natuurlijk helemaal niet erg. Ik schilde een 6-literpan helemaal vol en die staat nu op de kachel. Wat ruikt het lekker! Ik denk dat ik nog wel drie van deze porties heb en zal straks dus een mooi aantal potten peren hebben staan. Hoe fijn is dat.

En dan een laatste grensgeval van vandaag: er was nog een pompoen, waar ik juist deze week een eerste schimmelplek op zag komen. Dan moet je snel zijn, want zo'n pompoen rot zo onder je handen weg. Morgen hoopt Dirk jarig te zijn en hij wilde graag taart meenemen naar zijn werk. 1 plus 1 is 2: ik maakte een pompoentaart. Ik heb hem net uit de oven gehaald. Hij ruikt fantastisch, maar ziet er wat saai uit. Morgenochtend ga ik hem nog even opleuken met jam of bakkersroom en geschaafde amandelen. En dan maar hopen, dat hij in de smaak valt. De rest van de pompoen gaat de koelkast in. Die komt later aan de beurt.

Wat kun je soms lekker veel doen op een dag, als je zomaar ongestoord kunt doorwerken. Heerlijk. Anderzijds: er liggen nog heel wat klussen (ook heel wat grensgevallen) te wachten. En heel veel van die ongestoorde dagen liggen er nu niet direct in het verschiet. M'n agenda staat bol van de afspraken met dokters, peuten, scholen etc. Ik denk dat veel van die grensgevallen uiteindelijk ergens tussen neus en lippen een plekje moeten krijgen...